ପ୍ରଭୁ ଅତି ସ୍ପଷ୍ଟ ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟ ଓ ଧର୍ମମୟ ଆଚରଣ ଦ୍ୱାରା, ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଡ଼ ଦୟାରେ ଏହି ବର ତୁମକୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ତାଙ୍କ କଥା ଅନୁସାରେ, "ବଳି ଦେବତାମାନଙ୍କର ରାଜା ହେବେ"—ଏହି କାରଣରୁ ବଳି ସମୟ ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ଜୀବ ଠାରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ଅଛନ୍ତି। ଆଉ ଏକ ବର ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଏହି କାରଣରୁ ତୁମେ ଓ ଅସୁରମାନେ ନିର୍ବିକାର ରୁହିବା ଉଚିତ ଯାଏଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ଆସିନପାରିବ। ମୁଁ ଏହା ପୂର୍ବରୁ କହିପାରିନଥିଲି, ହେ ପ୍ରଭୁ, କାରଣ ବ୍ରହ୍ମା ଭବିଷ୍ୟତ୍ ଜାଣି ମୋତେ ନିଷେଧ କରିଥିଲେ। ମୋର ଦୁଇ ଶିଷ୍ୟ, ଯେଉଁମାନେ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ନିକଟରୁ ଆସିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଏହି ସମସ୍ତ ଜୀବମାନେ ଉପରେ ରକ୍ଷା କରିବେ। ଏପରି ଉପଦେଶ ଦେଖି ଅସୁରମାନେ, ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିପୁଣ କାବ୍ୟାଙ୍କ ସହିତ, ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଆନନ୍ଦରେ ବିଦାୟ ନେଲେ। ଶୁକ୍ରାଚାର୍ୟ କହିଥିବା ନିଶ୍ଚିତ ଭବିଷ୍ୟତ ବିଷୟ ଶୁଣି, ଏବଂ ବିଜୟ ଆଶାରେ ଅସୁରମାନେ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ। ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ଦେଖି ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ସେନା ଯୋଗାଯୋଗ କରି ଯୁଦ୍ଧାଭିମୁଖ ହେଲେ। ଏହି ଦେବାସୁର ସଂଗ୍ରାମ ଶତ ବର୍ଷ ଚାଲିଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ଅସୁରମାନେ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରିଥିଲେ। ତାପରେ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟେ ଆଲୋଚନା କଲେ—"ଆମେ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ସେଇ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା, ତାପରେ ଅସୁରମାନେ ପରାଜିତ ହେବେ।" ଏପରି ଭାବେ ଦେବତାମାନେ ଶଣ୍ଡ ଓ ଅମର୍କଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞକୁ ଡାକିଲେ, ଏବଂ କହିଲେ, "ଅସୁରମାନେଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କର, ଦାନବମାନେଙ୍କୁ ଜିତିବା ପରେ ଆମେ ତୁମକୁ ସମ୍ମାନିତ କରିବା।" ଏହି ଚୁକ୍ତି ହେବା ପରେ ଶଣ୍ଡ ଓ ଅମର୍କ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ସାଥି ଦେଲେ, ଏହା ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ବିଜୟ ଲାଭ କଲେ ଏବଂ ଦାନବମାନେ ପରାଜିତ ହେଲେ। ଶଣ୍ଡ ଓ ଅମର୍କ ଛାଡ଼ିଦେବାରୁ ଦାନବମାନେ ଶକ୍ତିହୀନ ହେଲେ। ଏଭଳି ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, କାବ୍ୟାଙ୍କ ଶାପ ଦ୍ୱାରା ଦୈତ୍ୟମାନେ ଚୁର୍ଣ୍ଣ-ବିଚୁର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ। ଶାପରେ ଅଭିଭୂତ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ସମର୍ଥନ ହରାଇ ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଉଦ୍ଧୂତ ହୋଇ, ସେମାନେ ପାତାଳକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଦେବତାମାନେ ଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହୋଇ, ଦାନବମାନେ ବଡ଼ କଷ୍ଟରେ ଦମିତ ହେଲେ। ଏହି ଦିନଠାରୁ ଭୃଗୁଙ୍କ ଅନୁଚିନ୍ତିତ ଶାପରେ ଏହା ଘଟିଲା। ଧର୍ମ ଅବନତି ହେଲେ ପ୍ରଭୁ ବାରମ୍ବାର ଅବତାର ନେଇ, ଧର୍ମର ସ୍ଥାପନା କରି ଅସୁରମାନେଙ୍କୁ ନଶ୍ୱିନ କରିଥିଲେ। ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ଯେଉଁ ଅସୁରମାନେ ରହିପାରିବେ ନାହିଁ ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁମାନେ ବଧ ହେବାକୁ ନିୟତ, ସେମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା "ବ୍ରାହ୍ମଣ" ଘୋଷିତ ହେଲେ। ଧର୍ମଠାରୁ ଚାକ୍ଷୁଷ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ନାରାୟଣଙ୍କ ଅଂଶ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ; ଦେବତାମାନେ ବୈବସ୍ୱତ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ଯଜ୍ଞର ରକ୍ଷା କଲେ। ସେଠି ଉପସ୍ଥିତିରେ ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରଧାନ ପୁରୋହିତ ଥିଲେ; ଚତୁର୍ଥ ଯୁଗରେ ଦେବତାମାନେ କଷ୍ଟ ପାଇଥିଲେ। ସମୁଦ୍ର ସମାପ୍ତିରେ, ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କ ବଧ ପାଇଁ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଅବତାର ନରସିଂହ ରୂପେ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ, ସେଠି ରୁଦ୍ର ପ୍ରଧାନ ପୁରୋହିତ ଥିଲେ। ସପ୍ତମ ତ୍ରେତାୟୁଗରେ ବଳି ସମସ୍ତ ଲୋକର ରାଜ୍ୟ କରୁଥିବାବେଳେ, ତୃତୀୟରେ ବାମନଙ୍କ ପାଇଁ ପୁରୋହିତ ଧର୍ମାନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ଏହି ତିନିଟି ଦେବମୟ ଅବତାର ଭାବରେ ସ୍ମୃତିରେ ରହିଛି। ଅନ୍ୟ ସାତଟି ଅବତାର ମାନବ ବଂଶର ଓ ଶାପ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ, ଏବେ ତାଙ୍କ ବିବରଣୀ ଶୁଣ। ପ୍ରଥମ ତ୍ରେତାୟୁଗରେ ଦତ୍ତାତ୍ରେୟ ଅବିର୍ଭାବ ଘଟିଥିଲେ, ଏବଂ ଧର୍ମର ଚତୁର୍ଥାଂଶ ହ୍ରାସ ହେବାବେଳେ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହ ଥିଲେ। ପନ୍ଦରତମ ତ୍ରେତାୟୁଗରେ ପଞ୍ଚମ ଅବତାର ହେଲେ ସାର୍ବଭୌମ ରାଜା ମାନ୍ଧାତା, ଉତ୍ତଙ୍କ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହ। ଉନେଶତମ ତ୍ରେତାୟୁଗରେ ଛଠଠା ଅବତାର ଥିଲେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜାମଦଗ୍ନ୍ୟ, ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ବିନାଶକାରୀ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହ। ଚବିଶତମ ଯୁଗରେ ରାମଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା, ବସିଷ୍ଠ ପ୍ରଧାନ ପୁରୋହିତ ଥିଲେ; ସପ୍ତମ ଅବତାର ଦଶରଥଙ୍କ ପୁତ୍ର ରାମ, ରାବଣଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ ଆସିଥିଲେ। ଅଷ୍ଟମ ଦ୍ୱାପରରେ ବିଷ୍ଣୁ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ; ଅଠାଇଶତମ ଦ୍ୱାପରରେ ବେଦବ୍ୟାସ ପରାଶରଙ୍କ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଜାତୂକର୍ଣ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହ। ଧର୍ମ ସ୍ଥାପନା ଓ ଅସୁର ନଶ୍ୱିନ ପାଇଁ, ନବମ ଅବତାର ବୁଦ୍ଧ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କଲେ, କମଳନୟନ, ଦ୍ୱୈପାୟନ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହ। ଏହି ଯୁଗର ଅନ୍ତେ, ଯେତେବେଳେ କେବଳ ସନ୍ଧିଆ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଯିବ, କଲ୍କି ବିଷ୍ଣୁ ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଇ, ପରାଶରଙ୍କ ପୁତ୍ର ସହ ଉଦ୍ଭବ ହେବେ। ଦଶମ, ଭବିଷ୍ୟତରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟ ସହିତ, ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ପାଖଣ୍ଡୀଙ୍କୁ ସଂହାର କରିବେ। ସେ ହଜାର-ହଜାର ବ୍ରାହ୍ମଣ ସେନା ସହିତ ଦୂର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ହେବେ। ସେ ସମୟରେ ସେ ଦୟାହୀନ ଶୂଦ୍ର ରାଜାମାନେଙ୍କୁ ନଶ୍ୱିନ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନଶ୍ୱିନ କରିବେ। ପଚିଶତମ ଯୁଗରେ, କଲ୍କି ନିଜ ସେନା ସହିତ ଶୂଦ୍ରମାନେଙ୍କୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି, ସମୁଦ୍ର କୂଳକୁ ପହଞ୍ଚିବେ। ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଓ କର୍ମଚକ୍ରରେ, ଅଧର୍ମୀ ମାନବମାନେ ନଶ୍ୱିନ ହେବେ। ଏପରେ କଲ୍କି, ନିଜ ସେନା ସହିତ ଜନମାନେଙ୍କୁ ସ୍ଥାପିତ କରି, ସେମାନେ ଉନ୍ନତିରେ ନେଇଯିବେ। ହଠାତ୍ ତାଙ୍କ ମନ ଭ୍ରମିତ ହୋଇ, ସେମାନେ ପରସ୍ପରେ ରୁଷ୍ଟ ହେବେ; ଭବିଷ୍ୟତ ଘଟଣା ଦ୍ୱାରା ଏକାପରେ ଏକେ ନଶ୍ୱିନ ହେବେ। ସମୟ ପରେ, ସେଇ ଦେବତା ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଯିବେ; ରାଜାମାନେ ନଷ୍ଟ ହେଲେ, ସେ ଜନମାନେଙ୍କୁ ସଂଗ୍ରହ କରିବା ପାଇଁ ପୃଥିବୀରୁ ଅପସାରଣ କରିବେ। ସମ୍ରକ୍ଷଣ ଶେଷ ହେଲେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଏକାପରେ ଏକେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରି, ସମସ୍ତେ ନିରବ ଓ ଦୁଃଖିତ ହେଇଯିବେ। ପୁରୁଣା ଗ୍ରାମ ଛାଡ଼ି, ସମସ୍ତେ ଏକାକାର ଓ ନିରାସ୍ଥ ହେଇଯିବେ, ଆଶ୍ରମ ଧର୍ମ ଏବଂ ବର୍ଣ୍ଣାଶ୍ରମ ବ୍ୟବସ୍ଥା ନଶ୍ୱିନ ହେଇଯିବ। ଯୁଗ ଶେଷରେ, ଅନେକ ଶୂଳ, ଶିବଙ୍କ ତ୍ରିଶୂଳ ରାସ୍ତାରେ, ଓ ଖୋଲା କେଶ ନାରୀମାନେ ଶୂଳ ଭାବେ ଦେଖାଯିବେ—ଏଭଳି ଦୁଃଖ ଓ ବିପ୍ଳବ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିବ।