ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଦେଖି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାଲୁ କିଙ୍ଗ ଜାମ୍ବବାନ୍ ଏକ ବଡ଼ ଶବ୍ଦ କରିଥିଲେ। ସେଇ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ଗୋବିନ୍ଦ, ତଳୱାର ହାତରେ ଧରି, ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି ଭାଲୁ କିଙ୍ଗ ଜାମ୍ବବାନ୍ଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ତାପରେ ହୃଷୀକେଶ ତୁରନ୍ତ ଜାମ୍ବବାନ୍ଙ୍କୁ ଧରିଲେ, ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ରୋଷରେ ଲାଲ ହେଇଯାଇଥିଲା। ଏହା ପରେ ଭାଲୁ ନାୟକ ଜାମ୍ବବାନ୍ ଭଗବାନ୍ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ ଦେବୋତ୍ସର କାର୍ଯ୍ୟ କରି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ଏହାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କୁ ଏକ ବର ଦେଲେ। ଜାମ୍ବବାନ୍ କହିଲେ, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କ ଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ମୋର ମୃତ୍ୟୁ ହେଉ, ଏବଂ ମୋର ଶୁଭ ଝିଅ ଆପଣଙ୍କୁ ପତି ଭାବେ ପାଉ। ଏହି ମଣି, ଯାହାକି ପ୍ରସେନାଙ୍କୁ ମାରି ମୁଁ ପାଇଥିଲି, ହେ ପ୍ରଭୁ—” ଏହା ପରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ଜାମ୍ବବାନ୍ଙ୍କୁ ବଧ କରି, ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିଲେ ଓ ମଣି ସହିତ ଝିଅକୁ ନେଇଲେ। ପରେ ସତ୍ରାଜିତଙ୍କୁ ଏହି ମଣି ସାତ୍ୱତ ମଣ୍ଡଳୀରେ ଦେଲେ; ଏପରି ଜନାର୍ଦନ ଅପବାଦର ଦୁଃଖ ଭୋଗିଥିଲେ। ତାପରେ ସମସ୍ତ ଯାଦବ ଶ୍ରୀବାସୁଦେବଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଆମେ ଭାବିଥିଲୁ ପ୍ରସେନାକୁ ଆପଣ ମାରିଥିଲେ।” ସତ୍ରାଜିତଙ୍କ ଦଶଜଣ ଉତ୍ତମ ପତ୍ନୀ ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ କୈକେୟ ରାଜାଙ୍କ ଝିଅ; ତାଙ୍କଠାରୁ ଏକ ଶତ ନାମଧାରୀ, ବିଶିଷ୍ଟ ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ଭଙ୍ଗକାରା ସବୁଠୁ ବଡ଼। ଭଙ୍ଗକାରାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଵ୍ରତବତୀ ତିନି ମୂଲ୍ୟବାନ, ପଦ୍ମନୟନ ଝିଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ସତ୍ୟଭାମା, ମହିଳାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରମୁଖ, ନିଷ୍ଠାପୂର୍ଣ୍ଣ, ଓ ପଦ୍ମାବତୀ—ଏହି ଦୁଇଁ ଝିଅକୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଲେ। ଅନମିତ୍ର ଠାରୁ ଶିନି ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯିଏ ବୃଷ୍ଣିମାନଙ୍କ ଅନ୍ତିମ; ତାଙ୍କ ପୁଅ ସତ୍ୟକା, ତାଙ୍କର ପୁଅ ସାତ୍ୟକି। ଶିନିଙ୍କ ଦୁଇ ନାତି—ସତ୍ୟବାନ୍ ଓ ଯୁୟୁଧାନ—ବିଶିଷ୍ଟ; ଯୁୟୁଧାନଙ୍କ ପୁଅ ଅସଙ୍ଗ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ଦ୍ୟୁମ୍ନି। ଦ୍ୟୁମ୍ନିଙ୍କ ପୁଅ ଯୁଗନ୍ଧର; ଏହିପରି ଶୈନ୍ୟମାନେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏହି ଅନମିତ୍ର ବୃଷ୍ଣିବଂଶର ବିବରଣୀ। ଅନମିତ୍ର ଠାରୁ ଯୁଧାଜିତ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ଦୁଇ ଅନ୍ୟ ଶୂରବିର ପୁଅ—ବୃଷଭ ଓ କ୍ଷତ୍ର। ବୃଷଭ କାଶୀର ରାଜାଙ୍କ ଝିଅକୁ ବିବାହ କଲେ; ଜୟନ୍ତୀ ଠାରୁ ଜୟନ୍ତଙ୍କ ଏକ ଉତ୍ତମ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଅକୃରୁରଙ୍କୁ ଏକ ବଡ଼ ଶୂରବିର, ଶିକ୍ଷିତ, ଅତି ଉଦାର ସଦାୟଜ୍ଞ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ସଦାୟଜ୍ଞ ଅତି ଦାନଶୀଳ। ଶୈବ୍ୟଙ୍କ ଝିଅ ରତ୍ନାକୁ ଅକୃରୁର ପାଇଲେ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଏକାଦଶ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ—ଉପଲମ୍ଭ, ସଦାଲମ୍ଭ, ବୃକଳ, ବୀର୍ୟ, ସବୀତର, ସଦାପକ୍ଷ, ଶତ୍ରୁଘ୍ନ, ବାରିମେଜୟ, ଧର୍ମଭୃତ୍, ଧର୍ମବର୍ମାନ୍, ଧୃଷ୍ଟମାନ। ଏମାନେ ସମସ୍ତ ରତ୍ନାଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ। ଅକୃରୁର, ଉଗ୍ରସେନଙ୍କ ଅଂଶରେ, ଦୁଇ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ—ଦେବବାନ୍ ଓ ଉପଦେବ—ଏମାନେ ଦେବତା ସମାନ। ଅଶ୍ବିନୀଠାରୁ ପୃଥୁ, ବିପୃଥୁ, ଅଶ୍ୱଥାମା, ସୁବାହୁ, ସୁପାର୍ଶ୍ୱକ, ଗବେଷଣ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ବୃଷ୍ଟିନେମି, ସୁଧର୍ମା, ଶର୍ୟାତି, ଅଭୂମି, ବର୍ଜଭୂମି, ଶ୍ରମିଷ୍ଠା, ଶ୍ରବଣ ଏମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଯିଏ ଏହି ଅପବାଦ ଜାଣିଛି, ଯାହାକି କୃଷ୍ଣ ଦ୍ୱାରା ଦୂର କରାଯାଇଛି, ସେ କୌଣସି ଅପବାଦର ଶାପରେ ପଡ଼ିନାହିଁ। ଐକ୍ଷ୍ୱାକୀ ଶୂରଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯିଏ ପ୍ରଶଂସାନୀୟ, ବିଶିଷ୍ଟ, ଓ ଶୂରବିର। ଶୂରଙ୍କ ଶୂରତାରେ ଦଶ ପୁଅ ଭୋଜା ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ବସୁଦେବ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆଗରୁ ଆନକଦୁନ୍ଦୁଭି ନାମରେ ପରିଚିତ, ତାପରେ ଦେବମାର୍ଗ, ତାପରେ ଦେବଶ୍ରବା। ଅନାଧୃଷ୍ଟି, ଶିନି, ନନ୍ଦ, ସୃଞ୍ଜୟ, ଶ୍ୟାମ, ଶମୀକ, ସଂୟୂପ; ଏବଂ ଫାଇଭ ଉତ୍ତମ ଝିଅ ଥିଲେ। ଶ୍ରୁତକୀର୍ତି, ପୃଥା, ଶ୍ରୁତାଦେବୀ, ଶ୍ରୁତଶ୍ରବା, ରାଜାଧିଦେବୀ—ଏହି ପଞ୍ଚ ନାରୀ ନାୟକମାନଙ୍କ ମାଆ। ଶ୍ରୁତାଦେବୀ କୃତଙ୍କୁ ସୁଗ୍ରୀବ ଦେଲେ; କୈକେୟୀରେ ଶ୍ରୁତକୀର୍ତିଠାରୁ ଧର୍ମିକ ରାଜା ଅନୁବ୍ରତ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଶ୍ରୁତଶ୍ରବାଠାରୁ ଚେଦି ରାଜା ସୁନୀଥ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ସେ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଶତ୍ରୁଦଳନ। ପରେ ସେ ମିତ୍ରତା ଦ୍ୱାରା ଝିଅକୁ କୁନ୍ତିଭୋଜକୁ ଦେଲେ; ଏପରି କୁନ୍ତୀ, ପୃଥା ନାମରେ ମଧ୍ୟ, ବସୁଦେବଙ୍କ ଭଉଣୀ ଭାବରେ ପରିଚିତ। ବସୁଦେବ ତାଙ୍କୁ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କୁ ଶୁଭ ପତ୍ନୀ ଭାବରେ ଦେଲେ; ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ସେ ଦିବ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଧର୍ମ ଠାରୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ବାୟୁ ଠାରୁ ଭୀମ, ଇନ୍ଦ୍ର ଠାରୁ ଧନଞ୍ଜୟ (ଅର୍ଜୁନ), ଶକ୍ର ସମ ପ୍ରତାପରେ। ମାଦ୍ରବତୀ ଠାରୁ ନକୁଳ ଓ ସହଦେବ, ଅଶ୍ବିନୀ ଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ମାନ, ଚରିତ୍ର, ଧର୍ମରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ରୋହିଣୀ, ପୌରବୀ, ଆନକଦୁନ୍ଦୁଭିଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ବଡ଼ ପୁଅ ରାମ ଓ ପ୍ରିୟ ପୁଅ ସାରଣ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଦୁର୍ଦମ, ଦମନ, ସୁଭ୍ରୁ, ପିଣ୍ଡାରକ, ମହାହନୂ, ଦୁଇ ଚମତ୍କାରୀ ନୟନବତୀ ଝିଅ—ଚିତ୍ରାକ୍ଷୀ ଓ ଅନ୍ୟ ଝିଅ—ରୋହିଣୀଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଦେବକୀ ଓ ଶୌରିଙ୍କୁ ସୁଷେଣ, ଉଦାସୀ, ଭଦ୍ରସେନ, ଋଷିବାସ, ଭଦ୍ରବିଦେହ—ଏହି ଛଅ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; କଂସ ଏମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବଧ କଲେ। ବର୍ଷା ଋତୁ ଅମାବାସ୍ୟାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କୃଷ୍ଣ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ନାଥ, ଜନ୍ମ ନେଲେ। ତାଙ୍କ ଭଉଣୀ କୃଷ୍ଣା, ସୁଭଦ୍ରା ନାମରେ, ଶୁଭ ଭାଷଣ କରୁଥିଲେ; ଦେବକୀଠାରୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶୂର ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସହଦେବ, ତାମ୍ରାଠାରୁ ଶୌରିଙ୍କ ପୁଅ, ଉତ୍ତମ ବଂଶର; ଦେବରକ୍ଷିତାଠାରୁ ଉପାସଂଗଧର, ଏକ ଶୁଭ ଝିଅ—କଂସ ତାଙ୍କୁ ବଧ କଲେ। ଉପଦେବୀଠାରୁ ବଡ଼ ଆତ୍ମା—ବିଜୟ, ରୋଚମାନ, ବର୍ଧମାନ, ଦେବଳ—ଏମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଏପରି ନିଜ ବଂଶର ବିବରଣୀ ଓ ଦିବ୍ୟ ଉତ୍ସର ଉଲ୍ଲେଖ ହେଉଛି, ଯାହା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଚରିତ୍ର ଓ କୃତ୍ୟକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରେ।