କଳିଯୁଗର ଶେଷ ସମୟରେ, କଲ୍କି ଅବତାର ଶତ-ଶତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସେନାଙ୍କ ସହିତ ଚାରିପଟେ ଘିରି ଯୁଦ୍ଧ ଅଭିଯାନକୁ ଯିବେ। ସେ ସମୟରେ, ସେ ଶୂଦ୍ର ରାଜାମାନେ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବିନାଶ ଆଣିବେ, ସେମାନେ ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କୁ ବିରୋଧ କରିଥିଲେ ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସଂହାର ହେବେ। ପঁଚବିଂଶତିୟୁଗରେ, ସେ ସେନା ସହିତ ଶୂଦ୍ରମାନେ ଉପରେ ପବିତ୍ରତା ଆଣିବେ ଏବଂ ସ୍ୱୟଂ ସମୁଦ୍ର କୂଳକୁ ପହଞ୍ଚିବେ। ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ କର୍ମର ଚକ୍ର ଚଳାଇ ସେ ଅଧମ ଓ ଅଧର୍ମୀ ଲୋକମାନେକୁ ସଂହାର କରିବେ। ଏପରେ, କଲ୍କି ତାଙ୍କର ସେନା ସହିତ ଲୋକମାନେକୁ ପୁନଃ ସ୍ଥିର କରିବେ ଓ ସେମାନେକୁ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇବେ। କିନ୍ତୁ, ଅଚାନକ ଭ୍ରମିତ ହୋଇ, ସେମାନେ ପରସ୍ପରରେ ରୁଷ୍ଟ ହେବେ ଓ ଭବିଷ୍ୟତର ଘଟଣାରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ଏକାଉଁ ଅନ୍ୟକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେବେ। ସମୟ ବିତିଗଲାପରେ, ସେଇ ଦେବତା ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି; ରାଜାମାନେ ନଷ୍ଟ ହେଲେ, ସେ ଲୋକମାନେକୁ ସଂଗ୍ରହ କରିବା ପାଇଁ ସ୍ୱୟଂ ପଛକୁ ହଟିଯିବେ। ସମ୍ରକ୍ଷଣ ନଷ୍ଟ ହେଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପରସ୍ପରକୁ ହତ୍ୟା କରି ଧ୍ୱଂସ ହେବେ, ଏହି ପରିସ୍ଥିତିରେ ଏମିତି ହେବ ଯେ, କୌଣସି ଚିତ୍କାର ନ ହେବ, ସମସ୍ତେ ଗଭୀର ଦୁଃଖରେ ଅନ୍ତର୍ଭୂକ୍ତ ହେବେ। ପୁରୁଣା ଗ୍ରାମ ଛାଡି ଏକ ସମାନ ଓ ଧନ-ସମ୍ପତ୍ତି ବିହୀନ ଅବସ୍ଥାରେ, ଆଶ୍ରମ ଧର୍ମ ଓ ଵର୍ଣ୍ଣାଶ୍ରମ ବ୍ୟବସ୍ଥା ନଷ୍ଟ ହୋଇଯିବ। ଯୁଗ ଶେଷରେ, ଚତୁର୍ମୁଖୀ ରାସ୍ତାରେ ଶିବଙ୍କ ତ୍ରିଶୂଳ, ବିଭିନ୍ନ ଶୂଳ ଓ ଖୁଟି ଲାଗି ରହିବ, ଅନ୍ୟପଟେ ବିକ୍ଷୁଭ୍ରାନ୍ତ ମହିଳାମାନେ ମୁଣ୍ଡ ଖୋଲି ଖୁଟି ଭଳି ଦେଖାଯିବେ। ଜଙ୍ଗଲ ରହଣିଆମାନେ ଅତି ଛୋଟ ଆୟୁ ଓ ଦେହ ଥିବା, ନଦୀ ଓ ପାହାଡ଼ ଧାରରେ ବସି, ମୂଳ, ପତ୍ର ଓ ଫଳ ଖାଇ ଜୀବନ ଜୀବିକା କରିବେ। ସେମାନେ ଚାମ୍ର, ଚିରା ଓ ପଶୁ ଚର୍ମ ପିନ୍ଧି ଭୟଙ୍କର ଭ୍ରମରେ ପଡ଼ିବେ; ବିପଦ ଓ ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ ହୋଇ, ଅଳ୍ପ ଲାଭ ଓ ବେଶି କଷ୍ଟ ଭୋଗିବେ। ଏପରି ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ି, ଯୁଗ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ସମସ୍ତେ କଳିଯୁଗ ସହିତ ନଶ୍ୱର ହେଉଥିବେ। ଯେତେବେଳେ କଳିଯୁଗ ଶେଷ ହେବ, ସେତେବେଳେ ପୁନି କୃତୟୁଗ ଆସିବ; ଏହିପରି ଦେବ-ଅସୁରମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟର ବିବରଣୀ ଦିଆଯାଇଛି। ଏଠାରେ ଯଦୁବଂଶ ସହିତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଯଶସ୍ୱୀ କଥା କୁହାଯାଇଛି; ବର୍ତ୍ତମାନ ମୁଁ ତୁର୍ବସୁ, ପୁରୁ, ଦ୍ରୁହ୍ୟୁ ଓ ଅନୁଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିବି। ତୁର୍ବସୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ଗର୍ଭ, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଗୋଭାନୁ, ଗୋଭାନୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅଜୟ ତ୍ରିଶରି, ଯିଏ ଅଜେୟ ଥିଲେ। ତ୍ରିଶରିଙ୍କ ପୁତ୍ର କରନ୍ଧମ, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭାରତ, ଦୁଷ୍ୟନ୍ତ ପଉରବ ବଂଶର, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅକଲ୍ମଷ। ପୁରାତନକାଳରେ ଯୟାତିଙ୍କ ଶାପରେ, ବୟସର ହସ୍ତାନ୍ତର ଦ୍ୱାରା, ତୁର୍ବସୁ ପଉରବ ବଂଶରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ। ଦୁଷ୍ୟନ୍ତଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଥିଲେ ବରୂଥ ନାମକ ରାଜା; ବରୂଥଙ୍କୁ ଅଣ୍ଡୀର ମିଳିଲେ, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ସନ୍ଧାନ। ସନ୍ଧାନଙ୍କ ବଂଶରେ ପାଣ୍ଡ୍ୟ, କେରଳ, ଚୋଳ ଓ କର୍ଣ୍ଣ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ଏହି ବଂଶରେ ପାଣ୍ଡ୍ୟ, ଚୋଳ ଓ କେରଳ ଜନପଦ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଲେ। ଦ୍ରୁହ୍ୟୁଙ୍କ ଦୁଇ ପ୍ରବଳ ପୁତ୍ର ଥିଲେ—ସେତୁ ଓ କେତୁ; ସେତୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶରଦ୍ୱାନ୍, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଗାନ୍ଧାର। ଗାନ୍ଧାର ନାମର ଦେଶ ତାଙ୍କ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ଆରଟ୍ଟ ଦେଶର ଘୋଡ଼ାମାନେ ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ। ଗାନ୍ଧାରଙ୍କ ପୁତ୍ର ଧର୍ମ, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଘୃତ; ଘୃତଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନୀ ପ୍ରଚେତା ମିଳିଲେ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟ ପୁତ୍ର ଥିଲେ। ପ୍ରଚେତାଙ୍କ ଶତପୁତ୍ର ସମସ୍ତେ ରାଜା ହେଲେ, ସେମାନେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ବିଦେଶୀ ଦେଶର ଶାସକ ହେଲେ। ଅନୁଙ୍କ ମଧ୍ୟ ତିନି ପୁତ୍ର ଥିଲେ—ସଭାନର, କାକ୍ଷୁଷ, ଓ ପରମେଷ; ସମସ୍ତେ ପ୍ରବଳ ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ। ସଭାନରଙ୍କ ପୁତ୍ର ଜ୍ଞାନୀ କୋଲାହଳ, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଧର୍ମପରାୟଣ ସଂଜୟ। ସଂଜୟଙ୍କ ପୁତ୍ର ପୁରଞ୍ଜୟ, ପୁରଞ୍ଜୟଙ୍କ ପୁତ୍ର ମହାନ ରାଜା ଜନମେଜୟ। ଜନମେଜୟଙ୍କ ପୁତ୍ର ମହାଶାଳ, ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଯଶସ୍ୱୀ ଥିଲେ। ମହାଶାଳଙ୍କ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ମହାମନା, ଯିଏ ସପ୍ତଦ୍ଵୀପର ଅଧିପତି ଏବଂ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ରାଜା ଥିଲେ। ମହାମନାଙ୍କ ଦୁଇ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁତ୍ର—ଉଶୀନର, ଯିଏ ଧର୍ମ ଅନୁସରିଥିଲେ, ଓ ତିତିକ୍ଷୁ; ଦୁଇଜଣେ ମଧ୍ୟ ବିଶିଷ୍ଟ ଥିଲେ। ଉଶୀନରଙ୍କ ପଞ୍ଚ ରାଜର୍ଷି କୁଳରୁ ଆସିଥିବା ପଞ୍ଚ ରାନୀ—ଭୃଶା, କୃଶା, ନବା, ଦର୍ଶା ଓ ଦୃଷଦ୍ୱତୀ। ଏହି ରାନୀମାନେଠାରୁ ଉଶୀନରଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ ବଂଶରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ପୂଜ୍ୟ ହେଲେ। ଭୃଶାଙ୍କ ପୁତ୍ର ନୃଗ, ନବାଙ୍କ ପୁତ୍ର ନବ, କୃଶାଙ୍କ ପୁତ୍ର କୃଶ, ଦର୍ଶାଙ୍କ ପୁତ୍ର ସୁବ୍ରତ, ଦୃଷଦ୍ୱତୀଙ୍କ ପୁତ୍ର ଉଶୀନର ବଂଶର ରାଜା ଶିବି। ଶିବିଙ୍କ ଚାରି ପୁତ୍ର—ପୃଥୁଦର୍ଭ, ସୁବୀର, କେକୟ, ଭଦ୍ରକ—ପୃଥିବୀରେ ବିଶ୍ୱପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ। ସେମାନଙ୍କର ରାଜ୍ୟ—କେକୟ, ଭଦ୍ରକ, ସୌବୀର, ପୌର—ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଲେ; କେକୟମାନେ ନୃଗଙ୍କ ବଂଶଜ। ସୁବ୍ରତଙ୍କ ବଂଶରେ ଅମ୍ବଷ୍ଠ, କୃଶଙ୍କ ବଂଶରେ ନଗରର ବୃଷଳ, ନବଙ୍କ ବଂଶରେ ନବରାଷ୍ଟ୍ର; ବର୍ତ୍ତମାନ ତିତିକ୍ଷୁଙ୍କ ପ୍ରଜାନ୍ତର କଥା ଶୁଣ। ତିତିକ୍ଷୁ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାଜା ହେଲେ; ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ବୃହଦ୍ରଥ, ବୃହଦ୍ରଥଙ୍କ ପୁତ୍ର ସେନ। ସେନଙ୍କ ପୁତ୍ର ସୁତପା, ସୁତପାଙ୍କ ପୁତ୍ର ବଳି; ବଳି ମହାଯୋଗୀ ଥିଲେ, ବଂଶ ଶୁନ୍ୟ ହେବାରେ ପୁତ୍ର ଆଶାରେ ମାନବ ରୂପେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଏହି ବଳି, ବନ୍ଧନରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କ ଆତ୍ମାର ଶକ୍ତିରେ ପଞ୍ଚ ପୁତ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ—ଅଙ୍ଗ, ବଙ୍ଗ, ସୁହ୍ମ, ପୁଣ୍ଡ୍ର ଓ କଳିଙ୍ଗ। ବଳିଙ୍କ ନାମରେ ବଳେୟ ଦେଶ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ବଳେୟର ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତାଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ବୋଲି ଚିହ୍ନାଯାନ୍ତି।