विक्रोशन्ति च गम्भीरा धूमयन्ति ज्वलन्ति च प्रतिमाः सर्वदेवानां वेदयन्ति महद्भयम्
गंभीर आवाजातल्या मूर्ती ओरडू लागल्या, धूर निघू लागला आणि त्या जळू लागल्या. सर्व देवांच्या मूर्तींनी मोठं भय दाखवलं.
आरण्यैः सह संसृष्टा ग्राम्याश्च मृगपक्षिणः चक्रुः सुभैरवं तत्र महायुद्धमुपस्थितम्
रानातील आणि घरातील प्राणी-पक्षी एकत्र येऊन तिथे भयंकर आवाज करू लागले, कारण मोठं युद्ध जवळ आलं होतं.
नद्यश्च प्रतिकूलानि वहन्ति कलुषोदकाः न प्रकाशन्ति च दिशो रक्तरेणुसमाकुलाः
नद्या उलट दिशेने वाहू लागल्या आणि त्यांचं पाणी घाण झालं. दिशांना लाल धुळीने व्यापलं गेलं आणि त्या दिसेनाशा झाल्या.
वानस्पत्यो न पूज्यन्ते पूजनार्हाः कथंचन वायुवेगेन हन्यन्ते भज्यन्ते प्रणमन्ति च
वनातील झाडं पूजेसाठी योग्य असूनही कुणी त्यांची पूजा केली नाही. वाऱ्याच्या जोराने ती झाडं तुटली, वाकली आणि खाली झुकली.
यदा च सर्वभूतानां छाया न परिवर्तते अपराह्णगते सूर्ये लोकानां युगसंक्षये
सर्व जीवांची सावली बदलत नाही, सूर्य दुपार ओलांडून गेला तरी, जगाच्या युगाच्या शेवटी असं होतं.
तदा हिरण्यकशिपोर् दैत्यस्योपरि वेश्मनः भाण्डागारायुधागारे निविष्टमभवन्मधु
मग हिरण्यकशिपू या दैत्याच्या राजवाड्यात, भांडारात आणि शस्त्रागारात मध प्रकट झाला.
असुराणां विनाशाय सुराणां विजयाय च दृश्यन्ते विविधोत्पाता घोरा घोरनिदर्शनाः
असुरांच्या विनाशासाठी आणि देवांच्या विजयासाठी, विविध भयंकर आणि भीतीदायक अपशकुन दिसू लागले.
एते चान्ये च बहवो घोरोत्पाताः समुत्थिताः दैत्येन्द्रस्य विनाशाय दृश्यन्ते कालनिर्मिताः
हे आणि असे अनेक भयंकर अपशकुन, काळाने घडवलेले, दैत्यराजाच्या विनाशासाठी प्रकट झाले.
मेदिन्यां कम्पमानायां दैत्येन्द्रेण महात्मना महीधरा नागगणा निपेतुरमितौजसः
पृथ्वी हलू लागली तेव्हा, त्या महान हिरण्यकशिपूने बलाढ्य पर्वत आणि प्रचंड नाग खाली पाडले.
विषज्वालाकुलैर्वक्त्रैर् विमुञ्चन्तो हुताशनम् चतुःशीर्षाः पञ्चशीर्षाः सप्तशीर्षाश्च पन्नगाः
चार, पाच आणि सात तोंडांचे सर्प, त्यांच्या तोंडातून विष आणि ज्वाळा सोडत होते.
वासुकिस्तक्षकश्चैव कर्कोटकधनंजयौ एलामुखः कालियश्च महापद्मश्च वीर्यवान्
वासुकी, तक्षक, कर्कोटक, धनंजय, एलामुख, कालिय आणि बलवान महापद्म हे सर्व तिथे होते.
सहस्रशीर्षा नागो वै हेमतालध्वजः प्रभुः शेषो ऽनन्तो महाभागो दुष्प्रकम्प्यः प्रकम्पितः
सहस्त्र डोक्याचा नाग, सोन्याच्या ध्वजासह, प्रभू शेष, अनंत, फार भाग्यवान आणि हलवता न येणारा, तोही हलला.
दीप्तान्यन्तर्जलस्थानि पृथिवीधरणानि च तदा क्रुद्धेन महता कम्पितानि समन्ततः
पृथ्वीला आधार देणारे, पाण्याखाली असलेले जाज्वल्य तेजाचे आधार त्या रागीटाने सर्व बाजूंनी हलवले.
नागास्तेजोधराश्चापि पातालतलचारिणः हिरण्यकशिपुर्दैत्यस् तदा संस्पृष्टवान्महीम्
ते तेजस्वी नाग, पाताळात वावरणारे, त्या वेळी हिरण्यकशिपू या दैत्याने पृथ्वीला स्पर्श केला.
संदष्टौष्ठपुटः क्रोधाद् वाराह इव पूर्वजः नदी भागीरथी चैव सरयूः कौशिकी तथा
मोठ्या भावाने रागाने ओठ दाबले, जसा रागावलेला वराह असतो. भागीरथी, सरयू आणि कौशिकी या नद्याही तिथे होत्या.
यमुना त्वथ कावेरी कृष्णवेणा च निम्नगा सुवेणा च महाभागा नदी गोदावरी तथा
नंतर यमुना, कावेरी, कृष्णवेणा, खोल वाहणारी सुवेणा आणि तेजस्वी गोदावरी या नद्या तिथे होत्या.
चर्मण्वती च सिन्धुश्च तथा नदनदीपतिः कमलप्रभवश्चैव शोणो मणिनिभोदकः
चर्मण्वती, सिंधू आणि नद्यांचा राजा, कमलाप्रभव आणि शोण, ज्याचे पाणी मण्यांसारखे चमकत होते.
नर्मदा शुभतोया च तथा वेत्रवती नदी गोमती गोकुलाकीर्णा तथा पूर्वसरस्वती
शुद्ध पाण्याची नर्मदा, वेत्रवती, गायींनी भरलेली गोमती आणि प्राचीन सरस्वती या नद्या तिथे होत्या.
मही कालमही चैव तमसा पुष्पवाहिनी जम्बूद्वीपं रत्नवटं सर्वरत्नोपशोभितम्
मही, कालमही, फुलांनी वाहणारी तमसा, जंबूद्वीप, रत्नांनी सजलेला रत्नवट हे सर्व तिथे होते.
सुवर्णप्रकटं चैव सुवर्णाकरमण्डितम् महानदं च लौहित्यं शैलकाननशोभितम्
सुवर्णाने उजळलेले सुवर्णप्रकट, सुवर्णाच्या खाणींनी सजलेले, डोंगर आणि जंगलांनी शोभलेला मोठा लोहित्या नदी तिथे होती.
पत्तनं कोशकरणम् ऋषिवीरजनाकरम् मागधाश्च महाग्रामा मुण्डाः शुङ्गास्तथैव च
पत्तन हे नगर, कोष, ऋषी आणि वीरांनी वसलेले, मगधांचे मोठे गावे, मुंड आणि शुंग हेही तिथे होते.
सुह्मा मल्ला विदेहाश्च मालवाः काशिकोसलाः भवनं वैनतेयस्य दैत्येन्द्रेणाभिकम्पितम्
सुघ्म, मल्ल, विदेह, मालव, काशी-कोसल हे सर्व, आणि गरुडाचे घर, जे दैत्यराजाने हादरवले होते.
कैलासशिखराकारं यत्कृतं विश्वकर्मणा रक्ततोयो महाभीमो लौहित्यो नाम सागरः
विश्वकर्म्याने कैलास शिखरासारखे घडवलेले, लाल पाण्याचा, अत्यंत भयंकर असा लोहित्य नावाचा समुद्र तिथे होता.
उदयश्च महाशैल उच्छ्रितः शतयोजनम् सुवर्णवेदिकः श्रीमान् मेघपङ्क्तिनिषेवितः
उदय नावाचा मोठा डोंगर, शंभर योजन उंच, सुवर्णाची पायरी असलेला, तेजस्वी आणि ढगांच्या रांगा जिथे वावरतात.
भ्राजमानो ऽर्कसदृशैर् जातरूपमयैर्द्रुमैः शालैस्तालैस्तमालैश्च कर्णिकारैश्च पुष्पितैः
सूर्यासारख्या तेजस्वी, सोन्याच्या झाडांनी, शाल, ताल, तमाळ आणि फुललेल्या कर्णिकारांनी शोभलेला.
अयोमुखश्च विख्यातः पर्वतो धातुमण्डितः तमालवनगन्धश्च पर्वतो मलयः शुभः
प्रसिद्ध असा अयोमुख पर्वत, धातूंनी सजलेला, तमाळवनाच्या सुगंधाने भरलेला शुभ मल्याचाही पर्वत तिथे होता.
सुराष्ट्राश्च सबाह्लीकाः शूराभीरास्तथैव च भोजाः पाण्ड्याश्च वङ्गाश्च कलिङ्गास्ताम्रलिप्तकाः
सुराष्ट्र, बाह्लिक, शूर आभीर, भोज, पांड्य, वंग, कलिंग आणि ताम्रलिप्त हे सर्व तिथे होते.
तथैवौण्ड्राश्च पौण्ड्राश्च वामचूडाः सकेरलाः क्षोभितास्तेन दैत्येन सदेवाश्चाप्सरोगणाः
उंड्र, पौंड्र, वामचूड आणि केरळचे लोक, त्या दैत्याने हलवलेले, देव आणि अप्सरांच्या समूहांसह.
अगस्त्यभवनं चैव यदगम्यं कृतं पुरा सिद्धचारणसंघश्च विप्रकीर्णं मनोहरम्
अगस्त्यांचे निवासस्थान, पूर्वी जे अगम्य होते, सिद्ध आणि चारणांचा मोहक समूह, विखुरलेला तिथे होता.
विचित्रनानाविहगं सुपुष्पितमहाद्रुमम् जातरूपमयैः शृङ्गैर् अप्सरोगणनादितम्
नानाविध सुंदर पक्ष्यांनी भरलेले, फुललेल्या मोठ्या झाडांनी, सोन्याच्या शिखरांनी आणि अप्सरांच्या गाण्यांनी निनादलेले.