ପ୍ରଭୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆତ୍ମୀୟ ସତ୍ୟଭାମା, ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ବଣିକ ପରିବାରରେ, କିମ୍ବା ପୁଲୋମାଙ୍କ ଝିଅ ବା ପୁରୁହୂତଙ୍କ ଗୃହବଧୂ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ତାଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ସେବୟିତ୍ରୀ ଭାବେ ରହିଥିଲେ । ବର୍ତ୍ତମାନ ସେ ସତ୍ୟଭାମା ଭାବେ ମୋର ପ୍ରିୟା ଅଟୁଟ ସଙ୍ଗୀନୀ । ଏକଥର, ବିଦ୍ୟାର ମୂର୍ତ୍ତି ଏହି ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଚକ୍ରକୁ ସ୍ନାନ କରି ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ । ଏହି ଶୁଭ ଦିନରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କର ହଜାର ରଶ୍ମି ଦ୍ୱାରା ହଜାର ଧାରାରେ ଆଲୋକ ବିକିରଣ କରିଥିଲେ । ଏହି ପୂଜାକ୍ରମ ପୂର୍ବରୁ ବସୁମାନେ, ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଏବଂ ଦେବସତ୍ରୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ କରାଯାଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଏହାର ଫଳ ଅନେକ ଜିଭ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିହେବ ନାହିଁ । ଯଦିଓ ଯଦୁନାଥଙ୍କ ପୁତ୍ର ଏହି ପୂଜାକୁ କଳିଯୁଗର ଦୋଷ ନାଶକ ଏବଂ ସୀମାହୀନ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ, ଏହା କରିଲେ ପୂର୍ବଜମାନେ ଯେଉଁମାନେ ନରକକୁ ଗଲେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁକ୍ତି ପାଇପାରିବେ । ଯେଉଁମାନେ ଏହି ପୂଜାକ୍ରମକୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଶୁଣନ୍ତି କିମ୍ବା ପାଠ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଜନ୍ମରେ ସମସ୍ତ ଆଶା ପୂରଣ କରି, ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସମାନ ମହିମା ଅର୍ଜନ କରନ୍ତି । ଏକଥର ମାଘ ମାସର ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ କଳ୍ୟାଣିନୀ ନାମକ ଏକ ପବିତ୍ର ଦିନ ପାଳନ କରାଯାଇଥିଲା, ଯାହା ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଭୀମ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟତରେ ଏହି ପୂଜା ଅନନ୍ତ ପୁଣ୍ୟ ଦେବ । ଏହିପରି ଉତ୍ତମ ଆଚରଣ, ଜନସମୂହ ଓ ଜୀବନର ଚତୁର୍ବର୍ଣ୍ଣ ଧର୍ମ ନିୟମ ନେଇ ପୁରାଣରେ ଯାହା ଶୁଣିଥିଲି, ମୁଁ ବଣିକ କୁଳର ମହିଳାମାନଙ୍କ ଉଚିତ ଆଚରଣ ବିଷୟରେ ଏଠି ସତ୍ୟ କଥା ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛି । ସେଠି, ଏହି ଯୁଗରେ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ୟ, ବାସୁଦେବଙ୍କ ୧୬ ହଜାର ଭାର୍ୟା ଥିବେ । ତାଙ୍କ ସହିତ, ବସନ୍ତ ଋତୁରେ, କୋଇଲି ଏବଂ ମଧୁମକ୍ଷିକାର କୁହୁକୁହୁ ଶବ୍ଦରେ, ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ପଦ୍ମରେ ସୁଶୋଭିତ ଝିଲିକ ତଟରେ, ସମାରୋହ ହେବ । ସେଠି, ଅମଳ ମଦ ମଦିରା ରେ, ଭକ୍ତିଶୀଳା ମହିଳାମାନେ ଅଳଙ୍କୃତ ହୋଇ, ମାଲ୍ୟଧାରି ମୁଣ୍ଡରେ ଚମେଲି ଫୁଲ ଲଗାଇ, ମୃଗନୟନ କୃଷ୍ଣ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେବେ । ସେଠି ସମୟରେ, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁନଗର ଜୟ କରିଥିବା ସାମ୍ବ, ସମସ୍ତ ଅଳଙ୍କାର ପିନ୍ଧି, କାମଦେବ ସମାନ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ପଥରେ ଆସିବେ । ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖି, ମହିଳାମାନେ ଅଭିଲାଷା ଭରିତ ଦୃଷ୍ଟିରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବେ, ଅଭିଲାଷାର ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଦହିଉଠିବ । ଏହା ଦେଖି, ବିଶ୍ୱନାଥ ସର୍ବଜ୍ଞ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଏହି ଅଭିଲାଷା ଓ ଲୋଭ ଦେଖି ଶାପ ଦେବେ: "ମୋ ଅନୁପସ୍ଥିତିରେ ତୁମେମାନେ ଲୋଭ ଓ କାମବଶତଃ ଚୋରମାନେ ଦ୍ୱାରା ଅପହୃତ ହେବେ ।" ଏହିପରି ଶାପ ଦେଲେ ପରେ, ଶାର୍ଙ୍ଗଧାରୀ ଦେବତାକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପରେ, ଭଗବାନ୍ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉଦ୍ଧାର ଲାଗି ଏକ ଉପବାସ ଓ ବ୍ରତ କଥା ଶିଖାଇବେ । ତାପରେ, ଦାଲ୍ଭ୍ୟ ଋଷି ସେଇ ବ୍ରତ ବିଷୟରେ ସ୍ତ୍ରୀମାନେକୁ କହିବେ, ଏହି ବ୍ରତ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଦାସୀ ଅବସ୍ଥାରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇପାରିବେ । ଏହିପରି କହି ଏବଂ ସେମାନେକୁ ଅଙ୍ଗୀକାର କରି, ଦ୍ୱାରକାପତି ଚଲିଯିବେ । ଏହି ଘଟଣା ପରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ବ୍ୟତୀତ ହେଲା, ପୃଥିବୀର ଭାର ହ୍ରାସ ପାଇଁ ମୌସଳ ନାଶ ଘଟିବା ପରେ, କେଶବ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗମନ କରିବେ । ଯଦୁବଂଶ ନଷ୍ଟ ହେବ, ଅର୍ଜୁନ ଅସହାୟ ହେବେ, ଏବଂ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭାର୍ୟାମାନେ ଚୋରମାନେ ଦ୍ୱାରା ଅପହୃତ ହୋଇ, ଦାସୀ ଭାବେ ସମୁଦ୍ରକୁ ନେଇଯିବେ । ସେଠାରେ, ଦୁଃଖରେ ଅନ୍ତର୍ଭୂତ ହୋଇଥିବା ସମୟରେ, ଦୀର୍ଘ ତପସ୍ୟାରେ ନିପୁଣ ଦାଲ୍ଭ୍ୟ ଋଷି ଯୋଗଶକ୍ତି ସହିତ ଆସିବେ । ସେମାନେ ପାଦ୍ୟ ଦେଇ, ପୁନଃପୁନଃ ବନ୍ଦନା କରି, କାନ୍ଦିକାନ୍ଦି ଦୃଷ୍ଟିରେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବେ । ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପୂର୍ବ ଭୋଗ, ଦିବ୍ୟ ମାଲା ଓ ଚନ୍ଦନ ଓ ତାଙ୍କର ପତି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି ଦୁଃଖ କରିବେ । ତାପରେ, ଦାଲ୍ଭ୍ୟଙ୍କ ପାଖରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରି, ସେମାନେ ଦ୍ୱାରକାର ଦିବ୍ୟ ନଗର, ରତ୍ନମୟ ଗୃହ, ତାହାର ବାସିନ୍ଦା ଓ ଦିବ୍ୟ ଯୁବକମାନେ ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବେ । "ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମେ ସମସ୍ତେ ଚୋରମାନେ ଦ୍ୱାରା ବଳାତ୍କାରିତ ହୋଇ, ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହୋଇଛୁ, ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ ଆମକୁ ଶରଣ ଦିଅନ୍ତୁ । ଆପଣ ପୂର୍ବେ ବିଦ୍ୱାନ୍ କେଶବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶିକ୍ଷିତ ହୋଇଥିଲେ, ତେବେ ଆମେ ଭଗବାନଙ୍କ ସହିତ ଏକତା ପାଇଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦାସୀ ଅବସ୍ଥା କାହିଁକି ଲାଗିଛି?" "ହେ ତପସ୍ୱୀ, ଦାସୀମାନେ ଯେଉଁ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ, ତାହା କହିଦିଅନ୍ତୁ," ବୋଲି ସେମାନେ ଦାଲ୍ଭ୍ୟ ଓ ଚୈକିତାୟନଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଲେ । ଦାଲ୍ଭ୍ୟ କହିଲେ, "ଏକଥର ତୁମେମାନେ ମାନସ ସରୋବରରେ ଜଳକ୍ରୀଡ଼ା କରୁଥିଲ, ତେବେ ନାରଦ ଆସିଥିଲେ । ତୁମେମାନେ ଅଗ୍ନିଦେବଙ୍କ କନ୍ୟା ଥିଲ, ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ଅପ୍ସରା ଥିଲ । ଅଭିମାନ ବଶତଃ ତାଙ୍କୁ ଶିରୋନମନ କରିନଥିଲ, ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲ: 'ନାରାୟଣ କିପରି ଆମର ପତି ହେବେ? ଆମକୁ ଶିଖାଅନ୍ତୁ'।" "ଏହି କାରଣରୁ ତୁମେ ଦୀର୍ଘଦିନ ପୂର୍ବରୁ ଦୁଇଟି ଦାନ ଓ ଏହି ଶାପ ପାଇଥିଲେ—ମଧୁ ଓ ମାଧବ ମାସରେ ଦୁଇଜଣ ପାଇଁ ଶୟନ ଦାନ କରିଥିଲ । ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ର ଦାନ କଲେ, ନାରାୟଣ ଅନ୍ୟ ଜନ୍ମରେ ତୁମେମାନଙ୍କ ପତି ହେବେ ।" "ମୋର ସୌଭାଗ୍ୟ ଓ ରୂପ ଦେଖି ଇର୍ଷ୍ୟା କରି, ମତେ ଶିରୋନମନ କରିନଥିଲେ ଏବଂ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ, ଏକ ଶୀଘ୍ର ଅବଧି ପରେ ତୁମେମାନେ ଚୋରମାନେ ଦ୍ୱାରା ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେବ, ଦାସୀ ଅବସ୍ଥା ପାଇବ ।" "ଏହିପରି ନାରଦ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ କେଶବଙ୍କ ଶାପରେ, ତୁମେମାନେ କାମବଶତଃ ଦାସୀ ହୋଇଛ । ଏବେ ମୋର କଥା ଶୁଣ, ମହିଳାମାନେ ।" "ଦେବ ଓ ଦାନବଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧରେ, ଶତଶଃ ଦେବତା, ଦାନବ, ଦୈତ୍ୟ, ରାକ୍ଷସ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ । ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହଜାର ହଜାର ସ୍ତ୍ରୀମାନେ, ବିବାହିତ କିମ୍ବା ବଳାତ୍କୃତ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେବତା ଏହିପରି କହିଥିଲେ:" "ତୁମେମାନେ ରାଜମହଳରେ ଦାସୀ ଧର୍ମ ଅନୁସାରେ ବାସ କର, ଭକ୍ତି ସହିତ ଦେବମନ୍ଦିରରେ ମଧ୍ୟ ରୁହ । ରାଜାମାନେ ମାଲିକ ସମାନ, ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ମଧ୍ୟ ଏପରି । ଯେଉଁଠାରେ ଯେଉଁଠାରେ ସମର୍ଥ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ ଧନ, ଧାନ୍ୟ, ଗାଁ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ ।