ଓଡ଼ିଆ ନାରେଟିଭ୍: ଭାରତ, ଏକ ପୁରୁଷ ଯଦି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ମହାଦେବଙ୍କ ଶ୍ରୀମନ୍ତ ତୀର୍ଥକୁ ଯାଉଛି, ସେ ନିଜର ଦଶ ପୂର୍ବଜ ଏବଂ ପରଜନ୍ମର ଆତ୍ମାକୁ ମୁକ୍ତି ଦିଏ। ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳିଥାଏ ଏବଂ ସେ ସୃଷ୍ଟିର ଅନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେବଲୋକରେ ବାସ କରିଥାଏ। ଗଙ୍ଗାର ପୂର୍ବ ତଟରେ, ସାମୁଦ୍ର ନାମକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କୁଆଁ ଏବଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନା ନାମକ ତୀର୍ଥ ତିନି ଲୋକରେ ମହାନ ନାମରେ ପରିଚିତ। ଯଦି ଏକ ନିର୍ଵିକାର, ଶନ୍ତ ଏବଂ କ୍ରୋଧ ଜୟ କରିଥିବା ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ସେଠାରେ ତିନି ରାତି ରହେ, ସେ ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ ଏବଂ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ। ପ୍ରତିଷ୍ଠାନାର ଉତ୍ତରେ ଏବଂ ଭାଗୀରଥୀର ପୂର୍ବେ, ହଂସପ୍ରପତନା ନାମକ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯାହା ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏଠି ସ୍ନାନ କଲେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳିଥାଏ ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟ ରହିଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନ ମିଳିଥାଏ। ଉର୍ବଶୀଙ୍କର ପ୍ରିୟ ତୀର୍ଥ, ହଂସପାଣ୍ଡୁରରେ ଯଦି କେହି ନିଜ ଜୀବନ ଦେଇ ଦେଉଛି, ସେ ସେଠାରେ ଷଠି ହଜାର ଏବଂ ଛଉ ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଜ ପୂର୍ବଜ ସହିତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିଥାଏ। ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସଦା ଉର୍ବଶୀଙ୍କୁ ଦେଖିଥାଏ ଏବଂ ମୁନି, ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନରମାନେ ସେଠାରେ ସେକୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ପୁଣ୍ୟ ଶେଷ ହୁଏ ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ପୃଥିବୀକୁ ଫେରିଯାଏ, ସେ ଉର୍ବଶୀ ପ୍ରତିମା ରୂପ ଦେଖାଉଥିବା ଏକ ଶତ ନାରୀ ପାଏ। ହଜାର ନାରୀ ମଧ୍ୟରେ, ସେ ବହୁ ନାରୀଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ହୁଏ ଏବଂ ଦଶ ହଜାର ଗ୍ରାମର ଧନ ଉପଭୋଗ କରିଥାଏ। ସୁନା ଆଉଠା ଗୁଞ୍ଜ ଶବ୍ଦରେ ଘୁମୁଠି ଉଠି, ବଡ଼ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି ପୁଣି ସେ ତୀର୍ଥକୁ ଯାଏ। ସଦା ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଶାନ୍ତ ଏବଂ ନିୟମିତ ରହି, ସେ ଦିନକୁ ଏକବାର ଖାଇ ଏକ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରାଜ କରେ। ସେ ଏକ ଶତ ସୁନା ଆଭୂଷଣ ପିନ୍ଧିଥିବା ନାରୀ ପାଏ ଏବଂ ସମୁଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭୂମିରେ ବଡ଼ ରାଜା ହୁଏ। ଧନ ଏବଂ ଧାନରେ ଏକ ଦାନୀ ହୁଏ, ବଡ଼ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି ପୁଣି ତୀର୍ଥକୁ ଯାଏ। ସନ୍ଧ୍ୟା ତଟରେ, ଏକ ନିର୍ବିକାର, ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ଉପବାସୀ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଏଠି ରହିଲେ, ବ୍ରହ୍ମଲୋକ ପାଏ। କୋଟିତୀର୍ଥରେ ଯଦି କେହି ଜୀବନ ଦେଇ ଦେଉଛି, ସେ ଏକ ହଜାର କୋଟି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ଯେତେବେଳେ ପୁଣ୍ୟ ଶେଷ ହୁଏ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଫେରି ଏକ ଧନୀ କୁଳରେ ସୁନା, ମଣି, ମୁକୁତ ଏବଂ ସୁନ୍ଦରତା ନିୟତ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଉଛି। ଭୋଗବତୀରେ, ବାସୁକିର ଉତ୍ତରେ, ଦଶାଶ୍ୱମେଧକ ନାମକ ଅନ୍ୟ ଏକ ତୀର୍ଥ ଅଛି। ଏଠି ଅଭିଷେକ କଲେ, ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳିଥାଏ, ସେ ଧନୀ, ସୁନ୍ଦର, ନିପୁଣ, ଦାନୀ ଏବଂ ଧର୍ମିକ ହୁଏ। ଚାରି ବେଦ, ସତ୍ୟବାଦି ଏବଂ ଅହିଂସାରୁ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳିଥାଏ, ସେଠାକୁ ଯିବାରେ ସେଇ ପୁଣ୍ୟ ମିଳିଥାଏ। ଯେଉଁଠି ଗଙ୍ଗା ପ୍ରବେଶ କରାଯାଏ, ସେଠା ଦିନ୍ଦ୍ୟାରେ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ସମାନ; କିନ୍ତୁ ଯେଉଁଠି ଗଙ୍ଗା ବିନ୍ଧ୍ୟା ସହ ମିଶିଯାଏ, ସେଠି କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ଠାରୁ ଦଶଗୁଣା ଅଧିକ ପୁଣ୍ୟ ମିଳିଥାଏ। ଗଙ୍ଗା ଯେଉଁଠି ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ, ସେଠି ବହୁ ତୀର୍ଥ ଅଛି; ଏଠି ମୁକ୍ତିର କ୍ଷେତ୍ର, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଅନ୍ୱେଷଣ ଆବଶ୍ୟକ ନୁହେଁ। ପୃଥିବୀରେ ମାନବକୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ, ତଳେ ସର୍ପମାନେ ଉଦ୍ଧାର ହୁଅନ୍ତି, ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦେବମାନେ ଉଦ୍ଧାର ହୁଅନ୍ତି; ଏହିପାଇଁ ଗଙ୍ଗାକୁ ତ୍ରିମାର୍ଗୀ କୁହାଯାଏ। ଏକ ବ୍ୟକ୍ତିର ଅସ୍ଥି ଯେତେବେଳେ ଗଙ୍ଗାରେ ରହିଥାଏ, ତେତେ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ପୁଣି ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଫେରି, ସେ ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପର ନାଥ ହୁଏ; ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନଦୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଗଙ୍ଗା ଶ୍ରେଷ୍ଠ—ଏହା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ ମୁକ୍ତି ଦିଏ, ମହାପାପୀ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତି ମିଳନ୍ତି। ଗଙ୍ଗା ସମସ୍ତଠି ଉପଲବ୍ଧ, କିନ୍ତୁ ତିନି ଠାରେ ଅତି ଦୁର୍ଲଭ: ଗଙ୍ଗାଦ୍ୱାର, ପ୍ରୟାଗ ଏବଂ ସମୁଦ୍ର ସଂଗମ। ଏଠି ସ୍ନାନ କରି ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ଯାନ୍ତି ଏବଂ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ହୁଏ ନାହିଁ। ପାପରେ ତଳିଥିବା ଏବଂ ମୁକ୍ତି ଚାହୁଁଥିବା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପାଇଁ, ଗଙ୍ଗା ରାସ୍ତା ଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ରାସ୍ତା ନାହିଁ। ଗଙ୍ଗା ଶୁଦ୍ଧମାନେ ମଧ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ କରେ, ମଙ୍ଗଳମାନେ ମଧ୍ୟ ମଙ୍ଗଳ କରେ, ମହାଦେବଙ୍କର ଶିରରୁ ତଳିଥିବା, ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ। କୃତ ଯୁଗରେ ନୈମିଷ ତୀର୍ଥ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲା; ତ୍ରେତାରେ ପୁଷ୍କର; ଦ୍ୱାପରରେ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର; କିନ୍ତୁ କଳି ଯୁଗରେ ଗଙ୍ଗା ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ପ୍ରୟାଗରେ ଗଙ୍ଗାକୁ ବିଶେଷ ଭାବେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; କଳି ଯୁଗରେ ଏହା ଠାରୁ ଅନ୍ୟ ଉପାୟ ନାହିଁ। ଏବେ, ରାଜା, ପ୍ରୟାଗର ମହିମା ଶୁଣ; ଏହା ଶୁଣିଲେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅ, ଏହାର କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଗଙ୍ଗାର ଉତ୍ତର ତଟରେ ମାନସ ନାମକ ତୀର୍ଥ ଅଛି; ଏଠି ତିନି ରାତି ଉପବାସ କଲେ, ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ ହୁଏ। ଗୋ, ଭୂମି, ସୁନା ଦାନ କରି ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳିଥାଏ, ସେଠି ତୀର୍ଥକୁ ସ୍ମରଣ କରି ଏହି ପୁଣ୍ୟ ମିଳିଥାଏ। ଅଭିଲାଷା ଥିଲେ ବା ନାଥିଲେ, ଗଙ୍ଗାକୁ ଯେଉଁଠି ଯାଏ, ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ ସ୍ୱର୍ଗ ପାଏ, ନରକ ଦେଖିବାକୁ ହୁଏ ନାହିଁ। ଅପ୍ସରାମାନେ ଗୀତ ଗାଇ ଉଠାଇ ଦେଉଛନ୍ତି, ହଂସ ଏବଂ କଦମ୍ବ ଯୋଗାଯୋଗ କରିଥିବା ଦେବ ରଥରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଏ ଏବଂ ହଜାର ବର୍ଷ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିଥାଏ। ପୁଣି ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଫେରି, ଧନ, ମଣି, ମୁକୁତ ଏବଂ ସୁନ୍ଦରତା ସହିତ ଏକ ବଡ଼ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି। ମାଘ ମାସରେ, ଗଙ୍ଗା ଏବଂ ଯମୁନା ସଂଗମକୁ ଷଠି ହଜାର ତୀର୍ଥ ଏବଂ ଷଠି କୋଟି ନଦୀ ଯାଉଛି। ମାଘ ମାସରେ ପ୍ରୟାଗରେ ତିନି ଦିନ ସ୍ନାନ କଲେ, ଏକ ଲକ୍ଷ ଗୋ ଦାନ ଫଳ ମିଳିଥାଏ। ଗଙ୍ଗା ଏବଂ ଯମୁନା ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ନି ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କଲେ, ରୋଗ ଏବଂ ଅପଙ୍ଗତାରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ ଏବଂ ପାଞ୍ଚ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ। ଏହି ଭାବରେ, ଗଙ୍ଗା ଏବଂ ଏହାର ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥଗୁଡ଼ିକର ମହିମା ଏବଂ ପୁଣ୍ୟ ଫଳ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଏବଂ ଆନନ୍ଦ ଦିଏ।