ନାରଦ ଓ ଜ୍ଞାନୀ କେଶବଙ୍କ ଶାପରେ, ଏହି ସମସ୍ତ ମହିଳାମାନେ କାମବାସନାରେ ଆବିଷ୍ଟ ହୋଇ, ବେଶ୍ୟା ରୂପେ ପରିଣତ ହେଲେ। ଏହି ସତୀ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ, ମୋର କଥା ଶୁଣ, କାହିଁକି ଏହି ଦଶା ଆସିଲା। ପୂର୍ବେ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ହେଉଥିଲାବେଳେ, ଶତଶଃ ଦେବତା, ଦାନବ, ଅସୁର, ଦୈତ୍ୟ ଓ ରାକ୍ଷସ ଏଠି ସେଠି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ହଜାର-ହଜାର ଦଳର ଅନେକ ସ୍ତ୍ରୀ — ବିବାହିତ କିମ୍ବା ଜୋରକରି ଭୋଗ କରାଯାଇଥିବା — ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେବତାଙ୍କ ମହେଶ୍ୱର ଉପଦେଶ ଦେଇଥିଲେ। ସେ କହିଲେ: ହେ ମହିଳାମାନେ, ଏବେ ତୁମେ ରାଜମହଳରେ ବେଶ୍ୟାର ଧର୍ମ ଅନୁସାରେ ବାସ କର, ଭକ୍ତିଭାବରେ ଦେବଳୟରେ ମଧ୍ୟ ତଥା ରାଜାଙ୍କ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ମାଳିକାଙ୍କ ସମାନ, ସେମାନଙ୍କୁ ଆପଣଙ୍କ ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ ସମ୍ପଦ ମିଳିବ। ଯେ କୌଣସି ଲୋକ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ ତୁମ ଘରକୁ ଆସେ, ତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତିସହିତ ସେବା କର, କିନ୍ତୁ ଯଦି ଠକେ ତେବେ ନୁହେଁ। ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନଙ୍କ ପବିତ୍ର ଦିନରେ ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ ଗାଈ, ଜମି, ସୁନା, ଧାନ ଦାନ କର; ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ କଥା ଶୀର୍ଷଧାର୍ଯ୍ୟ କର। ମୁଁ ଯେଉଁ ଅନ୍ୟ ବ୍ରତ କହିବି, ତାହା ମଧ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ, ବେଦଜ୍ଞ ମନ୍ୟମାନେ କହିଛନ୍ତି — ଏହା ଜନ୍ମମୃତ୍ୟୁ ସମୁଦ୍ର ତରିବାକୁ ପ୍ରୟାପ୍ତ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦିନରେ, ପୁଷ୍ୟ କିମ୍ବା ପୁନର୍ବସୁ ନକ୍ଷତ୍ରରେ, ସମସ୍ତ ଔଷଧି ସହିତ ମହିଳା ନିଷ୍ପାପ ଭାବରେ ସ୍ନାନ କରିବେ। ଏହିପରେ, ସେ କାମଦେବଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଅର୍ଚ୍ଚନ କରିବେ, ତେବେ ସେ କାମଦେବଙ୍କ ସାକ୍ଷୀ ଭୂମିକା ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ। ଏଠାରେ ଦେହର ଉପାଧିକୁ କାମଦେବଙ୍କ ଶିର୍ଷ, ଚିତ୍ତ, ଶରୀର ଭାବରେ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ — ଚରଣକୁ କାମାନ୍ତ, ଜଂଘାକୁ ମୋହ, ଗୁହ୍ୟାଙ୍ଗକୁ କାମର ଧନାଗାର, ନାଭିକୁ ଆନନ୍ଦ ସାଗର, ହୃଦୟକୁ ମନ୍ମଥ, ସ୍ତନକୁ ଆନନ୍ଦଦାୟି, କଣ୍ଠକୁ କାମନା, ମୁଖକୁ ସୁଖଦ, ମଣିଷ୍ଯୁଳିକୁ ଶାସନ, କେଶକୁ କ୍ରୀଡା, ଦେହକୁ ଦେବେଶ୍ୱରଙ୍କ ସ୍ୱରୂପ ଭାବେ ଉପାସନା କରିବେ। ଏହିପରେ, ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର — ଶାନ୍ତ, ପାଶ, ଅଙ୍କୁଶ, ଗଦାଧାରୀ, ପିତାମ୍ବରଧାରୀ, ଶଂଖ ଓ ଚକ୍ରଧାରୀ। ପୁନି, ନାରାୟଣଙ୍କୁ — ଯେ କାମର ଆତ୍ମା, ଶାନ୍ତି, ସ୍ନେହ, ସୁଖ, ଶ୍ରୀର ଅବତାର — ନମସ୍କାର। ଏଭଳି ଭାବେ, ଗନ୍ଧ, ମାଳା, ଧୂପ, ନୈବେଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦେବେଶ୍ୱରଙ୍କ ଉପାସନା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଏବେ ଏକ ବେଦଜ୍ଞ, ଧର୍ମବିଦ୍, ଦୋଷରହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରି ଗନ୍ଧ, ପୁଷ୍ପ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପଚାରରେ ପୂଜା କରିବେ। ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଏକ ପ୍ରସ୍ଥ ଶାଲି ଚାଉଳ ଓ ଏକ ଘୃତପାତ୍ର ଦେଇ, 'ମାଧବ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ' ବୋଲି କହିବେ। ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଭୋଜନ ଦେବେ, ମନେ ଭାବିବେ — 'ଏହା କାମ ପାଇଁ କାମ'। ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା କରିବେ, ସେ ସମସ୍ତ କାମ ହସିମୁହଁରେ, ମଧୁର କଥା କହି, ନିଜକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବେ। ଏହିପରି, ପ୍ରତି ରବିବାର ଏହି ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା କରି, ତେର ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସ୍ଥ ଚାଉଳ ଦେବେ। ତେର ମାସ ପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ସାଜସଜ୍ଜା ସହିତ ବିଶେଷ ଶୟନ ଦେବେ — ତାଳ, ଶୁଖିଲା, ଚାଦର ଢାକା, ଦୀପ, ଜୁତ, ଛତା, ଆସନ ସହିତ। ସହପତ୍ନୀ ସହିତ ଏହି ଶୟନକୁ ସୁନା ଅଙ୍ଗୁଠି, ଉତ୍ତମ ବସ୍ତ୍ର, ବାହୁଡ଼ି, ଧୂପ, ମାଳା, ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ସୁସଜ୍ଜିତ କରିବେ। କାମଦେବ ଓ ତାଙ୍କ ସହଧର୍ମିଣୀଙ୍କୁ ଗୁଡ଼ ଭରା ମଟକରେ, ତାପରେ କାଞ୍ଚ ଭାଣ୍ଡ ସହିତ, ସୁନା ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ବସ୍ତ୍ର ତଳେ ବସାଇବେ। କାଞ୍ଚ ଭାଣ୍ଡ, ଖଣ୍ଡସାନ୍ଡା ଓ ଏକ ଦୁଧାଳ ଗାଈ ମନ୍ତ୍ରସହିତ ଦାନ କରିବେ। 'ମୁଁ କାମ ଓ କେଶବ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ଭେଦ ଦେଖେନି, ଯେପରି ମୋର ସମସ୍ତ କାମନା ବିଷ୍ଣୁ ଠାରୁ ପୂରଣ ହେଉ। ଯେପରି ପଦ୍ମ କେଶବଙ୍କ ଦେହ ଛାଡ଼େନାହିଁ, ତେପରି ମୋର ଶରୀର ମଧ୍ୟ ମୋ ସହିତ ରହୁ,' ବୋଲି କାମନା କରିବେ। ଏହାପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମୂର୍ତ୍ତି ଗ୍ରହଣ କରି ବେଦମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରିବେ — 'ଏହି କିଏ? କାହା ପାଇଁ ଦିଆଯାଉଛି?'। ପରିକ୍ରମା କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ବିଦାୟ କରି, ସମସ୍ତ ଶୟନ, ଆସନ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପକରଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରକୁ ପଠାଇବେ। ପରେ, ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆସିବେ, ବିଶେଷ ଭାବରେ ରବିବାର ଦିନ ସେମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବେ। ଏପରି, ତେର ମାସ ଯାଏଁ, ଚାହିଁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ; ଯଦି ସେ ନ ଥାଏ, ଅନ୍ୟକୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିପାରିବେ। ତାଙ୍କ ଅନୁମତିରେ, ଅନ୍ୟ ଦର୍ଶନୀୟ ପୁରୁଷକୁ ମଧ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିପାରିବେ, ନିଜ ପାଇଁ, ଯାହା ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ ଦେଇଥାଏ, ତାହା କରିବା ଉଚିତ। ଦେବ ଚାହିଁ, ମାନବ ଉପାୟ କିମ୍ବା ସ୍ନେହବଶତଃ, ଏହି ଅବଧିରେ ଅନୁଷ୍ଠାନ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଅଂଶ ସଠିକ୍ ଆଚରଣରେ କରିବେ। ଏହି ସବୁ ତୁମେ ଜାଣିଲେ, ଏହି କ୍ରିୟା କେବେ ବେଶ୍ୟାମାନେ ପାଇଁ ଅଧର୍ମ ନୁହେଁ। ମୁଁ ପୂର୍ବେ ଦାନବୀମାନେ ପାଇଁ ଯାହା କହିଥିଲି, ଇନ୍ଦ୍ର ଯାହା ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ, ଏହା ଏବେ ତୁମେମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଲାଗୁ ହେଉଛି। ଏହି ବ୍ରତ ସୁମଙ୍ଗଳି ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶକ, ଅନନ୍ତ ଫଳଦାୟି — ଏହି କ୍ରିୟା କର, ହେ ସୁନ୍ଦରୀମାନେ। ଯିଏ ଏହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଖଣ୍ଡ ବ୍ରତ କରିଥାଏ, ସେ ମାଧବ ଲୋକରେ ପୂଜିତ ହୁଏ, ଦେବମଣ୍ଡଳ ତାଙ୍କୁ ପୂଜେ, ଓ ବିଷ୍ଣୁ ସାନିଧ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ ଲାଭ କରେ। ଏଭଳି ଉପଦେଶ ଦେଇ, ସେ ତାଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଫେରିଯାନ୍ତି, ଏବଂ ସେହି ସମସ୍ତ ମହିଳା ସ୍ବଜନମାନଙ୍କ ସହିତ ଏହି ବ୍ରତ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି।