ଏକ ପବିତ୍ର ଅନୁଷ୍ଠାନର ସମୟରେ, ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାମ ଓ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ। ଶୁକ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ "ଶୁକ୍ରଂ ତେ ଅନ୍ୟଦ" ଏବଂ "ଶନୈଶ୍ଚରାୟ" ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯିବା ସହିତ "ଶଂ ନୋ ଦେବୀ" ମନ୍ତ୍ରରେ ଅଫରିଂ ଦିଆଯାଏ। ରାହୁ ପାଇଁ "କୟା ନସ୍ଚିତ୍ର ଆଭୁଵତ" ମନ୍ତ୍ର ଦିଆଯାଏ, ଏବଂ କେତୁ ପାଇଁ ଶାନ୍ତିର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ "ଆ ବୋ ରାଜେତି" ମନ୍ତ୍ରରେ ବଳି-ହୋମ କରାଯାଏ। ଉମା ଓ ଭଗବାନଙ୍କ ପାଇଁ "ଆପୋ ହି ଷ୍ଠ" ଓ "ସ୍ୟୋନେତି" ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ "ବିଷ୍ଣୋରିଦଂ ବିଷ୍ଣୁରିତି" ଏବଂ ସ୍ଵୟଂଭୁ ଭଗବାନ ପାଇଁ "ତମୀଶେତି" ମନ୍ତ୍ର ଦିଆଯାଏ। ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ "ଇନ୍ଦ୍ରମିଦ୍ଦେବତାତେତି" ମନ୍ତ୍ରରେ ଅଫରିଂ ଦିଆଯାଏ। ଏହିପରି, ଯମ ପାଇଁ "ଚାୟଂ ଗୌର" ମନ୍ତ୍ର ଦିଆଯାଏ ଓ କାଳ ପାଇଁ "ବ୍ରହ୍ମ ଜଜ୍ଞାନମ୍" ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ। ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ପାଇଁ "ଆଜ୍ଞାତମ୍" ଏବଂ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ "ଅଗ୍ନିଂ ଦୂତଂ ବୃଣୀମହ" ମନ୍ତ୍ର ଦିଆଯାଏ। ବରୁଣ ପାଇଁ "ଉଦ୍ ଉତ୍ତମଂ ବରୁଣମ୍" ମନ୍ତ୍ର ଏବଂ ଭୂମି ପାଇଁ "ଭୂମେଃ ପୃଥିବ୍ୟନ୍ତରିକ୍ଷମ୍" ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ "ସହସ୍ରଶୀର୍ଷା ପୁରୁଷ" ମନ୍ତ୍ର ଦିଆଯାଏ। ଶକ୍ର ପାଇଁ "ଇନ୍ଦ୍ରାୟେନ୍ଦୋ ମରୁତ୍ୱତ" ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ। ଦେବୀ ପାଇଁ "ଉତ୍ତାନପର୍ଣେ ସୁଭଗେ" ଏବଂ ପ୍ରଜାପତି ପାଇଁ "ପ୍ରଜାପତିଃ" ମନ୍ତ୍ରରେ ଅନ୍ୟ ହୋମ କରାଯାଏ। ସର୍ପମାନେ ପାଇଁ "ନମୋ 'ସ୍ତୁ ସର୍ପେଭ୍ୟଃ" ମନ୍ତ୍ର ଦିଆଯାଏ, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମା ପାଇଁ "ଏଷ ବ୍ରହ୍ମା ଯ ଋତ୍ୱିଗ୍ଭ୍ୟଃ" ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ। ବିନାୟକ ପାଇଁ "ଆନୂନମ୍" ଏବଂ ଦୁର୍ଗା ପାଇଁ "ଜାତଵେଦସେ ସୁନଭାମା" ମନ୍ତ୍ର ଦିଆଯାଏ। ଅଦିତ୍ୟ ପାଇଁ "ପ୍ରତ୍ନସ୍ୟ ରେତସ" ଏବଂ ଆକାଶ ପାଇଁ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦିଆଯାଏ। ବାୟୁ ପାଇଁ "କ୍ରାଣା ଶିଶୁର୍ମହୀନାଂ" ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ। ଅଶ୍ୱିନୀ କୁମାର ପାଇଁ "ଏଷୋ ଉଷା ଅପୂର୍ବ୍ୟା" ମନ୍ତ୍ର ଦିଆଯାଏ, ଏବଂ ଦିବା ପାଇଁ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ "ଦିବା" ମନ୍ତ୍ରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଫରିଂ ଦିଆଯାଏ। ଅନ୍ତେ, ଅଭିଷେକ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ, ସଙ୍ଗୀତ ଓ ଶୁଭ ଗୀତର ସାଥୀରେ, ପୂର୍ଣ୍ଣ କଳଶ ଦ୍ୱାରା, ହୋମ ଶେଷରେ, ବିଶିଷ୍ଟ ଦିଗରେ (ପୂର୍ବ କିମ୍ବା ଉତ୍ତର) ଅନୁଷ୍ଠାନ କରାଯାଏ। ଶୁଭ ଅଙ୍ଗ ଥିବା, ସୁନା ମାଳା ଓ ଭୂଷଣ ପିନ୍ଧିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଚାରିଜଣେ ମିଳି ଅନୁଷ୍ଠାନକାରୀଙ୍କ ଅଭିଷେକ କରନ୍ତି। ଏହି ଅଭିଷେକରେ, ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ମହେଶ୍ୱର, ବାସୁଦେବ, ବିଶ୍ୱର ନାଥ, ସଂକର୍ଷଣ, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଅନିରୁଦ୍ଧ ଦେବତାମାନେ ଅଭିଷେକ କରନ୍ତି ଓ ବିଜୟ ଦେଇଥିବାର ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତି। ଆଖଣ୍ଡଳ, ଅଗ୍ନି, ଭଗବାନ, ଯମ, ନିରୃତି, ବରୁଣ, ପବନ, ଧନର ନାଥ, ଶିବ, ବ୍ରହ୍ମା, ଶେଷ ଓ ଦିଗ୍ପାଳମାନେ ଅଭିଷେକ କରନ୍ତି। ଯଶ, ଶ୍ରୀ, ଧୃତି, ବୁଦ୍ଧି, ଆହାର, ଶ୍ରଦ୍ଧା, କ୍ରିୟା, ଚିନ୍ତା, ବିଦ୍ୟା, ଲଜ୍ଜା, ସୌନ୍ଦର୍ୟ, ଶାନ୍ତି, ସଂତୁଷ୍ଟି ଓ ଉନ୍ନତି — ଧର୍ମର ଜନନୀମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଅଭିଷେକ କରନ୍ତି। ଗ୍ରହମାନେ — ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, ମଙ୍ଗଳ, ବୁଧ, ଗୁରୁ, ଶୁକ୍ର, ଶନି, ରାହୁ, କେତୁ — ଶାନ୍ତି ପାଇଥିବା ପରେ ଅଭିଷେକ କରନ୍ତି। ଦେବ, ଦାନବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ, ନାଗ, ଋଷି, ତପସ୍ୱୀ, ଗାଈ, ଦିବ୍ୟ ମାତୃମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଭିଷେକ କରନ୍ତି। ଦେବୀମାନେ, ବୃକ୍ଷ, ହାତୀ, ଦାନବ, ଅପ୍ସରାମାନେ, ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର, ରାଜା, ଯାନ — ସମସ୍ତେ ଅଭିଷେକ କରନ୍ତି। ଔଷଧି, ମଣି, କାଳର ଭାଗ, ନଦୀ, ସମୁଦ୍ର, ପାହାଡ଼, ତୀର୍ଥ, ବଦଳ, ଝରଣା — ସମସ୍ତ ଆଶା ଓ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ ପାଇଁ ଅଭିଷେକ କରନ୍ତି। ଏହା ପରେ, ଶ୍ୱେତ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ଓ ଶ୍ୱେତ ଗନ୍ଧ ଲଗାଇ, ପ୍ରମୁଖ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଅନୁଷ୍ଠାନକାରୀଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଔଷଧି ଓ ଗନ୍ଧରେ ସ୍ନାନ କରାନ୍ତି। ଅନୁଷ୍ଠାନକାରୀ, ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଓ ଉତ୍ସୁକ ପୁରୋହିତମାନେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ, ଦାନ ଓ ପୂଜା କରନ୍ତି। ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ କପିଳା ଗାଈ ଓ ଶଂଖ, ଚନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଲାଲ ଜନ୍ତୁ, ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ କୁହା ଦଣ୍ଡିଆ ଦିଆଯାଏ। ବୁଧ ପାଇଁ ସୁନା, ଗୁରୁ ପାଇଁ ହଳଦୀ ଶ୍ୱେତ ବସ୍ତ୍ର, ଦେମନ-ଗୁରୁ ପାଇଁ ଧଳା ଘୋଡ଼ା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପୁତ୍ର ଶନି ପାଇଁ କଳା ଗାଈ ଦିଆଯାଏ। ରାହୁ ପାଇଁ ଲୋହା ଓ କେତୁ ପାଇଁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଛାଗ ଦିଆଯାଏ; ସମସ୍ତ ଦାନ ସମାନ ମୂଲ୍ୟର ହେବା ଦରକାର ଓ ସୁନାରେ ଦିଆଯାଏ। ବାହ୍ୟ ଭାବରେ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସୁନା ଭୂଷିତ ଗାଈ ଦିଆଯାଏ, କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଦାନ ଦିଆଯାଏ; ସମସ୍ତ ଦାନ ଯଥାଯଥ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଦିଆଯାଏ। ଏହି ଦାନର ମହିମା ଶାସ୍ତ୍ରରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ: କପିଳା ଗାଈ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ପୂଜିଥିବା ଦେବୀ ରୋହିଣୀ; ତୁମେ ଶାନ୍ତି ଦିଅ। ଶଂଖ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ମଧ୍ୟରେ ଅତିଶୁଭ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ହସ୍ତରେ ଅଛି; ତୁମେ ଶାନ୍ତି ଦିଅ। ଧର୍ମ ଦଣ୍ଡିଆ ରୂପରେ ଜଗତର ଆନନ୍ଦ ଓ ଅଷ୍ଟ ରୂପର ଆଶ୍ରୟ; ତୁମେ ଶାନ୍ତି ଦିଅ। ତୁମେ ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭର ଅଣ୍ଡ ଓ ଅଗ୍ନିର ସୁନା ମୂଳ, ଅନେକ ଶୁଭ ଫଳ ଦେଇଥିବା; ତୁମେ ଶାନ୍ତି ଦିଅ। ହଳଦୀ ବସ୍ତ୍ର ବାସୁଦେବଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ମୁଁ ଦିଆଯାଏ; ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମେ ଶାନ୍ତି ଦିଅ। ଘୋଡ଼ା ରୂପରେ ବିଷ୍ଣୁ, ଅମୃତରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ତୁମେ ଶାନ୍ତି ଦିଅ। ତୁମେ କୃଷ୍ଣ ରୂପରେ ସମଗ୍ର ଭୂମି, ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରନ୍ତି; ତୁମେ ଶାନ୍ତି ଦିଅ। ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ତୁମ ପାଖରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଅଛି, ଚାଷ ଉପକରଣ ତୁମର; ତୁମେ ଶାନ୍ତି ଦିଅ। ତୁମେ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞର ଅଂଶ ଏବଂ ଅଗ୍ନିର ଯାନ; ତୁମେ ଶାନ୍ତି ଦିଅ। ଚୌଦ ଲୋକ ଗାଈର ଅଙ୍ଗରେ ବସିଛି; ଏହି ଲୋକ ଓ ପରଲୋକରେ ମୋର ଶ୍ରୀ ହେଉ। କେଶବଙ୍କ ଶୟନ କଦାପି ଖାଲି ହୋଇନାହିଁ; ମୋର ଶୟନ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ ଖାଲି ନ ହେଉ। ଯେପରି ଦେବମାନେ ସମସ୍ତ ମଣିରେ ବସିଛନ୍ତି, ଏହି ମଣି ଦାନରେ ଦେବମାନେ ମୋତେ ମଣି ଦିଅନ୍ତୁ।