ସେଠାରେ, ମହାନଦୀର ତୀବ୍ର ଧ୍ୱନି ଚାରିପାଖରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିଲା, ଦୁର୍ଗମ ଏହି ଶୀତଳ ଓ ଆନନ୍ଦମୟ ସ୍ଥାନରେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଶବ୍ଦ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳୁନାହିଁ। ଏଠି, ରାଜା ଏକ ପ୍ରବଳ ପାହାଡ଼କୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ଦେବଦାରୁ ଗଛର ନୀଳ ଅରଣ୍ୟରେ ଆବୃତ ଥିଲା, ପାହାଡ଼ର ଶ୍ଳୋକଗୁଡିକ ପରିସ୍କୃତ ଏବଂ ମେଘରେ ମୁଡ଼ି ଥିଲା, ମାନେ ଏକ ଉପର ଅଂଗବସ୍ତ୍ର ପରି। କେଉଁଠି ଏହା ଧଳା ମେଘର ଚୁଡ଼ା ହେଉଥିଲା, ଆଉ କେଉଁଠି ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏହାର ମୁକୁଟ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା; କେଉଁଠି ପାହାଡ଼ର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେହ ହିମରେ ଲିପିବା, ଆଉ କେଉଁଠି ଖଣିଜ ରେଖାରେ ଆଲଙ୍କୃତ ହେଉଥିଲା। କେଉଁଠି ଚନ୍ଦନର ଲେପ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଯେଉଁଠି ପାଞ୍ଚ ଆଙ୍ଗୁଠିର ସ୍ପର୍ଶ ପରି ଲାଗୁଥିଲା, ଏହା ତାପରେ ମଧ୍ୟ ଶୀତଳତା ଦେଉଥିଲା; ଏବଂ ରକ୍ତାଳି ଆପ୍ସରାମାନଙ୍କର ପଦଚିହ୍ନ ରକ୍ତାଳି ପଥର ଉପରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। କେଉଁଠି ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ସ୍ପର୍ଶ କରୁଥିଲା, ଆଉ କେଉଁଠି ଅନ୍ଧାରରେ ଢାକି ଥିଲା; କିଛି ସ୍ଥାନରେ ଭୟଙ୍କର ପାହାଡ଼ ଝରଣା ମୁହଁ ଫାଟି ବଡ଼ ପରିମାଣରେ ଜଳ ପିଇଉଥିଲା। କେଉଁଠି ବିଦ୍ୟାଧରମାନେ ଦଳ ଦଳ ମିଳି ଖେଳୁଥିଲେ, ଆଉ କେଉଁଠି କିନ୍ନରମାନେ ଗୀତ ଗାଇ ଥିଲେ। କେଉଁଠି ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଆପ୍ସରାମାନଙ୍କର ଦେବୀୟ ଫୁଲ ଅପଡ଼ି ପାହାଡ଼ର ଶ୍ଳୋକକୁ ଶୋଭା ଦେଉଥିଲା, ବିଶେଷକରି ସନ୍ତାନକ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦେବ ଗଛରୁ। କେଉଁଠି ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଉଠିଥିବା ଅଥବା ଫୁଲ ଚିଁଡ଼ି ଦେଇଥିବା ଶୋଭାମୟ ଶଯ୍ୟା ବିକ୍ରୀତ ହୋଇ ଚାରିପାଖରେ ପଡ଼ି ଥିଲା। କେଉଁଠି ପବନ ଶାନ୍ତ ଥିଲା, ଭୂମି କଳା ଘାସରେ ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲା, ଆଉ କେଉଁଠି ଫୁଲରେ ଆବୃତ ହୋଇ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଏହି ପାହାଡ଼ ତପସ୍ୱୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଶ୍ରୟ, ପ୍ରେମିକମାନେ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ, ଏଠି ଜଙ୍ଗଲୀ ପଶୁମାନେ ଚାଲିଥିଲେ, ଏବଂ ଅଜାନା ହାତୀମାନେ ବଡ଼ ଗଛକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲେ। ଏଠି ସିଂହମାନଙ୍କର ଭୟଙ୍କର ଡାକ ଅନ୍ୟ ପଶୁମାନଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରୁଥିଲା, ଏବଂ ହାତୀମାନେ ଦଳ ଦଳ ଚଳିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ କେବେ ଥକୁନଥିଲେ। ପାହାଡ଼ର ଶ୍ଳୋକଗୁଡିକ ତପସ୍ୱୀ ଓ ହାତୀମାନେ ଶୋଭା ଦେଉଥିଲେ, ଏଠି ଉତ୍ପନ୍ନ ରତ୍ନ ତିନି ଲୋକକୁ ଶୋଭା ଦେଉଥିଲା। ଏହା ସଦା ନାଗମାନେ ପାଇଁ ଆଶ୍ରୟ, ନାଗମାନେ ଏହି ରତ୍ନମୟ ପାହାଡ଼କୁ ନାଗର ଭଳି ଦେଖିଥିଲେ। ଏଠି ତପସ୍ୱୀମାନେ ସାଧାରଣ ତପସ୍ୟାରେ ମହାସିଧି ଲାଭ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଏହି ପାହାଡ଼କୁ ଦେଖିବାରେ ମାତ୍ର ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଉଥିଲା। କେଉଁଠି ପବନ ଝରଣା, ଝରଣା ଓ ନଦୀରୁ ଜଳ ଆଣି ପୃଥିବୀକୁ ସନ୍ତୃପ୍ତ କରୁଥିଲା। କେଉଁଠି ଶିଖରଗୁଡିକ ଜଳ ସଂଗ୍ରହ କରି ଉଚ୍ଚ ହୋଇଯାଉଥିଲା, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟର ତାପ ଏତେ ତୀବ୍ର ଥିଲା ଯେ ମନରେ କଳ୍ପନା କରିବା ଅସମ୍ଭବ ଥିଲା। ଏହି ପାହାଡ଼ ଦେବଦାରୁ ଓ ଅନ୍ୟ ବଡ଼ ଗଛର ଅଖଣ୍ଡ ଶାଖା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ବାଁଶ ଗଛ ଦିଗବାଦ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଏହି ପାହାଡ଼ର ଶିଖର ହିମର ଛତା ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଶତାଧିକ ଝରଣା ଓ ନଦୀର ତରଙ୍ଗ ରେ ଜଳ ଶବ୍ଦରେ ମିଳିଥିଲା, ଏବଂ ଏହି ପାହାଡ଼ର ଗୁହା ହିମରେ ଆବୃତ ଥିଲା। ଏହି ଲାଲ ଶ୍ଳୋକ ଦେଖି, ମଦ୍ରର ପ୍ରବଳ ନାୟକ ଆନନ୍ଦରେ ଏଠି ଚାଲିଥିଲେ, ଏବଂ କିଛି ସମୟ ପରେ ଏକ ବିଶେଷ ସ୍ଥାନ ଉପଲବ୍ଧ କଲେ। ଦେବତାଙ୍କ ଚାଲ ଦ୍ୱାରା ସେ ଏହି ପାହାଡ଼ର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦମୟ ଏକ ଅଞ୍ଚଳକୁ ପହଁଚିଲେ, ଯାହା ଅନ୍ୟ ମାନବମାନେ ପାଇଁ ଅଗମ୍ୟ ଥିଲା। ସେଠିରୁ ଇରାବତୀ ନଦୀ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ, ଏହି ଭୂମି ବଦଳ ମେଘ ଭଳି ଗାଢ଼ ଏବଂ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଗଛରେ ଆବୃତ ହୋଇଥିଲା। ଏଠି ଶାଳ, ତାଳ, ତମାଳ, କର୍ଣିକର ଗଛ, ନ୍ୟାଗ୍ରୋଧ, ଅଶ୍ୱତ୍ଥ, ଶିରୀଷ, ଶିମ୍ଶାପା ଗଛର ଛାୟା ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଶ୍ଲେଷ୍ମାଟକ, ଆମଳକୀ, ହରିତକୀ, ବିଭୀତକୀ, ଭୂର୍ଜ, ସମୁଞ୍ଜକ, ବଣ, ସପ୍ତଚ୍ଛଦ ଗଛର ଅଞ୍ଚଳ ରହିଥିଲା। ମହା ନିମ୍ବ ଓ ନିମ୍ବ ଗଛ, ନିର୍ଗୁଣ୍ଡି, ହରିଦ୍ରୁ, ଦେବଦାରୁ, କଲେୟକ ଗଛ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଥିଲା। ପଦ୍ମ, ଚନ୍ଦନ, ବିଲ୍ୱ, କପିଥ୍ତ, ରକ୍ତ ଚନ୍ଦନ, ମତମ୍ର, ରିଷ୍ଟକ, ଅକ୍ଷୋତ, ଅବ୍ଦକ, ଅର୍ଜୁନ ଗଛ ଏଠି ଥିଲା। ହାତୀକର୍ଣ୍ଣ, ସୁମନସ, କୋବିଦାର, ପ୍ରଚୀନାମଳକା, ଧନକ, ସମରତକ ଗଛ ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା। ଏଠି ଖଜୁର, ନାଡ଼ିଆ, ପ୍ରିୟାଳ, ଅମ୍ରତକ, ଇଙ୍ଗୁଡ଼, ତନ୍ତୁମାଳା, ଧାବା, ଭବ୍ୟ, କାଶ୍ମିରୀ ପତ୍ର ଗଛ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଥିଲା। ଜାଏଫଳ, ଗୁଆ, କଟଫଳ, ଅବଳିଫଳ, ମନ୍ଦାର, କୋବିଦାର, କିମ୍ଶୁକ, କୁସୁମଅଂଶୁକ ଗଛ ଥିଲା। ଯବ, ଶାମିପର୍ଣ୍ଣ, ବେତସ, ଅମ୍ବୁବେତସ, ରକ୍ତ ଅତିରଙ୍ଗ, ନାରଙ୍ଗ, ହିଙ୍ଗୁ, ପ୍ରିୟଙ୍ଗୁ ଗଛ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଥିଲା। ରକ୍ତ ଅଶୋକ ଓ ଅଶୋକ ଗଛ, ଅକଲ୍ଲା, ଅବିଚାରକ, ମୁଚୁକୁନ୍ଦ, କୁନ୍ଦ, ଅତରୁଷ-ପରୁଷକ ଗଛ ଥିଲା। କିରାତ, କିଙ୍କିରାତ, କେତକ, ଧଳା କେତକ, ଶୋଭଞ୍ଜନ, ଅଞ୍ଜନ, ସୁକଳିଙ୍ଗ-ନିକୋଟକ ଗଛ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଥିଲା। ସୁନ୍ଦର ସୁବର୍ଣ୍ଣ କାଠ, ଉତ୍ତମ ଗଛ, ଆସନ ଗଛ, ଏବଂ କାମଦେବଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଭଳି ଆକୃତିର ଆମ୍ବ ଗଛ ଦେଖିଲେ। ହଳଦିଆ ଯୁଥିକା, ଧଳା ଯୁଥିକା, ମଲ୍ଳି, ଚମ୍ପକ-ଜାତି, ତୁମ୍ବ ଓ ଅତୁମ୍ବ ଗଛ ଥିଲା। ମୋଚା, ଲୋଚା, ଲାକୁଚା, ତିଳ ଫୁଲ, କୁଶେଶ, ସୁପୁଷ୍ପବରଣ, ଚାଭ୍ୟକ, କାମିବଲ୍ଲଭ ଗଛ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଥିଲା। ବକୁଳ, ପରିଭଦ୍ର, ହରିଦ୍ରା, ଧାରା-କଦମ୍ବ, କୁଟଜ, କଦମ୍ବ, ପାହାଡ଼ କୁଟଜ ଗଛ ଫୁଲ କୁଳିରେ ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା। ଆଦିତ୍ୟ-ମୁଷ୍ଟକ, କୁମ୍ଭ, କେସର, କାମବଲ୍ଲଭ, କଟଫଳ, ବଦରା, ନିପା, ଦୀପ ଭଳି ଚମକୁଥିଲା। ରକ୍ତ ପାଲିବନ, ଧଳା ଦାନା, ଚମ୍ପକ, ବନ୍ଧୁ, ସୁବନ୍ଧୁ, ବିଭିନ୍ନ ଅରଣ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଥିଲା। ପାତଳା, ମଲ୍ଳି, କରଭୀର, କୁରବକ, ହିମବର, ଜାମ୍ବୁ, ରାଜା ଜାମ୍ବୁ ଫୁଲ ଅଞ୍ଚଳ ଦେଖିଲେ। ଏଠି ଫଳ, କଞ୍ଚନ, ଅଗରୁ, ଫଳ ଓ ତାହାର ପ୍ରତିବିମ୍ବ, ଉତ୍ପନ୍ନ ଅଞ୍ଚଳ ଓ ଲତା ଦେଖିଲେ। ଗୁଗୁଳ, ଧଳା ହିନ୍ତାଳ ପାଲ୍ମ, ଚିନିଗଛ, କନେର ଗଛ, ଅଶୋକ, ଚକ୍ରମର୍ଦ ଗଛ ଦେଖିଲେ।