ଏକ ଦିନ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷିଙ୍କୁ ନିଜ ଶିଷ୍ୟମାନେ ପୃଥିବୀ ଦାନର ମହାତ୍ମ୍ୟ ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ଋଷି କହିଲେ, “ଅନ୍ୟ ଦାନମାନେ ପୃଥିବୀ ଦାନର ଏକ ଷୋଳାଂଶ ଭାଗକୁ ମଧ୍ୟ ସମାନ ନୁହେଁ। ପୃଥିବୀ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ଏଠାରେ ମୋ ପାଇଁ ଶାନ୍ତି ଉପଜିବ। ଏହିପରି ଦାନ ଦେବା ସମୟରେ ମନ ଭିତରେ କଞ୍ଜୁସି ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏବଂ ରତ୍ନ, ସୁନା, ବସ୍ତ୍ର, ଧୂପ, ମାଳା, ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ତିସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ଯେଉଁ କେହି ଏହି ପ୍ରକାର ଗ୍ରହପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସ୍ଵର୍ଗରେ ସମ୍ମାନ ପାଆନ୍ତି। ଯଦି କୌଣସି ଗ୍ରହ ସଦା ଦୁଃଖ ଦେଉଛି କିମ୍ବା ଅଧିକ ଧନ ନାହିଁ, ତେବେ ଏହାକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଗ୍ରହମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ବିଦ୍ଵାନମାନେ ସମ୍ମାନ ଦେଇବା ଉଚିତ୍। ଗ୍ରହ, ଗାଈ, ରାଜା, ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ—ଏମାନେ ପୂଜିତ ହେଲେ ପ୍ରତିପୂଜା କରନ୍ତି; ଅସମ୍ମାନ ହେଲେ ଦୁଃଖ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଯେପରି ଅସ୍ତ୍ରର ପ୍ରହାରରୁ କବଚ ରକ୍ଷା କରେ, ଏପରି ଦିବ୍ୟ ଦୁଃଖରୁ ଶାନ୍ତି ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରକ୍ଷାବଳୀ। ଏହିପରି ନିମିତ୍ତେ ଏକ ଅର୍ଥକାମୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଦାନ ବିନା କୌଣସି କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ମନ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଏ। ଏହି ନବଗ୍ରହ କ୍ରିୟା, ବିବାହ, ଉତ୍ସବ ଏବଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଆଦିରେ ଶାଶ୍ଵତ ଦଶ ହଜାର ହୋମ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ଅବିରୋଧିତ ଫଳ ପାଇଁ ଏବଂ ବିଶ୍ୱଦ୍ଭୂତ କ୍ଷେତ୍ରରେ ବିପଦ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଏହି ଦଶ ହଜାର ହୋମ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ଏବେ ଶତ ହଜାର ହୋମ ବିଷୟରେ ଶୁଣ। ବିଦ୍ଵାନମାନେ ଶତ ହଜାର ହୋମକୁ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବା ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି; ଏହା ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ, ଏହି ହୋମ ଦ୍ୱାରା ଭୋଗ ଏବଂ ମୋକ୍ଷ ଦିଅନ୍ତି। ଏହି ହୋମ କ୍ରିୟା ପାଇଁ ଗ୍ରହ ଏବଂ ତାରାମାନଙ୍କ ଶକ୍ତି ଉପଲବ୍ଧ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ମନ୍ତ୍ର ପଠି, ଘରର ଉତ୍ତରପୂର୍ବରେ ଏକ ପାଣ୍ଡାଲ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ପାଣ୍ଡାଲ ରୁଦ୍ର ମନ୍ଦିରର ଭୂମିରେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ, ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହାଁ ଦେଇ ଦଶ କିମ୍ବା ଆଠ ହସ୍ତ ବ୍ୟାପ୍ତିରେ ବର୍ଗାକାର ଭୂମି କରିବା ଉଚିତ୍। ଉତ୍ତର ଏବଂ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହାଁ ଦେଇ ଭୂମି ଚୟନ କରି, ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହାପରେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ବେଦି ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍, ଯାହା ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବର୍ଗାକାର, ଯୋନିମୁଖ ଏବଂ ସମ ଗର୍ଦ୍ଧି ଥିବା। ଗର୍ଦ୍ଧି ଚାରି ଆଙ୍ଗୁଠି ଚଉଡ଼ ଏବଂ ସମନ୍ତର ଉଚ୍ଚତାରେ, ପୂର୍ବ ଏବଂ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହାଁ ଦେଇ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ସମତଳ ଭାବରେ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ୍। ସମସ୍ତ ଲୋକର ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ନବଗ୍ରହ କ୍ରିୟା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ; ଯଦି ବେଦି ଅତି ଛୋଟ କିମ୍ବା ବଡ଼ ହେଉଛି, ତେବେ ଅନେକ ବିପଦ ଆସେ, ତେଣୁ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଉଚିତ ବେଦି