ବେଦ ଓ ପୁରାଣର ଅଗାଧ ଜ୍ଞାନର ଅନୁସାରେ, ବିଶେଷ ଭାବରେ ଲକ୍ଷ-ହୋମ ପାଇଁ ବସୋର୍ଧାରା ପ୍ରକ୍ରିୟା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରାଯାଇଛି। ଏହି ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଯେ କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି କୋଟି-ହୋମ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ଯେଉଁଠି ବ୍ୟକ୍ତି ତିନିଟି ଗ୍ରହ-ଯଜ୍ଞ ବିଷୟରେ ପଢ଼େ କିମ୍ବା ଶୁଣେ, ସେ ତାଙ୍କର ଆତ୍ମାକୁ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ପବିତ୍ର କରି, ଇନ୍ଦ୍ରର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଏହି କୋଟି-ହୋମ ଯେଉଁ ଫଳ ଦିଏ, ତାହା ଦଶ ହଜାର ଏବଂ ଆଠ ଟି ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପାଉଥିବା ଫଳ ସହିତ ସମାନ। ଏହି କୋଟି-ହୋମ ଦ୍ୱାରା ହଜାର ହଜାର ବ୍ରାହ୍ମଣ ବଧ ଓ କୋଟି କୋଟି ଗର୍ଭହତ୍ୟା ପାପ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ, ଏହି କଥା ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ କହାଯାଇଛି। ନବଗ୍ରହ ଯଜ୍ଞ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ପରେ ଏହା ପାଇଁ ଚାହିଁଥିବା ବିଭିନ୍ନ କ୍ରିୟା—ବଶୀକରଣ, ଅଭିଚାର, ଉଚ୍ଛାଟନ ଇତ୍ୟାଦି—ଆରମ୍ଭ କରିଯାଏ। ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ପୂର୍ବରୁ ଦଶହଜାର ହୋମ ନିୟମ ଅନୁସାରେ କରିବା ଦରକାର, ନହେଲେ କୌଣସି ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ମିଳେ ନାହିଁ। ଉଚ୍ଛାଟନ ପାଇଁ ବେଦି ଗୋଲାକାର ହେବା ଉଚିତ। ବଶୀକରଣ ପାଇଁ ତିନିଟି ବନ୍ଧ ଓ ଏକ ମୁଖ ଥିବା, ଏବଂ ଏକ ହସ୍ତ ପ୍ରସ୍ଥ ଚୌଡ଼ା ଥିବା ବେଦି ଦରକାର। ପଳାଶ କାଠ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୋଇଥାଏ, ଏହାକୁ ମଧୁ ଓ ଗୋମୁତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆଲିପ୍ତ କରିବା ଦରକାର, ସହିତ ସନ୍ଦଳ, ଅଗୁରୁ ଓ କେଶର ଛିଟାଯିବା ଉଚିତ। ଅଗ୍ନିକୁ ମଧୁ ଓ ଘିଅ ସହିତ ଦଶହଜାର ବିଲ୍ବପତ୍ର ଓ ପଦ୍ମ ଅର୍ପଣ କରିବାକୁ ନିୟମିତ ଭାବେ ସ୍ୱୟଂଭୂ (ବ୍ରହ୍ମା) ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଛନ୍ତି। ବଶୀକରଣ କ୍ରିୟାରେ ଧର୍ମଜ୍ଞ ବ୍ୟକ୍ତି 'ସୁମିତ୍ରିୟ ନ ଆପ ଔଷଧୟ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ବିଲ୍ବପତ୍ର ଓ ପଦ୍ମ ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏଠାରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କିମ୍ବା କଳଶାଭିଷେକର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ; ସମସ୍ତ ଔଷଧ ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କରି ଗୃହସ୍ଥ ଶ୍ୱେତ ପୁଷ୍ପ ଓ ଶ୍ୱେତ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବା ଦରକାର। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦାଗିନା, ଶ୍ୱେତ ବସ୍ତ୍ର ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଭୂଷିତ ଶ୍ୱେତ ଗାଈ ଦାନ କରି ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ। ଏହି ଉପଚାର କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସମସ୍ତ ବିପକ୍ଷୀ ଶକ୍ତିକୁ, ଶତ୍ରୁ ଓ ବନ୍ଧୁ ସମେତ, ବଶ କରିପାରିବେ; ଏହା ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରେ। ଶତ୍ରୁତା ଓ ଅଭିଚାର ପାଇଁ ତ୍ରିକୋଣାକାର ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ଦୁଇଟି ସୀମା, କୋଣ ଦିଗକୁ ମୁହଁ, ଏବଂ ଚାରିପଟେ ଏକ ହସ୍ତ ବ୍ୟାପି। ପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଲାଲ ମାଳା, ଲାଲ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇ, ଲାଲ ପଗଡି ଓ ଲାଲ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ତିନିଟି ନୂଆ ପାତ୍ରରେ ଲାଲ ପଦାର୍ଥ ଭରି, ବାୟଁ ହାତରେ ଶକୁନି ଅସ୍ଥିର ଶକ୍ତି ମିଶାଇ ଦାରୁ ଧରି, ଖୋଲା କେଶ ରଖି, ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟର ଧ୍ୟାନ କରି ହୋମ କରିବେ। ଯେଉଁମାନେ ଦୁଷ୍ଟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦେଇ 'ହୁଁ ଫଟ୍' ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଶ୍ୟେନାଭିଚାର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କୁଏଁ ଝାଡ଼ିକୁ ଅଭିଷିକ୍ତ କରିବେ। ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଏକ ପୁତୁଳି ତିଆରି କରି, ଏହି କୁଏଁ ଝାଡ଼ି ଦ୍ୱାରା କାଟି, ଏହି ଅଂଶଗୁଡ଼ିକୁ ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଦରକାର। ଗ୍ରହ ଯଜ୍ଞ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ପରେ ଏହି ଅଭିଚାର କିମ୍ବା ଶତ୍ରୁତା କ୍ରିୟା ପୁଣି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହା କେବଳ ଏହି ଲୋକରେ ଫଳ ଦିଏ, ପରଲୋକର ମଙ୍ଗଳ ଦିଏ ନାହିଁ, ତେଣୁ ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରେୟସ୍ ଚାହାନ୍ତି ସେମାନେ ଶାନ୍ତି କ୍ରିୟା ମାତ୍ର କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁଠି ବ୍ୟକ୍ତି ଇଚ୍ଛା ସହିତ ତିନିଟି ଗ୍ରହ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ଯାଠାରୁ ପୁଣି ଫେରିବା କଷ୍ଟକର। ଯେଉଁଠି ଏହି ଶ୍ରବଣ କିମ୍ବା ପାଠ କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ଗ୍ରହଦୋଷ କିମ୍ବା ବନ୍ଧୁବନ୍ଧବ ହାନି ହୁଏ ନାହିଁ। ଯେଉଁ ଘରେ ଏହି ତିନିଟି ଗ୍ରହ ଯଜ୍ଞ ଲିଖି ରଖାଯାଇଛି, ସେଠାରେ ସନ୍ତାନ ଦୁଃଖ, ରୋଗ କିମ୍ବା ବନ୍ଧନ ହୁଏ ନାହିଁ। ଏହା ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞର ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ଦିଏ ଓ ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ କରେ; ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ଜଣେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ ଏକ ଲକ୍ଷ ହୋମ ଏହି ଲୋକ ଓ ପରଲୋକ ଦୁଇଟି ଦିଏ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ କହିଛନ୍ତି ଯେ ଦଶହଜାର ହୋମ ଏକ ଅଶ୍ୱମେଧ ଫଳ ଦିଏ; ଦ୍ୱାଦଶାହ୍ନିକ ଯଜ୍ଞ ଏବଂ ନବଗ୍ରହ ଯଜ୍ଞ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଫଳଦାୟକ। ଏପରି ଭାବରେ ଉତ୍ସବ ଓ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଦେବୟଜ୍ଞ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ଦୂଷିତତାକୁ ଦୂର କରେ; ଏହି କଥା ଯେଉଁମାନେ ଶୁଣନ୍ତି କିମ୍ବା ପଢ଼ନ୍ତି, ସେମାନେ ଶତ୍ରୁ ଜୟ କରନ୍ତି, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ଆରୋଗ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏବେ ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ରୂପ ବିଷୟରେ କହାଯାଉ: ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ସଦା ପଦ୍ମାସନରେ ବସିଥିବା, ହାତରେ ପଦ୍ମ ଧରିଥିବା, ପଦ୍ମ ଗର୍ଭ ସମ ତେଜଉଁକାର, ସାତ ଘୋଡ଼ା ଓ ସାତ ରାଶି, ଦୁଇଟି ହାତ ଥିବା ଭାବେ ଅଙ୍କନ କରିବା ଉଚିତ। ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଧଳା ବର୍ଣ୍ଣର, ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଧଳା ଘୋଡ଼ା ଓ ଧଳା ଯାନରେ ବସିଥିବା, ହାତରେ ଗଦା ଧରିଥିବା, ଦୁଇ ହାତ ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଉଥିବା ଭାବେ ଦେଖାଯିବା ଉଚିତ। ମଙ୍ଗଳ, ଭୂମିର ପୁତ୍ର, ଲାଲ ମାଳା ଓ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ହାତରେ ଶୂଳ, ତ୍ରିଶୂଳ ଓ ଗଦା ଧରି, ଚାରି ହାତ, ଧଳା କେଶ, ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଉଥିବା ଭାବରେ ଅଙ୍କନ କରିବା ଦରକାର। ବୁଧ କୁ ପିତାମ୍ବର ଓ ପିତାମ୍ବର ମାଳା, କର୍ଣ୍ଣିକାର ଫୁଲ ଭଳି ତେଜ, ହାତରେ ତଳୱାର, ଢାଳ, ଗଦା ଧରି, ସିଂହାସନରେ ବସିଥିବା ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଉଥିବା ଭାବେ ଅଙ୍କନ କରିବା ଉଚିତ। ଦେବ ଓ ଦାନବଙ୍କ ଆଚାର୍ଯ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ପିତା ଓ ଧଳା ରଙ୍ଗର, ଚାରି ହାତ, ଦଣ୍ଡ ଧରି, ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଉଥିବା, ଜପମାଳା ଓ କମଣ୍ଡଳୁ ଧରିଥିବା ଭାବରେ ଅଙ୍କନ କରିବା ଦରକାର। ସୂର୍ଯ୍ୟପୁତ୍ର ଶନିକୁ ନୀଳମଣି ସମ ତେଜ, ହାତରେ ତ୍ରିଶୂଳ, ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଉଥିବା, ଗୃଧ୍ର ଯାନରେ ବସିଥିବା, ଧନୁଷ୍ୟ ଓ ବାଣ ଧରିଥିବା ଭାବେ ଦେଖାଯିବା ଉଚିତ। ରାହୁଙ୍କୁ ଭୟଙ୍କର ମୁହଁ, ତଳୱାର, ଢାଳ, ତ୍ରିଶୂଳ ଧରି, ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଉଥିବା, ନୀଳ ସିଂହାସନରେ ବସିଥିବା ଭାବରେ ଅଙ୍କନ କରିବା ଦରକାର।