ଏହିପରି ଦେବୀଙ୍କୁ ପିତୃମାନେ କହିଲେ, “ପୁତ୍ରୀ, ତୁମେ ତୁମର ତପସ୍ୟାର ଫଳ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପାଇବ। ଅଷ୍ଟାବିଂଶତମ ଦ୍ୱାପର ଯୁଗରେ ତୁମେ ମାଛର ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେବୁ। ଯେହেতୁ ତୁମେ ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କୁ ଅଲଂଘନ କରିଥିଲ, ତେଣୁ ତୁମର ବଂଶରେ କଷ୍ଟ ଅନୁଭବ କରିବ। ଏହିପରି, ତୁମେ ରାଜା ବାସୁଙ୍କର କନ୍ୟା ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବୁ। ତୁମେ ଯେତେବେଳେ କୁମାରୀ ହେବ, ସେତେବେଳେ ତୁମର ଦୁର୍ଲଭ ଲୋକମାନେ ପୁନର୍ବାର ପ୍ରାପ୍ତି ହେବ। ପରାଶରଙ୍କର ଶୁକ୍ର ଦ୍ୱାରା ତୁମର ଏକମାତ୍ର ପୁଅ ହେବ। ବଦରୀ ନାମକ ଦ୍ୱୀପରେ ତୁମର ପୁଅ ବଦରାୟଣ, ଯିଏ ଦୃଢ଼ ଚିତ୍ତ, ସେ ଏକମାତ୍ର ବେଦକୁ ଅନେକ ଭାଗରେ ବିଭାଜନ କରିବ। ପୌରବ ରାଜା ଶାନ୍ତନୁଙ୍କର ଦୁଇ ପୁଅ ହେବେ—ବିଚିତ୍ରବୀର୍ୟ ଓ ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦ। ଏହି ଦୁଇଜଣ ଜ୍ଞାନୀ କ୍ଷେତ୍ରଜ ପିତା ପାଇଁ ତୁମେ ପ୍ରସୂତି ଦେବ। ପରେ, ପ୍ରୌଷ୍ଠପଦୀ ଅଷ୍ଟକା ରୂପେ ତୁମେ ପିତୃଲୋକରେ ବାସ କରିବ। ପୃଥିବୀରେ ତୁମେ ସତ୍ୟବତୀ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେବ, ଓ ପିତୃଲୋକରେ ଅଷ୍ଟକା ଭାବେ, ସଦା ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଆରୋଗ୍ୟ ଓ ଅଭୀଷ୍ଟ ଫଳ ଦେବାର ଶକ୍ତି ଥିବ। ପରେ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନଦୀ ରୂପେ ତୁମେ ଆଛୋଦା ନାମରେ ଜଗତେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବ, ଯେଉଁଥିରେ ପୁଣ୍ୟ ଓ ତୃପ୍ତି ମିଳେ। ଏପରି କହି ପିତୃମାନେ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ, ଓ ସେ ଦେବୀ ପୂର୍ବରୁ କହିଥିବା ସମସ୍ତ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ଏହା ସହିତ ଦ୍ୱିତୀୟ ଉତ୍ତମ ଶ୍ରେଣୀର ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ଲୋକ ଅଛି, ଯାହାକୁ ବିଭ୍ରାଜା ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ବର୍ହିଷଦ୍ ପିତୃମାନେ ବାସ କରନ୍ତି। ସେଠାରେ ହଜାର-ହଜାର ଦିବ୍ୟ ରଥ ଅଛି, ଯାହା ପବିତ୍ର କୁଶ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ। ସେଠାରେ ବର୍ହିଷଦ୍ ପିତୃମାନେ ଅନେକ ପୁଣ୍ୟ ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏହି ମହାଲଗ୍ନରେ, ଯେଉଁମାନେ ପିତୃମାନେ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦେବତା, ଅସୁର, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରାମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ସ୍ଵର୍ଗରେ ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ ଓ ଦେବମାନେ ଏକାଠି ହୋଇ, ପୁଲସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ପୁଅମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ତପସ୍ୟା ଓ ଯୋଗରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେମାନଙ୍କୁ ସେବନ କରନ୍ତି। ଏହି ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଉତ୍ତମ, ଧନ୍ୟ ଓ ମହାତ୍ମା ଝିଅ ସ୍ଵର୍ଗରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସେ ଏକ ଯୋଗିନୀ ଓ ଯୋଗର ଜନନୀ ଥିଲେ। ସେ ଉତ୍କଟ ତପସ୍ୟା କଲେ, ଦେବତା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଏକ ଵର ଦେଲେ, ଓ ସେ ହରିଙ୍କୁ ବର ଚାହିଲେ: “ପ୍ରଭୁ, ମୋତେ ଏମିତି ପତି ଦିଅନ୍ତୁ, ଯିଏ ଯୋଗଶକ୍ତି ସମ୍ପନ୍ନ, ଶୁଭ୍ର, ଇନ୍ଦ୍ରିୟଜୟୀ ଓ ମନ୍ୟମାନ୍ୟ। ଆପଣ ପ୍ରସନ୍ନ, ଆପଣଙ୍କ ଭକ୍ତ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠକୁ ମୋର ପତି କରନ୍ତୁ।” ସେ ଦେବତା କହିଲେ: “ଯେତେବେଳେ ବ୍ୟାସଙ୍କ ପୁଅ ଶୁକ ଜନ୍ମ ନେବେ, ସେ ସମୟରେ ତୁମେ ଏହି ଯୋଗ ଶିକ୍ଷକ ଶୁକଙ୍କର ପତ୍ନୀ ହେବ। ତୁମର କୃତ୍ବୀ ନାମକ ଏକ ଯୋଗିନୀ କନ୍ୟା ହେବ, ଯାହାକୁ ତୁମେ ପାଞ୍ଚାଳ ରାଜାଙ୍କୁ ମାନବ ରୂପରେ ଦେବ। ତୁମେ ବ୍ରହ୍ମଦତ୍ତଙ୍କ ମାତା ଭାବେ ପରିଚିତ ହେବ, ତୁମର ପୁଅମାନେ କୃଷ୍ଣ, ଗୌର, ପ୍ରଭୁ ଓ ଶମ୍ଭୁ ହେବେ। ସେମାନେ ମହାତ୍ମା, ଶୁଭ୍ର ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱାରା ପରମ ପଦ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ। ସେମାନଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇ, ତୁମେ ପୁନଃ ଯୋଗ ଓ ବରଦାନ ଦ୍ୱାରା ମୋକ୍ଷ ଲାଭ କରିବ। ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ପୁଅମାନେ ମନସା ପିତୃ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସମସ୍ତେ ଧର୍ମର ମୂର୍ତ୍ତି ଓ ଉତ୍ତମ ରୂପରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦାନରେ ଫଳ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ଵର୍ଗରେ ଶୁଭ୍ର ରଥରେ ଅନେକ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତଅଧିକ ଉତ୍ତମ ଭୋଗ ପାଆନ୍ତି। ସେଠାରେ ମନସା ଝିଅ ଗୌର, ଯିଏ ଶୁକ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟା ଓ ସାଧ୍ୟମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟରେ ମରୀଚିଗର୍ଭା ନାମକ ଲୋକ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ପୁଅମାନେ, ପିତୃ ଭାବରେ ଅବସ୍ଥିତ ଓ ହବି ଭୋଗ କରନ୍ତି। ସେଠାରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦେଇଥିବା କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ତାଙ୍କର ପୂର୍ବଜ, ତାଙ୍କୁ ସ୍ଵର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମନସା ଝିଅ ଯଶୋଦା, ଯିଏ ଅନେକ ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେ ଅଂଶୁମତଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ପତ୍ନୀ ଓ ପଞ୍ଚଜନଙ୍କ ସ୍ନୁଷା ହେଲେ। ସେ ଦିଲୀପଙ୍କ ମାତା ଓ ଭାଗୀରଥଙ୍କ ଠାକୁରମା ହେଲେ। କାମଦୁଘା ନାମକ ଲୋକ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଇଚ୍ଛିତ ଭୋଗ ମିଳେ। ଏଠାରେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପିତୃମାନେ ସୁସ୍ଵଧା ନାମରେ ବସନ୍ତି, ଏବଂ କର୍ଦ୍ଦମ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ଆଜ୍ୟପା ଲୋକ ଅଛି। ପୁଲହ ଓ ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ବଂଶଜ ଭାବରେ ବୈଶ୍ୟମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି। ଏଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଯିବାବେଳେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି। ଜନ୍ମ ଜନ୍ମରେ ଲକ୍ଷ-ଲକ୍ଷ ମା, ଭାଇ, ବାପା, ଭଉଣୀ, ବନ୍ଧୁ, ଆତ୍ମୀୟ ଓ ସ୍ନେହୀ ଦେଖାଯାଇଛି। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମନସା ଝିଅ ବିରଜା ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେ ନହୁଷଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଓ ଯୟାତିଙ୍କ ମାତା ହେଲେ। ପରେ ଏକାଷ୍ଟକା ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯିଏ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଥିଲେ, ଓ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକକୁ ଗଲେ। ଏହି ତିନି ଶ୍ରେଣୀ ଉପରେ ଏବେ ଚତୁର୍ଥ ଶ୍ରେଣୀ କଥା କହିବି। ମାନସା ନାମକ ଲୋକ ଅଛି, ଯାହା ଅଣ୍ଡ ଉପରେ ନିର୍ମିତ। ସେଠାରେ ମନସା ଝିଅ ନର୍ମଦା ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ସେଠାରେ ସନାତନ ପିତୃମାନେ ସୋମପା ରହନ୍ତି, ସମସ୍ତେ ଧର୍ମର ରୂପ ଓ ବ୍ରହ୍ମା ଉପରେ ଅବସ୍ଥିତ। ସେମାନେ ସ୍ଵଧାରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଏବଂ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମ ପଦ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ମନେ ତାଲିଚିତ୍ତ କର୍ମ କରି, ସ୍ଥିର ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ଝିଅ ନର୍ମଦା, ଜଳଧାରା ନଦୀ ଭାବେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ବହି ଜନଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କୁ ଆଧାର କରି ସମସ୍ତ ମନୁ ଓ ପ୍ରାଣୀମାନେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛନ୍ତି। ଏହି ଜ୍ଞାନ ରଖି, ଲୋକମାନେ ଧର୍ମ ନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରଦ୍ଧା କରନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯୋଗ ଓ କୃପାର ଅବିରତ ଧାରା ଚାଲି ଆସିଛି। ସୃଷ୍ଟି ଆରମ୍ଭରେ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ବ୍ୟବସ୍ଥା ହୋଇଥିଲା। ଏକ ରୂପା ଦେଉଳି, କିମ୍ବା ରୂପା ଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କୃତ ପାତ୍ର, ସ୍ଵଧା ସହିତ ଦିଆଯିବା ଶ୍ରଦ୍ଧା ସଦା ପିତୃମାନେକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ।