ଏହି ପବିତ୍ର ଆଶ୍ରମ ଅପୂର୍ବ ପ୍ରକୃତିରେ ଭରିଯାଇଥିଲା। ଏଠାରେ ପିଲୁ ଗଛ, ଧାତକୀ, ଘନ ଚିରିବିଲ୍ବ, ଟେଂଟୁଳ, ଲୋଧ୍ର, ବିଦଙ୍ଗ ଓ ଦୂଧ ଝରୁଥିବା ଗଛମାନେ ଥିଲେ। ଏହି ସହ ଅଶ୍ମନ୍ତକ, କଳ, ଜମ୍ବିର, ଧଳା କଦମ୍ବ, ଭଲ୍ଲାତକ, ଇନ୍ଦ୍ରୟାବ, ବଳ୍ଗୁଜ ଓ ଶୁଭ ଦେଉଥିବା ଗଛମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ। ନାଗକେଶର ଫୁଲର ଶୋଭା ଏଠିକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷଣୀୟ କରିଥିଲା; କରମର୍ଦ, କସମର୍ଦ, ଅରିଷ୍ଟକ, ଵରିଷ୍ଟକ, ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ, ଦ୍ରାକ୍ଷା, ସପ୍ତାହ୍ୱା ଓ ପୁତ୍ରଜୀବକ ଗଛମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେଉଥିଲେ। ଏଠି କଂକୋଳ, ଲବଙ୍ଗ, ଦାଲଚିନି, ପାରିଜାତ, ଲଂଗ ମରିଚ ଲତା ଓ ନାଗବଲ୍ଲୀର ଅଂଶ ଥିଲା। ମରିଚ ଲତା, ନୂତନ ମଲ୍ଲିକା ଫୁଲ, ଦ୍ରାକ୍ଷାର ଶୋଭାମୟ ମଣ୍ଡପ ଓ ଅତିମୁକ୍ତ ମଣ୍ଡପ ଏଠିକୁ ଅଭିଭୂତ କରୁଥିଲା। ଟ୍ରାପୁଷା ଓ ନର୍ତ୍ତିକା ଲତା ଉପରେ ଶୋଭାମୟ ଫଳ ଲଟିଥିଲା, ଏହିପରି କୁଷ୍ମାଣ୍ଡ ଓ କେବେ କେବେ ଆଳାବୁ ଲତା ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଚିର୍ଭିତା, ପଟୋଳ, କରବେଲ୍ଲା ଲତା, କର୍କଟକୀର ଛାୟା ଓ ମୋଟା ବାଇଗଣ ଫଳ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଥିଲା। ଏଠି କାଂଟା, ମୂଳା, ବିଭିନ୍ନ କନ୍ଦମୂଳ, କହ୍ଲାର, ବିଦାରୀ, ରୁରୁଟା ଓ ମିଷ୍ଟି କାଂଟା ଗଛ ଥିଲେ। ବିଭିନ୍ନ ଔଷଧୀୟ ଗଛ ଏଠି ଦ୍ୟୁତିମାନ ହୋଇ ଉଗୁଥିଲା, ଯାହା ଦୀର୍ଘାୟୁ, କୀର୍ତ୍ତି ଓ ବଳ ଦେଉଥିଲା। ଏଠି ବୟସ୍, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ଭୟ ଦୂର କରୁଥିବା, ଭୁଖ ଓ ଭୟ ହଟାଉଥିବା, ଶୁଭ ଦେଉଥିବା ଏବଂ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଗଛ ଥିଲେ। ବେତ ଲତା, କୀଚକ ବାଁସ, କାଶ ଘାସ, ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା କାଶ ଓ ଜଙ୍ଗଲ ଝାଡ଼ ଏଠି ଶୋଭା ବଢ଼ାଇଥିଲେ। ମନୋହର କୁଶ ଝାଡ଼, ଆନନ୍ଦଦାୟୀ ଉଖ ଝାଡ଼ ଓ ଦୁର୍ଲଭ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ କପାସ ଗଛ ଥିଲେ। ଚମତ୍କାର କଦଳୀ ଗଛ, ମନୋହର ଏମେରାଲ୍ଡ ଦ୍ୱୀପ ସଦୃଶ ଅଞ୍ଚଳ, ହରିତ ତୃଣରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା। ଏଠି ଇରା ଫୁଲ, କୁମ୍କୁମ ଅଂଶ, ତଗର, ଅତିବିଷ, ମାଂସୀ, ଗ୍ରନ୍ଥିକ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ସୁରାଗଦ ଥିଲେ। ସୁନାଳି ଫୁଲ, ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭୂମିକ ଫୁଲ, ଜମ୍ବିର, ତଳ ଘାସ, ହ୍ରଦ ଓ ଶୁକ ଗଛ ବିକାଶ ପାଇଥିଲା। ଅଦା, ଅଜମୋଦା, କୁବେରକ, ପ୍ରିୟାଳ, ଜଳ ଉଦ୍ଭିଦ ଓ ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗିନ ସୁଗନ୍ଧିତ ଲତା ଏଠି ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଏଠି ଏପରି ଉଦ୍ଭିଦ ଥିଲେ, ଯାହା ଉଦୟମାନ ସୂର୍ୟଙ୍କ ରଙ୍ଗ, ସୂର୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅଭା ଭଳି ଅପରୁପ ସୁନାଳି ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ଶୂକ ଗଛର ପତ୍ର ଭଳି ଏବଂ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଭୂମିକ ପତ୍ର, ପଞ୍ଚରଙ୍ଗ ଓ ଅନେକ ରଙ୍ଗରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ। ଦର୍ଶକଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା ପଦ୍ମ, ଚନ୍ଦ୍ରସଦୃଶ କହ୍ଲାର ଫୁଲ, ଅଗ୍ନିଜ୍ୱାଳା ଭଳି ଫୁଲ ଓ ହସ୍ତୀମୁଖୀ ପଦ୍ମ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଥିଲା। ନୀଳ ପଦ୍ମ, କହ୍ଲାର ଫୁଲ, ଗୁଞ୍ଜା, ଅଟକ, କେସେରୁ ଗଛ, ଶୃଙ୍ଗାଟକ ଝାଡ଼, ମୃଣାଳ ତଣ୍ଡା, କରଟ ଫଳ ଓ ଚାନ୍ଦୀ ପଦ୍ମ ଏଠି ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଜଳ ଓ ଭୂମିକ କନ୍ଦମୂଳ, ଫଳ ଓ ବିଶେଷ ଭାବେ ଫୁଲ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ନୀବାର ଧାନ, ଯାହା ତପସ୍ବୀମାନେ ଭୋଜନ କରିପାରିବେ, ଏଠି ଉପଲବ୍ଧ ଥିଲା। ଏଠି ଏମିତି କିଛି ଧାନ, ଶାକ, ଶାକସବ୍ଜି, ଫଳ, କନ୍ଦ, ମୂଳ, ଫୁଲ ନଥିଲା, ଯାହା ଏଠି ମିଳୁନଥିଲା। ନାଗ ଲୋକର ଦେବୀୟ ଉତ୍ପାଦନ, ମାନବ ଲୋକର ଉଗୁଥିବା, ମାର୍ଷ ଓ ଅରଣ୍ୟର ଯାହା କିଛି ଥିଲା, ସେଇ ସମସ୍ତ କିଛି ଏଠି ଅନୁପସ୍ଥିତ ନଥିଲା। ସମସ୍ତ ଉଦ୍ଭିଦ ଏଠି ସଦା ଋତୁଅନୁସାରେ ଅକ୍ଷୟ ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଦେଉଥିଲେ। ମଦ୍ରନାଥ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଶକ୍ତିରେ ଏହି ଚମତ୍କାର ଦେଖିଥିଲେ। ଏଠି ସେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ପକ୍ଷୀ ଦେଖିଥିଲେ—ମୟୂର, ପଦ୍ମ, କଳବିଙ୍କ, କୋକିଳ। କାଦମ୍ବକ, ହଂସ, କୟଷ୍ଟୀ, ଖଞ୍ଜରୀଟ, କୁରର, କାଳକୂଟ, ଖଟ୍ୱାଙ୍ଗ ଓ ଶିକାରୀ ପକ୍ଷୀ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ। ଗୋକ୍ଷ୍ୱେଡ଼କ, କୁମ୍ଭ, ଧାର୍ତ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର, ଶୁକ, ବକ, ଘାତୁକ, ଚକ୍ରବାକ, କଟୁକ, ଟିଟିଭ, ଭଟ ପକ୍ଷୀ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ପୁତ୍ରପ୍ରିୟ, ଲୋହପୃଷ୍ଠ, ଗୋଚର୍ମ, ଗିରିବର୍ତ୍ତକ, ପାଉଁ, କମଳ, ସାରିକା, ଜୀବଜୀବିକ ପକ୍ଷୀ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ। ଲାବକ, ବର୍ତ୍ତକ, ଭାର୍ତ୍ତାକ, ରକ୍ତବର୍ତ୍ମ, ପ୍ରଭଦ୍ରକ, ତାମ୍ରଚୂଡ଼, ହେମଚୂଡ଼, ଘରେ ପୋଷା, କାଷ୍ଠ ପକ୍ଷୀ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଥିଲେ। କପିଞ୍ଜଳ, କଳବିଙ୍କ, କୁଙ୍କୁମଚୂଡ଼, ଭୃଙ୍ଗରାଜ, ସୀରପାଦ, ଭୂଲିଙ୍ଗ, ନୂତନ ଡିଣ୍ଡିମ ପକ୍ଷୀ ଥିଲେ। ମଞ୍ଜୁଳୀତକ, ଦାତ୍ୟୂହ, ଭାରଦ୍ୱାଜ, ଚଷ ଓ ଅନେକ ମନୋହର ପକ୍ଷୀ ଦଳ ଦେଖିଥିଲେ। ଏଠି ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମାଂସାହାରୀ ପଶୁ, ହରିଣ ଓ ମହାହରିଣ, ବାଘ, ଜଟାଧର ସିଂହ, ସିଂହ, ଚିତା, ଶରଭ ଓ ନୃଶଂସ ଓଲା ଥିଲେ। ଅନେକ ଭାଲୁ, ତାର, ଲମ୍ବା ପୁଛ ବାନର, ବାନର, ଶଶକ, କାଦମ୍ବ ପକ୍ଷୀ, ବିଲେଇ ଓ ବାୟୁ ସମାନ ଶୀଘ୍ର ପଶୁ ଥିଲେ। ଏଠି ମୂଷ, ନେଉଲ, ଶିଆଳ, ବୃକ୍ଷ ପ୍ରିୟ ସିଂହ, ମତ୍ତ ହାତୀ, ମହିଷ, ଅରଣ୍ୟ ଗାଈ, ବୃଷଭ, ଉଷ୍ଟ୍ର, ମୃଗ, ଗୌର ଓ ଗଧା ମଧ୍ୟ ଥିଲେ। ଏଠି ଦେଖିଲେ ଏଉଁ ପଶୁମାନେ—ଛାଗ, ମେଷ, ମୃଗ, କୁକୁର, ନୀଳବର୍ଣ୍ଣ ପଶୁ, ବଡ଼ ନାଗ, ଭୟଙ୍କର ମୃଗମାତା। ଦାଢ଼ିଆ ଶୂକର, ଶରଭ, କଦମ୍ବ ପକ୍ଷୀ, କଶମ୍ବର ସଦୃଶ ପକ୍ଷୀ, ଭୟଙ୍କର, ମାଳାଧାରୀ ଓ କଳାପୁଛ ପଶୁ ଦ୍ୱାର ଭଳି ଥିଲେ। ଦାଢ଼ିଆ ପଶୁ, ଗଣ୍ଡମୃଗ, ଶୂକର, ଘୋଡ଼ା, ଖଚର, ଗଧା—ଏହି ସମସ୍ତେ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ପ୍ରାକୃତିକ ଶତ୍ରୁ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଏଠି ସେମାନେ ଏକାଠି ଶାନ୍ତିରେ ବସୁଥିଲେ। ଏମିତି ସାଧାରଣତଃ ଶତ୍ରୁ ହୋଇଥିବା ପଶୁମାନେ ଏଠି ଏକାଠି ରହୁଥିବା ଦେଖି, ମଦ୍ରନାଥ ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ। ଏହି ପବିତ୍ର ଆଶ୍ରମ ପୂର୍ବେ ଅତ୍ରି ଋଷିଙ୍କ ବାସସ୍ଥଳ ଥିଲା। ତାଙ୍କ ଦୟାରେ ଏଠି ଚାରିପାଖ ଜୀବ ଓ ଅଜୀବ ଦ୍ଵାରା ଦ୍ୟୁତିମାନ ହୋଇଥିଲା। ସେଠାରେ କୌଣସି ପଶୁ ଅନ୍ୟ ପଶୁଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରୁନଥିଲେ, ଯଦିଓ ସେମାନେ ପ୍ରାକୃତିକ ଭାବେ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ। ଏଠି ସମସ୍ତ ମାଂସାହାରୀ ପଶୁ ଦୁଧ ଓ ଫଳ ଭୋଜନ କରୁଥିଲେ, କାରଣ ସେମାନେ ମହାତ୍ମା ଅତ୍ରିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏପରି ରୂପେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲେ।