ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ନିବାସକୁ ଭେଦି, ଜଣେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମନୁଷ୍ୟ ଶିବଙ୍କର ଦଶାକୁ ପହଞ୍ଚିବାର ସଫଳତା ଲାଭ କରିଥାଏ । ଏହି ଏକଶ ଅଠି ନାମକୁ ଶିବଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପଠାଇବାରୁ, ବିଶେଷ କୃତ୍ୟ ଦିନରେ — ତୃତୀୟ କିମ୍ବା ଅଷ୍ଟମୀ ଚନ୍ଦ୍ର ତିଥିରେ, ଗୋ ଦାନ କିମ୍ବା ଶ୍ରାଦ୍ଧ କିମ୍ବା ଯେକୌଣସି ଦିନରେ — ଏହି ନାମଗୁଡିକୁ ପଠାଇଲେ, ସେ ଲୋକ କିଛି ଦୁଃଖ ଭୋଗ ନକରି, ଅନେକ ପୁତ୍ର ଓ ଧନ ଲାଭ କରିଥାଏ । ଏହି ପାଠ କରିବା ଦ୍ୱାରା, ଦେବତାଙ୍କର ଉପାସନା ନିମିତ୍ତେ ପଣ୍ଡିତ ଲୋକ ବ୍ରହ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତି କରିଥାନ୍ତି । ଏହିପରି ଉପଦେଶ ଦେଇ, ସେଉଁଠି ଦେବୀ ନିଜକୁ ନିଜେ ଅର୍ପଣ କରିଥିଲେ । ସ୍ୱୟଂଭୂ, କାଳକ୍ରମେ ପ୍ରଚେତସଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦକ୍ଷ ହେଲେ; ପାର୍ବତୀ ଶିବଙ୍କ ଅର୍ଧ ଶରୀର ଧାରଣ କରି ଦେବୀ ହେଲେ । ମେନାଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇ, ପାର୍ବତୀ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷର ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି । ଅରୁଣ୍ଧତୀ ଏହି ନାମଗୁଡିକୁ ପଠି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଯୋଗ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ । ପୁରୁରବା ରାଜା ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି କଥା ପାଠ କରି, ଖ୍ୟାତି ଲାଭ କରିଥିଲେ; ଯୟାତି ପୁତ୍ର ଓ ଧନ ଲାଭ କରିଥିଲେ; ଭାର୍ଗବ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଫଳ ପାଇଥିଲେ । ଅନ୍ୟ ଦେବତା, ଦାନବ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ ଓ ଅନେକ ଶୂଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଏହି ଉପାସନା ଦ୍ୱାରା ଆପଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ଲାଭ କରିଥିଲେ । ଯେଉଁଠି ଏହି ଲେଖା ରହିଛି ଓ ଦେବତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପୂଜା ହୁଏ, ସେଉଁଠି କେବେ ଦୁଃଖ କିମ୍ବା ଅପରାଧ ଆସେନାହିଁ । ଏଉଁ ଉପରେ, ସୋମପଥ ନାମକ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକ ଅଛି, ଯେଉଁଠି ମାରିଚିଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ବସିଥାନ୍ତି — ଦେବତାମାନେ ସେଉଁଠି ଦିନ ରାତି ପିତୃମାନେ ପ୍ରତି ଆଦର କରନ୍ତି । ଏଉଁଠି ଅଗ୍ନିଶ୍ୱାତ୍ତ ପିତୃମାନେ ଅନେକ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି । ସେଉଁଠି ଏକ ନଦୀ ଅଛି — ଅଚ୍ଛୋଦା, ଯେଉଁଠି ପିତୃମାନେ ମନ ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ଦେଇଛନ୍ତି । ଏଉଁଠି ଏକ ଝିଅ ଅଛି — ଅଚ୍ଛୋଦା, ଯାହା ପିତୃମାନେ ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ତିଆରି କରିଥିଲେ । ଅଚ୍ଛୋଦା ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ଦିବ୍ୟ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାରେ ପିତୃମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଦିବ୍ୟ ମାଳା ଓ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇ, ତାଙ୍କୁ ଏକ ବର ଦେବାକୁ ଆସିଥିଲେ । ପିତୃମାନେ ସମସ୍ତେ ଯୁବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମଦନ ଦେବଙ୍କ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ । ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ପିତୃ — ଅମାବାସୁ — ଦେଖି, ଅଚ୍ଛୋଦା ତାଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ୱ ଚାହିଲେ, କାମଦେବଙ୍କ ଭାବରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇ । କିନ୍ତୁ ଏହି ଅନୁଚିତ କାମ କରି ତପସ୍ୟାରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହୋଇ, ତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ମାନ ହରାଇଲେ । ତଥାପି, ତାଙ୍କ ପୂର୍ବ ତପସ୍ୟାରେ ତିନି କେବେ ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁନଥିଲେ; ଏବେ ନୂଆମାସ ଦିନରେ ଭୂମିରେ ପଡିଗଲେ, ଯେଉଁଠି ଏହା କରିବାକୁ ଚାହିଲେ ନାହିଁ । ତାଙ୍କର ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ଅଚ୍ଛୋଦା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଅମାବାସ୍ୟା ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ, ଏବଂ ପିତୃମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅତି ଅନେକ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥିଲେ । ଏହି ଦୁଃଖ ଓ ଲଜ୍ଜାରେ ଅଚ୍ଛୋଦା ପିତୃମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ନିଜ ଖ୍ୟାତି ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କଲେ । ତାଙ୍କର ବିଳାପ ଦେଖି, ପିତୃମାନେ ଭବିଷ୍ୟତ ଦେଖି ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଅନୁସାରେ ଏକ ଦୟା ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ କହିଲେ: "ଯେକୌଣସି ଦିବ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଏହି ଦେହରେ କରାଯାଏ, ତାହାର ଫଳ ଦିବ୍ୟ ଦେହରେ କିମ୍ବା ମରଣ ପରେ ମାନବ ଦେହରେ ମିଳେ ।" "ତେଣୁ, ଜନନୀ, ତୁମେ ମରଣ ପରେ ତୁମ ତପସ୍ୟାର ଫଳ ପାଇବ । ଅଟ୍ଚାଳିଶ ଦ୍ୱାପର ଯୁଗରେ ତୁମେ ଏକ ମାଛର ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେବ ।" "ପିତୃମାନେ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରିଥିବାରୁ, ତୁମ ବଂଶରେ ଅନେକ କଷ୍ଟ ଭୋଗିବ । ତୁମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ରାଜା ବାସୁଙ୍କର ଝିଅ ହେବ ।" "ଏକ କନ୍ୟା ହୋଇ, ତୁମ ଦୁର୍ଲଭ ଲୋକଗୁଡିକୁ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବା; ପରାଶରଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଜରେ ଏକ ପୁତ୍ର ହେବ ।" "ବଦରୀ ଦ୍ୱୀପରେ, ତୁମ ପୁତ୍ର ବଦରାୟଣ ଏକ ଅଖଣ୍ଡ ବେଦକୁ ଅନେକ ଅଂଶରେ ବିଭଜିତ କରିବେ ।" "ପୌରବ ରାଜା ଶାନ୍ତନୁଙ୍କ ଦୁଇ ପୁତ୍ର — ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦ ଓ ବିଚିତ୍ରବିର୍ୟ — ତୁମେ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବା ପରେ, ପ୍ରୌଷ୍ଠପଦୀ ଅଷ୍ଟକ ରୂପେ ପିତୃଲୋକରେ ବସିବା ।" "ତୁମେ ଜଗତରେ ସତ୍ୟବତୀ ଏବଂ ପିତୃଲୋକରେ ଅଷ୍ଟକା ନାମରେ ପରିଚିତ ହେବା, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଆରୋଗ୍ୟ ଓ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ଦେଇବା ।" "ପରେ ତୁମେ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନଦୀ ହେବା — ଅଚ୍ଛୋଦା ନାମରେ — ଏହି ଜଗତରେ ପୁଣ୍ୟ ଓ ତୃପ୍ତି ଦେବା ।" ଏପରି କହି, ପିତୃମାନେ ସେଉଁଠି ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ, ଅଚ୍ଛୋଦା ଏହି ଦିଆଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ । ଏହା ଉପରେ, ଦିବ୍ୟ ଲୋକରେ ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକ ଅଛି — ବିଭ୍ରାଜା ନାମରେ — ଯେଉଁଠି ବର୍ହିଷଦ ପିତୃମାନେ ବସିଥାନ୍ତି । ସେଉଁଠି ହଜାର ହଜାର ଦିବ୍ୟ ରଥ ଅଛି, ପବିତ୍ର କୁଶ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ; ବର୍ହିଷଦମାନେ ସେଉଁଠି ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି । ସେଉଁଠି ଧନ-ଶ୍ରୀର ହଲ୍ଲରେ, ପିତୃମାନେ ଦାନ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଦେବ, ଦାନବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି । ଶ୍ୱର୍ଗରେ, ଯକ୍ଷ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ଦେବମାନଙ୍କ ସହ ପୁଲସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ, ତପସ୍ୟା ଓ ଯୋଗରେ ନିପୁଣ, ଶତାଧିକ ଭାବରେ ଉପାସନା କରନ୍ତି । ଏହି ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଉତ୍ତମ ଝିଅ ଦିବ୍ୟ ଲୋକରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ । ତିନି ଏକ ଯୋଗିନୀ ଓ ଯୋଗର ମାତା ହୋଇ, ଦୀର୍ଘ ତପସ୍ୟା କଲେ । ପ୍ରସନ୍ନ ଭଗବାନ ତାଙ୍କୁ ଏକ ଭଲ ଭିକ୍ଷା ଦେଲେ; ତିନି ହରିଙ୍କୁ ଏକ ବର ଚାହିଲେ: "ହେ ଦେବ, ମୋତେ ଏକ ଯୋଗୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଶୋଭାମୟ ପତି ଦିଅ । ତୁମେ ପ୍ରସନ୍ନ, ଏହି ଦେହରେ ମୋତେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପତି ଦିଅ ।" ଭଗବାନ କହିଲେ: "ଯେବେ ବ୍ୟାସଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶୁକ ଜନ୍ମ ନେବେ, ତୁମେ ତାଙ୍କର ଯୋଗ ଶିକ୍ଷକ ପତ୍ନୀ ହେବା ।" "ତୁମେ ଏକ ଝିଅ କୃତ୍ୱୀ ଜନ୍ମ ଦେବା — ଯୋଗିନୀ — ତୁମେ ମାନବ ଦେହରେ ତାଙ୍କୁ ପାଞ୍ଚାଳ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେବା ।" "ତୁମେ ବ୍ରହ୍ମଦତ୍ତଙ୍କର ମାତା ହେବା, ଯୋଗରେ ନିପୁଣ; ତୁମ ପୁତ୍ରମାନେ ହେବେ — କୃଷ୍ଣ, ଗୌର, ପ୍ରଭୁ, ଶମ୍ଭୁ ।" "ସେମାନେ ଉତ୍ତମ ଦଶାକୁ ପହଞ୍ଚିବେ; ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇ, ଯୋଗ ଓ ଭିକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ପୁନଃ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବା ।" ଏହିପରି, ପିତୃମାନେ ଦିବ୍ୟ କଥା କହି, ଦୂରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ ।