ଏକ ଶତାବ୍ଦୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଧୀରେ ଧୀରେ ଯେଉଁ ମହାପୁରୁଷ ନିୟମିତ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ଅଧୀପତି ହେଇ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ, ଉତ୍ତମ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଅଜୟ ଶତ୍ରୁ ଅବସ୍ଥା ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି। ଏହିଠାରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ସେଇ ପରମ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପର୍ବତ ବିଷୟରେ କହିବି, ଯାହା ପାପ ନାଶ କରେ, ଏବଂ ଯାହା ଦାନ କଲେ ବ୍ରହ୍ମାର ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପର୍ବତ ହେଉଛି ହଜାର ପଳା ଓଜନର, ମଧ୍ୟମ ହେଉଛି ପାଞ୍ଚ ଶତ ପଳାର, ଏବଂ ନିମ୍ନ ହେଉଛି ତାହାର ଅର୍ଧାଂଶ। ଅତି ଦରିଦ୍ର ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଏକ ପଳା ଦେଉ, ଯେଉଁଠି ଯେତେ ସମର୍ଥ, ଇର୍ଷ୍ୟା ଛାଡ଼ି ଦେଉ। ଧାନ ପର୍ବତ ପ୍ରକାର ସବୁ କାମ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ତାହାର ସହାୟକ ପର୍ବତଗୁଡ଼ିକୁ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ। ଏଠାରେ ଏକ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ—"ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ବୀଜ ଓ ଗର୍ଭ ଭାବରେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ଯେଉଁଠି ଅନେକ ଫଳ ମିଳେ। ଏହି ପାଷାଣ ରାଶି, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର।" ଏହି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପର୍ବତ ଅଗ୍ନିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ପୁଣ୍ୟମୟ ଓ ସମସ୍ତ ଜଗତର ମହାନ୍ଥ; ତେଣୁ ଏହି ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ପର୍ବତ ମୋତେ ସଦା ରକ୍ଷା କର। ଏହି ପ୍ରକାର ଯିଏ ଏକ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପର୍ବତ ଦାନ କରେ, ସେ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ, ଏଠାରେ ଶତାବ୍ଦୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହି, ପରେ ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ। ପୁନର୍ବାର, ମୁଁ ସେଇ ତିଳ ପର୍ବତ ବିଧି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି, ଯାହା ଦାନ କଲେ ମଣିଷ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଅମର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ। ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ତିଳ ପର୍ବତ ଦଶ ଦ୍ରୋଣା ତିଳର, ମଧ୍ୟମ ପାଞ୍ଚ ଦ୍ରୋଣା, ଏବଂ ନିମ୍ନ ତିନି ଦ୍ରୋଣା ତିଳର ତିଆରି ହୁଏ। ଧାନ ପର୍ବତ ପ୍ରକାର ସମସ୍ତ ସହାୟକ ପର୍ବତ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶରୀରର ଘମରୁ ତିଳ, କୁଶ ଓ ମୁଡ଼ି ମଦୁ ନିବାରଣ ସମୟରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା, ସେଥିପାଇଁ ଏହି ସମସ୍ତ ଶାନ୍ତି ଦେଉ। ଦେବତା ଓ ପିତୃପୂଜା ପାଇଁ ତିଳ ଦିଆଯାଏ, ତେଣୁ ଏହି ପର୍ବତକୁ ନମସ୍କାର, ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର। ଏହିପରି ଯିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତିଳ ପର୍ବତ ଦାନ କରେ, ସେ ଦୁର୍ଲଭ ବୈଷ୍ଣବ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ। ସେ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ସନ୍ତାନ-ପଉତ୍ର ଉପରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରେ, ପୂର୍ବଜ, ଦେବତା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କଠାରୁ ସମ୍ମାନ ପାଇ, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଏବେ ମୁଁ କପାସ ପର୍ବତ ବିଷୟ ଖୋଲିବି, ଯାହା ଦାନ କଲେ ସଦା ପରମ ପଦ ମିଳେ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ କପାସ ପର୍ବତ କୁଡ଼ି ମାପର, ମଧ୍ୟମ ଦଶ ଏବଂ ନିମ୍ନ ପଞ୍ଚ ମାପର ହୁଏ। ଦରିଦ୍ର ଲୋକ ସମ୍ଭବ ପରିମାଣ ଦେଉ, କଞ୍ଚିନ୍ନ ଛାଡ଼ି। ଧାନ ପର୍ବତ ପ୍ରକାର ସମସ୍ତ ପ୍ରସ୍ତୁତି ହୋଇ, ପ୍ରଭାତରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି କପାସ ପର୍ବତ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆବରଣ ଭାବେ ରହେ, ତାକୁ ନମସ୍କାର କରି, ପାପ ରାଶି ନାଶ କରିବାକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଯାଏ। ଯିଏ ଏହି ମହାନ୍ଥ କପାସ ପର୍ବତ ଶିବଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦାନ କରେ, ସେ ଏକ ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରୁଦ୍ର ଲୋକରେ ବାସ କରି, ପୃଥିବୀରେ ରାଜା ହୁଏ। ପୁନଃ, ମୁଁ ଘୃତ ପର୍ବତ ବିଷୟ ଖୋଲିବି, ଯାହା ଦେବମୟ, ଅମର, ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ମହାପାପ ନାଶକ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୃତ ପର୍ବତ କୁଡ଼ି ଘଡ଼ା ଘିଅର, ମଧ୍ୟମ ଦଶ ଘଡ଼ା, ନିମ୍ନ ପଞ୍ଚ ଘଡ଼ା ଘିଅର। ଦରିଦ୍ର ଲୋକ ଦୁଇ ଘଡ଼ା ଘିଅର ପର୍ବତ ତିଆରି କରି, ଚାରି ଦିଗକୁ ସହାୟକ ପର୍ବତ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ। ଘଡ଼ା ଉପରେ ଚାଉଳ ଓ ଧାନ ରଖି, ଭଲଭାବେ ସଜାଇ ଦେଉ। ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଧଳା ବସ୍ତ୍ରରେ ମୁଡ଼ି, ଇଖ ଓ ଫଳ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭାୟମାନ କରି, ଅନ୍ୟ ଶେଷ କ୍ରିୟା ଧାନ ପର୍ବତ ପ୍ରକାର କର। ନିୟମାନୁସାରେ ସଂସ୍କାର, ପୂଜା ଓ ନିବେଦନ କରି, ପ୍ରଭାତରେ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦିଅ, ଏବଂ ଶାନ୍ତ ଚିତ୍ତରେ ସହାୟକ ପର୍ବତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦିଅ। ଘିଅ ଅମର ତେଜ ମିଶ୍ରଣ ରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ତେଣୁ ଘିଅ ଦୀପରେ ଶଙ୍କର ଏଉଁଠି ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତୁ। ତେଜର ଆକାର ବ୍ରହ୍ମା ଘିଅରେ ବସିଛନ୍ତି, ତେଣୁ ଏହି ଘୃତ ପର୍ବତ ଆକାରେ ସଦା ରକ୍ଷା କର। ଏହି ପ୍ରକାର ଘୃତ ପର୍ବତ ଦାନ କରୁଥିବା ଲୋକ, ଯଦିଓ ମହାପାପୀ, ଶିବ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ। ସେ ପୂର୍ବଜମାନେ ସହିତ ହଂସ, ବକ ଓ ଘଣ୍ଟା ଶୋଭିତ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ, ଅପ୍ସରା, ସିଦ୍ଧ, ବିଦ୍ୟାଧରମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଥିଲେ, ସୃଷ୍ଟିର ଲୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ କରେ। ଏବେ ମୁଁ ମଣି ପର୍ବତ ବିଷୟ କହିବି। ଏହି ପର୍ବତ ହଜାର ମୁକ୍ତା ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଲୋକରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ। ମଧ୍ୟମ ପର୍ବତ ପାଞ୍ଚ ଶତ ମୁକ୍ତାର, ନିମ୍ନ ତିନି ଶତ ମୁକ୍ତାର। ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଚତୁର୍ଥାଂଶ ମାପର ସହାୟକ ପର୍ବତ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଗନ୍ଧମାଦନ ପର୍ବତ ପୂର୍ବରେ ବଜ୍ର ଓ ଗୋମେଦ ମଣିରେ, ଦକ୍ଷିଣରେ ଇନ୍ଦ୍ରନୀଳ ଓ ପଦ୍ମରାଗ ଦ୍ୱାରା ସଜାଯିବା ଉଚିତ। ବିମଳାଚଳ ପଶ୍ଚିମରେ ବୈଦୂର୍ୟ ଓ ବିଦ୍ରୁମ ମିଶ୍ରିତ ମଣିରେ, ଉତ୍ତରେ ପଦ୍ମରାଗ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଏଠି ସବୁ ଧାନ ପର୍ବତ ପ୍ରକାର ବିନ୍ୟାସ, ଗଛ ଓ ଦେବତାମାନେ ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ତିଆରି ହେବା ଉଚିତ। ପ୍ରଭାତରେ ଫୁଲ, ଗନ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଇର୍ଷ୍ୟା ଛାଡ଼ି। ଗୁରୁ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପଢ଼ି ଦେଉ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଯେତେବେଳେ ଏହି ମଣିରେ ବିରାଜିତ, ଏବଂ ତୁମେ ସଦା ମଣି ମୟ ଅଟୁଟ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ହରି ମଣି ଦାନରେ ସଦା ପ୍ରସନ୍ନ, ତେଣୁ ମଣି ଦାନ ଦ୍ୱାରା ସଦା ରକ୍ଷା କର। ଏହି ପ୍ରକାର ଯିଏ ମଣି ପର୍ବତ ଦାନ କରେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ, ଯେଉଁଠି ଅମରପତି ମଧ୍ୟ ପୂଜିତ। ଏଠାରେ ଏକ ଶତ କଳ୍ପ ଓ ଅଂଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହି, ରୂପ, ଆୟୁ, ଗୁଣରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୋଇ, ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ଅଧୀପତି ହୁଏ। ଏଠି କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଏଠି ଯେଉଁ ପାପ, ଯଥା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଏପରି ଦାନରେ ନାଶ ହୁଏ, ଯେପରି ଏକ ପର୍ବତ ବଜ୍ର ଆଘାତରେ ଭଙ୍ଗିଯାଏ। ଏହିପରି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପର୍ବତ ଦାନ ନିୟମ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ କରିଲେ, ମଣିଷ ପରମ ପଦ, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ସମ୍ପତ୍ତି, ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ସହିତ ମୁକ୍ତିର ସୁଯୋଗ ପାଆନ୍ତି।