ବୃକଦେବୀଙ୍କୁ ଦୁଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ଦେଲେ—ଅବଗାହ ଏବଂ ନନ୍ଦକା। ଦେୱକୀଙ୍କୁ ସପ୍ତମ ପୁତ୍ର ମଦନ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯିଏ ଅତି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅପରାଜିତ। ଏକ ଦିନ ଶୌରି, ଶ୍ରଦ୍ଧାଦେବୀ ସହିତ ଅରଣ୍ୟରେ ଉଭ୍ୟ ଦେଖା କରିବା ସମୟରେ, ଏକ ବୈଶ୍ୟା ନାରୀଠାରୁ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ପୁତ୍ର କୌଶିକ ଜନ୍ମ ହେଲା। ଶୌରିଙ୍କ ଅନ୍ୟ ଦୁଇ ନାରୀ ସୁତନୂ ଏବଂ ରଥରାଜୀ, ତାଙ୍କୁ ଦୁଇ ପୁତ୍ର ପୁଣ୍ଡ୍ର ଏବଂ କପିଳ ଦେଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଦୃଢ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଜରା, ଏକ ନିଷାଦ ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟାରେ ପ୍ରବୀଣ, ପ୍ରଥମ ପୁତ୍ର ହେଲେ; ତାପରେ ସୌଭଦ୍ର ଏବଂ ଭବ ଜନ୍ମ ହେଲେ, ଦୁଇଁ ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଦେବଭାଗଙ୍କ ପୁତ୍ର ଉଦ୍ଧବ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ; ଦେବଶ୍ରବସ ଠାରୁ ପ୍ରଥମ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ହେଲା, ଯିଏ ଜ୍ଞାନୀ। ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁଙ୍କ ଅନୁତ୍ତମ କନ୍ୟା, ଅନାଧୃଷ୍ଟିଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ, ଶ୍ରାଦ୍ଧ ନାମକ ଏକ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯିଏ ଶତୃଘ୍ନ ସମାନ ଶୁଦ୍ଧ ଚିତ୍ତ ଥିଲେ। କରୁଷା, ଯିଏ ନିର୍ସନ୍ତାନ ଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣ ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଏକ ପୁତ୍ର ସୁଚନ୍ଦ୍ର ଦେଲେ, ଯିଏ ଅତି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଜାମ୍ବବତୀଙ୍କୁ ଦୁଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ହେଲେ—ଚାରୁଦେଷ୍ଣ ଏବଂ ସାମ୍ବ, ଦୁଇଁ ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ନନ୍ଦନଙ୍କୁ ତନ୍ତିପାଳ ଏବଂ ତନ୍ତି ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ଶମୀକଙ୍କୁ ଚାରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁତ୍ର—ବିରାଜ, ଧନୁ, ଶ୍ୟାମା, ଏବଂ ସ୍ରିଞ୍ଜୟ—ଜନ୍ମ ହେଲେ। ଶ୍ୟାମାଙ୍କ କୌଣସି ପୁତ୍ର ନଥିଲେ; ଶମୀକ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଗଲେ, ଭୋଜ ହେବାକୁ ଅପମାନ କରି, ରାଜା ଋଷି ହୋଇ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଯିଏ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜନ୍ମ କଥା ସଦା ଶୁନେ କିମ୍ବା କହେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ। ତାପରେ, ମହାଦେବ, ପୂର୍ବରୁ କୃଷ୍ଣ ଭାବରେ, ଜଗତର ନାୟକ, ଲୀଳା କରିବା ପାଇଁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏହି ମାନବ ଭୂମିରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଵସୁଦେବଙ୍କ ତପସ୍ୟାରେ, ଚାରି ଭୁଜ, ମନ୍ଦିରା ନୟନ, ଦିବ୍ୟ ରୂପରେ, ଦେୱକୀଙ୍କୁ ଏହି ଦେବତା ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ଚିହ୍ନ ଦେଖି, ଵସୁଦେବ ଏହି ଦେବତାକୁ କହିଲେ, “ଏହି ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଅପସାରଣ କର, ମହାପ୍ରଭୁ। କଂସର ଭୟ ଅଛି, ତାଙ୍କୁ ଏହି ମନ୍ତ୍ରଣା ଦେଉଛି; ମୋର ପୁତ୍ରମାନେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହତ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୋଦ୍ଧା ଥିଲେ।” ଵସୁଦେବଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁନି, ଅଚ୍ୟୁତ ତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଅପସାରଣ କଲେ; ଅନୁମତି ଦେଇ, ଶୌରିଙ୍କୁ ନନ୍ଦଗୋପଙ୍କ ଘରକୁ ନେଲେ। ତାଙ୍କୁ ଦେଇ କହିଲେ, “ଏହି ଶିଶୁକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖ; ଏହାରେ ଯାଦବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଭ ଆସିବ। ଦେୱକୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମିତ ଏହି ଶିଶୁ କଂସକୁ ବଧ କରିବ।” ଏହି ବସୁଦେବ କିଏ? ଦେୱକୀ କିଏ? ନନ୍ଦଗୋପ କିଏ? ଏବଂ ୟଶୋଦା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିୟମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଥିବା କିଏ? ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରି 'ପୁତ୍ର' କହିଲେ; ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ଗର୍ଭରେ ଧରିଲେ; ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ପାଳିଲେ। ସେ ବ୍ୟକ୍ତି କଶ୍ୟପ ଥିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟା ଅଦିତି; କଶ୍ୟପ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅଂଶ ଥିଲେ, ଅଦିତି ପୃଥିବୀର ଅଂଶ। ପରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତା ଦେୱକୀଙ୍କ ଅଭିଲାଷ ପୂରଣ କଲେ, ଯେଉଁ ଅଭିଲାଷ ସେ ଅଜନ୍ମା ମହାତ୍ମା ପାଇଁ ଚାହାଉଥିଲେ। ସେ ଦେବତା ପୃଥିବୀରେ ଅବତରଣ କରି, ମାନବ ଶରୀରକୁ ଧାରଣ କଲେ, ତାଙ୍କ ଯୋଗ ଶକ୍ତି ଏବଂ ମାୟାରେ ସମସ୍ତ ଜୀବକୁ ବିମୋହିତ କଲେ। ଯେତେବେଳେ ଧର୍ମ ହାରିଗଲା, ବିଷ୍ଣୁ ଵୃଷ୍ଣି ଶ୍ରେଣୀରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଧର୍ମ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଏବଂ ଦେମନ୍ମାନେ ଉପରେ ରୋଷ ବିପ୍ରତ୍ୟୟ କରିବା ପାଇଁ। ରୁକ୍ମିଣୀ, ସତ୍ୟଭାମା, ସତ୍ୟା, ନାଗ୍ନଜିତୀ, ସୁଭାମା, ଶୈବ୍ୟା, ଗାନ୍ଧାରୀ, ଲକ୍ଷ୍ମଣା, ମିତ୍ରବିନ୍ଦା, କାଳିନ୍ଦୀ, ଜାମ୍ବବତୀ ଦେବୀ, ସୁଶୀଳା, ମାଦ୍ରୀ, କୌଶଳ୍ୟା, ଵିଜୟା ଏବଂ ଏହିପରି ଶହ ଶହ ଦେବୀମାନେ—ସେମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଶୋଳେ ହଜାର। ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧ କୌଶଳରେ ପ୍ରବୀଣ ଦୁଇ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ହେଲେ—ଚାରୁଦେଷ୍ଣ ଏବଂ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ସୁଚାରୁ, ଭଦ୍ରଚାରୁ, ସୁଦେଷ୍ଣ, ଭଦ୍ରା, ପରଶୁ, ଚାରୁଗୁପ୍ତ, ଚାରୁଭଦ୍ର, ସୁଚାରୁକ, ଚାରୁହାସ, ଏବଂ ଚାରୁମତୀ ନାମକ ଏକ କନ୍ୟା ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ସତ୍ୟଭାମାଙ୍କୁ ଭାନୁ, ଯାହା ମଧୁମକ୍ଷୀ ନୟନ ଥିଲେ, ରୋହିତ, ତାମ୍ର, ଚକ୍ର, ଜଳନ୍ଧମା ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ତାଙ୍କୁ ଚାରି ଛୋଟ ଭଉଣୀ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମ ହେଲେ; ଜାମ୍ବବତୀଙ୍କୁ ସାମ୍ବ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯିଏ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୀପ୍ତିମାନ। ନାଗ୍ନଜିତୀଙ୍କୁ ମିତ୍ରବାନ, ମିତ୍ରବିନ୍ଦା, ମିତ୍ରବାହୁ, ସୁନୀଥ ଜନ୍ମ ହେଲେ; ଏହି ସମସ୍ତ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ। ଏବେ ଶୁଣ, ଶହ ହଜାର ପୁତ୍ର ତାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ହେଲେ। ବସୁଦେବଙ୍କୁ ଅସୀ ହଜାର ପୁତ୍ର ଥିଲେ, କହାଯାଏ ଏକ ଲକ୍ଷ ପୁତ୍ର ମଧ୍ୟ ଥିଲେ। ଉପସଙ୍ଘଙ୍କୁ ଦୁଇ ପୁତ୍ର—ବଜ୍ର ଏବଂ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ; ଗବେଶନଙ୍କୁ ଭୁରିନ୍ଦ୍ରସେନ ଏବଂ ଭୁରି ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଭାବେ ବୈଦର୍ଭୀ ଠାରୁ ଜ୍ଞାନୀ ଅନିରୁଦ୍ଧ ଜନ୍ମ ହେଲେ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଅରୁଦ୍ଧ ଏବଂ ମୃଗକେତନ ତାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ସୁପାର୍ଶ୍ୱଙ୍କ କନ୍ୟା କାଶ୍ୟା ଠାରୁ ସାମ୍ବଙ୍କୁ ପାଞ୍ଚ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯେଉଁମାନେ ସତ୍ୟ ଏବଂ ପ୍ରତାପରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ତିନି କୋଟି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯାଦବ ଥିଲେ, ଏବଂ ଷଠି ହଜାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମହାପୁରୁଷ ଥିଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଅଂଶରେ ଜନ୍ମିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଯେଉଁମାନେ ଦେବ ଏବଂ ଅସୁରମାନେକୁ ବଧ କରିଥିଲେ, ଅସୁରମାନେ ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଏହି ମାନବ ଭୂମିରେ ଜନ୍ମିତ ଏହି ଯାଦବମାନେ ମାନବତାକୁ ଅନ୍ୟଥା କରିଥିଲେ; ତାଙ୍କ ନାଶ ପାଇଁ ଏକ ମହାପୁରୁଷ ଯାଦବ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଏକ ଶତ ବଡ଼ ବଂଶ ଥିଲା ମହାତ୍ମା ଯାଦବମାନଙ୍କ; ସମସ୍ତ ବଂଶ ଵୈଷ୍ଣବ ପରମ୍ପରାରେ ଅବିରତ ରହିଲା।