यत्र ते दानवा घोराः सर्वे सङ्ग्रामदुर्जयाः घ्नन्ति देवगणान्सर्वान् सयक्षोरगराक्षसान्
त्या ठिकाणी, घोर आणि युद्धात अपराजेय असलेल्या दानवांनी, सर्व देवगणांना, यक्ष, नाग आणि राक्षसांसह, पराभूत केले.
ते वध्यमाना विमुखाः क्षीणप्रहरणा रणे त्रातारं मनसा जग्मुर् देवं नारायणं प्रभुम्
युद्धात मारले जात असताना, शस्त्रे संपली आणि मन खचले असता, त्यांनी मनानेच रक्षणासाठी देव नारायणाकडे धाव घेतली.
एतस्मिन्नन्तरे मेघा निर्वाणाङ्गारवर्चसः सार्कचन्द्रग्रहगणं छादयन्तो नभस्तलम्
त्या वेळी, विझलेल्या निखाऱ्यांसारखी तेज असलेली मेघ आकाशात पसरली आणि सूर्य, चंद्र, ग्रह यांना झाकून टाकली.
चण्डा विद्युद्गणोपेता घोरनिर्ह्रादकारिणः अन्योन्यवेगाभिहताः प्रववुः सह मारुताः
भीषण वीजांचा समूह, भयंकर गडगडाट करणारे, एकमेकांच्या वेगाने धडकून, वाऱ्यांसह जोरात वाहू लागले.
दीप्ततोयाशनिपनैर् वज्रवेगानलानिलैः रवैः सुघोरैरुत्पातैर् दह्यमानम् इवाम्बरम्
तेजस्वी पाऊस, वज्र, अग्नी आणि वाऱ्यांच्या जोराने, भयंकर आवाज आणि अपशकुनांनी, आकाश जणू काही जळत आहे असे वाटू लागले.
तत उल्कासहस्राणि निपेतुः खगतान्यपि दिव्यानि च विमानानि प्रपतन्त्युत्पतन्ति च
नंतर हजारो उल्का आकाशातून पडू लागल्या, आणि दिव्य विमानं खाली येऊ लागली, काही वर उडू लागली.
चतुर्युगान्तपर्याये लोकानां यद्भयं भवेत् अरूपवन्ति रूपाणि तस्मिन्नुत्पातलक्षणे
चारही युगांच्या शेवटी, जेव्हा सगळ्या लोकांना भीतीने ग्रासलेलं असतं, तेव्हा रूपं आपली मूळ ओळख हरवतात; हेच मोठ्या आपत्तीचं लक्षण असतं.
जातं च निष्प्रभं सर्वं न प्राज्ञायत किंचन तिमिरौघपरिक्षिप्ता न रेजुश्च दिशो दश
त्या वेळी सगळं काही फिकट आणि तेजहीन झालं होतं; काहीच नीट दिसत नव्हतं, कारण दहा दिशाही घनदाट अंधारानं वेढलेल्या होत्या आणि कुठेच प्रकाश नव्हता.
विवेश रूपिणी काली कालमेघावगुण्ठिता द्यौर्न भात्यभिभूतार्का घोरेण तमसावृता
मग काळीने रूप धारण केलं आणि काळाच्या मेघांनी झाकून तिथे आली; आकाश उजळलं नाही, सूर्यही हरवला, आणि सगळीकडे भयंकर अंधार पसरला.
तान्घनौघान्स तिमिरान् दोर्भ्यामाक्षिप्य स प्रभुः वपुः संदर्शयामास दिव्यं कृष्णवपुर्हरिः
त्या प्रभूंनी आपल्या दोन्ही हातांनी त्या अंधाराच्या ढगांना पकडलं आणि आपलं दिव्य, काळं तेजस्वी रूप — हरि — प्रकट केलं.
बलाहकाञ्जननिभं बलाहकतनूरुहम् तेजसा वपुषा चैव कृष्णं कृष्णमिवाचलम्
त्याचं रूप पावसाच्या मेघासारखं होतं, केस मेघांच्या तंतूंप्रमाणे, आणि आपल्या तेजाने व देहाने तो काळ्या पर्वतासारखा भासत होता.
दीप्तपीताम्बरधरं तप्तकाञ्चनभूषणम् धूमान्धकारवपुषं युगान्ताग्निमिवोत्थितम्
त्याने तेजस्वी पिवळं वस्त्र परिधान केलं होतं, तापलेल्या सोन्याच्या दागिन्यांनी सजला होता, त्याचा देह धुरासारखा काळा आणि छायेसारखा होता, आणि तो युगाच्या शेवटीच्या ज्वाळेसारखा प्रकट झाला.
चतुर्द्विगुणपीनांसं किरीटच्छन्नमूर्धजम् बभौ चामीकरप्रख्यैर् आयुधैरुपशोभितम्
त्याचे खांदे चारपट मोठे होते, त्याचे केस मुकुटाने झाकलेले होते, आणि तो सोन्यासारख्या तेजस्वी शस्त्रांनी शोभायमान झाला होता.
चन्द्रार्ककिरणोद्द्योतं गिरिकूटमिवोच्छ्रितम् नन्दकानन्दितकरं शराशीविषधारिणम्
तो चंद्र-सूर्याच्या किरणांनी उजळून निघाला होता, पर्वतशिखरासारखा उंच दिसत होता, त्याच्या हातात नंदक तलवार आनंदाने होती, आणि त्याच्या बाणांना सर्पासारखा विषारी स्पर्श होता.
शक्तिचित्रबलोदग्रं शङ्खचक्रगदाधरम् विष्णुशैलं क्षमामूलं श्रीवृक्षं शार्ङ्गशृङ्गिणम्
तो विविध अस्त्रांनी आणि प्रचंड शक्तीने तेजस्वी होता, त्याच्या हातात शंख, चक्र, गदा होती; तो विष्णूचा पर्वत, पृथ्वीचा आधार, लक्ष्मीचा वृक्ष, आणि शार्ङ्ग धनुष्याचा शृंग धारण करणारा होता.
त्रिदशोदारफलदं स्वर्गस्त्रीचारुपल्लवम् सर्वलोकमनःकान्तं सर्वसत्त्वमनोहरम्
तो देवांना इच्छित फळ देणारा, त्याच्या फांद्या स्वर्गातील स्त्रियांसारख्या सुंदर, सर्व लोकांना प्रिय, आणि सर्व सत्त्वांना मोहून टाकणारा होता.
नानविमानविटपं तोयदाम्बुमधुस्रवम् विद्याहंकारसाराढ्यं महाभूतप्ररोहणम्
तो अनेक विमानांच्या शिखरांनी सजलेला, मेघ आणि पाण्याच्या अमृताने ओथंबलेला, विद्या व अहंकाराच्या सारात स्थिर, आणि महाभूतांची वाढ असलेला होता.
विशेषपत्रैर्निचितं ग्रहनक्षत्रपुष्पितम् दैत्यलोकमहास्कन्धं मर्त्यलोकप्रकाशितम्
तो विशेष पानांनी व्यापलेला, ग्रह-नक्षत्रांच्या फुलांनी बहरलेला, दैत्यलोकाचा महान खोड, आणि मर्त्यलोकाला उजळ करणारा होता.
सागराकारनिर्ह्रादं रसातलमहाश्रयम् मृगेन्द्रपाशैर्विततं पक्षजन्तुनिषेवितम्
त्याचा गर्जना समुद्रासारखा होता, त्याचा पाया पाताळाएवढा विशाल, सिंहराजांच्या दोरांनी पसरलेला, आणि पंखधारी जीवांनी सेविलेला होता.
शीलार्थचारुगन्धाढ्यं सर्वलोकमहाद्रुमम् अव्यक्तानन्तसलिलं व्यक्ताहंकारफेनिलम्
तो सद्गुण आणि अर्थाच्या सुगंधाने समृद्ध, सर्व लोकांचा महान वृक्ष, अव्यक्त आणि अनंत जलाने भरलेला, आणि व्यक्त अहंकाराच्या फेसाने माखलेला होता.
महाभूततरङ्गौघं ग्रहनक्षत्रबुद्बुदम् विमानविहगव्यातं तोयदाडम्बराकुलम्
तो महाभूतांच्या लाटांनी भरलेला, ग्रह-नक्षत्रांच्या फुग्यांनी फुललेला, विमानांच्या विहारांनी व्यापलेला, आणि मेघांच्या गोंगाटाने गजबजलेला होता.
जन्तुमत्स्यगणाकीर्णं शैलशङ्खकुलैर्युतम् त्रैगुण्यविषयावर्तं सर्वलोकतिमिङ्गिलम्
तो जीव आणि मास्यांच्या झुंडीने भरलेला, पर्वत आणि शंखांच्या कुटुंबांनी जोडलेला, त्रिगुणांच्या भोवऱ्यातील, आणि सर्व लोकांना गिळणारा मोठा तिमिंगिल होता.
वीरवृक्षलतागुल्मं भुजगोत्कृष्टशैवलम् द्वादशार्कमहाद्वीपं रुद्रैकादशपत्तनम्
तो वीर वृक्ष, वेल, आणि झुडपांच्या वनासारखा, सर्पांनी ओढलेली शैवालांनी सजलेला, बारा सूर्यांचा महान द्वीप, आणि अकरा रुद्रांची राजधानी होता.
वस्वष्टपर्वतोपेतं त्रैलोक्याम्भोमहोदधिम् संध्यासंख्योर्मिसलिलं सुपर्णानिलसेवितम्
तो आठ वसु आणि पर्वतांनी युक्त, त्रैलोक्याच्या जलांचा महासागर, संध्याकाळच्या असंख्य लाटांनी मिसळलेला, आणि सुपर्णाच्या वाऱ्याने सेविलेला होता.
दैत्यरक्षोगणग्राहं यक्षोरगझषाकुलम् पितामहमहावीर्यं सर्वस्त्रीरत्नशोभितम्
दैत्य, राक्षस, यक्ष, सर्प आणि मोठ्या जलचरांनी भरलेले, सर्व सुंदर स्त्रियांनी शोभलेले आणि पितामहाच्या अपार सामर्थ्याने युक्त असे ते स्थान होते.
श्रीकीर्तिकान्तिलक्ष्मीभिर् नदीभिर् उपशोभितम् कालयोगिमहापर्वप्रलयोत्पत्तिवेगिनम्
श्री, कीर्ती, कांती आणि लक्ष्मी यांनी शोभलेले, नद्या ज्या सौंदर्याने नटल्या आहेत, काळ, योगशक्ती, मोठ्या लाटा, प्रलय आणि सृष्टी यांच्या वेगाने वाहणारे असे ते स्थान होते.
तं तु योगमहापारं नारायणमहार्णवम् देवाधिदेवं वरदं भक्तानां भक्तिवत्सलम्
तो योगाचा अथांग सागर, नारायणाचा महान सागर, देवांचा देव, वर देणारा आणि भक्तांवर प्रेम करणारा आहे.
अनुग्रहकरं देवं प्रशान्तिकरणं शुभम् हर्यश्वरथसंयुक्ते सुपर्णध्वजसेविते
अनुग्रह करणारा, शांतता आणि शुभता देणारा देव, हर्यश्वाच्या रथाने युक्त आणि गरुडध्वजाखाली सेविला जाणारा आहे.
ग्रहचन्द्रार्करचिते मन्दराक्षवरावृते अनन्तरश्मिभिर्युक्ते विस्तीर्णे मेरुगह्वरे
ग्रह, चंद्र आणि सूर्य यांनी सजलेले, मंदार आणि महाशेषाने वेढलेले, अनंत किरणांनी युक्त आणि मेरूच्या गुहेत विस्तारलेले असे ते स्थान होते.
तारकाचित्रकुसुमे ग्रहनक्षत्रबन्धुरे भयेष्वभयदं व्योम्नि देवा दैत्यपराजिताः
ताऱ्यांनी सजलेली, अद्भुत फुलांनी नटलेली, ग्रह आणि नक्षत्रांनी सुंदर झालेली, संकटात निर्भयता देणारी, जिथे दैत्यांनी पराभूत केलेले देव आकाशात राहात होते, अशी ती जागा होती.