ବିଶ୍ୱକର୍ମା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭକ୍ତି ସହିତ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ, “ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ଜଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ଋଷିମାନଙ୍କର ଶାପ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର, ଏବଂ ସେମାନେ ନିଜେ ମଧ୍ୟ ଏହି କିଲ୍ଲାକୁ କେବେ ଧ୍ୱଂସ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ଏପରି ଅଜୟ କରନ୍ତୁ, ହେ ପ୍ରଜାପତି!” ସେଉଁଠି ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ଏହି ଅନୁରୋଧ ଶୁଣି, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଯଦି ଏହି ଅପରିହାର୍ୟ କିଲ୍ଲା ତୁମକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ, ତେବେ ଏପରି ହେଉ।” ଏହି ସମୟରେ, ବ୍ରହ୍ମା ହସି କହିଲେ, “ହେ ଦାନବମୁଖ୍ୟ ମୟା, ଦୁଷ୍ଟ ଚରିତ୍ର ଲୋକଙ୍କୁ ଅମରତ୍ୱ ଦିଆଯାଏ ନାହିଁ। ତେଣୁ ତୁମେ ଏହି କିଲ୍ଲା ତିଆରି କରିବା କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କର।” ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଏହି ଆଜ୍ଞା ଶୁଣି, ଦାନବ ମୟା ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ପରେ ସେ ହାତ ଝୋଡି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପୁନି ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ, “ଯିଏ ଏହି କିଲ୍ଲାକୁ ଏକମାତ୍ର ବାଣରେ ଧ୍ୱଂସ କରିପାରିବେ, ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମାରିପାରିବେ। ବାକି ସମସ୍ତେ ଅଜୟ ରହନ୍ତୁ।” ବ୍ରହ୍ମା ଏହାକୁ ମଞ୍ଜୁର କଲେ। ଏହି ସବୁ ଦୃଶ୍ୟ ଜଣେ ସ୍୵ପ୍ନର ଭଳି ଦେଖିଲେ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ବିଦାୟ ନେଲେ, ଦାନବମାନେ ମୟାଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଚାଲିଗଲେ। ଏହି ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ବର ଦେଇ ସେମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ, ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଅଧିକ ସମ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ମୟା, ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି କିଲ୍ଲା ତିଆରିବାକୁ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ। ସେ ଚିନ୍ତା କଲେ, “କିପରି ଏପରି ଅଜୟ ଦୁର୍ଗ ତିଆରି କରିପାରିବି? ଏହି ତିନିଟି ନଗର ମୁଁ ନିଜେ ତିଆରି କରିଥିଲି। ଏହି ଦିବ୍ୟ ନଗର ମୁଁ ନିଜେ ବାସ କରିବି, ଅନ୍ୟ କେହି ନୁହେଁ। ଏହି କିଲ୍ଲା କେବଳ ଏକ ତୀରରେ ଧ୍ୱଂସ ହେବା ଅସମ୍ଭବ। ଏହି ପ୍ରକାର ଦେବତାମାନେ ମୋ ଚିନ୍ତାନୁସାରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବେ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ନଗରର ଆୟତନ ଶତ ଯୋଜନ ହେବ। ପ୍ରତ୍ୟେକର ପ୍ରସ୍ଥ ମଧ୍ୟ ଶତ ଯୋଜନ ହେବ। ପୁଷ୍ୟ ନକ୍ଷତ୍ରର ଯୁଗମେ ଏହି ନଗର ତିଆରି ହେବ ଏବଂ ଏହା ପ୍ରାଚୀନ ହେବ। ପୁଷ୍ୟ ଯୁଗମେ ଏହି ତିନିଟି ଆକାଶରେ ଏକତ୍ରିତ ହେବ। ଯେଉଁଠାରେ ଏହି ତିନିଟି ଏକତ୍ରିତ ହେବ, ସେଉଁଠି ଏକ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଶତଶଃ ପ୍ରାଚୀନ ନଗର ଧ୍ୱଂସ ହେବ। ଏକ ଲୋହାର ନଗର ପୃଥିବୀରେ, ଏକ ରୂପାର ଆକାଶରେ। ଏହି ରୂପାର ଉପରେ ଏକ ସୁନାର ନଗର ହେବ। ଏହି ତିନିଟି ନଗର ମିଶି ତ୍ରିପୁରା ତିଆରି ହେବ, ଯାହା ଶତ ଯୋଜନ ପ୍ରସ୍ଥ ରଖିବ ଓ ଅପ୍ରାପ୍ୟ ହେବ। ଏହି ତିନିଟି ନଗର ଦୁର୍ଗ ଉଚ୍ଚ ଦୁର୍ଗ ଦ୍ୱାର, ଶତଶଃ ଅସ୍ତ୍ର ନିକ୍ଷେପ ଯନ୍ତ୍ର, ଚକ୍ର, ଶୂଳ, ଦ୍ୱାର ମାଣ୍ଡର ଓ ମେରୁ ପର୍ବତ ସମାନ, ଅଜସ୍ର ଦୀପ୍ତିମାନ ଦୁର୍ଗ ଶିଖର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହେବ। ମୟା ନିଜେ ଏହି ଦୁର୍ଗକୁ ସତାରକ ନାମ ଦେଇ ସୁରକ୍ଷିତ ଓ ରକ୍ଷିତ କରିବେ, ଏହି ତ୍ରିପୁରାକୁ ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଭଗବାନ ବ୍ୟତୀତ କେହି ଧ୍ୱଂସ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏପରି ଚିନ୍ତା ଭରା ମନେ, ଦାନବ ମୟା ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ତ୍ରିପୁରା ଦୁର୍ଗ ତିଆରି କଲେ। ଏଠାରେ ଦୁର୍ଗ ପରିଦି, ପଥ, ଦ୍ୱାର, ଦୁର୍ଗ ଦ୍ୱାର, ରାଜପଥ, ଗଲି, ସଭା ଘର, ଚଉକ ଏବଂ ଅନେକ ପ୍ରାସାଦ ଥିଲା। ନଗର ମଧ୍ୟରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ମନ୍ଦିର, ମଣ୍ଡପ, ପୋଖରୀ, ଜଳାଶୟ, ହ୍ରଦ ଥିଲା। ଉଦ୍ୟାନ, ସଭା ଘର, ବିହାର କ୍ଷେତ୍ର, ଦାନବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ପଥ ଏଠାରେ ଥିଲା। ଏପରି ଭାବେ ମୟା ନିଜ ମନରେ ଏହି ନଗର ରୂପାୟଣ କଲେ ବୋଲି ଆମେ ଶୁଣିଛୁ। ଏହି ତ୍ରିପୁରା ନାମକ ନଗର ମୟା ତିଆରି କଲେ। କଳା ଲୋହାର ଏହି ନଗର ମୟା ତିଆରି କଲେ ଏବଂ ଏଠାରେ ତାରକ ନାମକ ଦାନବ ରାଜ୍ୟ କଲେ। ରୂପାର ନଗର, ଯାହା ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଭା ସମାନ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଏଠାରେ ବିଦ୍ୟୁନ୍ମାଳୀ ରାଜ୍ୟ କଲେ, ସେ ମେଘ ସମାନ ଦୀପ୍ତିମାନ ଥିଲେ। ସୁନାର ନଗର ମୟା ନିଜେ ତିଆରି କଲେ ଏବଂ ସେ ଏଠାରେ ସ୍ୱୟଂ ରାଜ୍ୟ କଲେ। ତାରକଙ୍କ ନଗର ଏକ ଶତ ଯୋଜନ ଦୂରେ ଥିଲା, ବିଦ୍ୟୁନ୍ମାଳୀଙ୍କ ନଗର ମଧ୍ୟ ଏତେ ଦୂରେ ଥିଲା। ମୟାଙ୍କ ମହାନଗର ମେରୁ ପର୍ବତ ସମାନ ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଏହି ତିନିଟି ନଗର ପୁଷ୍ୟ ଯୁଗମେ ଏକ ସାଥିରେ ଥିଲେ। ଏହି ଦାନବ ତିନିଟି ନଗର ତିଆରି କଲେ, ଯେପରି ବିଶ୍ୱକର୍ମା ପୁଷ୍ପକ ବିମାନ ତିଆରି କରିଥିଲେ। ମୟା ଚାଲିଚାଲି ଏକ ପରେ ଏକ ନଗର ତିଆରି କଲେ। ଭାରୁଣ୍ୟ ଦେଶରେ ଶତ-ଶତ, ହଜାର-ହଜାର ସୁନା, ରୂପା ଓ ଲୋହାର ମହଲ ଥିଲା। ଦେବତା ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଏହି ନଗର ରତ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଶତଶଃ ରାଜମହଲ ଓ ଉଚ୍ଚ ମନ୍ଦିର ରହିଥିଲା। ଏହି ସବୁ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କ୍ଷେତ୍ର, ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିଲା, ଉଦ୍ୟାନ, ଜଳାଶୟ, କୂଆ, ପଦ୍ମାକୁଳିତ ହ୍ରଦ ଥିଲା। ଏଠାରେ ଅଶୋକ ଉଦ୍ୟାନ ସମାନ ଉଦ୍ୟାନ, କୋଇଲିର ଡାକରେ ମନମୁଗ୍ଧ ହେଉଥିଲା, ଦୀପ୍ତିମାନ ସଭା ଘର ଏବଂ ଚାରି ସ୍ତମ୍ଭର ମହଲ ଥିଲା। ସାତ, ଆଠ, ଦଶ ତଳା ମହଲ ମୟା ଦ୍ୱାରା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭାବେ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା, ଅନେକ ଝଣ୍ଡା, ପତାକା ଓ ମାଳା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା। ଘଂଟା ଓ ଗହଣାର ମଧୁର ଧ୍ୱନି, ମନୋହର ଗନ୍ଧ, ଅନେକ ଫୁଲ ଓ ଭୋଗ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ପିତ ହୋଇଥିଲା। କୁଣ୍ଡ ଧୂଆଁରେ ଆଛନ୍ନ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ଆକାଶ ଚାଦର ଓ ହଂସ ଶାରୀ ସମାନ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ତ୍ରିପୁରା ନଗରର ଘର ଶାରି ଶାରି ଥିଲା, ମୁକ୍ତା ମାଳା ଝୁଲି ଚନ୍ଦ୍ରମା ପ୍ରଭାରେ ହସୁଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଚମେଲି, ଯାତୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫୁଲର ଗନ୍ଧ, ଧୂପ ଦ୍ୱାରା ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ପାଞ୍ଚେନ୍ଦ୍ରିୟର ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିଲା, ମାନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ଥିବାପରି ଲାଗୁଥିଲା। ଏହି ତ୍ରିଗୁଣିତ ନଗରର ଦୁର୍ଗ ସୁନା, ରୂପା, ତାମ୍ର ଓ ରତ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ପର୍ବତ ଦୁର୍ଗ ସମାନ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ପ୍ରତ୍ୟେକ ନଗରରେ ଶତ-ଶତ ଦ୍ୱାର ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଝଣ୍ଡା, ପତାକା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ପର୍ବତ ଶିଖର ସମାନ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଏପରି ଭାବେ ମୟାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତ୍ରିପୁରା ନଗର ତିଆରି ହୋଇ, ଦାନବମାନଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ଓ ଅଭୟର କ୍ଷେତ୍ର ହେଲା।