ଏହି ଦିବ୍ୟ କଥାରେ ଆମେ ଦେଖୁଛୁଁ ଯେ, ଅଶ୍ୱିନୀରୁ ଅନେକ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ନେଲେ—ପୃଥୁ, ବିପୃଥୁ, ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା, ସୁବାହୁ, ସୁପାର୍ଶ୍ୱକ ଏବଂ ଗବେଷଣ। ଏହାପରେ ବୃଷ୍ଟିନେମି, ସୁଧର୍ମା, ଶର୍ୟାତି, ଅଭୂମି, ବର୍ଜଭୂମି, ଶ୍ରମିଷ୍ଠା ଏବଂ ଶ୍ରବଣଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା। ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଅନ୍ୟାୟ ଅଭିଯୋଗ ଯାହା କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତ୍ୟାଗ କରାଯାଇଥିଲା, ତାହାକୁ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ମିଥ୍ୟା ଅଭିଯୋଗର ଶାପରେ ପଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହିପରେ, ଐକ୍ଷ୍ୱାକୀ ଏକ ପ୍ରଶଂସିତ, ଅଦ୍ଭୁତ ଏବଂ ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ ପୁତ୍ର ଶୂରଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଶୂରଙ୍କ ମାନ୍ୟତା ଓ ପୁରୁଷତ୍ୱରେ, ଭୋଜାଙ୍କୁ ଦଶ ପୁତ୍ର ହେଲେ। ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବଳଶାଳୀ ଓ ଦୀର୍ଘବାହୁ ବସୁଦେବ, ଯେଉଁଠାରେ ପୂର୍ବରୁ ତାଙ୍କୁ ଆନକଦୁନ୍ଦୁଭି ବୋଲି କୁହାଯାଉଥିଲା, ତାଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା। ଏହାପରେ ଦେବମାର୍ଗ ଓ ତା'ପରେ ଦେବଶ୍ରବା ଜନ୍ମିଲେ। ଅନାଧୃଷ୍ଟି, ଶିନି, ନନ୍ଦ, ସୃଞ୍ଜୟ, ଶ୍ୟାମ, ଶମୀକ, ସଂୟୂପ ଏବଂ ପାଞ୍ଚ ମହିଳା ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ ହେଲେ। ଏହି ପାଞ୍ଚ ମହିଳା ହେଲେ—ଶ୍ରୁତକୀର୍ତ୍ତି, ପୃଥା, ଶ୍ରୁତାଦେବୀ, ଶ୍ରୁତଶ୍ରବା ଏବଂ ରାଜାଧିଦେବୀ—ଏହିମାନେ ସମସ୍ତେ ବୀରମାତା ଥିଲେ। ଶ୍ରୁତାଦେବୀ, କୃତଙ୍କୁ ଏକ ପୁତ୍ର ସୁଗ୍ରୀବ ଦେଲେ; ଶ୍ରୁତକୀର୍ତ୍ତିଙ୍କୁ କୈକେୟୀରେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜା ଅନୁବ୍ରତ ଜନ୍ମିଲେ। ଶ୍ରୁତଶ୍ରବାଙ୍କୁ ଚେଦିର ରାଜା ସୁନୀଥ ହେଲେ, ଯିଏ ଧର୍ମରେ ଅତି ନିଷ୍ଠାଶୀଳ ଏବଂ ଶତ୍ରୁ ନାଶକ ଥିଲେ। ପରେ ସେ ତାଙ୍କର କନ୍ୟାକୁ କୁନ୍ତିଭୋଜଙ୍କୁ ଦେଲେ; ଏହିପରି କୁନ୍ତୀ, ଯାହାକୁ ପୃଥା ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ, ବସୁଦେବଙ୍କ ଭଉଣୀ ଭାବେ ପରିଚିତ ହେଲେ। ବସୁଦେବ ତାଙ୍କୁ ନିଷ୍କଳଙ୍କ ହେବା ପରେ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କୁ ଦେଲେ; ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦେବମୂଳ ଅନେକ ବୀର ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲେ। ଧର୍ମରୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ବାୟୁରୁ ଭୀମ, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରରୁ ଧନଞ୍ଜୟ, ଯିଏ ଶକ୍ରଙ୍କ ସମାନ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଥିଲେ। ମାଦ୍ରାବତୀରେ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନକୁଳ ଓ ସହଦେବ ଜନ୍ମିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ରୂପ, ଚରିତ୍ର ଓ ଗୁଣରେ ଉତ୍ତମ ଥିଲେ। ଏହିପରେ ରୋହିଣୀ, ଯାହାକୁ ପୌରବୀ କୁହାଯାଏ, ଆନକଦୁନ୍ଦୁଭିଙ୍କ (ବସୁଦେବଙ୍କ) ପତ୍ନୀ ଥିଲେ; ସେ ବଡ଼ ପୁତ୍ର ରାମ ଓ ପ୍ରିୟ ସାରଣଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଦୁର୍ଦ୍ଦମ, ଦମନ, ସୁଭ୍ରୁ, ପିଣ୍ଡାରକ, ମହାହନୁ, ଏବଂ ଦୁଇ ଚମତ୍କାର ନୟନବତୀ କନ୍ୟା—ଚିତ୍ରାକ୍ଷୀ ଓ ଅନ୍ୟଜନ୍ମିଲେ। ଦେବକୀ ଓ ଶୌରିଙ୍କୁ ସୁଶେଣ, ଉଦାସୀ, ଭଦ୍ରସେନ, ଋଷିବାସ ଏବଂ ଭଦ୍ରବିଦେହ ଜନ୍ମିଲେ; କଂସ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲେ। ବର୍ଷା କାଳର ପ୍ରଥମ ଅମାବାସ୍ୟାରେ, ଦୀର୍ଘବାହୁ, ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ କୃଷ୍ଣ, ସମସ୍ତ ଜନ୍ତୁଙ୍କ ନାଥ, ଜନ୍ମ ନେଲେ। ତାଙ୍କର ଛୋଟଭଉଣୀ କୃଷ୍ଣା, ଯାହାକୁ ସୁଭଦ୍ରା କୁହାଯାଏ, ଶୁଭ ବାଣୀ କହୁଥିଲେ; ଦେବକୀଙ୍କୁ ଏକ ପ୍ରଶଂସିତ ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ସୂର ଜନ୍ମିଲେ। ସହଦେବ, ତାମ୍ରାଙ୍କୁ ଶୌରିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ତମ ପୁତ୍ର ହେଲେ; ଦେବରକ୍ଷିତାଙ୍କୁ ଉପାସଙ୍ଗଧର ପୁତ୍ର ଓ ଏକ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ କନ୍ୟା ଜନ୍ମିଲେ, ଯାହାକୁ କଂସ ହତ୍ୟା କଲେ। ଉପଦେବୀଙ୍କୁ ବିଜୟ, ରୋଚମାନ, ବର୍ଧମାନ ଓ ଦେବଳ ଜନ୍ମିଲେ। ଅବଗାହା, ଏକ ମହାନ୍ ଆତ୍ମା, ବୃକଦେବୀଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଲେ; ଏବଂ ବୃକଦେବୀ ନନ୍ଦକ ନାମକ ପୁତ୍ରକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଦେବକୀଙ୍କୁ ସପ୍ତମ ପୁତ୍ର ମଦନ ଜନ୍ମିଲେ, ଯିଏ ଅତି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଓ ଅଜୟ ଯୋଦ୍ଧା ଥିଲେ। ଏକ ସମୟରେ, ଶ୍ରଦ୍ଧାଦେବୀ ସହିତ ଅରଣ୍ୟରେ ପରିଭ୍ରମଣ କରୁଥିବା ବେଳେ, ଶୌରିଙ୍କୁ ଏକ ବୈଶ୍ୟା ମହିଳା ଦ୍ୱାରା ବଡ଼ ପୁତ୍ର କୌଶିକ ହେଲେ। ସୁତନୂ ଓ ରଥରାଜୀ ମଧ୍ୟ ଶୌରିଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଥିଲେ; ପୁଣ୍ଡ୍ର ଓ କପିଳ, ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁତ୍ର ବସୁଦେବଙ୍କୁ ହେଲେ। ଜରା, ଏକ ନିଷାଦ ଏବଂ ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ପ୍ରଥମେ ଜନ୍ମିଲେ; ସୌଭଦ୍ର ଓ ଭବ, ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ। ଦେବଭାଗଙ୍କ ପୁତ୍ର ଉଦ୍ଧବ ଭାବେ ପରିଚିତ; ଦେବଶ୍ରବାସଙ୍କ ପ୍ରଥମ ପୁତ୍ର ଏହି ଜ୍ଞାନୀ ଥିଲେ। ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁର ପ୍ରଶଂସିତ କନ୍ୟା, ଅନାଧୃଷ୍ଟିଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଥିଲେ, ଏବଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ନାମକ ପୁତ୍ରକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯିଏ ଶତୃଘ୍ନଙ୍କ ସମାନ ଉତ୍ତମ ଥିଲେ। କରୂଷା, ଯିଏ ନିଷ୍ପୁତ୍ର ଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣ ଖୁସି ହୋଇ ସୁଚନ୍ଦ୍ର ନାମକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁତ୍ର ଦେଲେ। ଜାମ୍ବବତୀଙ୍କୁ ଦୁଇ ପୁତ୍ର ଚାରୁଦେଷ୍ଣ ଓ ସାମ୍ବ ଜନ୍ମିଲେ, ଦୁହେଁ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ନନ୍ଦନଙ୍କୁ ତନ୍ତିପାଳ ଓ ତନ୍ତି ନାମକ ପୁତ୍ର ହେଲେ; ଶମୀକଙ୍କୁ ଚାରି ଶୂରବୀର ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁତ୍ର—ବିରାଜ, ଧନୁ, ଶ୍ୟାମ ଓ ସୃଞ୍ଜୟ ଜନ୍ମିଲେ। ଶ୍ୟାମଙ୍କୁ କୌଣସି ସନ୍ତାନ ହେଲେ ନାହିଁ; ଶମୀକ ଭୋଜ ହେବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା ସହିତ ଅରଣ୍ୟକୁ ଗଲେ, ଏବଂ ରାଜର୍ଷି ହେଲେ। ଯେଉଁମାନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଜନ୍ମକଥା ପୁନଃପୁନଃ କହନ୍ତି କିମ୍ବା ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହାପରେ, ଦେବତା ମହାଦେବ, ପୂର୍ବରୁ ଯିଏ କୃଷ୍ଣ ଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଜନ୍ତୁଙ୍କ ନାଥ, ଲୀଳାର ନିମିତ୍ତେ ଏହି ମାନବ ଲୋକରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ବସୁଦେବଙ୍କ ତପସ୍ୟାର ଫଳରେ, ଚତୁର୍ଭୁଜ, କମଳନୟନ, ଦିବ୍ୟ ଶୋଭାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ କୃଷ୍ଣ ଦେବକୀଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଲେ। ବସୁଦେବ ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଓ ଅନ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ଚିହ୍ନ ଦେଖି, 'ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏହି ଦେବୀୟ ରୂପ ହଟାନ୍ତୁ,' ବୋଲି କହିଲେ। 'ମୁଁ କଂସଙ୍କୁ ଭୟ କରୁଛି; ମୋର ପୁତ୍ରମାନେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହତ୍ୟା ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ବଳଶାଳୀ ଥିଲେ।' ବସୁଦେବଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଅଚ୍ୟୁତ ତାଙ୍କ ଦେବୀୟ ରୂପ ଅଦୃଶ୍ୟ କଲେ; ତାଙ୍କର ଅନୁମତି ନେଇ, ଶୌରିଙ୍କୁ ନନ୍ଦଗୋପଙ୍କ ଘରକୁ ନେଇଗଲେ। ତାଙ୍କୁ ନନ୍ଦଗୋପଙ୍କୁ ଦେଇ, 'ଏହି ଶିଶୁକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖନ୍ତୁ' ବୋଲି କହିଲେ; ଏହିପରି ଯାଦବମାନେ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଲାଭ କରିବେ। ଦେବକୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମିଥିବା ଏହି ଶିଶୁ ହେଉଛନ୍ତି କଂସଙ୍କ ନାଶକ। 'କିଏ ଏହି ବସୁଦେବ? ଏବଂ ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ ଦେବକୀ? କିଏ ଏହି ନନ୍ଦଗୋପ ଏବଂ କିଏ ଏହି ମହାବ୍ରତ ଧାରିଣୀ ଯଶୋଦା?'—ଏହିପରି ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠେ।