ସାଂଖ୍ୟ, ଯୋଗ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ଦୀକ୍ଷିତ, ଅଜନ୍ମା, ଶର୍ବ, ମଙ୍ଗଳମୟ ନାଥ, ଏବଂ ଯମଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାସହ କୁଟି କୁଟି ନମସ୍କାର କରାଯାଇଛି। ନିଗ୍ରହକାରୀ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମହାଋଷି, ଚତୁର୍ପଦ, ନିର୍ମଳ, ରକ୍ଷକ ଏବଂ ଶୀଘ୍ର ଗତିଶୀଳ ଭଗବାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର। ମୁକୁଟଧାରୀ, ଉଗ୍ର, ଦନ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ତେଜସ୍ୱୀ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। କ୍ରୂର, ଅଚଳ, ଭୟଙ୍କର, ଶୁଭ, ଶାନ୍ତ, ପ୍ରଧାନ, ଧର୍ମିକ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଅଜୟ, ଅମର, ନିତ୍ୟ, ଶାଶ୍ୱତ, ସଦା କ୍ରିୟାଶୀଳ, ବିଶିଷ୍ଟ, ଭାରତମାନ୍ୟଙ୍କ ସାକ୍ଷୀ ଭଗବାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ରକ୍ଷକ, ଧୈର୍ୟଶୀଳ, ସତ୍ୟବାଦୀ, ଅମର, କର୍ତ୍ତା, ପରଶୁଧାରୀ, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟି ସମ୍ପନ୍ନ ଭଗବାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସୋମପାନୀ, ହୋମକର୍ତ୍ତା, ଧୂମ ଓ ତାପ ଭୋଗୀ, ନିର୍ମଳ, ବସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ତୁରନ୍ତ ଉତ୍ପନ୍ନ, ମୃତ୍ୟୁସ୍ୱରୂପଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ମାଂସଭୋଜୀ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ମେଘ, ବିଦ୍ୟୁତ୍, ନିର୍ଗତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୂର୍ଣ୍ଣ, ତାରାମୟ ମଣ୍ଡଳଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ତ୍ରିପୁରାସୁର ବିନାଶକ, ତୀର୍ଥ, ବାକ୍ର, କେଶୀ, ତୀକ୍ଷ୍ଣାୟୁଧଧାରୀ, ବ୍ୟାଖ୍ୟାତା, ସିଦ୍ଧ, ପୁଲସ୍ତ୍ୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଉଗ୍ର, ପ୍ରଚୁର, ବୃଷଭ, ବ୍ରତଧାରୀ, ଯୁକ୍ତ, ନିର୍ମଳ, ଉର୍ଧ୍ୱରେତାସ୍ୱରୂପଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଦାନବ ବିନାଶକ, କୁକୁର ବିନାଶକ, ମୃତ୍ୟୁ ବିନାଶକ, ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ, ତେଜସ୍ୱୀ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍, ଅଗ୍ନି, ନିର୍ମଳଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଦାନବ ବିନାଶକ, ପଶୁ ବିନାଶକ, ବିଘ୍ନହର, ପ୍ରାଣ, ପରିବ୍ରାଜକ, ମହାନ୍, ସାଗର, ଦୁର୍ଗମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। କଳା, ବିଜୟୀ, ଲୋକନାଥ, ନିର୍ଲିପ୍ତ, ଭେଦ୍ୟ, ସମତାସ୍ଥିତ ଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ହେମବାହୁ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ମହାନ୍, କୁଶଳକର୍ତ୍ତା, ଅପରାଜିତ, ପ୍ରଭୁ, ଶୁଭଦୃଷ୍ଟିଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଶୀଘ୍ରବାଣଧାରୀ, ସଦାଘୋରା, ମଙ୍ଗଳମୟ, ମୋକ୍ଷଦାୟକ, ବାବ୍ରୁ, ବାବ୍ରୁଣ୍ଡ, ମହାଦେଵ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ବୃହତ୍ ଦେହୀ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍, କ୍ରନ୍ଦନକାରୀ, ସଖା, ଦୃଢ଼ଧନୁଧାରୀ, କବଚୀ, ସାରଥି, ସେନାପତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଭୃଗୁନାଥ, ଶୁକ୍ର, ଗୁହାବାସୀ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଅଚ୍ୟୁତ, ଶାନ୍ତ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍, ବୃଷଭଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ହେ ପ୍ରଭୁ! ତୁମେ ସର୍ବ, ଚର୍ମଧାରୀ, ପଶୁନାଥ, ପ୍ରାଣୀନାଥ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଓଁକାର, ଋକ୍, ଯଜୁର୍, ସାମ, ସ୍ୱାହା, ସ୍ୱଧା, ଵଷଟ୍ ସ୍ୱରୂପ, ମନ୍ତ୍ରସ୍ୱରୂପ ଭଗବାନ୍କୁ ନମସ୍କାର। ବିଧାତା, ଧାରକ, କର୍ତ୍ତା, ଚକ୍ଷୁ ଓ ଶ୍ରବଣର ରୂପୀ, ଭୂତ, ଭବିଷ୍ୟତ୍, ବର୍ତ୍ତମାନର