ଏହି ଉପଖ୍ୟାନରେ, ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ଘଟିଥିଲା। ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ବହୁତ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ, ତେଣୁ ସେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଏମିତି କିଛି ଅସୀମ ବାଣ ଦେଲେ, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରିପାରିବେ ଓ ଯେଉଁଠାରେ ଛାଡ଼ାଯିବେ, ସେଠି ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଦେଦୀପ୍ୟମାନ ହେବେ। ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବ କହିଲେ, "ଏହି ବାଣଗୁଡ଼ିକୁ ମୋର ଶକ୍ତିରେ ଭରିଦେଉଛି; ଏମାନେ ଅଚଳ ଜିନିଷକୁ ଶୁଷ୍କ କରିଦେବେ, ଶୁଷ୍କ ଜିନିଷକୁ ଭସ୍ମ କରିଦେବେ। ଏହା ଦ୍ୱାରା, ହେ ରାଜା, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୋଷ ମିଳିବ।" ଏହିପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବ ସେହି ବାଣଗୁଡ଼ିକୁ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଦେଲେ। ତା'ପରେ ଅର୍ଜୁନ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଆସିଥିବା ସମସ୍ତ ଅଚଳ ଜିନିଷକୁ ଜଳାଇଦେଲେ। ଗ୍ରାମ, ଆଶ୍ରମ, ଗୋଉଠା, ସହର, ମନୋହର ତୀର୍ଥ, ଅରଣ୍ୟ ଓ ବାଗିଚା—ଏହା ସବୁକୁ ସେ ଜଳାଇଦେଲେ। ଏଭଳି ଭାବେ ସେ ପ୍ୂର୍ବ ଦିଗ ଓ ପରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଜଳାଇଦେଲେ। ଭୂମି ଉପରେ ଗଛ ଓ ଘାସ କିଛି ରହିଲା ନାହିଁ, ସେହି ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ସବୁ ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା। ଏହି ସମୟରେ ଏକ ମହାମୁନି ଜଳରେ ବ୍ରତ ରଖିଥିଲେ, ସେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ଜଳରେ ଅବସ୍ଥାନ କଲେ। ବ୍ରତ ସମାପ୍ତ ହେଲାପରେ, ସେ ତେଜସ୍ୱୀ ମହାତ୍ମା ତାଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ଅର୍ଜୁନ ଦ୍ୱାରା ଜଳିଗଲା ଥିଲା। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ବ୍ରାହ୍ମଣ ମହାମୁନି କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ ଓ ରାଜର୍ଷିଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ। ଏହି ଶାପର କଥା ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଛି। ଏବେ ତୁମେ କ୍ରୋଷ୍ଟୁଙ୍କ ବଂଶର ଏହି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାଜର୍ଷିଙ୍କ ବଂଶାବଳୀ ଶୁଣ। କ୍ରୋଷ୍ଟୁଙ୍କ ବଂଶରେ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ, ଯିଏ ବୃଷ୍ଣିମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଜନ୍ମ ନେଲେ। କ୍ରୋଷ୍ଟୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ବଳଶାଳୀ ବୃଜିନୀବାନ୍। ବୃଜିନୀବାନ୍ଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସ୍ୱାହା। ସ୍ୱାହାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବକ୍ତା ରୁଷଙ୍ଗୁ। ରୁଷଙ୍ଗୁଙ୍କ ମୃଦୁଭାବୀ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ଚିତ୍ର, ଏବଂ ଚିତ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ କାର୍ଯ୍ୟକୁଶଳ ଚିତ୍ରରଥ। ତା'ପରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ଦାନଶୀଳ ଚୈତ୍ରରଥୀ, ଯିଏ ସମ୍ରାଟ୍ ଶଶବିନ୍ଦୁ ଭାବେ ପରିଚିତ ହେଲେ। ପୁରାତନ କଥା ଅନୁସାରେ, ଶଶବିନ୍ଦୁଙ୍କ ଏକଶେ ଝିଅ ଥିଲେ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ଏକଶେ ପୁତ୍ର ଥିଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଜ୍ଞାନୀ, ରୂପବାନ୍, ଧନୀ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ। ସେହି ଏକଶେ ନାୟକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପୃଥୁସାହ୍ୱ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଥିଲେ। ପୃଥୁଶ୍ରବା, ପୃଥୁୟଶା, ପୃଥୁଧର୍ମା, ପୃଥୁଞ୍ଜୟ, ପୃଥୁକୀର୍ତି, ପୃଥୁମନା ଓ ଶଶବିନ୍ଦୁ ନାମକ ରାଜାମାନେ ଥିଲେ। ପ୍ରାଚୀନ ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ, ପ୍ରମୁଖ ପୃଥୁଶ୍ରବା, ସୁୟଜ୍ଞଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭାବେ, ସୁୟଜ୍ଞଙ୍କ ରାଜ୍ୟକାଳ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସୁୟଜ୍ଞଙ୍କ ପୁତ୍ର ଉଶନା ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ରକ୍ଷା କଲେ, ଏବଂ ଶତ ଉତ୍ତମ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କଲେ। ଉଶନାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ତିତିକ୍ଷୁ, ଯିଏ ଶତ୍ରୁତାପନ ଭାବେ ପରିଚିତ। ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ମରୁତ୍ତ ରାଜର୍ଷିମାନେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଥିଲେ। ମରୁତ୍ତଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ବୀର କମ୍ବଳବର୍ହିଷା, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶିକ୍ଷିତ କମ୍ବଳବର୍ହିଷା ସୁବର୍ଣ୍ଣ କବଚ ପିନ୍ଧିଥିଲେ। ରୁକ୍ମକବଚ ଅନ୍ୟ କବଚଧାରୀ ଧନୁର୍ଧାରୀମାନେଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ବାଣରେ ବିଧ୍ୱଂସ କରି ଏହି ପୃଥିବୀ ଅଧିକାର କଲେ। ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞରେ ରାଜା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଲେ, କେତେବେଳେ ଶତ୍ରୁ ନାୟକମାନେଙ୍କୁ ବି ହତ୍ୟା କଲେ। ପାଞ୍ଚ ଶୂର ବାଣଚାଳ ଶିଳ୍ପୀ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ନେଲେ—ରୁକ୍ମେଷୁ, ପୃଥୁରୁକ୍ମ, ଜ୍ୟାମଘ, ପରିଘ ଓ ହରି। ପିତା ପରିଘ ଓ ହରିଙ୍କୁ ବିଦେହ ଦେଶରେ ବସାଇଲେ; ରୁକ୍ମେଷୁ ରାଜା ହେଲେ, ପୃଥୁରୁକ୍ମ ତାଙ୍କ ସହାୟକ ହେଲେ। ଜ୍ୟାମଘ ରାଜ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରି ସେମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ଶାନ୍ତ ଭାବେ ରହୁଥିଲେ, ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ନିକଟରେ ଶିକ୍ଷା ନେଉଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଧନୁ ନେଇ ରାଜା ଏକାକି ଜୀବିକାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଅନ୍ୟ ଦେଶକୁ, ତିନିଅଂଶ ଚିହ୍ନ ପତାକା ନେଇ ରଥରେ ଚଢ଼ି ନର୍ମଦା ନଦୀପାରେ ଗଲେ। ରିକ୍ଷବନ୍ତ ପର୍ବତ ପହଞ୍ଚି ସେଠାରେ ଅନ୍ୟମାନେ ଖାଇଥିବା ସ୍ଥାନରେ ବସିଲେ; ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ଚୈତ୍ରା, ପକ୍ୱ ଓ ପତିବ୍ରତା, ତାଙ୍କ ସହ ଥିଲେ। ସେମାନେ ସନ୍ତାନହୀନ ଥିଲେ, ରାଜା ଅନ୍ୟ ଜନାନୀ ନେଲେ ନାହିଁ। ସେଠାରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟ ଲାଭ କରି ଏକ କୁମାରୀକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ଭୟବଶତଃ ସେ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଏହି ଶୁଭ୍ର ହସିଥିବା କନ୍ୟା ତୁମର ବହୁ ହେଉ।" ଏଭଳି କହିବା ପରେ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ଏଁଠି କାହାର ବହୁ?" ରାଜା କହିଲେ, "ଯିଏ ତୁମ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ନେବେ, ସେହି ପୁତ୍ରଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ହେବେ।" ତେଣୁ ଚୈତ୍ରା ଦୃଢ଼ ତପସ୍ୟା କରି, ସେହି କୁମାରୀ ପାଇଁ ଏକ କନ୍ୟାକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଭାଗ୍ୟବତୀ ଚୈତ୍ରା, ପକ୍ୱ ଓ ପତିବ୍ରତା, ବିଦର୍ଭ ନାମକ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ଏବଂ ଶିକ୍ଷିତ ରାଜା, ରାଜକୁମାରୀରେ, କ୍ରଥକୈଶିକ ଓ ଲୋମପାଦ ନାମକ ଦୁଇ ପୁତ୍ର ଓ ଏକ ତୃତୀୟ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ବିଦର୍ଭ ଯୁଦ୍ଧକୁଶଳ ପୁତ୍ରମାନେଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଲୋମପାଦଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ମନୁ, ତାଙ୍କ ଆତ୍ମୀୟ ମଧ୍ୟ ସେଉଁଠି ଜନ୍ମ ନେଲେ। କୈଶିକଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ଚିଦି; ତାଙ୍କଠାରୁ ଚେଦି ନାମକ ରାଜାମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। କ୍ରଥଙ୍କ ପୁତ୍ର ବିଦର୍ଭଙ୍କୁ କୁନ୍ତି ନାମକ ପୁତ୍ର ହେଲେ, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ନେଲେ। କୁନ୍ତିଙ୍କ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ରଣଧୃଷ୍ଟ, ଯିଏ ଶୌର୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ଧୃଷ୍ଟଙ୍କ ପୁତ୍ର ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ନିର୍ବୃତି, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ। ନିର୍ବୃତିଙ୍କ ଏକମାତ୍ର ପୁତ୍ର ଥିଲେ ବିଦୂରଥ, ବିଦୂରଥଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ବ୍ୟୋମ, ଯିଏ ଦଶାର୍ହ ଭାବରେ ପରିଚିତ; ବ୍ୟୋମଙ୍କୁ ଝିମୂତ ନାମକ ପୁତ୍ର ହେଲେ। ଝିମୂତଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭିମଳ, ଭିମଳଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭୀମରଥ, ଭୀମରଥଙ୍କ ପୁତ୍ର ନବରଥ। ନବରଥଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦୃଢ଼ରଥ, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶକୁନି; ଶକୁନିଙ୍କୁ କରମ୍ଭ, କରମ୍ଭଙ୍କୁ ଦେବରାତ। ଦେବକ୍ଷତ୍ର ରାଜା ହେଲେ, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦୈବରାତି, ଯିଏ ଦେବନକ୍ଷତ୍ରଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ଭାବେ ଦିବ୍ୟ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ମଧୁ ଓ ପୁରୁବସୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ମଧୁର, ତାଙ୍କୁ ପୁରୁଦ୍ବାନ୍ ନାମକ ଅତ୍ୟୁତ୍ତମ ପୁତ୍ର ହେଲେ।