ବୃହସ୍ପତି ମମତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ଶୁଭା, ତୁମେ ନିଜକୁ ଭଲଭାବେ ସଜାଇ ଆମ ସମୀପକୁ ଆସ, ଏକତ୍ୱ ପାଇଁ।" ଏହିପରି କଥା ଶୁଣି, ମମତା ନିଜେ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଏହି ଗର୍ଭ ପ୍ରାୟ ପକ୍କ ହୋଇଛି, ଏହା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର କଥା କହୁଛି; ତୁମର ଶୁକ୍ର ଅବିନାଶୀ, କିନ୍ତୁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଅଧର୍ମ।" ମମତାଙ୍କର ଏହି କଥାରୁ ବୃହସ୍ପତି କ୍ଷୁବ୍ଧ ହୋଇ କହିଲେ, "ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ତୁମେ ମୋତେ ଧର୍ମ ଶିଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।" ତାପରେ ବୃହସ୍ପତି ଜୋର ଦେଇ ମମତାଙ୍କୁ ଦମନ କରି ସଂଭୋଗ ଆରମ୍ଭ କଲେ; ଏହି ସମୟରେ ଗର୍ଭ ନିଜେ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ କହିଲା, "ହେ ବୃହସ୍ପତି, ମୁଁ ଏଠାରେ ଆଗରୁ ଅଛି, ତୁମର ଶୁକ୍ର ଅବିନାଶୀ; ଏଠାରେ ଦୁଇଜଣ ପାଇଁ ସ୍ଥାନ ନାହିଁ।" ଗର୍ଭର ଏହି କଥାକୁ ଶୁଣି ବୃହସ୍ପତି କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ କହିଲେ, "ତୁମେ ଏହି ସମୟରେ, ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଜନ୍ମ ଚାହେ, ମୋତେ ବାଧା ଦେଲା; ତେଣୁ ଏତେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମେ ଅନ୍ଧକାରରେ ବସିବା।" ମମତାଙ୍କର ଅସନ୍ତୋଷରୁ ବୃହସ୍ପତି ନିଜ ଇଚ୍ଛାକୁ ଦମନ କରିଲେ; ତାଙ୍କର ଶୁକ୍ର ଭୂମିରେ ପଡିଲା, ଏବଂ ଏହା ଏକ ଶିଶୁ ରୂପେ ଜନ୍ମ ନେଲା। ଏହି ଶିଶୁକୁ ଦେଖି ମମତା କହିଲେ, "ମୁଁ ମୋ ଘରକୁ ଯାଉଛି; ବୃହସ୍ପତି, ତୁମେ ଏହି ଶିଶୁକୁ ଦେଖିବା।" ଏହିପରି କହି, ମମତା ଚାଲିଗଲେ; ତାଙ୍କ ପରେ ବୃହସ୍ପତି ମଧ୍ୟ ଶିଶୁକୁ ତ୍ୟାଗ କଲେ। ଦୁଇଜଣ ମାତାପିତା ଦ୍ୱାରା ତ୍ୟାଗିତ ଏହି ଶିଶୁକୁ ଦେଖି, ମାରୁତଗଣ ଦୟାରେ ଭାରଦ୍ୱାଜକୁ ନେଇଗଲେ। ସେସମୟରେ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଭାରତ ଏକ ପୁତ୍ର ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ଋତୁଯାଗ କରୁଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କୁ ପୁତ୍ର ମିଳିଲା ନାହିଁ, ସେ ମାରୁତସୋମ ଯାଗ କଲେ। ଏହି ଯାଗରେ ମାରୁତଗଣ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ଭାରଦ୍ୱାଜକୁ ଭାରତଙ୍କୁ ପୁତ୍ର ଭାବେ ଦେଲେ। ଭାରଦ୍ୱାଜ, ବୃହସ୍ପତିଙ୍କର ସତ୍ୟଜନ୍ମ ପୁତ୍ର, ଅଙ୍ଗିରସ ବଂଶର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ, ମାରୁତଗଣ ଦ୍ୱାରା ଭାରତଙ୍କୁ ଦିଆଗଲେ। ଭାରତ, ଭାରଦ୍ୱାଜକୁ ପୁତ୍ର ଭାବେ ପାଇ, କହିଲେ, "ପ୍ରଥମେ ମୋ ଲାଭ ପାଇଁ ତୁମେ ଦିଆଗଲା; ଏବେ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲି।" ପ୍ରଥମେ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ବ୍ୟର୍ଥ ହୋଇଥିବାରୁ, ଭାରଦ୍ୱାଜ ରାଜାକୁ 'ବିତଥ' ବୋଲି କୁହାଯାଇଥିଲା। ଏହି ଭାରଦ୍ୱାଜରୁ, ଦ୍ୱିଆମୁଷ୍ୟାୟଣ ବଂଶର ଦୁଇ ପ୍ରକାରର ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏବଂ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଭୂମିରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ବିତଥ ଜନ୍ମ ନେବା ପରେ, ଭାରତ ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଗଲେ; ଭାରଦ୍ୱାଜ ନିଜ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କରି, ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଗଲେ। ବିତଥଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଭୁଵମନ୍ୟୁ, ଅତି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଜଣେ, ହେଲେ; ତାଙ୍କର ଚାରି ପୁତ୍ର, ଭୁଵମନ୍ୟୁଗଣ, ମହାପୁରୁଷ ଭଳି ଥିଲେ। ବୃହତ୍କ୍ଷତ୍ର, ଶୂରବୀର, ନର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗର୍ଗ; ସଂକୃତି ନରଙ୍କର ପୁତ୍ର, ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ମହାପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଗୁରୁଧୀ ଏବଂ ରନ୍ତିଦେବ, ଦୁଇଜଣ ସମ୍ମାନୀତ; ଗର୍ଗଙ୍କର ପୁତ୍ର ଶିବି, ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞ, ତାଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ହେଲେ। ଏହି ବଂଶରୁ, ଶୈବ୍ୟ ଏବଂ ଗର୍ଗ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏବଂ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଗୁଣ ସହିତ ସ୍ମୃତିରେ ଆସିଛନ୍ତି; ଆହାର୍ୟଙ୍କର ପୁତ୍ର ଉରୁକ୍ଷବ, ଜ୍ଞାନୀ, ଜନ୍ମ ନେଲେ। ତାଙ୍କର ଜନ୍ମିନୀ ଵିଶାଳା, ତିନି ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ଦେଲେ: ତ୍ରୟୁଷଣ, ପୁଷ୍କରୀ, ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କବି। ଏହି ଉରୁକ୍ଷବଗଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅବସ୍ଥାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; କାବ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଧାନ ମହାର୍ଷି ଭାବରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ। ଗର୍ଗ, ସଂକୃତି, କାବ୍ୟମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏବଂ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଗୁଣ ସହିତ ଦ୍ୱିଜ; ଅଙ୍ଗିରସ ଏବଂ ଦକ୍ଷମାନେ, ବୃହତ୍କ୍ଷତ୍ରର ଭୂମିରେ ଆସିଛନ୍ତି। ବୃହତ୍କ୍ଷତ୍ରଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ହସ୍ତିନ; ତାଙ୍କର ଦ୍ୱାରା ଏହି ଗଜସାହ୍ୱୟ ନାମକ ନଗର ପ୍ରଥମେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ହସ୍ତିନଙ୍କର ତିନି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ: ଅଜମୀଢ, ଦ୍ୱିମୀଢ, ପୁରୁମୀଢ। ଅଜମୀଢଙ୍କର ତିନି ଅନ୍ନତମ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କୁରୁବଂଶୀ ମହିଳା ପତ୍ନୀ: ନୀଳିନୀ, ଧୂମିନୀ, କେଶିନୀ। ଏହି ମହିଳାମାନଙ୍କୁ ଅଜମୀଢ ଦିବ୍ୟ ଗୁଣସମ୍ପନ୍ନ ପୁତ୍ର ଦେଲେ; ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଶେଷରେ ମହାଧର୍ମୀ ବୃଦ୍ଧ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଭାରଦ୍ୱାଜଙ୍କର କୃପାରେ ଏହି ବଂଶର ବିବରଣୀ ଶୁଣ: କେଶିନୀ ମଧ୍ୟରେ ଅଜମୀଢଙ୍କର ପୁତ୍ର କଣ୍ବ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ମେଧାତିଥି; ତାଙ୍କୁ ଥିଲେ କାଣ୍ବାୟନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ। ଅଜମୀଢଙ୍କର ପୁତ୍ର ବୃହଦନ, ଭୂମିନୀରୁ ଜନ୍ମିତ। ବୃହଦନରୁ ବୃହନ୍ତ; ବୃହନ୍ତରୁ ବୃହନ୍ମନସ; ବୃହନ୍ମନସଙ୍କର ପୁତ୍ର ବୃହଦ୍ଧନୁ। ବୃହଦ୍ଧନୁଙ୍କର ପୁତ୍ର ବୃହଦିଷୁ; ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଜୟଦ୍ରଥ। ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କର ପୁତ୍ର ଅଶ୍ୱଜିତ; ଅଶ୍ୱଜିତଙ୍କର ପୁତ୍ର ସେନଜିତ। ସେନଜିତଙ୍କର ଚାରି ପୁତ୍ର, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଶ୍ୱରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ: ରୁଚିରାଶ୍ୱ, କାବ୍ୟ, ଦୃଢରଥ ରାଜା, ଏବଂ ବତ୍ସ, ଅବର୍ତକ ଭିଁ। ବତ୍ସ ରାଜା ପରିବତ୍ସକମାନଙ୍କର ପୂର୍ବଜ; ରୁଚିରାଶ୍ୱଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ପ୍ରଥୁସେନ, ମହାନ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ସହିତ। ପ୍ରଥୁସେନଙ୍କର ପୁତ୍ର ପୌରୁ; ପୌରୁରୁ ନୀପା ଜନ୍ମ ନେଲେ। ନୀପାଙ୍କର ଏକ ଶତ ପୁତ୍ର, ସମସ୍ତେ ଅତିଶକ୍ତିଶାଳୀ। ସେହି ରାଜାମାନେ ନୀପା ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କୀର୍ତ୍ତିବର୍ଧନ ତାଙ୍କ ବଂଶର ଆରମ୍ଭ କଲେ। କାବ୍ୟଙ୍କରୁ ସମରା ନାମକ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ନେଲେ; ସେହି ସମରା ସହିତ ସଦେଷ୍ଟ ଏବଂ ସମରା; ସମରାଙ୍କର ଦୁଇ ପୁତ୍ର ପାରସମ୍ପା ଏବଂ ସଦାଶ୍ୱ; ଏହିପରି ତିନି। ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ପୁତ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁଣ ସହିତ ଭୂମିରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ପାରାଙ୍କର ପୁତ୍ର ପ୍ରଥୁ, ପ୍ରଥୁଙ୍କର ପୁତ୍ର ସୁକୃତ। ସୁକୃତଙ୍କର ପୁତ୍ର ବିଭ୍ରାଜ, ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ସମ୍ପନ୍ନ; ବିଭ୍ରାଜଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଅଣୁହ, ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଅଣୁହ ଶୁକଙ୍କର ଜାମାତା ଏବଂ କୃତ୍ବୀଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ଅଣୁହଙ୍କର ପୁତ୍ର ରାଜା ବ୍ରହ୍ମଦତ୍ତ ହେଲେ। ଏହିପରି ଭାରଦ୍ୱାଜ ବଂଶର ଅନୁକ୍ରମ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ବିଭାବିତ ହେଲା।