ନାଥ, କ୍ରିୟାସ୍ୱରୂପଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଵସୁ, ସାଧ୍ୟ, ରୁଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟ, ଅସୁର, ବିଷ, ମାରୁତ, ଦିବ୍ୟତାସ୍ୱରୂପଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ ଯଜ୍ଞବିଧି ଜ୍ଞାନୀ, ପଶୁନାଥ, ଔଷଧୀନାଥ, ସ୍ଵୟଂଭୂ, ଅଜ, ଅପୂର୍ବ, ପ୍ରଥମ, ପ୍ରଜାପତି, ବ୍ରହ୍ମସ୍ୱରୂପଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଆତ୍ମନାଥ, ଆତ୍ମନିଗ୍ରହୀ, ସମସ୍ତ ନାଥଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ଅଙ୍ଗରୂପେ ବିଦ୍ୟମାନ୍, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ଆତ୍ମା ସ୍ୱରୂପ ପ୍ରଭୁକୁ ନମସ୍କାର। ଗୁଣଶୂନ୍ୟ, ଗୁଣଜ୍ଞ, ପ୍ରକାଶିତ ଓ ଅମର, ଅବର୍ଣ୍ୟ, ବନ୍ଧୁ, ସାଂଖ୍ୟ ଆତ୍ମା ସ୍ୱରୂପଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଭୂ, ଭୂଵ, ସ୍ୱ, ମହ, ଜନ, ତପ, ସତ୍ୟ ଏହି ସମସ୍ତ ଲୋକର ଆତ୍ମା ସ୍ୱରୂପ ପ୍ରଭୁକୁ ନମସ୍କାର। ଅବ୍ୟକ୍ତ ଓ ମହାନ୍, ଭୂତ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉତ୍ପାଦକ, ସ୍ୱୟଂଜ୍ଞାନୀ ଓ ବିଶିଷ୍ଟ, ସମସ୍ତ ଆତ୍ମା ସ୍ୱରୂପଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ନିତ୍ୟ, ଆତ୍ମାଙ୍କ ଚିହ୍ନିତ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ଭିନ୍ନ, ଜ୍ଞାନ ଓ ଶକ୍ତି ସ୍ୱରୂପ, ମୋକ୍ଷ ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ତିନି ଲୋକରେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ତିନିର ପାରେ ମଧ୍ୟ, ସତ୍ୟର ଶେଷରେ, ମହାନ୍ମାନେ ଓ ଚାରିଥିରେ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଏହି ସ୍ତୁତି ମାଧ୍ୟମରେ ଯଦି କିଛି ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ରହିଯାଇଥାଏ, ଭକ୍ତବତ୍ସଳ, ହେ ବ୍ରହ୍ମନ୍, ତୁମେ ତାହାକୁ କ୍ଷମା କର। ଏପରି ଭାବେ ଦେବତାଙ୍କ ଦେବତାଙ୍କୁ, ନୀଳ ଓ ରକ୍ତ ରଙ୍ଗର ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ, ସେ ନମସ୍କାର କଲେ, ହାତ ଜୋଡି ଓ ନିର୍ବାଚିତ କଥାରେ ଶାନ୍ତ ହୁଏ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ତାପରେ, କାବ୍ୟାଙ୍କ ଶରୀରକୁ ହାତ ଦେଇ, ଭଗବାନ୍ ଖୁସି ହେଲେ ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦର୍ଶନ ଦେଇ, ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ପରେ, ଦେବତାଙ୍କ ଦେବତା ଅଦୃଶ୍ୟ ହେବା ପରେ, ସେ ନିକଟରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଜୟନ୍ତୀଙ୍କୁ ଦେଖି, ଏହିପରି କଥା କହିଲେ: "ତୁମେ କିଏ? କାହାର? ମୁଁ ଦୁଃଖିତ ଥିବାବେଳେ ତୁମେ କାହିଁକି ଦୁଃଖିତ? ତୁମେ ମହାତପସ୍ବିନୀ, କେଉଁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ମୋ ସେବା କରୁଛ?" "ଏହି ସ୍ତୁତି ମାଧ୍ୟମରେ, ଭକ୍ତି, ନମ୍ରତା, ନିଗ୍ରହ ଓ ସ୍ନେହ ସହିତ, ହେ ସୁନ୍ଦର ନିତମ୍ଭିନୀ, ମୁଁ ତୁମପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ। କଣ ଚାହାଁଛ? କ'ଣ ଇଚ୍ଛା? ଏହି ଦୁର୍ଲଭ ଦାନ ମଧ୍ୟ ଆଜି ଦେଉଛି।" ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ଜୟନ୍ତୀ କହିଲେ, "ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ମୋର ଇଚ୍ଛା ତୁମେ ଜାଣ, ହେ ବ୍ରହ୍ମନ୍; କାରଣ ତୁମେ ସତ୍ୟକୁ ସତ୍ୟ ଭାବେ ଜାଣ।" ଏହିପରି ଉତ୍ତର ଦେଇ, ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଭାର୍ଗବ କହିଲେ, "ତୁମେ ମୋ ସହିତ ଦଶ ବର୍ଷ ରହିବ, ହେ କାନ୍ତିମୟୀ।" "ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଦ୍ୱାରା ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇ, ଏଠାରେ ଏକତ୍ୱ ପାଇବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ, ହେ ନୀଳ କମଳ ସଦୃଶ ଚର୍ମ, ଵରଦାୟିନୀ, ସୁନ୍ଦର ନୟନବାଳା; ଏହି ଇଚ୍ଛା ତୁମେ ମୋପାଖରୁ ଚୟନ କରିଛ।" "ଯଥାସ୍ତୁ! ଚଳ, ମୋ ଘରକୁ ଯିବା।" ଏପରି କହି, ନିଜ ଘରକୁ ଯାଇ, ଭାର୍ଗବ ଜୟନ୍ତୀଙ୍କ ହାତ ଧରିଲେ। ସେ ଦେବୀ ସହିତ, ଭାର୍ଗବ ଦଶ ବର୍ଷ ଧରି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଲୁଚି, ନିଜ ମାୟାରେ ଆବୃତ ହୋଇ, ରହିଲେ।