ସେଠାରେ, ସିଂହମାନଙ୍କର ଭୟଙ୍କର ଗର୍ଜନ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନେକୁ ଭୟଭୀତ କରୁଥିଲା, ଏବଂ ଅନେକ ହାତୀମାନେ ଏଠାରେ ଚଞ୍ଚଳ ହେଉଥିଲେ, କିନ୍ତୁ କେବେ ଥକୁନଥିଲେ ନାହିଁ। ପାହାଡ଼ର ଢାଳ ଅନେକ ତପସ୍ୱୀ ଓ ହାତୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଥିଲା, ଏବଂ ସେଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଥିବା ମଣିମାଣିକ୍ୟ ସମସ୍ତ ତିନି ଲୋକକୁ ଶୋଭା ଦେଉଥିଲା। ଏହି ପାହାଡ଼ ସର୍ବଦା ନାଗମାନେ ପାଇଁ ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳ ଥିଲା, ନାଗମାନେ ସେଉଠାରେ ସଦା ବସବାସ କରୁଥିଲେ, ଏହି ରତ୍ନମୟ ପାହାଡ଼କୁ ନାଗମାନେ ନିଜ ପରି ମନେ କରୁଥିଲେ। ଏଠାରେ ତପସ୍ୱୀମାନେ ଅଳ୍ପ ତପସ୍ୟାରେ ବଡ଼ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ଏହି ପାହାଡ଼ ଦର୍ଶନ କେବଳ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। କେତେକ ସ୍ଥାନରେ ବଡ଼ ବଡ଼ ଝରଣା, ଝରିକା ଓ ନଦୀମାନଙ୍କର ପବନେ ଆଣିଥିବା ଜଳରେ ଭୂମି ସର୍ବଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥାଏ। ଅନ୍ୟ କେତେକ ସ୍ଥାନରେ ପାହାଡ଼ର ଶିଖରଗୁଡ଼ିକ ବଡ଼ ଉଚ୍ଚ ଏବଂ ତାପ ଓ ଘର୍ମରେ ଏତେ କଠିନ ଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ମନ ମଧ୍ୟ ପହଞ୍ଚିପାରିବ ନାହିଁ। ଏହି ପାହାଡ଼ ଦେବଦାରୁ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଶାଳ ଗଛର ଅଖଣ୍ଡ ଶାଖାପ୍ରଶାଖା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଥିଲା, ଏବଂ ଝାଡ଼ି ଗଛମାନେ ଦମ୍ଭ ଦେଉଥିବା ସ୍ତମ୍ଭ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ଏହି ପାହାଡ଼ର ବଡ଼ ବଡ଼ ଶିଖରଗୁଡ଼ିକ ହିମର ଛତା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ଶତାଧିକ ଝରଣା ଓ ନଦୀ ଏଠାରେ ଥିଲା, ଏଠାରେ ଜଳର ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ମାତ୍ର ଜଳ ମିଳିଯାଉଥିଲା, ଏବଂ ଏଠାରେ ଗୁହାଗୁଡ଼ିକୁ ହିମରେ ଆବୃତ୍ତ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଏଭଳି ରକ୍ତିମ ଢାଳ ଥିବା ଏହି ଭୂମିକୁ ଦେଖି ମଦ୍ରର ବଳଶାଳୀ ରାଜା ଆନନ୍ଦରେ ଏଠାରେ ଘୁରୁଥିଲେ, ଏବଂ କିଛି ସମୟ ପରେ ସେ ଏକ ବିଶେଷ ସ୍ଥାନକୁ ଖୋଜିପାଇଲେ। ଦିବ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ, ସେ ଏହି ପାହାଡ଼ର ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଅଗମ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେଠାରୁ ଇରାବତୀ ନଦୀ, ସମସ୍ତ ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବହିଯାଏ। ସେଠି ଭୂମି ଘନ ମେଘ ପରି କଳା ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଗଛରେ ଘନ ଭାବରେ ଆବୃତ୍ତ। ସେଠି ଶାଳ, ତାଳ, ତମାଳ ଓ କର୍ଣ୍ଣିକାର ଗଛ, ଛାୟାଦାନ କରୁଥିବା ନ୍ୟଗ୍ରୋଧ, ଅଶ୍ୱତ୍ଥ, ଶିରୀଷ, ଶିମ୍ଶପା ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ଶ୍ଲେଷ୍ମାତକ, ଆମଳକୀ, ହରୀତକୀ, ବିଭୀତକୀ, ଭୂର୍ଜ, ସମୁଞ୍ଜକ, ବଣ, ସପ୍ତଚ୍ଛଦ ଗଛ ଥିଲା। ବଡ଼ ନିମ୍ବ ଓ ନିମ୍ବ ଗଛ, ନିର୍ଗୁଣ୍ଡି, ହରିଦ୍ରୁ, ବିଶାଳ ଦେବଦାରୁ ଓ କଳେୟକ ଗଛ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ପଦ୍ମ, ଚନ୍ଦନ, ବିଲ୍ୱ, କପିଠ୍ଥ, ରକ୍ତ ଚନ୍ଦନ, ମତମ୍ର, ରିଷ୍ଟକ, ଅକ୍ଷୋତ, ଅବ୍ଦକ, ଅର୍ଜୁନ ଗଛ ଥିଲା। ହସ୍ତିକର୍ଣ୍ଣ, ସୁମନସ, କୋବିଦାର, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ତ ଫୁଲ ଥିବା ପ୍ରାଚୀନାମଳକ, ଧନକ, ସମରଟକ ଗଛ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଖର୍ଜୁରା, ନାଡ଼ିଆ, ପ୍ରିୟାଳ, ଅମ୍ରତକ, ଇଙ୍ଗୁଡ଼, ତନ୍ତୁମାଳା, ଧାବ, ଭବ୍ୟ, କଶ୍ମୀରୀ ପତ୍ର ଥିବା ଗଛ ଥିଲା। ଜୟିତ୍ରୀ, ସୁପାରି, କଟଫଳ, ଅବଳିଫଳ, ମନ୍ଦାର, କୋବିଦାର, କିମ୍ଶୁକ, କୁସୁମାଂଶୁକ ଗଛ ଥିଲା। ଯବ, ଶମୀପର୍ଣ୍ଣ, ବେତସ, ଅମ୍ବୁବେତସ, ରକ୍ତ ଅତିରଙ୍ଗ, ନାରଙ୍ଗ, ହିଙ୍ଗୁ, ପ୍ରିୟାଙ୍ଗୁ ଗଛ ଥିଲା। ରକ୍ତ ଅଶୋକ ଓ ଅଶୋକ ଗଛ, ଅକଲ୍ଲା, ଅବିଚାରକ, ମୁଚୁକୁନ୍ଦ, କୁନ୍ଦ, ଅତରୁଷ-ପରୁଷକ ଗଛ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। କିରାତ, କିଙ୍କିରାତ, କେତକୀ, ଧଳା କେତକୀ, ଶୋଭଞ୍ଜନ, ଅଞ୍ଜନ, ସୁକଲିଙ୍ଗ-ନିକୋଟକ ଗଛ ଥିଲା। ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଶୋଭାବନ୍ତ ଗଛ, ଅସନ ଓ କାମଦେବଙ୍କ ତୀର ପରି ଆକୃତି ଥିବା ଆମ୍ବ ଗଛ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଥିଲା। ହଳଦିଆ ଓ ଧଳା ଯୁଥିକା, ମଲ୍ଲିକା, ଚମ୍ପକ-ଜାତି, ତୁମ୍ବ ଓ ଅତୁମ୍ବ ଗଛ ଥିଲା। ମୋଚା, ଲୋଚା, ଲକୁଚ, ତିଳ ଫୁଲ, କୁଶେଷ, ସୁପୁଷ୍ପବରଣ, ଚବ୍ୟକ, କାମିବଲ୍ଲଭ ଗଛ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ବକୁଳ, ପରିଭଦ୍ର, ହରିଦ୍ରା, ଧାରାକଦମ୍ବ, କୁଟଜ, କଦମ୍ବ, ପାହାଡ଼ କୁଟଜ ଗଛ ଫୁଲ ତୋଡ଼ ହୋଇ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଆଦିତ୍ୟ-ମୁଷ୍ଟକ, କୁମ୍ଭ, କୁମ୍କୁମ, କାମବଲ୍ଲଭ, କଟଫଳ, ବଦର, ନୀପ, ଦୀପପରି ଦୀପ୍ତିମାନ୍ତ ଗଛ ଥିଲା। ରକ୍ତ ପାଳିବନ, ଧଳା ଦାନା, ଚମ୍ପକ ଗଛ, ବନ୍ଧୁ, ସୁବନ୍ଧୁ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଉଦ୍ୟାନ ଥିଲା। ପାଟଳ, ମଲ୍ଲିକା, କରବୀର, କୁରବକ, ହିମବର, ଜାମ୍ବୁ, ରାଜା ଜାମ୍ବୁ ଫୁଲ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଫଳ ଏବଂ ତାହାର ପ୍ରତିବିମ୍ବ, କର୍ପୂର, ଗନ୍ଧ ଅଗରୁ ଗଛ, ଉତ୍ପତ୍ତିଶୀଳି ଲତା ଓ ପ୍ରଜା ଥିଲା। ଗୁଗ୍ଗୁଳୁ ଗଛ, ଧଳା ହିନ୍ତାଳ ପାଲ୍ମ, ଇଖ, କରବୀର ଯେଉଁଠାରେ ଘାସ ନଥିଲା, ଅଶୋକ ଓ ଚକ୍ରମର୍ଦ୍ଦ ଗଛ ଥିଲା। ପିଲୁ, ଧାତକୀ, ଘନ ଚିରିବିଲ୍ବ, ଟେଣ୍ଟୁଲ, ଲୋଧ୍ର, ବିଦଙ୍ଗ, ଦୁଧ ଥିବା ଗଛ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଅଶ୍ମନ୍ତକ, କଳା, ଜମ୍ବିର, ଧଳା କଦମ୍ବ, ଭଲ୍ଲାତକ, ଇନ୍ଦ୍ରୟବ, ବଲ୍ଗୁଜ, ଏବଂ ଫଳଦାୟକ ଗଛ ଥିଲା। ନାଗକେଶର ଗଛ ଶୋଭାବନ୍ତ ଫୁଲରେ ଶୁଭିତ, କରମର୍ଦ୍ଦ, କଶମର୍ଦ୍ଦ, ଅରିଷ୍ଟକ, ବରିଷ୍ଟକ, ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ, ଦ୍ରାକ୍ଷା, ସପ୍ତହ୍ୱ, ପୁତ୍ରଜୀବକ ଗଛ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। କଙ୍କୋଳ, ଲବଙ୍ଗ, ଦାଲଚିନି, ପାରିଜାତ, ଲମ୍ବମରିଚ ଲତା, ନାଗବଲ୍ଲୀ ଅଂଶ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଥିଲା। ମରିଚ ଲତା, ନୂତନ ମଲ୍ଲିକା, ଦ୍ରାକ୍ଷା ମଣ୍ଡପ ଏବଂ ଅତିମୁକ୍ତ ମଣ୍ଡପ ଥିଲା। ଟ୍ରାପୁଷା ଓ ନାର୍ତ୍ତିକା ଲତାର ଶ୍ରେଣୀ, ଶୁଭ୍ର ଫଳ ଥିବା, କୁଷ୍ମାଣ୍ଡ ଓ ଅଲାଭୁ ମଣ୍ଡପ ମଧ୍ୟେ-ମଧ୍ୟେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଥିଲା। ଚିର୍ଭିତା, ପାଟୋଲା, କରବେଲ୍ଲା ଲତା, କର୍କଟକୀର ଛାୟା, ବଡ଼ ଫଳ ଥିବା ବେଗୁନ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। କାଠ, ମୂଳା, ବିଭିନ୍ନ କନ୍ଦ ଓ ମୂଳ ଶାକ, କହ୍ଲାରା, ଵିଦାରୀ, ରୁରୁଟା ଓ ମଧୁର କଣ୍ଟକୀ ଗଛ ଥିଲା। ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଔଷଧି ଉଦ୍ଭିଦ ଏଠାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ତ ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଦୀର୍ଘାୟୁ, କୀର୍ତ୍ତି, ଶକ୍ତି ଦେଇଥିଲେ। ଏଠି ଥିଲେ ଯେଉଁମାନେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ଭୟ ଦୂର କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଭୁଖ ଓ ଭୟ ହଟାନ୍ତି, ଶୁଭ ଦେଇଥିବା ଓ ଅସଂଖ୍ୟ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉଦ୍ଭିଦ ଥିଲେ। ଏଭଳି ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଦିବ୍ୟ ଗଛପ୍ରଚୁର ଅଞ୍ଚଳ ମଧ୍ୟରେ ମଦ୍ରର ରାଜା ତାଙ୍କ ଯାତ୍ରା ଆନନ୍ଦ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଦେଲେ।