कुपितं तु तमालोक्य कालनेमिपुरोगमाः सर्वे दैत्येश्वरा जघ्नुः कुमारं रणदारुणम्
त्याला रागावलेला पाहून कालनिमी यांच्या पुढाकाराने सर्व दैत्यराजांनी त्या कुमारावर भीषण युद्धात हल्ला केला.
स तैः प्रहारैरस्पृष्टो वृथाक्लेशैर्महाद्युतिः रणशौण्डास्तु दैत्येन्द्राः पुनः प्रासैः शिलीमुखैः
त्यांच्या वारांनी तो कुमार अजिबात न दुखावता, त्यांचे सारे प्रयत्न वाया गेले. तरीही युद्धात निष्णात असलेले दैत्यराज पुन्हा भाले आणि बाणांनी हल्ला करू लागले.
कुमारं सामरं जघ्नुर् बलिनो देवकण्टकाः कुमारस्य व्यथा नाभूद् दैत्यास्त्रनिहतस्य तु
बलवान देवांचे शत्रू आणि त्यांची फौज यांनी मिळून कुमारावर हल्ला केला; पण दैत्यांच्या अस्त्रांनी जरी घायाळ केला तरी कुमाराला काहीच वेदना झाली नाही.
प्राणान्तकरणो जातो देवानां दानवाहवः देवान्निपीडितान्दृष्ट्वा कुमारः कोपमाविशत्
दैत्यांशीचे युद्ध देवांसाठी प्राणघातक झाले; देवांना त्रासलेले पाहून कुमाराच्या मनात प्रचंड राग भरला.
ततो ऽस्त्रैर्वारयामास दानवानामनीकिनीम् ततस्तैर् निष्प्रतीकरैस् ताडिताः सुरकण्टकाः
मग त्याने आपल्या अस्त्रांनी दैत्यांची फौज परतवली; त्याच्या प्रहारांनी देवांना त्रास देणारे दैत्य पूर्णपणे असहाय्य झाले.
कालनेमिमुखाः सर्वे रणादासन्पराङ्मुखाः विद्रुतेष्वथ दैत्येषु हतेषु च समन्ततः
कालनिमी यांच्या पुढाकाराने सर्व दैत्य युद्धातून पळू लागले; दैत्य सर्व बाजूंनी पळाले आणि ठार झाले.
ततः क्रुद्धो महादैत्यस् तारको ऽसुरनायकः जग्राह च गदां दिव्यां हेमजालपरिष्कृताम्
त्यावेळी असुरांचा नायक तारक हा मोठ्या रागाने, सोन्याच्या जाळीने सुशोभित अशी दिव्य गदा हातात घेतो.
जघ्ने कुमारं गदया निष्टप्तकनकाङ्गदः शरैर्मयूरपत्रैश्च चकार विमुखान्सुरान्
शुद्ध सोन्याच्या कंकणांनी सजलेला तो तारक, गदाने कुमाराला मारतो आणि मोरपिसांनी मढवलेल्या बाणांनी देवांना पळवून लावतो.
तथा परैर्महाभल्लैर् मयूरं गुहवाहनम् बिभेद तारकः क्रुद्धः स सैन्ये ऽसुरनायकः
तसाच, मोठ्या टोकदार बाणांनी रागावलेला असुरांचा सेनापती तारक, गुहाचा वाहन असलेल्या मोराला भोसकतो.
दृष्ट्वा पराङ्मुखान्देवान् मुक्तरक्तं स्ववाहनम् जग्राह शक्तिं विमलां रणे कनकभूषणाम्
देव पळून जाताना आणि आपले वाहन रक्तबंबाळ झालेले पाहून, कुमाराने सोन्याच्या दागिन्यांनी सजलेली एक निर्मळ शक्ती युद्धात उचलली.
बाहुना हेमकेयूररुचिरेण षडाननः ततो जवान्महासेनस् तारकं दानवाधिपम्
मग सहा मुखांचा महासेन, सोन्याच्या कयुरांनी उजळलेल्या हाताने, वेगाने दानवाधिपती तारकाकडे गेला.
तिष्ठ तिष्ठ सुदुर्बुद्धे जीवलोकं विलोकय हतो ऽस्यद्य मया शक्त्या स्मर शस्त्रं सुशिक्षितम्
"थांब, थांब, अति मूर्खा! जिवंतांचा जग पाहा. आज मी तुला माझ्या शक्तीने ठार मारणार आहे. तुझे शिकलेले शस्त्रास्त्र आठवून ठेव."
इत्युक्त्वा च ततः शक्तिं मुमोच दितिजं प्रति सा कुमारभुजोत्सृष्टा तत्केयूररवानुगा बिभेद दैत्यहृदयं वज्रशैलेन्द्रकर्कशम्
असे म्हणून कुमाराने ती शक्ती दैत्यावर सोडली. कुमाराच्या हातातून, कयुरांचा गजर करत ती शक्ती, वज्र किंवा पर्वतासारख्या कठीण असलेल्या दैत्याच्या हृदयात घुसली.
गतासुः स पपातोर्व्यां प्रलये भूधरो यथा विकीर्णमुकुटोष्णीषो विस्रस्ताखिलभूषणः
त्याचा प्राण निघून गेला आणि तो पृथ्वीवर प्रलयातील पर्वतासारखा कोसळला; त्याचे मुकुट, उष्णीष विखुरले गेले आणि सर्व दागिने खाली पडले.
तस्मिन्विनिहते दैत्ये त्रिदशानां महोत्सवे नाभूत् कश्चित् तदा दुःखी नरकेष्वपि पापकृत्
त्या दैत्याचा वध झाल्यावर, देवांमध्ये मोठा उत्सव झाला; त्या वेळी नरकात असलेल्या पापी लोकांनाही दुःख वाटले नाही.
स्तुवन्तः षण्मुखं देवाः क्रीडन्तश्चाङ्गनायुताः जग्मुः स्वानेव भवनान् भूरिधामान उत्सुकाः
देवांनी षण्मुखाचे स्तवन केले आणि हजारो स्त्रियांसह खेळत, आनंदाने आपल्या तेजस्वी निवासस्थानी परत गेले.
ददुश्चापि वरं सर्वे देवाः स्कन्दमुखं प्रति तुष्टाः सम्प्राप्तसर्वेच्छाः सह सिद्धैस्तपोधनैः
सर्व देव, सिद्ध आणि तपस्वी यांच्यासह, समाधानाने आणि सर्व इच्छा पूर्ण झाल्यावर, स्कंदाला वर दिला.
यः पठेत्स्कन्दसम्बद्धां कथां मर्त्यो महामतिः शृणुयाच्छ्रावयेद्वापि स भवेत्कीर्तिमान्नरः
जो कोणी बुद्धिमान मनुष्य स्कंदाशी संबंधित ही कथा वाचतो, ऐकतो किंवा दुसऱ्यांना ऐकवतो, तो नक्कीच कीर्तीमान होतो.
बह्वायुः सुभगः श्रीमान् कान्तिमाञ्छुभदर्शनः भूतेभ्यो निर्भयश्चापि सर्वदुःखविवर्जितः
तो दीर्घायुषी, भाग्यवान, श्रीमंत, तेजस्वी, शुभदर्शनी, भूतांपासून निर्भय आणि सर्व दुःखांपासून मुक्त होतो.
संध्यामुपास्य यः पूर्वां स्कन्दस्य चरितं पठेत् स मुक्तः किल्बिषैः सर्वैर् महाधनपतिर्भवेत्
जो कोणी पूर्व संध्याकाळी पूजा करून स्कंदाची चरित्रे वाचतो, तो सर्व पापांपासून मुक्त होतो आणि मोठ्या धनाचा स्वामी बनतो.
बालानां व्याधिजुष्टानां राजद्वारं च सेवताम् इदं तत्परमं दिव्यं सर्वदा सर्वकामदम् तनुक्षये च सायुज्यं षण्मुखस्य व्रजेन्नरः
रोगांनी त्रस्त असलेल्या मुलांसाठी आणि राजदरबारात सेवा करणाऱ्यांसाठी, ही परम दिव्य कथा नेहमी सर्व इच्छा पूर्ण करणारी आहे; आणि शेवटी शरीर संपल्यावर, मनुष्याला षण्मुखाशी एकरूपता मिळते.
इदानीं श्रोतुमिच्छामो हिरण्यकशिपोर्वधम् नरसिंहस्य माहात्म्यं तथा पापविनाशनम्
आता आम्हाला हिरण्यकशिपूचा वध, नरसिंहाचे माहात्म्य आणि पापांचा नाश याची कथा ऐकायची आहे.
पुरा कृतयुगे विप्रा हिरण्यकशिपुः प्रभुः दैत्यानामादिपुरुषश् चकार स महत्तपः
पूर्वी कृतयुगात, हे ब्राह्मणहो, हिरण्यकशिपू हा दैत्यांचा अधिपती आणि आदिपुरुष, त्याने मोठे तप केले.
दश वर्षसहस्राणि दश वर्षशतानि च जलवासी समभवत् स्नानमौनधृतव्रतः
दहा हजार वर्षे आणि दहा शंभर वर्षे, तो पाण्यात राहिला; स्नान, मौन आणि व्रत पाळत होता.
ततः शमदमाभ्यां च ब्रह्मचर्येण चैव हि ब्रह्मा प्रीतो ऽभवत्तस्य तपसा नियमेन च
त्याच्या शांत स्वभावामुळे, मनावर ताबा ठेवून आणि ब्रह्मचर्य पाळून, ब्रह्मदेव त्याच्या कठोर तपामुळे आणि नियमाने फार प्रसन्न झाला.
ततः स्वयंभूर्भगवान् स्वयमागम्य तत्र ह विमानेनार्कवर्णेन हंसयुक्तेन भास्वता
तेव्हा स्वयंभू, परमेश्वर स्वतः सूर्यप्रमाणे तेजस्वी, हंसांनी जोडलेल्या विमानावर बसून तिथे आला.
आदित्यैर्वसुभिः साध्यैर् मरुद्भिर्दैवतैस्तथा रुद्रैर्विश्वसहायैश्च यक्षराक्षसपन्नगैः
त्याच्यासोबत आदित्य, वसु, साध्य, मरुत आणि इतर देव, तसेच रुद्र, विश्व, यक्ष, राक्षस आणि सर्प आले.
दिग्भिश् चैव विदिग्भिश् च नदीभिः सागरैस्तथा नक्षत्रैश्च मुहूर्तैश्च खेचरैश्च महाग्रहैः
त्यांच्यासोबत दिशा, उपदिशा, नद्या, समुद्र, तारे, मुहूर्त, आकाशातील जीव आणि मोठे ग्रहही आले.
देवैर्ब्रह्मर्षिभिः सार्धं सिद्धैः सप्तर्षिभिस्तथा राजर्षिभिः पुण्यकृद्भिर् गन्धर्वाप्सरसां गणैः
देव, ब्रह्मर्षी, सिद्ध, सप्तर्षी, पुण्य केलेले राजर्षी, तसेच गंधर्व आणि अप्सरांचा समुदायही त्याच्यासोबत होता.
चराचरगुरुः श्रीमान् वृतः सर्वैर्दिवौकसैः ब्रह्मा ब्रह्मविदां श्रेष्ठो दैत्यं वचनमब्रवीत्
चराचर जगाचा गुरू, सर्व देवांनी वेढलेला, ब्रह्मविद्येत श्रेष्ठ ब्रह्मदेव त्या दैत्याशी बोलला.