ଏହି ଉତ୍କଳ ଗାଥାରେ, ବସୁଦେବ ନିଜର ଅପରିଚ୍ଛିନ୍ନ ପତ୍ନୀ କୁନ୍ତୀକୁ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ । ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ, କୁନ୍ତୀ ଦିବ୍ୟ ଉତ୍ପତ୍ତିର ଶୂରବୀର ପୁଅମାନଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ । ଧର୍ମ ଦେବତାଙ୍କୁ ଯୋଗେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ବାୟୁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଭୀମ, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଧନଞ୍ଜୟ (ଅର୍ଜୁନ) ଜନ୍ମିଥିଲେ, ଯେଉଁଠି ଅର୍ଜୁନ ଶକ୍ରଙ୍କ ସମାନ ପ୍ରତାପୀ ଥିଲେ । ମାଦ୍ରବତୀରେ, ଅଶ୍ୱିନୀ ଦେବତାଙ୍କୁ ଯୋଗେ ନକୁଳ ଏବଂ ସହଦେବ ଜନ୍ମିଥିଲେ, ଯେଉଁଠି ସେମାନେ ସୌନ୍ଦର୍ୟ, ଚରିତ୍ର ଏବଂ ଗୁଣରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଥିଲେ । ରୋହିଣୀ, ପୌରବୀ ନାମରେ ପରିଚିତ, ଆନକଦୁନ୍ଦୁଭିଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଜନ୍ମ ରାମ ଏବଂ ପ୍ରିୟ ସାରଣ ଜନ୍ମିଥିଲେ । ତାପରେ, ଦୁର୍ଦମ, ଦମନ, ସୁଭ୍ରୁ, ପିଣ୍ଡାରକ, ମହାହନୁ, ଏବଂ ଦୁଇ ଚମତ୍କାର ନୟନର କନ୍ୟା, ଚିତ୍ରାକ୍ଷୀ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଏକ, ରୋହିଣୀଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଥିଲେ । ଦେବକୀ ଏବଂ ଶୌରିଙ୍କୁ ସୁଷେଣ, ଉଦାସୀ, ଭଦ୍ରସେନ, ଋଷିବାସ, ଏବଂ ଭଦ୍ରବିଦେହ ଜନ୍ମିଥିଲେ । କଂସ ଏମାନଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ । ବର୍ଷା ଋତୁର ଅମାବାସ୍ୟାରେ, ବଳଶାଳୀ କୃଷ୍ଣ, ଜଗତର ନାଥ, ପୂର୍ବରୁ ଜନ୍ମିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ଅନୁଜ କୃଷ୍ଣା (ସୁଭଦ୍ରା) ଥିଲେ, ଯିଏ ଶୁଭ କଥା କହିଥିଲେ । ଦେବକୀଙ୍କୁ ଏକ ଶୂର ନାମକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ ପ୍ରବଳ ପୁଅ ଜନ୍ମିଥିଲେ । ତାମ୍ରାଙ୍କୁ ଶୌରିଙ୍କୁ ଯୋଗେ ସହଦେବ ଜନ୍ମିଥିଲେ । ଦେବରକ୍ଷିତାଙ୍କୁ ଉପାସଙ୍ଗଧର ଏବଂ ଏକ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ କନ୍ୟା ଜନ୍ମିଥିଲେ, ଯିଏ କଂସଙ୍କର ଦ୍ୱାରା ହତ ହୋଇଥିଲେ । ଉପଦେବୀଙ୍କୁ ବିଜୟ, ରୋଚମାନ, ବର୍ଧମାନ ଏବଂ ଦେବଳ ଜନ୍ମିଥିଲେ । ବୃକଦେବୀଙ୍କୁ ଅବଗାହା ଏବଂ ନନ୍ଦକା ଜନ୍ମିଥିଲେ । ଦେବକୀଙ୍କୁ ସପ୍ତମ ପୁଅ ମଦନ ଜନ୍ମିଥିଲେ, ଯିଏ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଜୟ ଥିଲେ । ଏକ ଦିନ ଶୌରି ଶ୍ରଦ୍ଧାଦେବୀ ସହିତ ଜଙ୍ଗଲରେ ଘୁଞ୍ଚୁଥିବାବେଳେ, ଏକ ବୈଶ୍ୟା ନାରୀଙ୍କୁ କୌଶିକ ଏବଂ ପ୍ରଥମ ପୁଅ ଜନ୍ମିଥିଲେ । ସୁତନୂ ଏବଂ ରଥରାଜୀ ଶୌରିଙ୍କ ଅନ୍ୟ ପତ୍ନୀ ଥିଲେ; ପୁଣ୍ଡ୍ର ଏବଂ କପିଲ, ଉଭୟ ପ୍ରବଳ, ବସୁଦେବଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଥିଲେ । ଜରା, ଏକ ନିଷାଦ, ପ୍ରଥମ ଥିଲେ, ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ; ସଉଭଦ୍ର ଏବଂ ଭବ, ଦୁଇ ପ୍ରବଳ ପୁଅ ଜନ୍ମିଥିଲେ । ଦେବଭାଗଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧବ ନାମକ ପୁଅ ଜନ୍ମିଥିଲେ; ଦେବଶ୍ରବାସଙ୍କୁ ପ୍ରଥମ ପୁଅ ଜନ୍ମିଥିଲେ, ଯିଏ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଥିଲେ । ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁଙ୍କର ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କନ୍ୟା, ଅନାଧୃଷ୍ଟିଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ଶ୍ରାଦ୍ଧ ନାମକ ପୁଅ ଜନ୍ମିଥିଲେ, ଯିଏ ଶତ୍ରୁଘ୍ନଙ୍କ ସମାନ ଶୁଭ ଚିତ୍ତ ଥିଲେ । କରୂଷା, ଯିଏ ନିଷ୍ପୁତ୍ର ଥିଲେ, କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କୁ ଏକ ପୁଅ ଦେଲେ — ସୁଚନ୍ଦ୍ର, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଏବଂ ପ୍ରବଳ । ଜାମ୍ବବତୀଙ୍କୁ ଦୁଇ ପୁଅ — ଚାରୁଦେଷ୍ଣ ଏବଂ ସାମ୍ବ — ଜନ୍ମିଥିଲେ, ଉଭୟ ପ୍ରବଳ ଏବଂ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ । ନନ୍ଦନଙ୍କୁ ତନ୍ତିପାଳ ଏବଂ ତନ୍ତି ଦୁଇ ପୁଅ ଥିଲେ; ଶମୀକଙ୍କୁ ଚାରି ପ୍ରବଳ ପୁଅ — ବିରାଜ, ଧନୁ, ଶ୍ୟାମ ଏବଂ ସୃଞ୍ଜୟ — ଜନ୍ମିଥିଲେ । ଶ୍ୟାମ ପୁଅ ନଥିଲେ; ଶମୀକ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଗଲେ, ଭୋଜ ହେବାକୁ ଘୃଣା କରି, ରାଜା ଋଷି ହେବାର ମାର୍ଯ୍ୟାଦା ଲାଗିଲେ । ଯେଉଁଠି ଜଣେ ନିତ୍ୟ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି କଥା କହିବା କିମ୍ବା ଶୁଣିବା, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଥାଏ । ଏହାପରେ, ଦେବତା ମହାଦେବ, ପୂର୍ବରୁ କୃଷ୍ଣ ଥିଲେ, ଜଗତର ନାଥ, ଲୀଳା ଲାଗି ଏହି ମାନବ ଜଗତରେ ଜନ୍ମିଥିଲେ । ବସୁଦେବଙ୍କ ତପସ୍ୟାର ଫଳରେ, ଚାରି ଭୁଜା, ପଦ୍ମନୟନ, ଦିବ୍ୟ ଶୋଭାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଦେବକୀଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଥିଲେ । ବସୁଦେବ ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଓ ଅନ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ଚିହ୍ନ ଦେଖି, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କହିଲେ — "ଏହି ଦିବ୍ୟ ରୂପ ହଟାନ୍ତୁ, ମହାପ୍ରଭୁ ।" "ମୁଁ କଂସକୁ ଭୟ କରୁଛି; ମୋ ପୁଅମାନେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହତ ହୋଇଛନ୍ତି, ଏମାନେ ଶୂରବୀର ଥିଲେ ।" ବସୁଦେବଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଅଚ୍ୟୁତ ତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ରୂପ ହଟାଇଲେ; ଅନୁମତି ଦେଇ, ଶୌରିଙ୍କୁ ନନ୍ଦଗୋପଙ୍କ ଗୃହକୁ ନେଇଗଲେ । ନନ୍ଦଗୋପଙ୍କୁ ଦେଇ କହିଲେ — "ଏହି ଶିଶୁକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ । ଏପରି ଯାଦବମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଆସିବ । ଦେବକୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମିଥିବା ଏହି ଶିଶୁ କଂସକୁ ବଧ କରିବେ ।" "ଏହି ବସୁଦେବ କିଏ? ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦେବକୀ କିଏ? ନନ୍ଦଗୋପ କିଏ, ଏବଂ ଏହି ଯଶୋଦା, ମହାବ୍ରତଧାରିଣୀ କିଏ?" "ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରି 'ପୁଅ' ବୋଲି କହିଲେ; ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ଗର୍ଭରେ ଧରିଲେ, ଏବଂ ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ପାଳିଲେ ।" ଏହି ପୁରୁଷ କଶ୍ୟପ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟା ଅଦିତି; କଶ୍ୟପ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅଂଶ, ଅଦିତି ମୃତ୍ୟୁ ଭୂମିର ଅଂଶ । ପରେ, ବଳଶାଳୀ କୃଷ୍ଣ ଦେବକୀଙ୍କ ଅଜନ୍ମା ମହାତ୍ମା ପୁଅ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଲେ । ସେ ଦେବତା ପୃଥିବୀରେ ଅବତରିଲେ, ମାନବ ଶରୀରକୁ ଅନୁପ୍ରବେଶ କରି, ତାଙ୍କର ଯୋଗଶକ୍ତି ଏବଂ ଯୋଗମାୟା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜୀବକୁ ଭ୍ରମିତ କରିଲେ । ଯେତେବେଳେ ଧର୍ମ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଥିଲା, ବିଷ୍ଣୁ ବୃଷ୍ଣି ବଂଶରେ ଜନ୍ମିଥିଲେ, ଧର୍ମ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଏବଂ ଦାନବ ନାଶ କରିବାକୁ । ଋକ୍ମିଣୀ, ସତ୍ୟଭାମା, ସତ୍ୟା, ନାଗ୍ନଜିତୀ, ସୁଭାମା, ଶାଇବ୍ୟା, ଗାନ୍ଧାରୀ, ଲକ୍ଷ୍ମଣା, ମିତ୍ରବିନ୍ଦା, କାଲିନ୍ଦୀ, ଦେବୀ ଜାମ୍ବବତୀ, ସୁଶୀଳା, ମାଦ୍ରୀ, କୌଶଳ୍ୟା, ବିଜୟା ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ହଜାର ଦେବୀମାନେ, ସମୁଦାୟ ଦେବୀ ୧୬,୦୦୦ ଜନ୍ମିଥିଲେ । ଋକ୍ମିଣୀଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧକୁଶଳ ପୁଅମାନେ ଜନ୍ମିଥିଲେ — ଚାରୁଦେଷ୍ଣ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୂର, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ପ୍ରବଳ । ସୁଚାରୁ, ଭଦ୍ରଚାରୁ, ସୁଦେଷ୍ଣ, ଭଦ୍ରା, ପରଶୁ, ଚାରୁଗୁପ୍ତ, ଚାରୁଭଦ୍ର, ସୁଚାରୁକ, ଚାରୁହାସ, ଏବଂ କନ୍ୟା ଚାରୁମତୀ ଜନ୍ମିଥିଲେ । ସତ୍ୟଭାମାଙ୍କୁ ଭାନୁ, ଯାହାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ମଧୁମକ୍ଷୀ ସମାନ, ରୋହିତ, ତାମ୍ର, ଚକ୍ର ଏବଂ ଜଲନ୍ଧମା ଜନ୍ମିଥିଲେ । ତାଙ୍କୁ ଚାରି ଅନୁଜ କନ୍ୟା ଜନ୍ମିଥିଲେ; ଜାମ୍ବବତୀଙ୍କୁ ପୁଅ ସାମ୍ବ ଜନ୍ମିଥିଲେ, ଯିଏ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଥିଲେ । ଏଭଳି ଦିବ୍ୟ ଉତ୍ପତ୍ତି ଏବଂ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଜନ୍ମ କଥା ନିତ୍ୟ ଶୁଣିଲେ, ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଥାଏ ।