ଏକ ସମୟର କଥା, ରୁଷଙ୍ଗୁ ନାମକ ଏକ ରାଜା ସନ୍ତାନ ପ୍ରାପ୍ତିର ଆଶା କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଏକ ଶାନ୍ତ, ସୁମୂଳ ଚରିତ୍ର ଥିବା ପୁଅ ଥିଲେ ଚିତ୍ର। ଚିତ୍ରଙ୍କ ପୁଅ ହେଲେ ଚିତ୍ରରଥ, ଯିଏ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରବୀଣ ଥିଲେ। ଏହା ପରେ ଜନ୍ମ ହେଲେ ଶୂରବୀର, ଦାନଶୀଳ ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଚୈତ୍ରରଥି, ଯାହାକୁ ଶଶବିନ୍ଦୁ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ। ସେ ଏକ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ରାଜା ଥିଲେ। ପୁରୁଣା ସୂକ୍ତି ଅନୁସାରେ, ଶଶବିନ୍ଦୁଙ୍କର ଏକଶେ ପୁଅ ଥିଲେ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପୁଅଙ୍କର ଏକଶେ ପୁଅ ଥିଲେ। ସେମାନେ ସବୁ ଜ୍ଞାନୀ, ରୂପବାନ୍, ଧନୀ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ। ସେଠାରେ ପୃଥୁସାହ୍ବ ନାମକ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନେତୃତ୍ୱ ଥିଲେ। ପୃଥୁଶ୍ରବା, ପୃଥୁୟଶା, ପୃଥୁଧର୍ମା, ପୃଥୁଞ୍ଜୟ, ପୃଥୁକୀର୍ତ୍ତି, ପୃଥୁମନା ଏବଂ ଶଶବିନ୍ଦୁ ନାମକ ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ। ପ୍ରାଚୀନ ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ପୃଥୁଶ୍ରବା ସୁୟଜ୍ଞଙ୍କ ପୁଅ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସୁୟଜ୍ଞଙ୍କ ରାଜ୍ୟକାଳ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ। ସୁୟଜ୍ଞଙ୍କ ପୁଅ ଉଶନା, ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ଏବଂ ନିତିଶୀଳ ହୋଇ ସେ ଶତାଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ। ଉଶନାଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ତିତିକ୍ଷୁ, ଯିଏ ଶତୃତାପନ ଭାବେ ପରିଚିତ। ତାଙ୍କ ପୁଅ ମରୁତ୍ତ ସବୁ ରାଜା ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ। ମରୁତ୍ତଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ କମ୍ବଳବର୍ହିଷ, ଯିଏ ଶୂରବୀର ଏବଂ ବିଦ୍ଵାନ୍ ଥିଲେ, ସେ ସୁନାର କବଚ ପିନ୍ଧିଥିଲେ। ଏହି କମ୍ବଳବର୍ହିଷଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ରୁକ୍ମକବଚ, ଯିଏ ବିଭିନ୍ନ ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟାରେ ପ୍ରବୀଣ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଧାରୀ ଧନୁର୍ଧରମାନେକୁ ବିଜୟ କରି ପୃଥିବୀ ଅଧିକାର କରିଥିଲେ। ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ସମୟରେ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଦାନ ଦେଇଥିଲେ ଏବଂ ଦୁଶ୍ମନ ଶୂରମାନେକୁ ବି ମାରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ପାଞ୍ଚ ଶୂରବୀର ପୁଅ ହେଲେ: ରୁକ୍ମେଷୁ, ପୃଥୁରୁକ୍ମ, ଜ୍ୟାମଘ, ପରିଘ ଏବଂ ହରି। ରାଜା ତାଙ୍କୁ ପରିଘ ଏବଂ ହରିଙ୍କୁ ବିଦେହ ରାଜ୍ୟରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ କରିଥିଲେ, ରୁକ୍ମେଷୁ ରାଜା ହେଲେ ଏବଂ ପୃଥୁରୁକ୍ମ ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀ ହେଲେ। ଜ୍ୟାମଘ ଏହି ରାଜ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଛାଡି ଦେଇ ତାଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ଶାନ୍ତ ଭାବେ ବସିଥିଲେ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ନିକଟରେ ଶିକ୍ଷା ନେଉଥିଲେ। ଏକ ଦିନ ରାଜା ତାଙ୍କ ଧନୁ ନେଇ ଏକାକୀ ଜୀବିକା ନିମିତ୍ତେ ଅନ୍ୟ ଦେଶକୁ ଗଲେ, ତାଙ୍କ ସାଥିରେ ଧ୍ୱଜା ଏବଂ ରଥ ଥିଲା, ସେ ନର୍ମଦା ନଦୀ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଏଠାରେ ରିକ୍ଷବନ୍ତ ପାହାଡ଼କୁ ପହଞ୍ଚି, ଯେଉଁଠି ଅନ୍ୟମାନେ ଭୋଜନ କରିଥିଲେ, ସେଠାରେ ବସିଲେ। ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ଚୈତ୍ରା, ଯିଏ ପ୍ରମତୁର ଏବଂ ପତିନିଷ୍ଠା ଥିଲେ, ସେଠି ଥିଲେ। ରାଜା ସନ୍ତାନହୀନ ଥିଲେ, ଅନ୍ୟ ଜନନୀ ମିଳିଲେ ନାହିଁ; ଏଠି ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟ ଲାଭ କରି ଏକ କନ୍ୟା ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ଭୟରେ ରାଜା ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଏହି ପବିତ୍ର ହସନ୍ତି କନ୍ୟା ତୁମର ବୌହୁ ହେଉ।" ଏହିପରି କଥା ଶୁଣି, ଚୈତ୍ରା ପଚାରିଲେ, "ଏହି କିଏଙ୍କ ବୌହୁ?" ରାଜା କହିଲେ, "ତୁମେ ଯେଉଁ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେବ, ସେଠିପାଇଁ ଏହି କନ୍ୟା ବୌହୁ ହେବେ।" ଏହିପରି ଶୁଣି, ଚୈତ୍ରା କଠିନ ତପସ୍ୟା କରି କନ୍ୟା ପାଇଁ ଏକ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ସୁଭାଗ୍ୟବତୀ ଚୈତ୍ରା, ପ୍ରମତୁର ଏବଂ ପତିନିଷ୍ଠା ଥିଲେ, ଏକ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯାହାର ନାମ ଥିଲା ବିଦର୍ଭ। ଏହି ରାଜକନ୍ୟାରେ ରାଜା ଦୁଇପୁଅ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ—କ୍ରଥକୈଶିକ ଏବଂ ଲୋମପାଦ, ଏବଂ ତୃତୀୟ ଏକ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଶିଶୁ। ବିଦର୍ଭ ଯୁଦ୍ଧକୁଶଳ ପୁଅମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ଲୋମପାଦଙ୍କ ପୁଅ ମନୁ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଆତ୍ମୀୟ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ସ୍ୱୟଂ ପୁଅ ଥିଲେ। କୈଶିକଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଚିଦି; ତାଙ୍କଠାରୁ ଚେଦି ନାମକ ରାଜାମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ବିଦର୍ଭଙ୍କ ପୁଅ କ୍ରଥ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ପୁଅ କୁନ୍ତି ଏବଂ ତାଙ୍କ ସ୍ୱୟଂ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ। କୁନ୍ତିଙ୍କ ଶୂରବୀର ପୁଅ ଥିଲେ ରଣଧୃଷ୍ଟ, ଯିଏ ପ୍ରତାପରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଧୃଷ୍ଟଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ନିର୍ବୃତି, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ। ନିର୍ବୃତିଙ୍କ ଏକମାତ୍ର ପୁଅ ଥିଲେ ବିଦୂରଥ, ବିଦୂରଥଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ବ୍ୟୋମ, ଯିଏ ଦଶାର୍ହ ବୋଲି ଓଡ଼ିଆଏ। ବ୍ୟୋମଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଜୀମୂତ, ତାଙ୍କୁ ଦଶାର୍ହ ବି କୁହାଯାଏ। ଜୀମୂତଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ବିମଳ, ବିମଳଙ୍କ ପୁଅ ଭୀମରଥ, ଭୀମରଥଙ୍କ ପୁଅ ନବରଥ। ନବରଥଙ୍କ ପୁଅ ଦୃଢ଼ରଥ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ଶକୁନି, ଶକୁନିଙ୍କୁ କରମ୍ଭା ଏବଂ କରମ୍ଭାଙ୍କୁ ଦେବରାତ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଦେବକ୍ଷତ୍ର ରାଜା ହେଲେ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ଦୈବରାତି, ଯିଏ ଦେବନକ୍ଷତ୍ରଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ଭାବେ ଦେବୀ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ମଧୁର, ମଧୁ ଏବଂ ପୁରୁବସଙ୍କ ପୁଅ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଥିଲେ। ପୁରୁବସଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ପୁରୁଦ୍ବାନ୍ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ। ପୁରୁଦ୍ବାନ୍ଙ୍କୁ ବୈଦର୍ଭୀ ଭଦ୍ରସେଣୀ ଠାରୁ ଜନ୍ତୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଜନ୍ତୁଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ଏକ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ କୁମାରୀ ଥିଲେ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସାତ୍ୱତ, ଯିଏ ଗୁଣ ଏବଂ ଖ୍ୟାତିରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେ ଏହି ମହାତ୍ମା ଜ୍ୟାମଘଙ୍କ ବଂଶର ଅନୁସନ୍ଧାନ କରି ସମ୍ପନ୍ନ ଭାବେ ରାଜା ସୋମଙ୍କ ସହ ସଂଯୋଗ ପାଇଲେ। କୌଶଲ୍ୟା ସାତ୍ୱତଙ୍କୁ ଗୁଣବାନ୍ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ: ଭଜିନ, ଭଜମାନ, ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ଦେବାବୃଦ୍ଧ ରାଜା। ଏହି ସହିତ, ଅନ୍ଧକ, ମହାଭୋଜ, ବୃଷ୍ଣି ଏବଂ ଯଦୁବଂଶୀ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସେମାନଙ୍କ ଚାରି ବଂଶବୃକ୍ଷ ଏଠାରେ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣିତ। ଭଜମାନଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଶୃଞ୍ଜୟା ଏବଂ ବାହ୍ୟକା ରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଶୃଞ୍ଜୟଙ୍କ ଦୁଇ ପୁଅ ଥିଲେ, ଏବଂ ବାହ୍ୟକାଙ୍କୁ ବାହ୍ୟକା ଠାରୁ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ତାଙ୍କ ଦୁଇ ଭଉଣୀ ସ୍ତ୍ରୀ ଥିଲେ, ସେମାନେ ନିମି, କ୍ରମିଳ ଏବଂ ବୃଷ୍ଣି ନାମକ ଶତ୍ରୁନଗର ବିଜେତା ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଦେବାବୃଦ୍ଧ ରାଜା, ଆପଣଙ୍କ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମିତ୍ରତା ବଢ଼ାଇବାକୁ ଚାହିଁ, ସନ୍ତାନ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ବଡ଼ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ। ସେ ଏକ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ି ପବିତ୍ର କୁଶ ଗ୍ରାସ ଦ୍ୱାରା ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ; ଏହି ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ନଦୀ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।