प्रासैः पाशैश्च खड्गैश्च गदाभिर्मुसलैस्तथा वज्रैरशनिभिश्चैव साग्निभिश्च महाद्रुमैः
भाले, दोर, तलवारी, गदा, मुसळ, वज्र, चाबूक, जळते लाकूड आणि मोठ्या झाडांनी त्यांनी हल्ला केला.
मुद्गरैर्भिन्दिपालैश्च शिलोलूखलपर्वतैः शतघ्नीभिश्च दीप्ताभिर् दण्डैरपि सुदारुणैः
मुद्गर, भिंडिपाळ, मोठे दगड, ओखळ, पर्वतशिखरे, प्रज्वलित शतघ्नी आणि भयंकर दंड यांनीही ते सज्ज झाले.
ते दानवाः पाशगृहीतहस्ता महेन्द्रतुल्याशनिवज्रवेगाः समन्ततो ऽभ्युद्यतबाहुकायाः स्थितास्त्रिशीर्षा इव नागपाशाः
त्या दानवांनी हातात दोर धरले होते, त्यांच्या वेगाला इंद्राच्या वज्रासारखा वेग होता, सगळीकडे हात उंचावलेले, जणू त्रिशिर नागपाश उभे आहेत तसे दिसत होते.
सुवर्णमालाकुलभूषिताङ्गाः पीतांशुकाभोगविभाविताङ्गाः मुक्तावलीदामसनाथकक्षा हंसा इवाभान्ति विशालपक्षाः
त्यांच्या अंगावर सोन्याच्या माळा, पिवळ्या वस्त्रांची शोभा, कंबरेला मोत्यांच्या माळा—ते रुंद पंखांच्या हंसांसारखे चमकत होते.
तेषां तु वायुप्रतिमौजसां वै केयूरमौलीवलयोत्कटानाम् तान्युत्तमाङ्गान्यभितो विभान्ति प्रभातसूर्यांशुसमप्रभाणि
त्यांच्यात वाऱ्यासारखी ऊर्जा असलेले, सुंदर केयूर, मुकुट आणि कडे घातलेले, त्यांच्या डोक्यावरती प्रातःकाळच्या सूर्यकिरणांसारखी तेजस्विता दिसत होती.
खराः खरमुखाश्चैव मकराशीविषाननाः ईहामृगमुखाश्चान्ये वराहमुखसंस्थिताः
काहींचे तोंड गाढवाचे, काहींचे मगर आणि विषारी सापासारखे, काहींचे मृगाचे, तर काहींचे डुकरासारखे होते.
बालसूर्यमुखाश्चान्ये धूमकेतुमुखास्तथा अर्धचन्द्रार्धवक्त्राश्च अग्निदीप्तमुखास्तथा
काहींचे तोंड उगवत्या सूर्यासारखे, काहींचे धूमकेतूसारखे, काहींचे अर्धचंद्रासारखे किंवा अर्धवट, तर काहींचे अग्नीप्रमाणे प्रज्वलित होते.
हंसकुक्कुटवक्त्राश्च व्यादितास्या भयावहाः सिंहास्या लेलिहानाश्च काकगृध्रमुखास्तथा
काहींचे तोंड हंस, कोंबडा यांसारखे, मोठ्या भीतीदायक तोंडांनी, काहींचे सिंहासारखे, जीभ चाटणारे, तर काहींचे कावळा आणि गिधाडासारखे होते.
द्विजिह्वका वक्रशीर्षास् तथोल्कामुखसंस्थिताः महाग्राहमुखाश्चान्ये दानवा बलदर्पिताः
काहींना दोन जिव्हा, वाकडी डोकी, उल्केसारखे तोंड, तर काही बलशाली दानवांना मोठ्या माशासारखे तोंड होते आणि ते आपल्या सामर्थ्यावर गर्वित होते.
