ପୁରୁରବା ରାଜା ଫୁଲ ଚୟନ କରୁଥିବା ଏବଂ ମନମତା ଖେଳ କରୁଥିବା ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କର ନିର୍ବିକଳ୍ପ କ୍ରୀଡା ଦେଖୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଏହାକୁ ପ୍ରକୃତରେ ଦେଖିନଥିଲା। ଏଠାରେ ଏକ ଅପ୍ସରା ଫୁଲ ଚୟନରେ ମନ ଲଗାଇଥିଲା, ଲତାର ଜାଳରେ ଆବୃତ ହୋଇ, ସାଥୀମାନେ ଛାଡ଼ିଦେଇଥିଲେ ଏବଂ ପ୍ରିୟତମା ଦ୍ୱାରା ପଛରେ ପଡ଼ିଗଲା। ଅନ୍ୟ ଏକ ଅପ୍ସରା ମନୋହର ପଦ୍ମ ଗନ୍ଧରେ ରଂଗିନ, ମୁହଁରେ ମଧୁମକୁ ତାଙ୍କର ଦୀର୍ଘ ଶ୍ୱାସର ଆକର୍ଷଣରେ ଅସ୍ଥିର, ପ୍ରିୟତମା ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତ ହେଲା। ଏକ ଅପ୍ସରା ମଧୁଭରା ମକୁ ଦ୍ୱାରା ଚକ୍ଷୁ ଆବୃତ, ପ୍ରିୟତମା ଶ୍ୱାସରେ ଦୃଷ୍ଟି ଅନ୍ଧାରିତ ହେଲା। ଏକ ଅପ୍ସରା ଫୁଲ ଚୟନ କରି, ପ୍ରିୟତମାକୁ ଦେଲା; ପ୍ରିୟତମା ତାଙ୍କୁ ଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧାଇଲେ, ସେ ଫୁଲର ମୁକୁଟରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଲା। ଅନ୍ୟ ଏକ ଅପ୍ସରା ନିଜେ ଫୁଲ ଚୟନ କରି, ପ୍ରିୟତମା ଦ୍ୱାରା ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧି, ନିଜକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବିଲା, ତାଙ୍କର ଅନୁରାଗ ବଢ଼ିଗଲା। ଏହି ଗୁପ୍ତ ଉଦ୍ୟାନରେ ଏକ ବିଶିଷ୍ଟ ଫୁଲ ଦେଇଥିବା ଲତାକୁ ତାଙ୍କର ଉତ୍ସୁକ୍ତ ପ୍ରିୟତମା ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ନେଇଗଲେ। ଅପ୍ସରାମାନେ ଲତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଫୁଲ ଖୋଜୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଏକ ଅପ୍ସରା ନିଜକୁ ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବିଲା। କିଛି ଅପ୍ସରା ଦେଖିଲେ ରଜନୀର କିଙ୍ଗ୍ଗ, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ମହିଳାମାନଙ୍କ ସହ ବିଭିନ୍ନ କ୍ରୀଡା କରୁଥିଲେ। ଏକ ଅପ୍ସରା ହସୁଥିବା ମୁହଁରେ ପ୍ରିୟତମାକୁ ଜଳ ଦେଇ ଆଘାତ କଲା, ପ୍ରତିଆଘାତ ପାଇଁ ଖୁସି ହେଲା। ଅନ୍ୟ ଏକ ଅପ୍ସରା ଶ୍ରମିତ ଦେହରେ, ପ୍ରିୟତମାକୁ ଆଘାତ କରି, ଆନନ୍ଦରେ ନୃତ୍ୟ କଲା, ତାଙ୍କର ଶ୍ୱାସ ଦୃଢ଼ ହେଲା। ଜଳ କ୍ରୀଡାରେ ପ୍ରିୟତମା ଦ୍ୱାରା ଚୁଲ ଟାଣି, ଚୁଲ ଅସ୍ଥିର ହୋଇ, ମୁହଁରେ ତାଙ୍କର ଚୁଲ ଲଗାଇ, ସେ ପଦ୍ମର ମଧୁମକୁ ଭିତରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଲା। ପଦ୍ମ ଉଦ୍ୟାନରେ ନିଜ ଚକ୍ଷୁ ସମାନ ଫୁଲରେ ଆବୃତ ଏକ ଅପ୍ସରା ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଲୁଚି ରହିଥିଲେ, ପ୍ରିୟତମା ଅନେକ ଖୋଜିବା ପରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସ୍ନାନ କରି ଶୀତଳ ହୋଇ, ଏକ ଅପ୍ସରା ଉତ୍ସାହରେ କଥା କହି, ପ୍ରିୟତମାକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ଦୀର୍ଘ ଅଭିଲାଷା ପୂରଣ କଲା। ଅନ୍ୟ ଏକ ଅପ୍ସରା ଭଲ ଜଳିଆ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି, ହସୁଥିବା ମୁହଁରେ ସମସ୍ତଙ୍କର ଅନୁରାଗ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲା। ଫୁଲର ମାଳା ଗଳାରେ ପିନ୍ଧି, ପ୍ରିୟତମା ଜଳରେ ଉଡ଼େଇ ନେଇ, ମାଳା ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ିଗଲା, ତାହାରେ ଦୀର୍ଘ ହସି କଲା। ଏକ ଅପ୍ସରା ଗୋଡ଼ରେ ସାଥୀ ଦ୍ୱାରା ଖୁଞ୍ଚିଯିବାରେ ଭୟଭିତ ହୋଇ, ପ୍ରିୟତମା ଦ୍ୱାରା ଆଶ୍ରୟ ନେଲା ଏବଂ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହିଲା। ଅନ୍ୟ ଏକ ଅପ୍ସରା ଚୁଲରେ ଜଳ ଢାଳି, ପିଠି ଭିଜାଇ, ପଥର ତଳା ଉପରେ ବସି, ପତି ଦ୍ୱାରା ଅନୁରାଗ ଭରା ଚକ୍ଷୁରେ ଦେଖାଗଲା। ଫୁଲର ମାଳା ଭାଙ୍ଗି, ଅନ୍ଗରେ କୁଙ୍କୁମ ଲାଗି, ପ୍ରିୟତମା ସହ ରମଣ କରିଥିବା ପରେ ଏହି ଝିଲି ଜଳ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଲା। ଜନାର୍ଦନ ଦେବ ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧର୍ବ ଏବଂ ଅପ୍ସରାମାନେ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ, ଭଲ ଭାବରେ ସ୍ନାନ କରିଥିବା ଦେଖାଗଲେ। ଅନ୍ୟ ଏକ ସ୍ଥାନରେ ରାଜା ଦେଖିଲେ ଅପ୍ସରାମାନେ ଲତା ଗୃହରେ ନିଜ ଦେହ ସଜାଇ, ପ୍ରିୟତମାରେ ମନ ଲଗାଇଥିଲେ। ଏକ ଅପ୍ସରା ଆଇନା ହାତରେ ନିଜେ ବ୍ୟସ୍ତ, ପ୍ରିୟତମାର କଥା ଦୂତ ଦ୍ୱାରା ଶୁଣି, ଅଧିକ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଲା। ଅନ୍ୟ ଏକ ଦୂତ ଦ୍ୱାରା ତଡ଼ିତ, ଅନୁରାଗରେ ଏତେ ଲଗିଥିଲେ ଯେ, ଗହଣା ସଜାଇବାରେ ନିଜେ କ’ଣ କରୁଛି ଜଣା ନହେଲା। ନୀଳ ଘାସ ମେଦିନୀରେ, ବାତାସରେ ଫୁଲ ଗୁଛ ଗନ୍ଧରେ ଏକ ଅପ୍ସରା ମଇରା ମଦ୍ୟପାନ କରୁଥିଲେ। ଏକ ସୁନ୍ଦର ଅପ୍ସରା ନିଜ ପ୍ରିୟତମାକୁ ପାନ ଦେଇ ସେବା କଲା; ଅନ୍ୟ ଏକ ଅପ୍ସରା ଭଲ ଦେହରେ, ପ୍ରିୟତମା ନିଜ ହାତରେ ପାନ ଦେଲେ, ସେ ତାହା ପିଲା। ଏକ ଅପ୍ସରା ନୀଳ ପଦ୍ମ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଦୁଧ ପିଇ, ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା ଚତୁର ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ, ପ୍ରିୟତମାକୁ ପଚାରିଲା, "ମୋର ପଦ୍ମ କେଉଁଠି ଗଲା?" ପ୍ରିୟତମା କହିଲେ, "ତୁମେ ଦୁଇଟି ଦୁଧ ପିଇଛ", ତାହା ଜଣା ପରେ ସେ ନିର୍ମଳତାରେ ଲଜ୍ଜିତ ହେଲା। ଏକ ଅପ୍ସରା ସୁନ୍ଦର ଭୂରୁ ଦେଇ, ପ୍ରିୟତମା ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଅବଶିଷ୍ଟ ପାନ ଲଗି, ଦୂତୀୟ ରସରେ ଅନୁରାଗ ବଢ଼ିଗଲା। ସେହି ପାନ ଉତ୍ସବରେ ଏହି ପ୍ରଶସ୍ତ ନର ତାଙ୍କର ଗୀତ ଶୁଣିଲେ, ତାରାଙ୍ଗୀ ବାଦ୍ୟର ସ୍ୱର ସହ ମିଶିଥିଲା। ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟରେ ରାଜା, ଅପ୍ସରାମାନେ ଅନେକ ବାଦ୍ୟ ସହ ଜନାର୍ଦନ ଦେବଙ୍କ ନିକଟେ ନୃତ୍ୟ କଲେ। ରାତିର ଏକ ପ୍ରହର ପରେ, ସେମାନେ ଗୁହା ଦ୍ୱାର ଛାଡ଼ି, ପ୍ରିୟତମାମାନେ ସହ ଏକ ଭବ୍ୟ ଗୁହାରେ ବସିଲେ। ସେହି ଗୁହା ବିଭିନ୍ନ ଗନ୍ଧର ଲତା, ଅନେକ ଗନ୍ଧରେ ଶୋଭିତ, ଅନେକ ଅଦ୍ଭୁତ ଶୟନ, ଫୁଲର ଅନେକ ଗୁଛରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା। ଏହିପରି ରାଜା ପୁରୁରବା ପାହାଡ଼ରେ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କର କ୍ରୀଡା ଦେଖି, ମନକୁ କେଶବରେ ଲଗାଇ ତପସ୍ୟା କଲେ। ତାପରେ ଗନ୍ଧର୍ବ ଏବଂ ଅପ୍ସରା ଗଣ ରାଜାଙ୍କୁ ଆସି କହିଲେ, "ହେ ଶତ୍ରୁ ଦମନ କର୍ତ୍ତା, ତୁମେ ଏହି ଦିବ୍ୟ ଭୂମିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଇଛ, ଯାହା ସ୍ୱର୍ଗ ସମାନ।" "ଆମେ ତୁମେ ଚାହିଁଥିବା ଭଲ ଦେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ନିଅ ଏବଂ ଘରକୁ ଫେରି ଯାଅ, କିମ୍ବା ଚାହିଲେ ଏଠାରେ ରୁହିବା।" "ତୁମେ ସମସ୍ତେ ଅଚଳ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଶୋଭିତ, ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆଜି ଏକ ଭଲ ଦେବାକୁ ପାରିବ, ମଧୁସୂଦନଙ୍କର କୃପା ପାଇବା।" ଏପରି କହିବା ପରେ, ରାଜା ପୁରୁରବା କହିଲେ, "ଏହିପରି ହେଉ," ଏବଂ ଏଠାରେ ଏକ ମାସ ସୁଖରେ ରହି, ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ରାଜା ସଦା ଗନ୍ଧର୍ବ ଏବଂ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଥିଲେ; ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କର ନିର୍ଲୋଭ ବ୍ୟବହାରରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ଫାଲ୍ଗୁନ ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ଶେଷରେ, ରାଜା ପୁରୁରବା ସ୍ୱପ୍ନରେ ଦେବଦେବା ଜନାର୍ଦନଙ୍କର ଶୁଭ କଥା ଶୁଣିଲେ। "ଏହି ରାତିର ପ୍ରହର ଶେଷ ହେଲେ, ତୁମେ ଅତ୍ରିଙ୍କୁ ଦେଖିବେ; ରାଜା, ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପରେ, ତୁମର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସାଧନ ହେବ।