ଏହିପରି ଏକ ପବିତ୍ର ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ଏକ ଭକ୍ତ ଭାବରେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଅନେକ ରୂପରେ ପ୍ରଣାମ ଜଣାଇଲେ। ସେ ମାନ୍ୟିଲେ—ତୁମେ ମୁକୁଟଧାରୀ, ଚମତ୍କାର ମୁହଁ ଓ ଅନେକ ଆକାରରେ ପ୍ରକାଶିତ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଧନର ମୂଳ ତଥା ରୁଦ୍ର, ତପସ୍ବୀ, ରଙ୍ଗିନ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିବା ଭଗବାନ। ତୁମେ ଛୋଟ ଦେହୀ, ଖୋଲା କେଶଧାରୀ, ସେନାପତି, ଲାଲ ରଙ୍ଗର, ମୁନି, ରାଜସ୍ୱ ଗଛ, ଓ ସାପରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିବା। ସେ ପୁନି ପ୍ରଣାମ କଲେ—ତୁମେ ହଜାର ମୁଣ୍ଡ ଓ ହଜାର ଚକ୍ଷୁଧାରୀ, ଦାନଶୀଳ, ଵରଦାତା, ଶୁଭ ଆକୃତିର, ଧବଳ ଦେହୀ, ମହାପୁରୁଷ। ତୁମେ ପାହାଡ଼ର ନାଥ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଘୃତପାନୀ, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ଭଲ ପୋଷାକଧାରୀ, ଧନୁର୍ଧର, ଭାର୍ଗବ। ତୁମେ ତଳୱାରଧାରୀ, ତାରା, ଶୋଭାବନ୍ତ ଚକ୍ଷୁ, ତପସ୍ବୀ, ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ, ଭୟଙ୍କର, କ୍ରୂର ଓ ଶୁଭ। ପୁନି ନମସ୍କାର କଲେ—ମହାଦେବ, ଶର୍ବ, ସମସ୍ତ ଆକୃତି ଓ ଶୁଭ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଜ୍ଞାନୀ, ପ୍ରାଚୀନ ଓ ମଧ୍ୟମ। ଗୃହପତି, ପିନାକଧାରୀ, ମୋକ୍ଷଦାତା, ଏକାକୀ, ମୃଗଶିକାରୀ, ଦକ୍ଷ, ଦୃଢ଼, ଭୟଙ୍କର। ଅନେକ ଚକ୍ଷୁଧାରୀ, ଭାରବାହକ, ତ୍ରିନୟନ, ଖପରଧାରୀ, ବୀର, ମୃତ୍ୟୁ, ତ୍ରିନୟନ। ତୁମେ କପିଲ, ଚିତ୍ରବର୍ଣ୍ଣ, ରୋହିତ, ରକ୍ତ, ପିନାକଧାରୀ, ଶୀଘ୍ର, ବିବିଧ ବର୍ଣ୍ଣ, ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ। ଢୋଳ, ଏକପଦ, ଅଜନ୍ମା, ଜ୍ଞାନଦାତା, ଅରଣ୍ୟବାସୀ, ଗୃହସ୍ଥ, ତପସ୍ବୀ, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ। ସାଂଖ୍ୟ, ଯୋଗ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ଦୀକ୍ଷିତ, ଅନାହତ, ଶର୍ବ, ଶୁଭନାଥ, ଯମ। ତୁମେ ନିଗ୍ରହକାରୀ, ପ୍ରଜ୍ଞାନ୍ବିତ, ବ୍ରାହ୍ମଣମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମହାମୁନି, ଚତୁଷ୍ପଦ, ଶୁଭ୍ର, ରକ୍ଷକ, ଶୀଘ୍ରଗାମୀ। ଚୂଡ଼ାଧାରୀ, ଭୟଙ୍କର, ଦନ୍ତୀ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଦୀପ୍ତିମାନ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଜ୍ୱଳନ୍ତ, ପ୍ରଜ୍ଞାନ୍ବିତ। ତୁମେ କ୍ରୂର, ଅଚଳ, ଭୟଙ୍କର, ଶୁଭ, ସାନ୍ତ, ମୁଖ୍ୟ, ଧର୍ମିକ, ଶୁଭାଶୀର୍ବାଦୀ। ଅଜେୟ, ଅମର, ନିତ୍ୟ, ଶାଶ୍ୱତ, ସଦା କ୍ରିୟାଶୀଳ, ବିଶିଷ୍ଟ, ଭାରତମାନ୍ୟଙ୍କ ସାକ୍ଷୀ। ତୁମେ ରକ୍ଷକ, ଧୈର୍ୟଶୀଳ, ସତ୍ୟବାଦୀ, ଅମର, କର୍ତ୍ତା, ପରଶୁଧାରୀ, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିଧାରୀ। ସୋମପାନୀ, ହୋମକାରୀ, ଧୂମ ଓ ତାପର ଭୋକ୍ତା, ଶୁଭ୍ର, ବସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ତୁରନ୍ତ ଜନ୍ମା, ମୃତ୍ୟୁ ନିଜେ। ତୁମେ ମାଂସଭୋଜୀ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ମେଘ, ବିଦ୍ୟୁତ, ନିର୍ଲିପ୍ତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୂର୍ଣ୍ଣ, ତାରାମଣିର ମାନ୍ୟ। ତ୍ରିପୁରାସୁର