ତୃପୁରା ସହିତ ଦାନବମାନେ ଯାଇଥିବାରୁ, ବ୍ରହ୍ମାଜୀଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଚରିଅଟ୍ ଆଣିବାକୁ କହାଯାଇଲା। ଏହା ପରେ, ଦେବମାନେ ଦିବ୍ୟ ରଥକୁ ଘେରି ଲାଇଁ ଶିଂହର ଦହାଡ଼ ଦେଇ, ଆନନ୍ଦିତ ଏବଂ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ହୋଇ, ପଶ୍ଚିମ ସାଗର ଦିଗରେ ଯାଇଲେ। ଭବ, ଦେବ ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ପ୍ରଧାନ ଗୁରୁ, ଦେବମାନେ ତାଙ୍କୁ ପରିବେଷ୍ଟିତ କରି ଗର୍ଜନ କରି ଦାନବମାନଙ୍କ ନିବାସ ସାଗର ଦିଗରେ ଦ୍ରୁତ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ। ଅମରମାନଙ୍କ ମହାନଗରରେ ଭୟଙ୍କର ହାହାକାର ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା, ଡ଼଼ମ୍ ଓ ମେଘର ଶବ୍ଦରେ ମିଶି, ଜନାନୀମାନଙ୍କ ଚିତ୍କାରରେ, ତଳସ୍ଥଳ ଅସ୍ଥିରତା ଭଳି ଲାଗିଲା। ତାପରେ, ଦେବମାନଙ୍କ ନେତା ଏବଂ ଜଗତ୍ର ମହାପ୍ରଭୁ ଶତ୍ରୁ ଖୋଜିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି, ତୃପୁରାକୁ ଯାଇଥିବା ଶତ୍ରୁକୁ ଦ୍ରୁତ ଦେଖି, ଇନ୍ଦ୍ରକୁ କହିଲେ— "ହେ ଦେବମାନଙ୍କ ନେତା, ଦେଖ, ଦାନବମାନେ ତୃପୁରାର ନିବାସକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି। ଯମ, ବରୁଣ, କୁବେର, ଷଣ୍ମୁଖ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଦଳ ସହିତ, ଆମେ ସେମାନେକୁ ଏକାଥିରେ ନଷ୍ଟ କରିବା।" "ଯାଅ, ଶତ୍ରୁ ନିବାରଣ ପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା ହୋଇଯାଇଛି; ପ୍ରାଚୀନ ନଗରମାନେ ସାଗର ଉପରେ ଅଛି। ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରଥ ଉପରେ ଚଢ଼ି ଭବ ଦ୍ରୁତ ତୃପୁରା ନିବାରଣକୁ ଯାଇଲେ।