ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି କୁହାଯାଉଛି—ଯେଉଁଠି ଏହି ବିଶେଷ ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ବ୍ୟକ୍ତି ସଦା ସୁଖ, ଶାନ୍ତି ଏବଂ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଥାଏ। ଏହି ଲାଗି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ରବିବାର ରାତିରେ ଉପବାସ ରହିବା ଉଚିତ। ଯଦି ରବିବାର ଦିନ ହସ୍ତ ନକ୍ଷତ୍ର ସହ ସଂଯୁକ୍ତ ହୁଏ, ତେବେ ଶନିବାର ଦିନ ଏକଥର ମାତ୍ର ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ମନରୁ ଇର୍ଷ୍ୟା ଦୂରେଇ ରହିବା ଉଚିତ। ରବିବାର ରାତିରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇ, ଲାଲ ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ବାରଟି ପତ୍ର ବିଶିଷ୍ଟ ଏକ କମଳ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହି କମଳରେ, ପୂର୍ବଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଅଙ୍କିତ କରି ରଖିବା ଦରକାର, ତାପରେ ଦକ୍ଷିଣ ପୂର୍ବରେ ଦିବାକର, ତାପରେ ବିବସ୍ୱତ୍। ଦକ୍ଷିଣ ପଶ୍ଚିମରେ ଭଗ ଦେବତା, ପଶ୍ଚିମ ପତ୍ରରେ ବରୁଣ, ଏହିପରି ମହେନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନିଳ, ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଆଦିତ୍ୟ। ଉତ୍ତର ପୂର୍ବରେ ଶାନ୍ତଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ରଖିବା ଉଚିତ, ଏବଂ କେନ୍ଦ୍ର ପତ୍ରରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଘୋଡ଼ାମାନେ ରଖିବା ଦରକାର। ଦକ୍ଷିଣରେ ଅର୍ୟମାନ, ପଶ୍ଚିମେ ପତ୍ରରେ ମାର୍ତ୍ତଣ୍ଡ, ଉତ୍ତରେ ଦେବତା ରବି ଏବଂ କେନ୍ଦ୍ରରେ ଭାସ୍କରଙ୍କୁ ବିଧିବତ୍ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି କମଳରେ ଲାଲ ଫୁଲର ଗନ୍ଧ ଦିଆ ପାଣି, ତିଳ ଏବଂ ଲାଲ ଚନ୍ଦନ ମିଶାଇ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଦରକାର—"ସମୟର ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତ ଜୀବର ଆତ୍ମା, ବେଦର ସାର, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ମୁହଁ ଥିବା, ତୁମେ ଅଗ୍ନି ଓ ଇନ୍ଦ୍ରର ରୂପରେ ଅଛ, ହେ ଦିବାକର, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର।" ପୁନି କୁହିବାକୁ—"ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ, ଭୋଜନ ଓ ଶକ୍ତିରେ ହେ ଭାସ୍କର, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ। ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ବରଦାନ ଦେବାକୁ ଆସ, ଆଲୋକର ନାଥ, ତୁମକୁ ଶୁଭେଚ୍ଛା।" ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ ସେହି ରାତିରେ ତାହାକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ, ତେଲ ବିନା। ବର୍ଷ ଶେଷରେ ଏକ ସୁନାର କମଳ ଏବଂ ଦୁଇ ହାତ ଥିବା ମନୁଷ୍ୟ ମୂର୍ତ୍ତି ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ସହିତ, ସୁନାର ଶିଙ୍ଗ ଥିବା, ରୂପବାନ୍, ରୂପାର ଖୁର ଥିବା, କଞ୍ଚର ଦୁଧ ବାଟି, ତାଙ୍କର ବଛଉଁ ସହିତ, ତାମ୍ବାର ଭାଣ୍ଡରେ ଗୁଡ଼ ଭରି ଦେଇ, ସେହି କମଳ ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟ ମୂର୍ତ୍ତି ସହିତ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସଠିକ୍ ଭାବେ କରି, ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଲାଲ ଜମା, ମାଳା ଓ ଧୂପ ଦେଇ, ଏହି ମନୁଷ୍ୟ ଏବଂ କମଳ ଦାନ କରିବା ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରି, ଅନେକ ବ୍ରତ ଓ ଦାନ କରିଥିବା, ଦୋଷ ରହିତ, ନିୟମିତ, ଗୃହସ୍ଥ ଓ ମୃଦୁ ଚରିତ୍ର ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଏହି ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ। ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଉଚିତ—"ପାପ ନାଶକ, ବିଶ୍ୱର ଆତ୍ମା, ସାତ ଘୋଡ଼ାର ଧାରୀ, ସାମ, ଋକ୍, ଏବଂ ଯଜୁର ବେଦର ଧନ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସଂସାର ସାଗର ତାରଣାର ନୌକା, ବିଶ୍ୱର ପୋଷକ—ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ।" ଏହିପରି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯିଏ ଏହି ଉପବାସ କରେ, ସେ ମନୁଷ୍ୟର ପାପ ନାଶ ହୁଏ, ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଲୋକକୁ ଯାଇ, ଶ୍ୱେତ ଚାମରା ଦ୍ୱାରା ବିଲୋଡ଼ାଯାଏ। ଧର୍ମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ପାଇ, ରାଜା ଦୁଃଖ, ଦୁଃଖ, ଭୟ ଓ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ, ସାତ ଦ୍ୱୀପର ନାଥ ହୁଏ, ଅପରାଜିତ ରୂପ ଓ ଅସୀମ ଶକ୍ତିର ଧାରୀ ହୁଏ। ଏହିପରି, ଯେଉଁ ଜନନୀ ପତି, ବଡ଼ମାନେ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହ ପୂଜନ କରନ୍ତି, ଦିନ ଓ ରାତି ବେଦର ଉପାସନା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ, ହେ ନାରଦ, ଅମରମାନେ ସମ୍ମାନିତ କରୁଥିବା ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏହି କଥାକୁ ଯିଏ ପଢ଼େ, ଶୁଣେ କିମ୍ବା ଅନୁମୋଦନ କରେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରର ଲୋକରେ ଅମରମାନେ ପ୍ରଶଂସିତ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଚିରକାଳ ବାସ କରନ୍ତି। ଏବେ ମୁଁ ସଂକ୍ରାନ୍ତି ଓ ଉଦ୍ୟାପନ ନାମକ ବ୍ରତର ଅକ୍ଷୟ ଫଳ ବିଷୟରେ କହିବି, ଯାହା ପରଲୋକରେ ସମସ୍ତ ଇଛିତ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ସଂକ୍ରାନ୍ତି ବ୍ରତ ସଂକ୍ରାନ୍ତି ଦିନ କିମ୍ବା ସମ ଦିନରେ କରିବା ଉଚିତ; ପୂର୍ବ ଦିନ ଦନ୍ତ ମାଜି ଏକଥର ଭୋଜନ କରିବା ଦରକାର, ତାପରେ ସଂକ୍ରାନ୍ତି ଦିନ ସେସମେ ଦାନ ସହିତ ସ୍ନାନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ସୂର୍ଯ୍ୟର ସଂକ୍ରାନ୍ତି ସମୟରେ, ଭୂମିରେ ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ଅଷ୍ଟପତ୍ରୀ କମଳ ଏବଂ ମଧ୍ୟରେ ଗର୍ଭ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ସେଠି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଦରକାର। ଗର୍ଭରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ପୂର୍ବରେ ଆଦିତ୍ୟ, ତାପରେ ତିବ୍ର କିରଣ ଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଯାମ୍ୟ ଓ ଋଗ୍ବେଦ ଚକ୍ରକୁ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଉଚିତ। ଦକ୍ଷିଣ ପଶ୍ଚିମରେ ସବିତୃ, ବରୁଣ, ତାପନ, ଉତ୍ତର ପଶ୍ଚିମରେ ଭଗଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରି ପୁନଃପୁନଃ ପୂଜା କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଉତ୍ତରରେ ମାର୍ତ୍ତଣ୍ଡ, ଉତ୍ତର ପୂର୍ବରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ରଖି, ମଞ୍ଚରେ ଗନ୍ଧ, ମାଳା, ଫଳ ଓ ନୈବେଦ୍ୟ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ, ଏକ ସୁନାର ଘଡ଼ା, ସୁନାର ଘିଅ ଭରା ପାତ୍ର ଏବଂ କମଳ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଦରକାର। ଚନ୍ଦନ, ପାଣି ଓ ଫୁଲରେ ଦେବତାକୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ କୁହିବା ଉଚିତ—"ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ, ସମସ୍ତ ରୂପର ଧାରୀ, ସମସ୍ତର ଆଶ୍ରୟ, ସ୍ୱୟଂଭୂ, ଅନନ୍ତ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଋକ୍, ସାମନ୍, ଯଜୁର ନାଥ।" ଏହିପରି ପ୍ରତିମାସ କିମ୍ବା ବର୍ଷ ଶେଷରେ, କିମ୍ବା ଦ୍ୱାଦଶ ଗୁଣିତ କରିବା ଉଚିତ। ବର୍ଷ ଶେଷରେ ଅଗ୍ନି ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଘିଅ ଓ ଦୁଧରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି, ପୁନି ବାରଟି ଘଡ଼ା, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘଡ଼ା ସହିତ ମଣିରେ ଶୋଭିତ ଗାଈ ଓ ସୁନାର କମଳ ଦେବା ଉଚିତ। ଦୁଧ ଦେଉଥିବା, ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ର ଥିବା, ସୁନାର ଶିଙ୍ଗ, ରୂପାର ଖୁର, କଞ୍ଚର ଦୁଧ ଭାଣ୍ଡ, ମାଳା ଓ ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଆଠ କିମ୍ବା ସାତ ଟି ଗାଈ ଦେବା ଉଚିତ; କିମ୍ବା ଅସମର୍ଥ ହେଲେ ଚାରିଟି, ଏବଂ ଗରିବ ହେଲେ ଏକ ପିତା ଗାଈ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ। ସୁନାରେ ଶୋଭିତ ଭୂମି ଦେବା ଉଚିତ, କିମ୍ବା ଅସମର୍ଥ ହେଲେ ରୂପା କିମ୍ବା ତାମ୍ବାରେ; ଏହା ମଧ୍ୟ ସମ୍ଭବ ନହେଲେ, ଏକ ପ୍ରତିମା ତିଆରି କରି ଏକ ସୁନାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଦେବା ଉଚିତ। ଧନ ସଂପର୍କରେ କୌଣସି ଚାଳାକି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କରିଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଅଧୋପତନ ହୁଏ।