शैलसंवर्ष्मणस् तस्य शरीरे शरवृष्टिभिः अवध्यस्य मृगेन्द्रस्य न व्यथां चक्रुराहवे
त्यांची शरीरं पर्वतासारखी मोठी असूनही, त्यांनी सिंहावर बाणांचा पाऊस पाडला, तरीही त्या अजेय मृगराजाला युद्धात काहीच भीती वाटली नाही.
एवं भूयो ऽपरान्घोरान् असृजन्दानवेश्वराः मृगेन्द्रस्योपरि क्रुद्धा निःश्वसन्त इवोरगाः
मग दानवांचे सर्व प्रमुख अत्यंत रागावले आणि त्यांनी पुन्हा भयंकर अस्त्रे सिंहावर सोडली, जणू काही साप फुत्कार काढत आहेत तशी त्यांची श्वासोच्छ्वासे होत होती.
ते दानवशरा घोरा दानवेन्द्रसमीरिताः विलयं जग्मुराकाशे खद्योता इव पर्वते
दानवराजाने सोडलेली ती भयंकर बाण आकाशात डोंगरावरच्या काजव्यांसारखी क्षणात नाहीशी झाली.
ततश्चक्राणि दिव्यानि दैत्याः क्रोधसमन्विताः मृगेन्द्रायासृजन्नाशु ज्वलितानि समन्ततः
तेव्हा क्रोधाने भरलेल्या दैत्यांनी सर्व बाजूंनी सिंहावर झपाट्याने तेजस्वी, दिव्य चक्रे फेकली.
तैरासीद्गगनं चक्रैः संपतद्भिरितस्ततः युगान्ते संप्रकाशद्भिश् चन्द्रादित्यग्रहैरिव
ती चक्रे इकडून तिकडे उडताना आकाश उजळून निघाले, जणू युगाच्या शेवटी चंद्र-सूर्य आणि ग्रहांच्या तेजाने आकाश प्रकाशले आहे.
तानि सर्वाणि चक्राणि मृगेन्द्रेण महात्मना ग्रस्तान्युदीर्णानि तदा पावकार्चिःसमानि वै
त्या सर्व चक्रांना, जी जणू अग्नीच्या ज्वाळांसारखी प्रज्वलित होती, त्या क्षणी महात्मा सिंहाने गिळून टाकली.
तानि चक्राणि वदने विशमानानि भान्ति वै मेघोदरदरीष्वेव चन्द्रसूर्यग्रहा इव
ती चक्रे सिंहाच्या तोंडात जाताना मेघांच्या गुहेत चंद्र-सूर्यग्रहण जसे चमकते तसे भासत होती.
हिरण्यकशिपुर्दैत्यो भूयः प्रासृजदूर्जिताम् शक्तिं प्रज्वलितां घोरां धौतशस्त्रतडित्प्रभाम्
हिरण्यकशिपू दैत्याने पुन्हा एकदा भीषण, प्रज्वलित अशी, वीजेसारखी चमकणारी भयानक शक्ती सोडली.
तामापतन्तीं सम्प्रेक्ष्य मृगेन्द्रः शक्तिमुज्ज्वलाम् हुंकारेणैव रौद्रेण बभञ्ज भगवांस्तदा
ती तेजस्वी शक्ती वेगाने येताना पाहून सिंहाने एक प्रचंड गर्जना केली आणि त्या आवाजाने ती शक्ती ताबडतोब फोडून टाकली.
रराज भग्ना सा शक्तिर् मृगेन्द्रेण महीतले सविस्फुलिङ्गा ज्वलिता महोल्केव दिवश्च्युता
ती तुटलेली शक्ती सिंहामुळे पृथ्वीवर पडली आणि मोठ्या उल्केसारखी जळत, ठिणग्यांसह चमकत होती.
नाराचपङ्क्तिः सिंहस्य प्राप्ता रेजे ऽविदूरतः नीलोत्पलपलाशानां मालेवोज्ज्वलदर्शना
सिंहाजवळ एक बाणांची रांग आली, ती इतकी उजळ दिसत होती की जणू निळ्या कमळांच्या आणि पळाशाच्या पानांची माळच आहे.
