ଏହି ଉପାଖ୍ୟାନ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ରାଜା ଯୟାତିଙ୍କ ଜୀବନରେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଆସିବା ସହିତ। ଯୟାତିଙ୍କୁ କାଭ୍ୟ ଉଶନାସଙ୍କ ଶାପ ଦ୍ୱାରା ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଲାଗିଛି; ଏହି ଦୁଃଖରେ ତିନି ଏଉଁ କହିଲେ: "ମୁଁ ଏଥିରେ ମିଥ୍ୟା କହୁନାହିଁ, ରାଜା, ତୁମେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛ; ଯଦି ଚାହୁଁ, ଏହି ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାକୁ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଉପରେ ଦେଇପାରିବ।" ଯୟାତି କହିଲେ: "ଯିଏ ମୋତେ ତାଙ୍କ ଯୁବାବସ୍ଥା ଦେବେ, ସେ ରାଜ୍ୟ, ପୁଣ୍ୟ ଓ କୀର୍ତ୍ତି ଉପଭୋଗ କରିପାରିବ; ମୋ ପୁଅ ଯିଏ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଅନୁମୋଦନ କରିବେ, ସେ ତୁମେ ଚୟନ କର।" ନହୁଷଙ୍କ ପୁଅ ଯୟାତିଙ୍କୁ ଏହି ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଅନ୍ୟ ଉପରେ ଦେବାର ସ୍ୱାଧୀନତା ଦିଆଗଲା, ଏବଂ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସତ୍ୟ ଭାବରେ କରିଲେ କୌଣସି ପାପ ହେବ ନାହିଁ। ଯୟାତିଙ୍କୁ ଯିଏ ତାଙ୍କ ଯୁବାବସ୍ଥା ଦେବେ, ସେ ଦୀର୍ଘାୟୁ, କୀର୍ତ୍ତିଶାଳୀ ଓ ସନ୍ତାନଧନ୍ୟ ରାଜା ହେବେ। ଏପରେ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ପ୍ରାପ୍ତ କରି ଯୟାତି ନିଜ ସହରକୁ ଫେରିଲେ ଓ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ପୁଅ ଏବଂ ସବୁଠୁ ବିଶିଷ୍ଟ ଯଦୁଙ୍କୁ କହିଲେ: "ପୁଅ, କାଭ୍ୟ ଉଶନାସଙ୍କ ଶାପ ଦ୍ୱାରା ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା, ଚୁରା, ଓ ଧଳା କେଶ ଆସିଛି; ତଥାପି ମୁଁ ଯୁବାବସ୍ଥାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇନି।" "ଯଦୁ, ତୁମେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ସହିତ ପାପ ଗ୍ରହଣ କର; ମୋତେ ତୁମର ଯୁବାବସ୍ଥା ଦିଅ, ମୁଁ ଏହି ଯୁବାବସ୍ଥାରେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପଭୋଗ କରିବି।" "ଯଦି ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ, ମୁଁ ତୁମର ଯୁବାବସ୍ଥା ଫେରାଇ ଦେବି, ଏବଂ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ସହିତ ପାପ ଆଉଥରେ ଗ୍ରହଣ କରିବି।" "ଯିଏ ଧଳା କେଶ, ଧଳା ଦାଡ଼ି, ଦୁଃଖୀ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ଶକ୍ତିହୀନ, ଅଙ୍ଗରେ ଚୁରା, ଦେଖିବାକୁ ଅସୁବିଧା, କ୍ଷୀଣ ଓ ନିର୍ବଳ—ଏପରି ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ମୁଁ ଚାହେଁ ନାହିଁ।" "ଏହି ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ଏବଂ ଏହି ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାକୁ ତୁମର ଅନ୍ୟ ସନ୍ତାନମାନେ ମୋଠୁ ବେଶି ପ୍ରିୟ; ତୁମେ ଅନ୍ୟ ପୁଅକୁ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଦେବାକୁ ଚୟନ କର।" "ଯଦି ତୁମେ, ମୋ ହୃଦୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ମୋତେ ତୁମର ଯୁବାବସ୍ଥା ଦେବାକୁ ଚାହିଁ ନାହିଁ, ତେବେ ଏହି ମାତୃ ସମ୍ପର୍କରେ ତୁମର ସନ୍ତାନମାନେ ଦୁଷ୍ଟ ହେବେ।" ଏପରେ, ତୁର୍ବସୁଙ୍କୁ କହିଲେ: "ତୁର୍ବସୁ, ତୁମେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ସହିତ ପାପ ଗ୍ରହଣ କର; ତୁମର ଯୁବାବସ୍ଥାରେ ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପଭୋଗ କରିବି।" "ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ପରେ ମୁଁ ତୁମର ଯୁବାବସ୍ଥା ଫେରାଇ ଦେବି, ଏବଂ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ସହିତ ପାପ ଆଉଥରେ ଗ୍ରହଣ କରିବି।" ତୁର୍ବସୁ କହିଲେ: "ମୁଁ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଚାହେଁ ନାହିଁ, ଯାହା ଉପଭୋଗକୁ ନଷ୍ଟ କରେ, ଶକ୍ତି ଓ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ନଷ୍ଟ କରେ, ଏବଂ ବୁଦ୍ଧିକୁ ନଷ୍ଟ କରେ।" "ଯଦି ତୁମେ, ମୋ ହୃଦୟରୁ ଜନ୍ମିତ, ମୋତେ ତୁମର ଯୁବାବସ୍ଥା ଦେବାକୁ ଚାହିଁ ନାହିଁ, ତେବେ ତୁମର ବଂଶ ଶେଷ ହେବ।" "ତୁମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ସେମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରାଜା ହେବେ, ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟାୟ କରନ୍ତି, ମାଂସ ଖାନ୍ତି, ଗୁରୁପତ୍ନୀ ସହିତ ଲିପ୍ତ, ପଶୁ ଜନ୍ମରେ ଲିପ୍ତ, ଚଣ୍ଡାଳ ଓ ଦୁଷ୍ଟମାନେ।" ଏଭଳି ତୁର୍ବସୁଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଇ, ଯୟାତି ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟ ପୁଅ ଦୃହ୍ୟୁଙ୍କୁ କହିଲେ: "ଦୃହ୍ୟୁ, ତୁମେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଗ୍ରହଣ କର, ଯାହା ରଙ୍ଗ ଓ ଆକୃତିକୁ ନଷ୍ଟ କରେ; ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ପରେ ମୁଁ ତୁମର ଯୁବାବସ୍ଥା ଫେରାଇ ଦେବି।" ଦୃହ୍ୟୁ କହିଲେ: "ବୃଦ୍ଧ ମନୁଷ୍ୟ ରାଜ୍ୟ, ରଥ, ଘୋଡା, ନାରୀ କିମ୍ବା କୌଣସି ଉପଭୋଗ ଉପଲବ୍ଧ କରିପାରେ ନାହିଁ; ଏପରି ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ମୁଁ ଚାହେଁ ନାହିଁ।" "ଯଦି ତୁମେ, ମୋ ହୃଦୟରୁ ଜନ୍ମିତ, ତୁମର ଯୁବାବସ୍ଥା ଦେବାକୁ ଚାହିଁ ନାହିଁ, ତେବେ ତୁମେ ଯେଉଁ ଜିନିଷ ଚାହୁଁ ଓ ଭଲପାଉଥିବା, ସେଗୁଡିକ ଉପଲବ୍ଧ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।" "ଯେଉଁଠାରେ ନିତି boat ଦ୍ୱାରା ବଢ଼ି ଅତିକ୍ରମ କରାଯାଏ, ସେଠି ତୁମେ ଓ ତୁମର ସନ୍ତାନମାନେ ସ୍ୱାଧୀନତା ଉପଭୋଗ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।" ଏପରେ, ଅନୁଙ୍କୁ କହିଲେ: "ଅନୁ, ତୁମେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ତାହାର ଦୁଃଖ ଗ୍ରହଣ କର; ମୁଁ ତୁମର ଯୁବାବସ୍ଥାରେ ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ଜୀବନ ରଖିବି।" "ବୃଦ୍ଧ ମନୁଷ୍ୟ ଶିଶୁ ପରି ଅସମୟରେ ଖାଇଥାଏ, ଅପବିତ୍ର ପରି; ସମୟରେ ଅଗ୍ନିକୁ ନ ବଲିଦାନ କରେ—ଏପରି ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ମୁଁ ଚାହେଁ ନାହିଁ।" "ତୁମେ, ମୋ ହୃଦୟରୁ ଜନ୍ମିତ, ମୋତେ ତୁମର ଯୁବାବସ୍ଥା ଦେବାକୁ ଚାହିଁ ନାହିଁ; ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାର ଦୋଷ କଥା ଉପସ୍ଥାପନ କରିଛ, ତେବେ ଏହି ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଗ୍ରହଣ କର।" "ତୁମର ସନ୍ତାନମାନେ ଯୁବାବସ୍ଥା ଅପ୍ରାପ୍ତ ହେଇ ନଷ୍ଟ ହେବେ, ଅନୁ; ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ହେବେ, ଯେବେ ତୁମର ଅଗ୍ନି ନିଶ୍ଚିନ୍ନ ହେବ।" ଏପରେ, ପୁରୁଙ୍କୁ କହିଲେ: "ପୁରୁ, ତୁମେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ତାହାର ଦୁଃଖ ଗ୍ରହଣ କର; ତୁମେ ପୁଅ ଠାରୁ ବେଶି ପ୍ରିୟ, ଏବଂ ତୁମେ ବଡ଼ ହେବେ।" "ପ୍ରିୟ ପୁଅ, କାଭ୍ୟ ଉଶନାସଙ୍କ ଶାପ ଦ୍ୱାରା ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା, ଚୁରା, ଧଳା କେଶ ଆସିଛି; ତଥାପି ମୁଁ ଯୁବାବସ୍ଥାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇନି।" "ଏକ କ୍ଷଣ ପାଇଁ ମୋତେ ତୁମର ଶକ୍ତି ଦିଅ, ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପଭୋଗ କରିବି; ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ପରେ ମୁଁ ତୁମର ଯୁବାବସ୍ଥା ଫେରାଇ ଦେବି ଓ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ସହିତ ଦୁଃଖ ଗ୍ରହଣ କରିବି।" ଏଭଳି କଥା ଶୁଣି, ପୁରୁ ସିଧାସଳଖ କହିଲେ: "ଏହିପରି, ମହାରାଜ, ମୁଁ ତୁମର ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରିବି।" "ମୁଁ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ତାହାର ଦୁଃଖ ଗ୍ରହଣ କରିବି; ମୋତେ ଯୁବାବସ୍ଥା ଦିଅ ଓ ତୁମେ ଇଚ୍ଛା କରିଥିବା ଉପଭୋଗ କର।" "ମୁଁ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ତୁମର ଆକୃତି ଓ ବୟସ୍କୁ ଧାରଣ କରିବି; ମୋ ଯୁବାବସ୍ଥା ଦେଇ, ମୁଁ ତୁମର ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଜୀବନ ଯାପନ କରିବି।" ଯୟାତି କହିଲେ: "ପୁରୁ, ମୁଁ ତୁମରେ ପ୍ରସନ୍ନ; ଏହି ବର ଦେଉଛି: ତୁମର ବଂଶ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ଓ ଧନରେ ସମୃଦ୍ଧି ହେବ।" ଏଭଳି କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ଯୟାତି କାଭ୍ୟ ଉଶନାସଙ୍କ ମହାବ୍ରତ ସ୍ମରଣ କରି, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାକୁ ନିଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଅ ପୁରୁଙ୍କୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତର କରିଦେଲେ। ଏପରେ, ନହୁଷଙ୍କ ପୁଅ ଯୟାତି, ପୁରୁଙ୍କ ଯୁବାବସ୍ଥା ଗ୍ରହଣ କରି, ଖୁସି ହୋଇ, ସ୍ରେଷ୍ଠ ମନୁଷ୍ୟ ଭାବରେ ନିଜ ପ୍ରିୟ ଉପଭୋଗରେ ମଗ୍ନ ହେଲେ।