नारायण महाभाग देवास्त्वां शरणं गताः त्रायस्व जहि दैत्येन्द्रं हिरण्यकशिपुं प्रभो
"नारायण, महाभाग, आम्ही देवता तुझ्या आश्रयाला आलो आहोत. प्रभो, आम्हाला वाचव आणि राक्षसांचा राजा हिरण्यकशिपूचा वध कर."
त्वं हि नः परमो धाता त्वं हि नः परमो गुरुः त्वं हि नः परमो देवो ब्रह्मादीनां सुरोत्तम
"तूच आमचा सर्वोच्च सर्जनहार आहेस, तूच आमचा श्रेष्ठ गुरु आहेस, तूच आमचा परमेश्वर आहेस, ब्रह्मा आणि इतर सर्व देवांमध्ये सर्वोच्च आहेस."
भयं त्यजध्वममरा अभयं वो ददाम्यहम् तथैव त्रिदिवं देवाः प्रतिपद्यत मा चिरम्
"अमरांनो, भीती सोडा; मी तुम्हाला निर्भयता देतो. तसेच, देवांनो, लवकरच पुन्हा तुमचे स्वर्गलोक मिळवा, विलंब करू नका."
एषो ऽहं सगणं दैत्यं वरदानेन दर्पितम् अवध्यममरेन्द्राणां दानवेन्द्रं निहन्म्यहम्
"हा वरामुळे गर्विष्ठ झालेला आणि आपल्या गणांसह असलेला राक्षस, अमरांच्या राजांना जरी मारता येत नसेल, तरी मी हा दानवांचा राजा नक्कीच ठार करीन."
एवमुक्त्वा तु भगवान् विसृज्य त्रिदशेश्वरान् वधं संकल्पयामास हिरण्यकशिपोः प्रभुः
असे म्हणून, भगवान विष्णूंनी देवतांच्या राजांना परत पाठवले आणि हिरण्यकशिपूचा वध करण्याचा निर्धार केला.
साहाय्यं च महाबाहुर् ओंकारं गृह्य सत्वरम् अथौंकारसहायस्तु भगवान्विष्णुरव्ययः
मग, महाबाहू भगवान विष्णूंनी तत्काळ 'ॐ' या अक्षराचा आधार घेतला आणि त्या 'ॐ' च्या सहाय्याने युद्धासाठी सिद्ध झाले.
हिरण्यकशिपुस्थानं जगाम हरिरीश्वरः तेजसा भास्कराकारः शशी कान्त्येव चापरः
हरि, प्रभू, सूर्याप्रमाणे तेजस्वी आणि चंद्रासारखा सुंदर, हिरण्यकशिपूच्या निवासस्थानी गेले.
नरस्य कृत्वार्धतनुं सिंहस्यार्धतनुं तथा नारसिंहेन वपुषा पाणिं संस्पृश्य पाणिना
मग, भगवानाने अर्धा मानव आणि अर्धा सिंह असे नरसिंह रूप धारण केले आणि आपल्या हाताने हिरण्यकशिपूचा हात पकडला.
ततो ऽपश्यत विस्तीर्णां दिव्यां रम्यां मनोरमाम् सर्वकामयुतां शुभ्रां हिरण्यकशिपोः सभाम्
त्यानंतर त्याने हिरण्यकशिपूची विशाल, दिव्य, रम्य आणि मनोहर, सर्व इच्छांनी परिपूर्ण आणि शुभ्र अशी सभा पाहिली.
विस्तीर्णां योजनशतं शतमध्यर्धमायताम् वैहायसीं कामगमां पञ्चयोजनविस्तृताम्
ती सभा शंभर दीड योजन लांब, आकाशात विहरणारी, इच्छेनुसार जाऊ शकणारी आणि पाच योजन रुंद अशी अत्यंत विशाल होती.
जराशोकक्लमापेतां निष्प्रकम्पां शिवां सुखाम् वेश्महर्म्यवतीं रम्यां ज्वलन्तीमिव तेजसा
ती जागा वृद्धत्व, दुःख आणि थकवा यांपासून मुक्त आहे, स्थिर, मंगलमय आणि सुखद आहे. ती राजवाड्यासारखी शोभिवंत असून तेजाने उजळून निघाल्यासारखी भासते.
अन्तःसलिलसंयुक्तां विहितां विश्वकर्मणा दिव्यरत्नमयैर्वृक्षैः फलपुष्पप्रदैर्युताम्
ती जागा आतून पाण्याने युक्त आहे, विश्वकर्म्याने तयार केलेली आहे, दिव्य रत्नांनी बनवलेल्या झाडांनी सजलेली असून, ती झाडे फळे आणि फुले देतात.
नीलपीतसितश्यामैः कृष्णैर्लोहितकैरपि अवतानैस्तथा गुल्मैर् मञ्जरीशतधारिभिः
तिथे निळ्या, पिवळ्या, पांढऱ्या, काळ्या, तांबड्या अशा विविध रंगांची झाडे आणि त्याचबरोबर गडद झुडपे आहेत, ज्यावर शेकडो फुलांच्या मंजऱ्या फुललेल्या आहेत.
सिताभ्रघनसंकाशा प्लवन्तीव व्यदृश्यत रश्मिवती भास्वरा च दिव्यगन्धमनोरमा
ती जागा शुभ्र मेघांच्या राशीसारखी दिसते, जणू काही तरंगत आहे, प्रकाशमान आणि तेजस्वी आहे, तसेच दिव्य सुवासाने मन मोहून टाकते.
सुसुखा न च दुःखा सा न शीता न च घर्मदा न क्षुत्पिपासे ग्लानिं वा प्राप्य तां प्राप्नुवन्ति ते
ती जागा अत्यंत सुखद आहे, तिथे कोणतेही दुःख नाही, ना थंडी आहे ना उष्णता. जेथे पोहोचतात त्यांना भूक, तहान किंवा थकवा कधीच जाणवत नाही.
नानारूपैरुपकृतां विचित्रैरतिभास्वरैः स्तम्भैर्न विभृता सा वै शाश्वती चाक्षपा सदा
ती जागा अनेक प्रकारच्या सुंदर आणि तेजस्वी खांबांनी सजलेली आहे, पण त्यावर आधारलेली नाही. ती शाश्वत आणि कधीही कमी न होणारी आहे.
अति चन्द्रं च सूर्यं च शिखिनं च स्वयंप्रभा दीप्यते नाकपृष्ठस्था भासयन्तीव भास्करम्
ती जागा चंद्र, सूर्य आणि अग्नीपेक्षाही उज्ज्वल आहे, स्वतःच्या प्रकाशाने उजळते, स्वर्गाच्या शिखरावर चमकत आहे आणि जणू सूर्यालाही प्रकाश देते.
सर्वे च कामाः प्रचुरा ये दिव्या ये च मानुषाः रसयुक्तं प्रभूतं च भक्ष्यभोज्यमनन्तकम्
तिथे सर्व दिव्य आणि मानवी इच्छा भरपूर प्रमाणात पूर्ण होतात; चवदार आणि विपुल अन्न-पाणी कधीही संपत नाही.
पुण्यगन्धस्रजश्चात्र नित्यपुष्पफलद्रुमाः उष्णे शीतानि तोयानि शीते चोष्णानि सन्ति च
तिथे सुगंधी हार, नेहमी फुलणारी आणि फळे येणारी झाडे आहेत; उष्णतेत गार पाणी मिळते आणि थंडीत उबदार पाणी मिळते.
पुष्पिताग्रा महाशाखाः प्रवालाङ्कुरधारिणः लतावितानसंछन्ना नदीषु च सरःसु च
फुलांनी डवरलेली, मोठ्या फांद्या असलेली, कोवळ्या कोंबांनी सजलेली झाडे, वेलींनी झाकलेली आहेत, आणि त्या नद्यांमध्ये व सरोवरांमध्ये आहेत.
वृक्षान्बहुविधांस्तत्र मृगेन्द्रो ददृशे प्रभुः गन्धवन्ति च पुष्पाणि रसवन्ति फलानि च
त्या ठिकाणी प्रभूंनी अनेक प्रकारची झाडे पाहिली, ज्यावर सुगंधी फुले आणि स्वादिष्ट फळे लागलेली होती.
नातिशीतानि नोष्णानि तत्र तत्र सरांसि च अपश्यत्सर्वतीर्थानि सभायां तस्य स प्रभुः
त्यांनी तेथे अशा सरोवरांचे दर्शन घेतले, जी ना फार थंड ना फार गरम होती, आणि सभागृहात सर्व तीर्थांचेही दर्शन घेतले.
नलिनैः पुण्डरीकैश्च शतपत्त्रैः सुगन्धिभिः रक्तैः कुवलयैर्नीलैः कुमुदैः संवृतानि च
ती सरोवरे कमळ, पांढरी कमळे, शतदल फुलांनी, सुगंधी फुलांनी, लाल कुंद आणि निळ्या कुमुदांनी व्यापलेली होती.
सुकान्तैर्धार्तराष्ट्रैश्च राजहंसैश्च सुप्रियैः कारण्डवैश्चक्रवाकैः सारसैः कुररैरपि
तिथे सुंदर धातराष्ट्र पक्षी, राजहंस, प्रिय कारण्डव, चक्रवाक, सारस आणि कुरर पक्षी होते.
विमलैः स्फाटिकाभैश्च पाण्डुरच्छदनैर्द्विजैः बहुहंसोपगीतानि सारसाभिरुतानि च
स्वच्छ, स्फटिकासारखे, फिकट रंगाचे पक्षी, अनेक हंसांनी गायलेली आणि सारसांच्या आवाजाने भरलेली ती सरोवरे होती.
गन्धवत्यः शुभास्तत्र पुष्टमञ्जरिधारिणीः दृष्टवान्पर्वताग्रेषु नानापुष्पधरा लताः
त्या पर्वतशिखरांवर प्रभूंनी शुभ्र, सुगंधी, भरपूर मंजऱ्या असलेल्या, विविध फुलांनी सजलेल्या वेलींना पाहिले.
केतक्यशोकसरलाः पुंनागतिलकार्जुनाः चूता नीपाः प्रस्थपुष्पाः कदम्बा बकुला धवाः
तिथे केतकी, अशोक, सरळ, पुंनाग, तिलक, अर्जुन, आंबा, नीप, प्रस्थपुष्प, कदंब, बकुळ आणि धवाची झाडे होती.
प्रियङ्गुपाटलावृक्षाः शाल्मल्यः सहरिद्रकाः सालास्तालास्तमालाश्च चम्पकाश्च मनोरमाः
प्रियंगु, पाटल, शाल्मली, हरिद्र, साल, ताड, तमाल आणि रमणीय चंपकाची झाडे तिथे होती.
तथैवान्ये व्यराजन्त सभायां पुष्पिता द्रुमाः विद्रुमाश्च द्रुमाश्चैव ज्वलिताग्निसमप्रभाः
त्याचप्रमाणे, सभागृहात फुलांनी बहरलेली झाडं शोभून दिसत होती आणि प्रवाळाच्या झाडांसह इतर झाडंही प्रज्वलित अग्नीच्या तेजाने उजळून निघाली होती.
स्कन्धवन्तः सुशाखाश्च बहुतालसमुच्छ्रयाः अञ्जनाशोकवर्णाश्च बहवश्चित्रका द्रुमाः
मजबूत खोडांची, सुंदर फांद्यांची, उंच ताडासारखी अनेक झाडं होती. काळ्या अंजन, अशोक आणि रंगीबेरंगी झाडांचीही तेथे रेलचेल होती.