स गर्जित्वा यथान्यायं विक्रम्य च यथासुखम् तत्सैन्यम् उत्सारितवांस् तृणाग्राणीव मारुतः
तो सिंह योग्य त्या रीतीने गरजला, मनसोक्तपणे पुढे गेला आणि वाऱ्याने गवताचे पाते जसे उडवते तसे त्याने ते सैन्य उधळून लावले.
ततो ऽश्मवर्षं दैत्येन्द्रा व्यमृजन्त नभोगताः नगमात्रैः शिलाखण्डैर् गिरिशृङ्गैर्महाप्रभैः
मग दैत्यांचे प्रमुख आकाशातून पर्वताएवढ्या मोठ्या दगडांचे तुकडे आणि शिखरे फेकून दगडांचा पाऊस पाडू लागले.
तदश्मवर्षं सिंहस्य महन्मूर्धनि पातितम् दिशो दश विकीर्णा वै खद्योतप्रकरा इव
तो दगडांचा पाऊस सिंहाच्या मोठ्या डोक्यावर पडला आणि सर्व दहा दिशांना काजव्यांच्या झुंडीप्रमाणे विखुरला.
तदाश्मौघैर् दैत्यगणाः पुनः सिंहमरिंदमम् छादयांचक्रिरे मेघा धाराभिरिव पर्वतम्
त्या वेळी दैत्यांच्या सैन्याने मोठ्या प्रमाणात दगडांचा मारा करून शत्रूंचा नाश करणाऱ्या सिंहाला जणू ढग पर्वत झाकतात तसे झाकून टाकले.
न च तं चालयामासुर् दैत्यौघा देवसत्तमम् भीमवेगो ऽचलश्रेष्ठं समुद्र इव मन्दरम्
पण त्या भयंकर वेगवान दैत्यांच्या झुंडीही त्या श्रेष्ठ देवाला हलवू शकल्या नाहीत, जसा समुद्र मोठ्या पर्वताला हलवू शकत नाही.
ततो ऽश्मवर्षे विहते जलवर्षमनन्तरम् धाराभिरक्षमात्राभिः प्रादुरासीत्समन्ततः
मग दगडांचा पाऊस थांबल्यावर लगेचच पावसाच्या धारा सर्वत्र पडू लागल्या.
नभसः प्रच्युता धारास् तिग्मवेगाः समन्ततः आवृत्य सर्वतो व्योम दिशश्चोपदिशस्तथा
आकाशातून वेगाने पडणाऱ्या त्या धारांनी सर्व आकाश, सर्व दिशा आणि उपदिशा झाकून टाकल्या.
धारा दिवि च सर्वत्र वसुधायां च सर्वशः न स्पृशन्ति च ता देवं निपतन्त्यो ऽनिशं भुवि
त्या धारा आकाशात आणि पृथ्वीवर सर्वत्र पडत होत्या, पण त्या देवाला कधीच स्पर्श करू शकल्या नाहीत, जरी त्या अखंडपणे खाली पडत होत्या.
बाह्यतो ववृषुर्वर्षं नोपरिष्टाच्च ववृषुः मृगेन्द्रप्रतिरूपस्य स्थितस्य युधि मायया
बाहेर पाऊस पडत होता, पण वरून काहीच पडत नव्हतं. युद्धात सिंहासारखा उभा असलेल्या त्याच्यावर माया केली होती.
हते ऽश्मवर्षे तुमुले जलवर्षे च शोषिते सो ऽसृजद्दानवो मायाम् अग्निवायुसमीरिताम्
जेव्हा ती प्रचंड दगडांची वृष्टी थांबवली गेली आणि पाण्याचा पाऊस सुकवला गेला, तेव्हा त्या दैत्याने अग्नी आणि वाऱ्याने चालवलेली माया सोडली.