ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, ପିପ୍ପଲାଦ ଋଷି ଦୈତ୍ୟ ରାଜାଙ୍କୁ ଏକ ପବିତ୍ର କ୍ରିୟା ବିଷୟରେ ଶିଖାଇଲେ—ଏହି କ୍ରିୟା ଅଙ୍ଗାରକ ଅଷ୍ଟକ ନାମରେ ପରିଚିତ। ଏହାକୁ ଉଚିତ ଭାବରେ କରିବା ପାଇଁ, ଚାରିଟି ଭାଣ୍ଡ ତିଆରି କରିବାକୁ କହିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଲାଲ ଶାଳୀ ଚାଉଳ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ରଖିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହି ଭାଣ୍ଡଗୁଡିକୁ ଚାରି କୋଣରେ ରଖି, ବିଭିନ୍ନ ଫଳ, ସମସ୍ତ ସୁଗନ୍ଧ, ମାଲା ଓ ଏହି ପ୍ରକାର ଦ୍ରବ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଉପହାର ଭାବେ ଦେବା ଉଚିତ। ତାପରେ, ସୁବৰ্ণ ଶଙ୍ଗ ଥିବା ପିତାଳ ଗାଈକୁ ପୂଜିବା ପରେ ଏକ ଚାନ୍ଦିର ଭାଣ୍ଡ, ପିତଳ ଦୁଧ ତୋଳିବା ଭାଣ୍ଡ, ଏକ ଗାଈ ସହ ଏକ ଛାଁ, ଏକ ଶାନ୍ତ ଲାଲ ଯାନ୍ତ୍ର ପଶୁ ଓ ସାତଟି କପଡା ରେ ମୁଡି ଦାନ୍ୟ ଦେବାକୁ କହିଲେ। ଏହାପରେ, ଏକ ଅଙ୍ଗୁଠି ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା, ଚାରି ହାତ ଓ ଲମ୍ବା ହାତ ଥିବା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମୂର୍ତିକୁ ଏକ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଭାଣ୍ଡ ମଧ୍ୟରେ ଗୁଡ଼ ଓ ଘିରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ଏହି ସମସ୍ତ ଉପହାର ଏକ ଦ୍ୱିଜ ଗୃହସ୍ଥ, ନିୟମିତ ଓ ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ର ଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଗୁଣୀକୁ ଦେବା ଉଚିତ, ଏହା କୌଣସି ଅନୈତିକ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଦେବା ପୂର୍ବରୁ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଭକ୍ତି ଭାବରେ ହାତ ଜୋଡି ଦେବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ, "ହେ ଭୂମିପୁତ୍ର, ପିନାକଧାରୀଙ୍କ ଘମ ରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ମୁଁ ତୁମ ରୂପ ଅଭିଲାଷ କରି ଆସିଛି; ଏହି ଦାନ ଗ୍ରହଣ କର; ନମସ୍କାର!" ଏହିପରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଦାନ ଦେବା ପରେ, ଲାଲ ଚନ୍ଦନ ମିଶ୍ରିତ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପୂଜିବା, ଲାଲ ମାଲା, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ। ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ, ଭୌମ ଦାନ ଏକ ଯୁଗଳ ଗାଈ ଓ ସମ୍ଭବ ଅନୁଯାୟୀ ଏକ ଶୟନ ଦେବାକୁ କହିଲେ। ଏହି ଦାନ କରିବା ଚାହିଁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ସେ ଜଗତରେ ସବୁଠୁ ପ୍ରିୟ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କରି ବିଦାୟ ଦେଇ, ରାତିରେ ଲୁଣ ନଥିବା ଘି ମିଶ୍ରିତ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ। ଯିଏ ଏହି ଅଙ୍ଗାରକ ଅଷ୍ଟକ କ୍ରିୟାକୁ ଭକ୍ତି ସହ କ୍ଷଣେ କ୍ଷଣେ କିମ୍ବା ଚାରିଥର କିମ୍ବା ଅଧିକ କରେ, ସେ ସଜ୍ଜନ, ଶ୍ରୀ, ଧନ ଓ ଶୂଭ ରେ ଭରି ଥାଏ; ସେ ବିଷ୍ଣୁ କିମ୍ବା ଶିବଙ୍କ ଭକ୍ତ ହେବା ସହିତ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ନାଥ ମଧ୍ୟ ହେବାକୁ ପାରେ। ସେ ସପ୍ତ ହଜାର ଯୁଗ ଧରି ରୁଦ୍ର ଲୋକରେ ଆଦର ପାଏ। ଏହିପରି ଉତ୍ତମ ଫଳ ଦେଉଥିବା ବ୍ରତ ଦୈତ୍ୟ ରାଜାକୁ କରିବାକୁ ପିପ୍ପଲାଦ ଉପଦେଶ ଦେଲେ। ଏପରି ଉପଦେଶ ଦେଇ, ଭୃଗୁପୁତ୍ର ଚାଲିଗଲେ, ଦୈତ୍ୟ ଏହି ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା ନିୟମ ମାନି କରିଲେ। ଏହି କଥା ଶୁଣି ଯିଏ ଅନନ୍ୟ ଚିତ୍ତ ରେ ଧ୍ୟାନ କରେ, ସେ ମଧ୍ୟ ଭଗବାନଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ଲଭ କରେ। ଏହାପରେ, ରାଜାଙ୍କୁ ଶୁକ୍ର ଗ୍ରହ ପୂଜା ବିଷୟରେ ଶିଖାଇଲେ—ଏହି ପୂଜା ଯାତ୍ରାର ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ ଦିନ ଓ ଶୁକ୍ର ଉଦୟ ଦିନ କରିବା ଉଚିତ। ଚାନ୍ଦି, ସୁବର୍ଣ୍ଣ କିମ୍ବା ପିତଳ ଭାଣ୍ଡରେ ସ୍ୱେତ ଫୁଲ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଚାଉଳ ରଖି ଶିଖାଇଲେ। ଶୁକ୍ର ପୂଜା ପାଇଁ ଶୁଦ୍ଧ ଚାନ୍ଦି ଦେଇ ପୁଷ୍ପ ଓ ମୁକ୍ତା ଦେଇ, "ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ଭୃଗୁପୁତ୍ର, ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପୂରଣ ପାଇଁ ଏହି ଅର୍ଘ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କର; ନମସ୍କାର" ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ ଦେବାକୁ କହିଲେ। ଏହିପରି ପୂଜା କରି, ଯାତ୍ରାର ଆରମ୍ଭ ବେଳେ ମଧ୍ୟ କରିବା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ ଓ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ମିଳେ। ଶୁକ୍ର ପୂଜା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୁଭ ମାଲା, ପିଠା, ଗହୁଁ ଓ ଚଣା ଦେଇ ଉପବାସ ରଖିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି, ବଚସ୍ପତି ପୂଜା ମଧ୍ୟ ଶିଖାଇଲେ—ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଭାଣ୍ଡରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦେଇ ଦେବା, ହଳଦି ଫୁଲ ଓ ବସ୍ତ୍ର ଦେଇ, ରାଇ ଦେଇ ନ୍ୟାସ କରି, ପାଳାଶ ଓ ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଏକତ୍ର କରି, ପଞ୍ଚ ଗବ୍ୟ ଦେଇ, ହଳଦି ଲେପ ଓ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ଘିରେ ହୋମ କରି, ଗାଈ ସହ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ। "ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ନାଥ, ବଚସ୍ପତି, ଦୁଃଖ ଦେଇଥିବା ଗ୍ରହ ଦ୍ୱାରା କ୍ଷୀଣ ହୋଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଅମୃତ, ନମସ୍କାର!" ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରିହସ୍ପତିଙ୍କ ପୂଜା ତାଙ୍କ ଗତି ବେଳେ, ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ ଓ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟରେ କରିବା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ। ଏହାପରେ, ରାଜା ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—"ହେ ଭଗବନ, ମୋତେ ଏମିତି କୌଣସି ବ୍ରତ କହ, ଯାହା ଶ୍ୱର୍ଗ, ଆରୋଗ୍ୟ ଓ ଶୁଭ ଦେଇଥାଏ।" ତାହାର ଉତ୍ତରରେ, ସୂର୍ୟ ଉପାସନା ନାମରେ କଳ୍ୟାଣିନୀ ସପ୍ତମୀ, ଶର୍କରା ସପ୍ତମୀ, କମଳା ସପ୍ତମୀ, ମନ୍ଦାରା ସପ୍ତମୀ ଓ ଶୁଭ ସପ୍ତମୀ ବିଷୟରେ ଶିଖାଇଲେ—ଏହି ସମସ୍ତ ବ୍ରତ ଅନନ୍ତ ଫଳଦାୟୀ, ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ଏହିପରି ବ୍ରତକୁ ପୂଜନ କରନ୍ତି। ସପ୍ତମୀ ଦିନ ରାତି ଏକାଡ଼ସୀ ଦିନ ସୂର୍ୟ ଦିନ ହେବା ସମୟରେ, ସକାଳେ ଗାଈ ଦୁଧରେ ସ୍ନାନ କରି, ସ୍ୱେତ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ଅଖଣ୍ଡ ଚାଉଳରେ ଏକ ଅଷ୍ଟଦଳୀ କମଳ ତିଆରି କରିବାକୁ କହିଲେ। ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ବସି, ଅଷ୍ଟଦଳୀ କମଳର ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତି ଦଳରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଫୁଲ ଓ ଚାଉଳ ଦେଇ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ପୂର୍ବ ଦଳରେ "ତପନାୟ", ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବରେ "ମାର୍ତଣ୍ଡ", ଦକ୍ଷିଣରେ "ଦିବାକର", ଦକ୍ଷିଣ-ପଶ୍ଚିମରେ "ବିଧାତ୍ରି", ପଶ୍ଚିମରେ "ବରୁଣ", ଉତ୍ତର-ପଶ୍ଚିମରେ "ଭାସ୍କର", ଉତ୍ତରରେ "ବିକର୍ତନ", ଏଠାରେ "ରବି" ନାମରେ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ପୂଜାର ଆରମ୍ଭ, ଶେଷ ଓ ମଧ୍ୟରେ ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ ପୂଜା, ଦୀପ ଦେଇ ଅଞ୍ଜଳି ଦେବା ଉଚିତ। ସ୍ୱେତ ବସ୍ତ୍ର, ଫଳ, ଖାଦ୍ୟ, ଧୂପ, ମାଲା ଓ ଲେପ ଦେଇ ପୂଜା କରି, ଗୁଡ଼ ଓ ଲୁଣ ମଧ୍ୟ ଉପହାର ଦେବା ଉଚିତ। ତାପରେ, ବ୍ୟାହୃତି ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବିଦାୟ କରି, ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଭକ୍ତି ସହ ଗୁଡ଼, ଦୁଧ, ଘି ଦେଇ ପୂଜା କରି, ତିଳ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଭାଣ୍ଡ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ନିୟମ ରଖି ଶୋଇ, ପ୍ରଭାତେ ଉଠି ସ୍ନାନ କରି ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସହ ଦୁଧ ଓ ଘିରେ ରାନ୍ଧା ଚାଉଳ ଖାଇବା ଉଚିତ। ଖାଇବା ପରେ, ବିଦ୍ୟା ଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯିଏ ବିଡାଳ ବ୍ରତ ମାନି ନାହିଁ, ସେଠିକୁ ଘିର ଭାଣ୍ଡ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଭୂଷଣ ଓ ଜଳ ଭାଣ୍ଡ ଦେବା ଉଚିତ।