ତିଆରି କରିବା ଦରକାର। ଶତ ହଜାର ହୋମ ଦଶ ଗୁଣା ଅଧିକ ଏବଂ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଦାନ ଏବଂ ଉଚିତ ଅର୍ପଣ ସହିତ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ଶତ ହୋମ ପାଇଁ ବେଦି ପ୍ରସ୍ତୁତି ଦୁଇ ହସ୍ତ ଚଉଡ଼ ଏବଂ ଚାରି ହସ୍ତ ଲମ୍ବା, ଯୋନିମୁଖ ଆକୃତି ଏବଂ ତିନି ଗର୍ଦ୍ଧି ସହିତ। ଏହାର ଉତ୍ତରପୂର୍ବରେ ତିନି ହସ୍ତ ଦୂରରେ ଏକ ବର୍ଗାକାର ଭୂମି, ପୂର୍ବ ଏବଂ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁଖ ଦେଇ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ରଖିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ବେଦି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ବର୍ଣ୍ନନା ଅନୁଯାୟୀ, ଚଉଡ଼ର ଅର୍ଧ ଉଚ୍ଚତାରେ, ଦେବତା ନିମିତ୍ତ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପାଇଁ ତିନି ତଟବନ୍ଧ ସହିତ। ପ୍ରଥମ ତଟବନ୍ଧ ଦୁଇ ଆଙ୍ଗୁଠି ଉଚ୍ଚତାରେ, ତା'ପରେ ଦୁଇ ତଟବନ୍ଧ ଏହି ଉଚ୍ଚତାରେ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ତଟବନ୍ଧ ତିନି ଆଙ୍ଗୁଠି ଚଉଡ଼, ବେଦିର ଦିଅଲ ଦଶ ଆଙ୍ଗୁଠି ଉଚ୍ଚତାରେ; ଏଉଁଠି ଦେବତାମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଫୁଲ କୁଡ଼ି ସହିତ ଆହ୍ୱାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ସମସ୍ତ ଦେବତା, ତାଙ୍କ ଉପଦେବତା ଏବଂ ଅଧିପତି ଦେବତାମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ମୁହାଁ ଦେଇ ସ୍ଥାପିତ, କିନ୍ତୁ କଦାପି ଉତ୍ତର କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଦିଗକୁ ମୁହାଁ ଦେଇ ନୁହେଁ। ଏଉଁଠି ଧନ ଚାହିଁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଗରୁଡ଼ଙ୍କୁ ବିଶେଷ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍—“ଯେଉଁ ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ଶରୀର ସାମନ ଏବଂ ରାତିର ଶବ୍ଦ ପରି, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଭାଗ୍ୟ ଅସ୍ଥାନ, ସଦା ବିଷ ଏବଂ ପାପ ଦୂର କରନ୍ତି, ମୋତେ ଶାନ୍ତି ଦିଅ।” ପୂର୍ବରୁ ଘଟ ଆହ୍ୱାନ ପରେ ଏହି ହୋମ କ୍ରିୟା ପୂର୍ବ ଭଳି କରିବା ଉଚିତ୍; ଶତ ହଜାର ଅର୍ପଣ ପରେ, ଅଧିକ ଶମ୍ପ ଦେଇ, ଘିଅ ଦେଉଥିବା ଘଟରୁ ଅଗ୍ନିରେ ଧାରାକାର ଘିଅ ଦେଉଥିବା ଉଚିତ୍। ଫିଗ ବୃକ୍ଷର ଦୂର୍ବଳ ଏବଂ ସିଧା ଲଡ଼ି, ହୋଲା ନଥିବା, ବାହୁ ଲମ୍ବା, ଦୁଇ ଦଣ୍ଡରେ ଧରି ଅଗ୍ନିରେ ଉଚିତ୍ ଭାବରେ ଘିଅ ଧାରା ଦେଉଥିବା ଉଚିତ୍। ଅଗ୍ନି, ବିଷ୍ଣୁ, ରୁଦ୍ର, ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ବଡ଼ ବୈଶ୍ୱାନର ସାମନ ଏବଂ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ସାମନ ମନ୍ତ୍ର ଚାପିବା ଉଚିତ୍। ଯଜ୍ମାନ ପୂର୍ବ ଭଳି ସ୍ନାନ କରି, ଶୁଭ ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପୂର୍ବ ଭଳି ପ୍ରତ୍ୟେକ ପୁରୋହିତଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଦାନ ଦେଇବା ଉଚିତ୍। ନବଗ୍ରହ କ୍ରିୟା ପାଇଁ ଚାରି ଜଣ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ, ରାଗ ଏବଂ ଦ୍ଵେଷ ନଥିବା, ଶାନ୍ତ ମନ ଥିବା ପୁରୋହିତ ଦରକାର। ଯଦି ଅଧିକ ବ୍ୟବସ୍ଥା ନାହିଁ, ଦୁଇ ଜଣ ଶାନ୍ତ ଏବଂ ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀ ପୁରୋହିତ ଯଥେଷ୍ଟ। ଏହିପରି ଶତ ହଜାର ହୋମ ପାଇଁ ଦଶ କିମ୍ବା ଆଠ ଜଣ ପୁରୋହିତ ନିଯୁକ୍ତ କରିବା ଉଚିତ୍, କିମ୍ବା କ୍ଷମତା ଅନୁଯାୟୀ ଚାରି ଜଣ ଅସୂୟା ନଥିବା। ଶତ ହଜାର ହୋମରେ, ନବଗ୍ରହ କ୍ରିୟାର ସମସ୍ତ ଉପକରଣ ଦଶ ଗୁଣା ବଢ଼ିବା ଉଚିତ୍; ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଖାଦ୍ୟ ଏବଂ ଭୂଷଣ ଦେଇବା ଉଚିତ୍। ଖଟିଆ, ଚାଦର, ସୁନା ମୁଦ୍ରିକା, କଣ ଦାନା, ଆଙ୍ଗୁଠି, ପୂତି ମୁଦ୍ରିକା, ମାଳା ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଭୂଷଣ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଦେଇବା ଉଚିତ୍। ଉଚିତ୍ ଦାନ ବିନା କୌଣସି ଦାନ ଦେଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଧନ ପାଇଁ ଚାଲ ଚାଲିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଲୋଭ କିମ୍ବା ମୋହରୁ ଦାନ କଲେ ବଂଶର ନାଶ ହୁଏ। ଅର୍ଥକାମୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇବା ଉଚିତ୍; ଯଦି ଖାଦ୍ୟ ଅଭାବ ହୁଏ, ତେବେ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଆସେ।