रौद्रं तथोग्रं शूलं च कङ्कालं मुसलं तथा मोहनं शोषणं चैव संतापनविलापनम्
त्याने रौद्र, भीषण त्रिशूळ, कंकाळ, गदा, मोह करणारे, वाळवणारे, तापवणारे आणि शोक निर्माण करणारे अस्त्रही वापरले.
वायव्यं मथनं चैव कापालमथ कैङ्करम् तथाप्रतिहतां शक्तिं क्रौञ्चमस्त्रं तथैव च
त्याने वायव्य, मथन, कपाल, कैङ्कर, अपराजित शक्ती आणि क्रौंच अस्त्र यांचा वापर केला.
अस्त्रं ब्रह्मशिरश्चैव सोमास्त्रं शिशिरं तथा कम्पनं शातनं चैव त्वाष्ट्रं चैव सुभैरवम्
ब्रह्मशिर, सोम, शिशिर, कंपन, शातन, त्वष्ट्र आणि सुभैरव ही अस्त्रे त्याने वापरली.
कालमुद्गरमक्षोभ्यं तपनं च महाबलम् संवर्तनं मोहनं च तथा मायाधरं परम्
कालमुद्गर, अक्षम्य, बलवान तापन, संवर्तन, मोहन आणि श्रेष्ठ मायाधर ही अस्त्रेही त्याच्या हाती होती.
गान्धर्वमस्त्रं दयितम् असिरत्नं च नन्दकम् प्रस्वापनं प्रमथनं वारुणं चास्त्रमुत्तमम् अस्त्रं पाशुपतं चैव यस्याप्रतिहता गतिः
गंधर्वास्त्र, प्रिय असिरत्न, नंदक, प्रस्वापन, प्रमथन, उत्तम वारुणास्त्र आणि ज्याची गती कुणीही थांबवू शकत नाही असे पाशुपत अस्त्र त्याच्याकडे होते.
अस्त्रं हयशिरश्चैव ब्राह्ममस्त्रं तथैव च नारायणास्त्रमैन्द्रं च सार्पमस्त्रं तथाद्भुतम्
हयशिर, ब्रह्म, नारायण, इंद्र आणि अद्भुत सर्पास्त्रही त्याने सोडली.
पैशाचमस्त्रमजितं शोषदं शामनं तथा महाबलं भावनं च प्रस्थापनविकम्पने
अजिंक्य पैशाचिक, शोषण, शमन, महाबल, भावन, प्रस्थापन आणि विकंपन ही अस्त्रेही त्याने वापरली.
एतान्यस्त्राणि दिव्यानि हिरण्यकशिपुस्तदा असृजन्नरसिंहस्य दीप्तस्याग्नेरिवाहुतिम्
ही सर्व दिव्य अस्त्रे त्या वेळी हिरण्यकशिपूने प्रज्वलित नरसिंहावर अग्नीमध्ये आहुती टाकावी तशी सोडली.
अस्त्रैः प्रज्वलितैः सिंहम् आवृणोदसुरोत्तमः विवस्वान् घर्मसमये हिमवन्तमिवांशुभिः
त्या प्रज्वलित अस्त्रांनी असुरश्रेष्ठाने सिंहाला वेढले, जणू उन्हाळ्यात सूर्याच्या किरणांनी हिमालय वेढावा तसे.
स ह्यमर्षानिलोद्भूतो दैत्यानां सैन्यसागरः क्षणेन प्लावयामास मैनाकमिव सागरः
त्या वेळी दैत्यांच्या सैन्याचा समुद्र रागाच्या वाऱ्याने उसळला आणि क्षणातच तो समुद्र मेनक पर्वतावर उसळावा तसा पसरला.
प्रासैः पाशैश्च खड्गैश्च गदाभिर्मुसलैस्तथा वज्रैरशनिभिश्चैव साग्निभिश्च महाद्रुमैः
भाले, दोर, तलवारी, गदा, मुसळ, वज्र, चाबूक, जळते लाकूड आणि मोठ्या झाडांनी त्यांनी हल्ला केला.
मुद्गरैर्भिन्दिपालैश्च शिलोलूखलपर्वतैः शतघ्नीभिश्च दीप्ताभिर् दण्डैरपि सुदारुणैः
मुद्गर, भिंडिपाळ, मोठे दगड, ओखळ, पर्वतशिखरे, प्रज्वलित शतघ्नी आणि भयंकर दंड यांनीही ते सज्ज झाले.
ते दानवाः पाशगृहीतहस्ता महेन्द्रतुल्याशनिवज्रवेगाः समन्ततो ऽभ्युद्यतबाहुकायाः स्थितास्त्रिशीर्षा इव नागपाशाः
त्या दानवांनी हातात दोर धरले होते, त्यांच्या वेगाला इंद्राच्या वज्रासारखा वेग होता, सगळीकडे हात उंचावलेले, जणू त्रिशिर नागपाश उभे आहेत तसे दिसत होते.
सुवर्णमालाकुलभूषिताङ्गाः पीतांशुकाभोगविभाविताङ्गाः मुक्तावलीदामसनाथकक्षा हंसा इवाभान्ति विशालपक्षाः
त्यांच्या अंगावर सोन्याच्या माळा, पिवळ्या वस्त्रांची शोभा, कंबरेला मोत्यांच्या माळा—ते रुंद पंखांच्या हंसांसारखे चमकत होते.
तेषां तु वायुप्रतिमौजसां वै केयूरमौलीवलयोत्कटानाम् तान्युत्तमाङ्गान्यभितो विभान्ति प्रभातसूर्यांशुसमप्रभाणि
त्यांच्यात वाऱ्यासारखी ऊर्जा असलेले, सुंदर केयूर, मुकुट आणि कडे घातलेले, त्यांच्या डोक्यावरती प्रातःकाळच्या सूर्यकिरणांसारखी तेजस्विता दिसत होती.
खराः खरमुखाश्चैव मकराशीविषाननाः ईहामृगमुखाश्चान्ये वराहमुखसंस्थिताः
काहींचे तोंड गाढवाचे, काहींचे मगर आणि विषारी सापासारखे, काहींचे मृगाचे, तर काहींचे डुकरासारखे होते.
बालसूर्यमुखाश्चान्ये धूमकेतुमुखास्तथा अर्धचन्द्रार्धवक्त्राश्च अग्निदीप्तमुखास्तथा
काहींचे तोंड उगवत्या सूर्यासारखे, काहींचे धूमकेतूसारखे, काहींचे अर्धचंद्रासारखे किंवा अर्धवट, तर काहींचे अग्नीप्रमाणे प्रज्वलित होते.
हंसकुक्कुटवक्त्राश्च व्यादितास्या भयावहाः सिंहास्या लेलिहानाश्च काकगृध्रमुखास्तथा
काहींचे तोंड हंस, कोंबडा यांसारखे, मोठ्या भीतीदायक तोंडांनी, काहींचे सिंहासारखे, जीभ चाटणारे, तर काहींचे कावळा आणि गिधाडासारखे होते.
द्विजिह्वका वक्रशीर्षास् तथोल्कामुखसंस्थिताः महाग्राहमुखाश्चान्ये दानवा बलदर्पिताः
काहींना दोन जिव्हा, वाकडी डोकी, उल्केसारखे तोंड, तर काही बलशाली दानवांना मोठ्या माशासारखे तोंड होते आणि ते आपल्या सामर्थ्यावर गर्वित होते.
शैलसंवर्ष्मणस् तस्य शरीरे शरवृष्टिभिः अवध्यस्य मृगेन्द्रस्य न व्यथां चक्रुराहवे
त्यांची शरीरं पर्वतासारखी मोठी असूनही, त्यांनी सिंहावर बाणांचा पाऊस पाडला, तरीही त्या अजेय मृगराजाला युद्धात काहीच भीती वाटली नाही.
एवं भूयो ऽपरान्घोरान् असृजन्दानवेश्वराः मृगेन्द्रस्योपरि क्रुद्धा निःश्वसन्त इवोरगाः
मग दानवांचे सर्व प्रमुख अत्यंत रागावले आणि त्यांनी पुन्हा भयंकर अस्त्रे सिंहावर सोडली, जणू काही साप फुत्कार काढत आहेत तशी त्यांची श्वासोच्छ्वासे होत होती.
ते दानवशरा घोरा दानवेन्द्रसमीरिताः विलयं जग्मुराकाशे खद्योता इव पर्वते
दानवराजाने सोडलेली ती भयंकर बाण आकाशात डोंगरावरच्या काजव्यांसारखी क्षणात नाहीशी झाली.
ततश्चक्राणि दिव्यानि दैत्याः क्रोधसमन्विताः मृगेन्द्रायासृजन्नाशु ज्वलितानि समन्ततः
तेव्हा क्रोधाने भरलेल्या दैत्यांनी सर्व बाजूंनी सिंहावर झपाट्याने तेजस्वी, दिव्य चक्रे फेकली.
तैरासीद्गगनं चक्रैः संपतद्भिरितस्ततः युगान्ते संप्रकाशद्भिश् चन्द्रादित्यग्रहैरिव
ती चक्रे इकडून तिकडे उडताना आकाश उजळून निघाले, जणू युगाच्या शेवटी चंद्र-सूर्य आणि ग्रहांच्या तेजाने आकाश प्रकाशले आहे.
तानि सर्वाणि चक्राणि मृगेन्द्रेण महात्मना ग्रस्तान्युदीर्णानि तदा पावकार्चिःसमानि वै
त्या सर्व चक्रांना, जी जणू अग्नीच्या ज्वाळांसारखी प्रज्वलित होती, त्या क्षणी महात्मा सिंहाने गिळून टाकली.
तानि चक्राणि वदने विशमानानि भान्ति वै मेघोदरदरीष्वेव चन्द्रसूर्यग्रहा इव
ती चक्रे सिंहाच्या तोंडात जाताना मेघांच्या गुहेत चंद्र-सूर्यग्रहण जसे चमकते तसे भासत होती.
हिरण्यकशिपुर्दैत्यो भूयः प्रासृजदूर्जिताम् शक्तिं प्रज्वलितां घोरां धौतशस्त्रतडित्प्रभाम्
हिरण्यकशिपू दैत्याने पुन्हा एकदा भीषण, प्रज्वलित अशी, वीजेसारखी चमकणारी भयानक शक्ती सोडली.
तामापतन्तीं सम्प्रेक्ष्य मृगेन्द्रः शक्तिमुज्ज्वलाम् हुंकारेणैव रौद्रेण बभञ्ज भगवांस्तदा
ती तेजस्वी शक्ती वेगाने येताना पाहून सिंहाने एक प्रचंड गर्जना केली आणि त्या आवाजाने ती शक्ती ताबडतोब फोडून टाकली.
रराज भग्ना सा शक्तिर् मृगेन्द्रेण महीतले सविस्फुलिङ्गा ज्वलिता महोल्केव दिवश्च्युता
ती तुटलेली शक्ती सिंहामुळे पृथ्वीवर पडली आणि मोठ्या उल्केसारखी जळत, ठिणग्यांसह चमकत होती.
नाराचपङ्क्तिः सिंहस्य प्राप्ता रेजे ऽविदूरतः नीलोत्पलपलाशानां मालेवोज्ज्वलदर्शना
सिंहाजवळ एक बाणांची रांग आली, ती इतकी उजळ दिसत होती की जणू निळ्या कमळांच्या आणि पळाशाच्या पानांची माळच आहे.