ଏକ ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟର ଆରମ୍ଭରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଯବ, ଘୃତ, ତିଳ ଓ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଏକ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ ଯୋନି ଆକାରରେ ତିଆରି କରାଯାଇଥିଲା। ଏହି ବୈଷ୍ଣବ ହୋମ ବିଧିପୂର୍ବକ କରି, ଗାଈର ଦୁଧ ମିଶା ଦିଆଯିବା ନିଷ୍ପାବାର ଅର୍ଦ୍ଧ ମାପ ଘୃତ ବହାଇ ଦିଆଯିବା ଦରକାର। ଏଠାରେ ତେରଟି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜଳପାତ୍ର ରଖାଯାଇଥିବା, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ଓ ସ୍ଫଳ ଶ୍ୱେତ ଚାଦର ଦ୍ୱାରା ସୁସଜ୍ଜିତ ହେଇଥିଲା। ଉଦୁମ୍ବର କାଠର ଦ୍ରବ୍ୟଦ୍ୱାରା, ପଞ୍ଚ ମଣିରେ ଭୂଷିତ, ଚାରିଜଣ ବହୃଚ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ ହୋମ କରିଥିଲେ। ଚାରିଜଣ ରୁଦ୍ରମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିବା ଯଜୁର୍ବେଦୀ, ଚାରିଜଣ ସାମବେଦୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବୈଷ୍ଣବ ସାମନ୍ ଗାଇଥିଲେ, ଏବଂ ଅରିଷ୍ଟ ଗୁଣ୍ଡ ମିଶି ସବୁଦିଗରେ ମନ୍ତ୍ର ଚାନ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା। ଏହି ଦ୍ୱାଦଶ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବସ୍ତ୍ର, ମାଳା, ଚନ୍ଦନ, ସୁନା ତାରର ଅଙ୍ଗୁଠି ଓ ବାହୁଦଣ୍ଡ ଦେଇ ଆଦର କରିବା ଉଚିତ। ଧନରେ କୌଣସି ଚଳାକି ନ ରଖି, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଶୟନ ପ୍ରଦାନ କରି, ରାତିଟି ଶୁଭ ଗୀତ ଓ ସଙ୍ଗୀତ ମଧ୍ୟମରେ ବିତାଇବା ଦରକାର। ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦୁଇ ଗୁଣା ଦାନ ଦେଇ, ତେରସ ଦିନ ସକାଳେ ଉଠିବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ, କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦୁଧ ଦେଇଥିବା, ସୁସଂସ୍କୃତ, ନମ୍ର ଚରିତ୍ର ଓ କଂସ୍ୟ ପାତ୍ର ସହିତ ଗାଈମାନେ ଦାନ କରିବା ଦରକାର। ଚାନ୍ଦିର ଖୁର, ଚାଦର ଓ ଚନ୍ଦନ ଲେପନ କରାଯିବା ଗାଈମାନେ, ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ତୃପ୍ତ କରି, ଭକ୍ତି ସହ କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି, ନିଜେ ନମକ ଓ ମସଲା ନଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଖାଇ, ବିଦାୟ ନେବା ଦରକାର। ପୁତ୍ର ଓ ପତ୍ନୀମାନେ ସହିତ ଏକାଠି ଆଠ ପଦ ଚାଲି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବିଦାୟ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ କେଶବ, ଦେବତାଙ୍କ ନାଥ, ଦୁଃଖ ନାଶକ, ପ୍ରସନ୍ନ ହେବେ। ବିଷ୍ଣୁ ଶିବଙ୍କ ହୃଦୟରେ, ଶିବ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଅଛନ୍ତି, ମୁଁ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ତଫାତ ଦେଖି ନାହିଁ—ଏହି ଭାବ ମୋ ପ୍ରଶାନ୍ତି ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦେଉ। ଏପରେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପାତ୍ର, ଗାଈ, ଶୟନ ଓ ବସ୍ତ୍ର ଦେଇବା ଉଚିତ। ବହୁ ଶୟନ ନ ଥିଲେ, ଅତି କମରେ ଏକ ଭଲ ଶୟନ ସମସ୍ତ ଉପକରଣ ସହ ଦେଇବା ଦରକାର। ପୁରାଣ ଓ ପ୍ରାଚୀନ କଥା ପଢି ଏହି ଦିନଟି ବିତାଇବା ଉଚିତ, ଯେଉଁମାନେ ବହୁ ଧନ ଚାହିଁଥିବେ। ଏହିପରି, ଭୀମସେନ, ଧର୍ମକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି, ଇର୍ଷ୍ୟା ରହିତ ଭାବରେ ଏହି ବ୍ରତଟି ନିଷ୍ଠାପୂର୍ବକ କର, ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରତି ସ୍ନେହରୁ ଏହା କହିଛି। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ତୁମ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେବ; ଏହା ଭୀମ ଦ୍ୱାଦଶୀ, ଶୁଭ ଓ ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶକ, ପୂର୍ବରୁ କଳ୍ୟାଣିନୀ ନାମରେ ଜଣା ଯାଉଥିଲା। ଏହି ବର୍ତମାନ ବରାହ ଅବତାର ଯୁଗରେ ତୁମେ ଏହାର ଆରମ୍ଭକାରୀ ହେବ, ଶୂରବୀର ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଏହି ବ୍ରତକୁ ମନେ କରିବା କିମ୍ବା ସ୍ତୁତି କରିବା ମାତ୍ରରେ ଦେବତାଙ୍କ ନାଥ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ। ଅପ୍ସରାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବ ଜନ୍ମରେ ନୃତ୍ୟାଙ୍ଗନା ଥିଲେ, ଅଭୀର କନ୍ୟାମାନେ ଉପରେ ଉତ୍ସୁକତା ଦେଖାଇ, ଏହି ଉର୍ବଶୀ ଏବେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବସିଛି। କିମ୍ବା ବଣିଜ୍ୟ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, କିମ୍ବା ପୁଲୋମାର କନ୍ୟା, କିମ୍ବା ପୁରୁହୂତାର ପତ୍ନୀ ଭାବରେ ଥିଲେ, ସେ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଦାସୀ ଥିଲେ; ଏବେ ମୋ ପ୍ରିୟ ସତ୍ୟଭାମା ତିନି। ଏକଥା ବ୍ୟକ୍ତି ସ୍ନାନ କରି, ଶୁଭ ଦିନରେ ବେଦମୟ ପ୍ରଭାମଣ୍ଡ ଉପଲବ୍ଧ କରିଥିଲେ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏହି ଦିନ ହଜାର ରେଖା ଓ ହଜାର ଧାରାରେ ବିକିରଣ କରେ। ଏହି ବ୍ରତ ମହେନ୍ଦ୍ର ନେତୃତ୍ୱରେ ବସୁମାନେ, ଦେବଶତ୍ରୁମାନେ କରିଥିଲେ; ଏହାର ଫଳ କେତେ ଅପାର, ମୁଁ ଚାହିଲେ ମିଳିଯାଏ ନାହିଁ। ଯଦୁପତିଙ୍କ ପୁତ୍ର ଏହାକୁ କଳି ଦୂଷିତି ନାଶକ ଓ ଅସୀମ କାର୍ଯ୍ୟ ଭାବରେ ଘୋଷିତ କରିବେ; ପୂର୍ବଜମାନେ ଯେଉଁମାନେ ନରକକୁ ଗଲେ, ସେମାନେ ଏହା କରି ମୁକ୍ତି ପାଇପାରିବେ। ଯେଉଁମାନେ ଏହି ପାପ ନାଶକ କଥା ଶୁଣିବା କିମ୍ବା ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ, ଭକ୍ତି ସହିତ ଓ ଅନ୍ୟଙ୍କ ଉପକୃତି ପାଇଁ, ସେମାନେ ଏହି ଜନ୍ମରେ ସମସ୍ତ ଆଶା ପୂରଣ କରି ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମା ସମାନ ହେବେ। ଏକଥା ପୂର୍ବରୁ କଳ୍ୟାଣିନୀ ନାମରେ ମାଘ ମାସର ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନ ରହିଥିଲା; ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଏହାକୁ ଉପାସନା କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଭୀମ ଆରମ୍ଭ କରି ଭବିଷ୍ୟତରେ ଏହି ବ୍ରତ ଅନେକ ଫଳ ଦେବ। ଏହିପରେ, ଭଗବନଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ନ କରାଯାଇଛି: "ପୁରାଣରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମର ଉତ୍ପତ୍ତି, ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରର ନିଶ୍ଚିତ ନୀତି ମୁଁ ଶୁଣିଛି; ବଣିଜ୍ୟ ବନିତାମାନଙ୍କ ନୀତି ବିଷୟରେ ମୁଁ ସତ୍ୟ କଥା ଜାଣିବାକୁ ଚାହେଁ।" ସେହି ଯୁଗରେ, ବ୍ରହ୍ମଣ, ବାସୁଦେବଙ୍କ ୧୬,୦୦୦ ପତ୍ନୀ ଥିବେ। ବସନ୍ତ ଋତୁରେ, କୋଇଲା ଓ ମଧୁମକ୍ଷିକାର ମଧୁର ଗୁଞ୍ଜନ ମଧ୍ୟରେ, ଫୁଲିଥିବା ପଦ୍ମର ତୀରେ, ସେମାନେ ଏକାଠି ହେବେ। ଏହି ମିଳନରେ, ବହୁ ପାନର ମଧ୍ୟରେ, ସେମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ସଜିବେ; ମୃଗନୟନ ଅଭିଜ୍ଞ, ଚମେଲି ମାଳା ଶିରେ, ଏହି ମହିଳାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ କରିବେ। ସାମ୍ବ, ଶତ୍ରୁ ନଗର ଜିତିବା, ଏହି ମାର୍ଗରେ ଆସି, କାମଦେବ ଭାବରେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଭୂଷଣରେ ସଜିଥିବେ। ସେମାନେ ଏହି ମାନବକୁ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଭାବରେ ଦେଖି, ଭଲ ପ୍ରେମର ଅଗ୍ନିରେ ଜଳିବେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ଜଗତ୍ପତି ଜ୍ଞାନ ଚକ୍ଷୁ ସହିତ ସବୁ ଦେଖି, ଏକ ଶାପ ଦେଇବେ: "ମୋ ଅନୁପସ୍ଥିତିରେ ଚୋରମାନେ ତୁମମାନେକୁ ଲୁଟି ନେବେ, ଲୋଭ ଓ କାମର ଫଳରେ।" ପରେ, ଶାର୍ଙ୍ଗଧାରୀ ଦେବ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ, ଦେବତାଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତିସ୍ଥାନ, ଏହି ଶାପରେ ବିପର୍ୟସ୍ତ ମହିଳାମାନଙ୍କୁ କହିବେ। ଅସୀମ ଆତ୍ମା, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ସେମାନେ ଦାସୀ ହୋଇ ସମୁଦ୍ରରୁ ଉଦ୍ଧାର ହେଲା ପରେ, ଭବିଷ୍ୟତ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥିବା ଏକ ବ୍ରତ ଶିଖାଇବେ। ଦାଲ୍ଭ୍ୟ ଋଷି ଏହି ବ୍ରତ ବିବରଣ କରିବେ; ଏହି ବ୍ରତ ଦାସୀ ଅବସ୍ଥାରେ ମୁକ୍ତି ଦେବ। ଏହିପରି କହି, ସ୍ନେହ ସହିତ ସେମାନେକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ଦ୍ୱାରାବତୀ ପତି ବିଦାୟ ନେଲେ। ଏହା ପରେ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ଭୂମିର ଭାର ହଟିଗଲା, ମୌସଳ ବିନାଶ ହେଲା, କେଶବ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇଲେ।