ସେଠାରେ ଖଣ୍ଡମୂଳ ଲତା, କିଚକ ବାଁଶ, କାଶା ଘାସ, ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା କାଶା ଓ ଜଙ୍ଗଲ ଶୁଳ ଲତାରେ ଭରିଥିଲା। ସେଠି ଆହୁରି ମଧୁର କୁଶ ଝାଡ଼, ଆନନ୍ଦଦାୟି ଇଖ ଝାଡ଼, ଦୁର୍ଲଭ ଓ ଶୁଭ୍ର କପାସ ଗଛର ଝୁମକି ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ସେଠି ଆକର୍ଷଣୀୟ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କଦଳୀ ଗଛର ଝୁଣ୍ଡ, ପନ୍ନା ରତ୍ନ ସମ ହରିତ ତଳ ମାଟି, ଅପୂର୍ବ ଏବଂ ମନୋହର ଦୃଶ୍ୟ ରହିଥିଲା। ଏଠି ଇରା ଫୁଲ, କେଶର ଅଂଶ, ତଗର, ଅତିବିଷା, ମାଂସୀ, ଗ୍ରନ୍ଥିକ, ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ସୁରାଗଦ ଫୁଲ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ସୁନା ଫୁଲ, ଅନ୍ୟ ଭୂମି ଫୁଲ, ଜମ୍ବିରା, ଘାସ, ଝିଲିକା ଓ ତୋତାପାଖି ସହିତ ଏହି ସ୍ଥାନ ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲା। ଅଦ୍ଭୁତ ଉପକୂଳୀୟ ଓ ଜଳଜ ଉଦ୍ଭିଦ, ଅନେକ ରଙ୍ଗ ବିଭିନ୍ନ ଲତା ଓ ଦ୍ରବ୍ୟ ଏଠି ଥିଲା। ଉଦୟମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ର ରଙ୍ଗ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ର ତେଜ ସମ, ସୁନା ଧଳା ରଙ୍ଗ, ଅର୍ଥାତ୍ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମନୋହର ଫୁଲ ଏଠି ରହିଥିଲା। କେତେକ ଶୁକ ପତ୍ର ସମ, କେତେକ ଭୂମି ପତ୍ର ସମ, ପଞ୍ଚରଙ୍ଗ ଓ ଅନେକ ରଙ୍ଗର ଫୁଲ ଏଠି ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଦର୍ଶକଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ପଦ୍ମ, ଚନ୍ଦ୍ର ଭଳି ଶାଳୁକ ଓ ଅଗ୍ନିଶିଖା ଆକୃତିର ଫୁଲ, ଗଜମୁଖ ପଦ୍ମ ଏଠି ଥିଲା। ନୀଳ ପଦ୍ମ, କହ୍ଲାର ଫୁଲ, ଗୁଞ୍ଜା, ଅଟକ, କେସେରୁ ଗଛ, ଶୃଙ୍ଗାଟକ ଶୁଳ, ମୃଣାଳ ତଣ୍ଡ, କରଟ ଫଳ, ଚାନ୍ଦି ପଦ୍ମ ଏଠି ଥିଲା। ଜଳ ଓ ଭୂମି ମୂଳ, ଫଳ, ବିଶେଷ କରି ଫୁଲ, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ନୀବାର ଧାନ, ଯାହା ତପସ୍ବୀମାନେ ଖାଇପାରନ୍ତି, ଏଠି ଉପଲବ୍ଧ ଥିଲା। ଏଠି କୌଣସି ଧାନ, ଶସ୍ୟ, ଶାକ, ଫଳ, ମୂଳ, କନ୍ଦ, ଫୁଲ ନଥିଲା ଯାହା ଏଠି ନ ମିଳେ। ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତି, ମାନବ ଲୋକରେ ବଢ଼େ, ଜଳାଶୟ କିମ୍ବା ଅରଣ୍ୟରୁ ଯାହା ମିଳେ, ସେ ସମସ୍ତ ଉପଜ ଏଠି ଉପଲବ୍ଧ ଥିଲା। ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ସଦା ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଦେଉଥିଲା, କେବେ ମୁଝିନଥିଲା, ଋତୁଅନୁସାରେ ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ମଦ୍ରାଧିପତି ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାର ଫଳରେ ଦେଖିଥିଲେ। ସେଠି ଏହି ରାଜା ଅନେକ ପ୍ରକାର ପକ୍ଷୀ ଦେଖିଥିଲେ—ମୟୂର, ପଦ୍ମ, କଳବିଙ୍କ, କୋକିଳ ଓ ଅନେକ ଅଦ୍ଭୁତ ଚିଡ଼ିଆ। କାଦମ୍ବକ, ହଂସ, କୋୟଷ୍ଟୀ, ଖଞ୍ଜରୀଟ, କୁରର, କାଳକୂଟ, ଖଟ୍ୱାଙ୍ଗ, ଶିକାରୀ ପକ୍ଷୀ ଏଠି ଦେଖିଥିଲେ। ଗୋକ୍ଷୱେଡ଼କ, କୁମ୍ଭ, ଧାର୍ତ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର, ଶୁକ, ବକ, ଘାତୁକ, ଚକ୍ରବାକ, କଟୁକ, ଟିଟିଭ, ଭଟ ପକ୍ଷୀ ଦେଖିଥିଲେ। ପୁତ୍ରପ୍ରିୟ, ଲୋହପୃଷ୍ଠ, ଗୋଚର୍ମ, ଗିରିବର୍ତ୍ତକ, ପାଇଜନ୍, କମଳ, ସାରିକା, ଜୀବଜୀବିକା ପକ୍ଷୀ ଦେଖିଥିଲେ। ଲାବକ, ବର୍ତ୍ତକ, ବାର୍ତ୍ତାକ, ରକ୍ତବର୍ତ୍ମ, ପ୍ରଭଦ୍ରକ, ତମ୍ବା ମୁଣ୍ଡ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମୁଣ୍ଡ, ଗୃହ ପକ୍ଷୀ, କାଠ ପକ୍ଷୀ ଦେଖିଥିଲେ। କପିଞ୍ଜଳ, କଳବିଙ୍କ, କୁଙ୍କୁମ ଚୂଡ଼ା, ଭୃଙ୍ଗରାଜ, ସୀରପାଦ, ଭୂଲିଙ୍ଗ, ନୂତନ ଡିଣ୍ଡିମ ପକ୍ଷୀ ଦେଖିଥିଲେ। ମଞ୍ଜୁଳୀତକ, ଦାତ୍ୟୁହ, ଭାରଦ୍ୱାଜ, ଚଷ ଓ ଅନେକ ଆନନ୍ଦଦାୟି ପକ୍ଷୀ ଦେଖିଥିଲେ। ସେଠି ବିଭିନ୍ନ ଆକୃତିର ମାଂସାହାରୀ ପଶୁ, ହରିଣ ଓ ବୃହତ୍ ହରିଣ, ବାଘ, ମାନ୍ଦା ଶିଖା ଥିବା ସିଂହ, ଅନ୍ୟ ସିଂହ, ଚିତା, ଶରଭ, ଓ ମୃଗ ଦେଖିଥିଲେ। ଅନେକ ଭାଲୁ, ତାର, ପୁଛ ଥିବା କପି, ବନର୍ଦ୍ଦ, ଶଶକ, କାଦମ୍ବ ପକ୍ଷୀ, ବିଲାଇ, ବାୟୁ ସମ ଦ୍ରୁତ ପଶୁ ଦେଖିଥିଲେ। ଉନ୍ଦୁର, ନେଉଳ, ଶିଆଳ, ଗଛରେ ଖୁସି ହେଉଥିବା ସିଂହ, ମଦୋନ୍ମତ ହାତୀ, ମହିଷ, ଓଂଗା, ବୃଷ, ଉଷ୍ଟ୍ର, ମୃଗ, ଗୌର, ଗଧା ଦେଖିଥିଲେ। ଏଠି ମେଷ, ଛାଗ, ମୃଗ, କୁକୁର, ନୀଳବର୍ଣ୍ଣ ପଶୁ, ବଡ଼ ସର୍ପ, ଭୟଙ୍କର ପଶୁମାତା ଥିଲେ। ଦାଢ଼ି ଥିବା ଶୁଅଁ, ଶରଭ, କଂଜ, କଶମ୍ବର ସଦୃଶ ପକ୍ଷୀ, ଭୟଙ୍କର ପଶୁ, ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ଓ କଳା ପୁଛ ଦ୍ୱାର ସମ, ତୁଷାର ପଶୁ ଦେଖିଥିଲେ। ଦାଢ଼ି ଥିବା ପଶୁ, ଗଣ୍ଡପିଲ, ଶୁଅଁ, ଘୋଡ଼ା, ଖଚ୍ଚର, ଗଧା ଏଠି ଥିଲେ—ସେମାନେ ପ୍ରକୃତିରେ ବିରୋଧୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଏଠି ଏକାଠି ଶାନ୍ତିରେ ବସୁଥିଲେ। ଏମିତି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ସେମାନେ ସାଧାରଣତଃ ବିରୋଧ କରୁଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଏକାଠି ଶାନ୍ତିରେ ବସୁଥିବା ଦେଖି ରାଜା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ। ଏହି ପବିତ୍ର ଆଶ୍ରମ ପୂର୍ବେ ଅତ୍ରି ଋଷିଙ୍କର ଆଶ୍ରମ ଥିଲା। ତାଙ୍କର କୃପାରେ, ଏହା ଦ୍ୱିଜ ଓ ଚର ଜୀବରେ ଭରିଥିଲା; ଏମିତି ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ପ୍ରକୃତିରେ ଏକାଠି ଅନ୍ୟୋନ୍ୟକୁ କ୍ଷତି କରୁନଥିଲେ। ସମସ୍ତ ମାଂସାହାରୀ ପଶୁ ଏଠି ଦୁଧ ଓ ଫଳ ଖାଇଥିଲେ; ଏହିପରି ତାଙ୍କୁ ଅତ୍ରି ମହାତ୍ମା ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ। ପାହାଡ଼ର ଢାଳ ଓ ଉପତ୍ୟକାରେ ରାଜା ନିଜେ ବସିଥିଲେ; ଏହି ପାହାଡ଼ର ପଥର ଦେବମାନ୍ୟ ଦୁଧ ଝରାଉଥିଲା, ମଧୁର ଓ କଣ୍ଟକ ରହିତ। କେବେ କେବେ ମହିଷ, କେବେ କେବେ ଛାଗ ଏଠି ଚାରୁଥିଲେ; ପଥର ଦୁଧରେ ଭରିଥିଲା, କେଉଁଠି ଦହି ଥିଲା, କେଉଁଠି ବାହାରେ ଥିଲା। ଏହି ସବୁ ଦେଖି, ଭୂପତି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ; ଦେବମାନ୍ୟ ଝିଲିକା ଓ ନଦୀ ସ୍ୱଚ୍ଛ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା। କେଉଁଠି ଉଷ୍ଣ, କେଉଁଠି ଶୀତଳ ଝରଣା ଥିଲା; ପାହାଡ଼ର ଗୁହା ସବୁ ପ୍ରତି ପଦକୁ ଆନନ୍ଦଦାୟି ଥିଲା। ପାଞ୍ଚ ଯୋଜନା ପରିସରରେ କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ତୁଷାରପାତ ହେଉନଥିଲା; ସେଇ ସୁନ୍ଦର ପର୍ବତ ଶୃଙ୍ଗର ଢାଳ ତୁଷାର ରହିତ ଥିଲା। ସେଠି ପର୍ବତପତିଙ୍କର ଏକ ଧଳା ଶୃଙ୍ଗ ଅଛି, ଯେଉଁଠି ମେଘ ସବୁ ସଦା ଏକାଠି ହୋଇ ତୁଷାରପାତ କରେ। ଅନ୍ୟ ଏକ ଶୃଙ୍ଗ ଅଛି, ଯେଉଁଠି ବର୍ଷାମେଘ ସବୁ ସଦା ବର୍ଷା କରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପର୍ବତ ଉପରେ ପଥର ବର୍ଷା କରେ। ସେଇ ଆଶ୍ରମ ମନୋହର ଥିଲା, ଯେଉଁଠି ଚାହିଦା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଝରଣା ଝରୁଥିଲା, ଗଛର ଫଳ ସଦା ପକା ଓ ଦେବମାନେ ଭୋଗ କରିପାରିଥିଲେ। ସେଠି ସଦା ମଧୁମକ୍ଷୀ ଓ ଦେବଙ୍ଗନାମାନେ ରହୁଥିଲେ, ଏବଂ ସଦା ଗୀତ ହେଉଥିଲା; ଏହି ଆଶ୍ରମ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ୱ କରୁଥିଲା, ପର୍ବତ ନିଜେ ପରି ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଥିଲା। ଏଠି ବନର୍ଦ୍ଦମାନେ ଏଠିଠାରୁ ସେଠି ଖେଳୁଥିଲେ, ଭୂପତି; ତୁଷାର ରାଶି ସମ୍ମିଳିତ ହୋଇ, ଚନ୍ଦ୍ର ଚକ୍ର ପରି ତେଜମୟ ହୋଇଥିଲା।