ନାଶକ, ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ, ବାକ୍ର, କେଶୀ, ତୀକ୍ଷ୍ଣାୟୁଧଧାରୀ, ବ୍ୟାଖ୍ୟାତା, ସିଦ୍ଧ, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ। ତୁମେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଭୟଙ୍କର, ବହୁତ, ବୃଷ, ନିୟମପାଳକ, ଯୁକ୍ତ, ଶୁଭ୍ର, ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେତା। ଦାନବନାଶକ, କୁକୁରନାଶକ, ମୃତ୍ୟୁନାଶକ, ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ, ଜ୍ୱଳନ୍ତ, ପ୍ରଜ୍ଞାନ୍ବିତ, ଅଗ୍ନି, ନିର୍ମଳ। ତୁମେ ଦାନବନାଶକ, ପଶୁନାଶକ, ବିଘ୍ନନାଶକ, ପ୍ରାଣ, ଭ୍ରମଣଶୀଳ, ମହାନ, ସାଗର, ଦୁର୍ଗମ। କୃଷ୍ଣ, ଜୟୀ, ଲୋକନାଥ, ନିର୍ଲିପ୍ତ, ବିଧିରେ ଆସ୍ଥିତ, ସମତାରେ ଅବସ୍ଥିତ। ତୁମେ ସୁବର୍ଣ୍ଣବାହୁ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ମହାନ, ଶୁଭକର୍ମୀ, ଅପରାଜିତ, ପ୍ରଭୁ, ଶୁଭ ଦୃଷ୍ଟିଧାରୀ। ଶୀଘ୍ରବାଣଧାରୀ, ସଦା ଅଶ୍ୱାରୋହୀ, ଶୁଭ, ମୋକ୍ଷଦାତା, କପିଲ, ବବ୍ରୁ, ମହାଦେବ, ପ୍ରଜ୍ଞାନ୍ବିତ। ତୁମେ ମହାଦେହୀ, ଦୀପ୍ତିମାନ, ରୋଦନକାରୀ, ସାଙ୍ଗୀ, ଦୃଢ଼ଧନୁର୍ଧର, କବଚଧାରୀ, ସାରଥୀ, ଦଳପତି। ଭୃଗୁନାଥ, ଶୁକ୍ର, ଗୁହାବାସୀ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଅଚ୍ୟୁତ, ଶାନ୍ତ, ପ୍ରଜ୍ଞାନ୍ବିତ, ବୃଷ। ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ସର୍ବ, ଚର୍ମଧାରୀ, ପଶୁନାଥ, ପ୍ରଜାପତି। ଓଁ, ଋକ୍, ଯଜୁର୍, ସାମ, ସ୍ୱାହା, ସ୍ୱଧା, ତୁମେ ବଷଟ୍ ସ୍ୱରୂପ, ମନ୍ତ୍ର ସ୍ୱରୂପ। ତୁମେ ଗଠନକାରୀ, ଧାରକ, କର୍ତ୍ତା, ଦୃଷ୍ଟି ଓ ଶ୍ରବଣ ସ୍ୱରୂପ, ଅତୀତ-ବର୍ତ୍ତମାନ-ଭବିଷ୍ୟତ ନାଥ, କ୍ରିୟା ସ୍ୱରୂପ। ବସୁ, ସାଧ୍ୟ, ରୁଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟ, ଅସୁର, ବିଷ, ମାରୁତ, ଦିବ୍ୟତା ସ୍ୱରୂପ। ଅଗ୍ନି-ସୋମ ଯଜ୍ଞ ସାଧକ, ପଶୁନାଥ, ଔଷଧୀନାଥ, ସ୍ୱୟଂଭୂ, ଅଜ, ଅଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରଥମ, ପ୍ରଜାପତି, ବ୍ରହ୍ମ ସ୍ୱରୂପ। ଆତ୍ମନାଥ, ଆତ୍ମନିୟନ୍ତ୍ରିତ, ସମସ୍ତ ନାଥଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା, ସମସ୍ତ ଜୀବର ଅଙ୍ଗରେ ବିଦ୍ୟମାନ, ସମସ୍ତ ଜୀବର ଆତ୍ମା। ଗୁଣହୀନ, ଗୁଣଜ୍ଞ, ପ୍ରକାଶିତ ଓ ଅମର, ବର୍ଣ୍ଣନାତୀତ, ବନ୍ଧୁ, ସାଂଖ୍ୟ ଆତ୍ମା। ଭୂ, ଅନ୍ତରିକ୍ଷ, ସ୍ୱର୍ଗ, ମହତ୍, ଜନ, ତପ, ସତ୍ୟ—ଏହି ସମସ୍ତ ଲୋକର ଆତ୍ମା। ଅବ୍ୟକ୍ତ ଓ ମହାନ, ଭୂତ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉତ୍ସ, ସ୍ୱୟଂଜ୍ଞାନୀ, ବିଶିଷ୍ଟ, ସମସ୍ତ ଆତ୍ମା। ନିତ୍ୟ, ଆତ୍ମଚିହ୍ନିତ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ଭିନ୍ନ, ଜ୍ଞାନ ଓ ଶକ୍ତି, ମୋକ୍ଷ ଆତ୍ମା। ତିନି ଲୋକରେ, ତିନିରୁ ଉପରେ, ସତ୍ୟର ଶେଷରେ, ମହାନମାନେ, ଚାରିରେ—ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଏହି ସ୍ତୁତିରେ କିଛି ଅକଥିତ ରହିଯାଇଥିଲେ, ଭକ୍ତବତ୍ସଳ, ବ୍ରହ୍ମନ୍, ତୁମେ ମୁଁକୁ ଖ୍ଷମା କର। ଏପରି ଭାବେ ଦେବୀ, ନୀଳ ଓ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଏହି ସ୍ତୁତି କରି, ଶିର ନମାଇ, ହାତ ଜୋଡ଼ି, ନିର୍ବିକଳ୍ପ ଭାବରେ ସାମ୍ନାରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କଲେ।