ଚୈତ୍ର ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ, ଯିଏ ଏହି ବ୍ରତ ପାଳନ କରିବାକୁ ଚାହେଁ, ସେ ଏକ ନିର୍ମଳ ଘଡ଼ାକୁ ଧଳା ଚାଉଳରେ ପୂରି ରଖିବା ଉଚିତ। ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଫଳ, ଗଣ୍ଡା ଉଖୁ, ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱିତୟ ଦ୍ୱାରା ଢାକି, ଧଳା ଚନ୍ଦନ ଲେପନ କରି, ଏହି ପାତ୍ରକୁ ଶୋଭାୟମାନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହା ସହିତ ବିଭିନ୍ନ ପକ୍କା ଖାଦ୍ୟ ପଦାର୍ଥ ଓ ଅନୁସାରେ ସମ୍ଭବ ହେଲେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଦେବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଏହି ଘଡ଼ା ଉପରେ ଗୁଡ଼ିରେ ପୂରିଥିବା ଏକ ତାମାର ବାଟି ରଖିବା ନିୟମ। ତା'ପରେ ଏକ କଦଳୀପତ୍ର ରଖିବା ଦରକାର ଏବଂ ସେହି ପତ୍ରର ବାମ ପଟେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଚିନିରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ରତିଙ୍କ ଏକ ମୂର୍ତ୍ତି ରଖିବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ ସେ ଗନ୍ଧ ଓ ଧୂପ ଦେଇ, ସଙ୍ଗୀତ ଓ ଗୀତର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଦରକାର, ଯଦି ଏହି ସବୁ ଉପଲବ୍ଧ ନ ହୋଇଥାଏ, ତେବେ କାମ ଓ କେଶବଙ୍କ ଉପଖ୍ୟାନ ପାଠ କରିବା ଉଚିତ। ଏଉଁପରି କାମ ନାମରେ ହରିଙ୍କ ଉପାସନା କରି, ସୁଗନ୍ଧିତ ଜଳରେ ଅଭିଷେକ କରିବା, ଧଳା ଫୁଲ, ଚାଉଳ ଓ ତିଳ ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ନିୟମ। କାମ ପାଇଁ ଚରଣ, ଶୁଭଦାତାଙ୍କ ପାଇଁ ଜଂଘା, ସ୍ମର ଓ ମନ୍ମଥ ପାଇଁ କଟି ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। ନିର୍ମଳ ଉଦରବାନ୍କୁ ଉଦର, ଅନଙ୍ଗ ପାଇଁ ହରିଙ୍କୁ ଚେଷ୍ଟ, ପଦ୍ମମୁଖୀଙ୍କୁ ମୁହଁ ଓ ପଞ୍ଚବାଣୀଙ୍କୁ ବାହୁ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। ସର୍ବବ୍ୟାପୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ମୁଣ୍ଡକୁ କେଶବ ଭାବେ ପୂଜା କରିବା ନିୟମ। ପ୍ରଭାତରେ, ସେଠି ଥିବା ଏହି ପାତ୍ରକୁ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଭକ୍ତିସହିତ ଭୋଜନ କରିବେ, ନିଜେ ଲୁଣ ବିନା ଭୋଜନ କରିବା ପରେ ନିୟତ ଦାନ ଦେଇ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ— "ଯିଏ ଚିତ୍ତର ଆନନ୍ଦ ରୂପ ଭଗବାନ୍ ଜନାର୍ଦନ, ଯିଏ ଇଛାନୁସାରେ ଯେକୌଣସି ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେ ଏଠି ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ।" ଏହି ପ୍ରକାରେ ପ୍ରତିମାସ ଏହି ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ; ତ୍ରୟୋଦଶୀ ତିଥିରେ ଉପବାସ କରି ଅବିନାଶୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ଏକ ଫଳ ଭୋଜନ କରି ଭୂମିରେ ଶୋଇବା, ତା'ପରେ ତ୍ରୟୋଦଶୀ ତିଥିରେ ଗାୟ ସହିତ ପୂଜା କରିବା ନିୟମ। ଏହି ଦିନ, ଅନଙ୍ଗ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଉପକରଣ ସହିତ ଏକ ଶୟ୍ୟା ଏବଂ ସୁନାର କାମଦେବ ମୂର୍ତ୍ତି, ଏକ ଧଳା ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ଗାୟ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଅନୁସାରେ କ୍ଷମତା ଅନୁଯାୟୀ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅଳଙ୍କାର ଦେଇ, ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ; ଶୟ୍ୟା, ସୁଗନ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଦେଇ "ସେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ" ବୋଲି ଅର୍ପଣ କରିବା ଦରକାର। ଅଗ୍ନିକୁ ଧଳା ତିଳ, ଗାୟର ଘିଅ ଓ ଖିର ଦ୍ୱାରା, ଧର୍ମଜ୍ଞଙ୍କ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ, କାମ ନାମ ପଠି ହବନ କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଭୋଜନ କରିବେ, ଏବଂ ଅନୁସାରେ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଉଖୁ ଓ ଫୁଲମାଳା ଦେବା ଉଚିତ। ଏହି ମଦନ-ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତ ଯେଉଁମାନେ ସଠିକ୍ ପ୍ରକାରେ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ହରିଙ୍କ ସମାନ ଫଳପ୍ରାପ୍ତି କରନ୍ତି। ଏହି ଜନ୍ମରେ ସେମାନେ ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ ଓ ଶୁଭ ଫଳ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି; ସ୍ମରଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ହିଁ ମନେ ପଡ଼େ, ଯିଏ ଆନନ୍ଦର ସାର, ସେଇ ମହାପ୍ରଭୁ। ଯିଏ ସୁଖ ଚାହେଁ, ସେ ଅଙ୍ଗଜାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାର ରୂପ ଭଗବାନ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ସବୁ କଥା ଶୁଣି, ଦିତି ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଶୂନ୍ୟ କରିଥିଲେ। କଶ୍ୟପ ଏହି ବ୍ରତର ମହାତ୍ମ୍ୟରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଦିତିଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପୁନି ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ। ସେ ତାଙ୍କୁ ଏକ ବର ଚୟନ କରିବାକୁ କହିଲେ, ଦିତି ତା'ପରେ ଏହି ବର ଚାହିଲେ— ଏମିତି ଏକ ପୁଅ ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଧ କରିପାରିବେ, ଅପାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବେ। ସେ କହିଲେ, "ମୁଁ ସମସ୍ତ ଅମରମାନେଙ୍କୁ ନଶ୍ୱନ କରିଦେବା ମହାତ୍ମା ପୁଅଙ୍କୁ ଚୟନ କରେ।" କଶ୍ୟପ କହିଲେ, "ମୁଁ ଏଠି ଏହି ବର ଦେଉଛି, କିନ୍ତୁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସଠିକ୍ ଭାବେ କରିବା ଦରକାର। ଆପସ୍ତମ୍ବ ଆଜି ପୁତ୍ରାର୍ଥ ଯଜ୍ଞ କରିବେ।" ତା'ପରେ ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୱିତ୍ୟୀ ଶତ୍ରୁ ଉତ୍ପାଦନ ପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବି। ଆପସ୍ତମ୍ବ ବହୁ ଧନ ସହିତ ପୁତ୍ରକାମେଶ୍ଟି ଯଜ୍ଞ କଲେ। ସେ "ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ହେଉ" ବୋଲି ହବନ କଲେ; ଦେବତାମାନେ ଖୁସି ହେଲେ, ଦାନବମାନେ ଦ୍ୱେଷ କଲେ, ଦାନବଗଣ ଦୂରେ ଚାଲିଗଲେ। ତା'ପରେ କଶ୍ୟପ ଦିତିଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଅଣ୍ଡ ରଖି ତାଙ୍କୁ କହିଲେ— "ଏହି ଗର୍ଭ ପାଇଁ ତୁମେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରମ କରିବା ଦରକାର, ଏ ଶୁଭେ।" ଏହି ଆଶ୍ରମରେ ଏକଶେ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗର୍ଭବତୀ ନାରୀ ଦିନ ଗଣନା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଖାଦ୍ୟ ଅତିରିକ୍ତ ଭୋଗ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। କେବେ ବୃକ୍ଷମୂଳରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବା ନୁହେଁ, କିମ୍ବା ଉଖୁଳ, ମୁସଳ ଓ ଏହାଦିକରେ ବସିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ପାଣିରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଖାଲି ଘରରେ ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ପିଲାପୋକ ମାଟିରେ ନ ରହିବା ଉଚିତ୍, ଚିନ୍ତା ନ କରିବା ଉଚିତ୍। ନଖ, କାଉଡ଼ି, ରାଖି ଦ୍ୱାରା ଭୂମି ଖୋଦିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ସବୁବେଳେ ଶୋଇ ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଅତିରିକ୍ତ ଶାରୀରିକ କ୍ଲାନ୍ତି ଏଡ଼ିବା ଦରକାର। ଚିରୁଣା, କାଉଡ଼ି, ରାଖି, ହାଡ଼, ଘଡ଼ି ଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଲୋକମାନେ ସହିତ ବିବାଦ କିମ୍ବା ଦେହିକ କ୍ଷତି ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ୍। ଖୁଲା କେଶରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କେବେ ଅଶୁଚି ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ମୁଣ୍ଡ ଉତ୍ତର କିମ୍ବା ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ରଖି ଶୋଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଅବସ୍ତ୍ର ହେବା, ଚିନ୍ତିତ ହେବା, କିମ୍ବା ଭିଜା ପାଅ ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଅଶୁଭ କଥା କହିବା, ଅତିରିକ୍ତ ହସିବା ଏଡ଼ିବା ଦରକାର। ସଦା ଗୁରୁଙ୍କୁ ସେବା, ମଙ୍ଗଳ ଉପାସନା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଔଷଧ ମିଶା ଗରମ ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ସେ ରକ୍ଷାକର୍ମ କରି, ଭଲ ଭାବେ ଶୃଙ୍ଗାର କରି, ଗୃହଦେବତାଙ୍କ ଉପାସନାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ଚେହେରାରେ ହସ ରଖି, ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଓ ଆନନ୍ଦରେ ଲିନ ରହିବା ଦରକାର। ତୃତୀୟ ଦିନ ଓ ପର୍ବ ଦିନରେ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ୍; ଏପରି ଗର୍ଭବତୀ ନାରୀଙ୍କୁ ଏହି ଆଚରଣ ଅନୁସରଣ କରିବା ଦରକାର।