तस्यामेव ततः षष्ठ्याम् अभिषिक्तो गुहः प्रभुः सर्वैरमरसंघातैर् ब्रह्मेन्द्रोपेन्द्रभास्करैः
त्याच दिवशी, म्हणजे षष्ठीला, ब्रह्मा, इंद्र, उपेंद्र, भास्कर आणि सर्व देवांनी मिळून गुहाचा अभिषेक केला.
गन्धमाल्यैः शुभैर्धूपैस् तथा क्रीडनकैरपि छत्रैश्चामरजालैश्च भूषणैश्च विलेपनैः
सुगंधी फुले, सुंदर धूप, खेळणी, छत्री, चामर, जाळी, दागिने आणि उटणे यांनी त्याला सजवले.
अभिषिक्तो विधानेन यथावत्षण्मुखः प्रभुः सुतामस्मै ददौ शक्रो देवसेनेति विश्रुताम्
विधीप्रमाणे विधिवत अभिषेक झाल्यावर, तेजस्वी षण्मुखास इंद्राने देवसेना नावाची सुप्रसिद्ध कन्या दिली.
पत्न्यर्थं देवदेवस्य ददौ विष्णुस्तदायुधम् यक्षाणां दशलक्षाणि ददावस्मै धनाधिपः
देवतांच्या स्वामीच्या पत्नीकरिता, विष्णूंनी त्याला आपले शस्त्र दिले आणि धनाचा अधिपती कुबेराने त्याला एक लाख यक्ष दिले.
ददौ हुताशनस्तेजो ददौ वायुश्च वाहनम् ददौ क्रीडनकं त्वष्टा कुक्कुटं कामरूपिणम् एवं सुरास्तु ते सर्वे परिवारमनुत्तमम्
अग्नीने आपले तेज दिले, वायूने वाहन दिले, आणि त्वष्ट्याने त्याला इच्छेनुसार रूप धारण करणारा कोंबडा खेळण्यास दिला; अशा प्रकारे सर्व देवांनी त्याला अद्वितीय असा मोठा परिवार दिला.
ददुर्मुदितचेतस्काः स्कन्दायादित्यवर्चसे
आनंदित मनाने, सूर्याप्रमाणे तेजस्वी असलेल्या स्कंदाला सर्व देवांनी विविध भेटी दिल्या.
जानुभ्यामवनौ स्थित्वा सुरसंघास्तमस्तुवन् स्तोत्रेणानेन वरदं षण्मुखं मुख्यशः सुराः
सर्व देवसमूह जमिनीवर गुडघ्यांवर बसून, वर देणाऱ्या षण्मुखाचे या स्तोत्राने, देवांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या, स्तवन करू लागले.
नमः कुमाराय महाप्रभाय स्कन्दाय च स्कन्दितदानवाय नवार्कविद्युद्द्युतये नमो ऽस्तुते नमो ऽस्तु ते षण्मुख कामरूप
कुमाराला, महान तेजस्वी, स्कंदाला, दानवांचा नाश करणाऱ्या, नव्या सूर्याच्या तेजासारख्या उजळणाऱ्या तुला नमस्कार असो; षण्मुखा, इच्छेनुसार रूप धारण करणाऱ्या, तुला नमस्कार असो.
पिनद्धनानाभरणाय भर्त्रे नमो रणे दानवदारणाय नमो ऽस्तु ते ऽर्कप्रतिमप्रभाय नमो ऽस्तु गुह्याय गुहाय तुभ्यम्
रत्नांनी सजलेला, रणात अधिपती, दानवांचा संहार करणारा, सूर्यासारखा तेजस्वी, गुप्त आणि गुहा या नावाने ओळखला जाणारा, तुला नमस्कार असो.
नमो ऽस्तु त्रैलोक्यभयापहाय नमो ऽस्तु ते बाल कृपापराय नमो विशालामललोचनाय नमो विशाखाय महाव्रताय
त्रैलोक्याचा भय दूर करणाऱ्या, बालक असूनही अपार करुणा असलेल्या, विशाल आणि निर्मळ डोळ्यांच्या, विशालक नावाने ओळखल्या जाणाऱ्या, महान व्रती, तुला नमस्कार असो.
नमो नमस्ते ऽस्तु मनोहराय नमो नमस्ते ऽस्तु रणोत्कटाय नमो मयूरोज्ज्वलवाहनाय नमो ऽस्तु केयूरधराय तुभ्यम्
मनोहर, रणात पराक्रमी, मोरावर उजळणाऱ्या वाहनावर आरूढ, सुंदर केयूर घालणाऱ्या, तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार असो.
नमो धृतोदग्रपताकिने नमस्ते नमः प्रभावप्रणताय ते ऽस्तु नमस्ते नमस्ते वरवीर्यशालिने कृपापरो नो भव भव्यमूर्ते
उंच ध्वज धारण करणाऱ्या, ज्याचे सामर्थ्य सर्वांनी मानले आहे अशा, श्रेष्ठ पराक्रम असलेल्या, आम्हांवर नेहमी कृपा कर, हे शुभमूर्ती, तुला नमस्कार असो.
क्रियापरा यज्ञपतिं च स्तुत्वा विनेमुरेवं त्वमराधिपाद्याः एवं तदा षड्वदनस्तु सेन्द्रान् उवाच तुष्टश्च गुहस्ततस्तान् निरीक्ष्य नेत्रैरमलैः सुरेशाञ् शत्रून्हनिष्यामि गतज्वराः स्थ
कर्मनिष्ठ आणि यज्ञस्वामीचे स्तवन करून, सर्व देव आणि त्यांच्या प्रमुखांनी वंदन केले. त्यावेळी षड्वदनाने, प्रसन्न होऊन, निर्मळ डोळ्यांनी सर्व देवांकडे पाहून म्हटले, "मी तुमचे शत्रू नष्ट करीन; तुम्ही निश्चिंत राहा."
कं वः कामं प्रयच्छामि देवता ब्रूत निर्वृताः यद्यप्यसाध्यं हृद्यं वो हृदये चिन्तितं परम्
"मी तुम्हाला कोणती इच्छा पूर्ण करू? सांगाच, हे देवहो, जे तुमच्या मनात अत्यंत प्रिय आहे, जरी ते कठीण असले तरी."
इत्युक्तास्तु सुरास्तेन प्रोचुः प्रणतमौलयः सर्व एव महात्मानं गुहं तद्गतमानसाः
त्यांनी असे विचारल्यावर, सर्व देवांनी आपली मस्तके वाकवून, मन गुप्तस्वरूप असलेल्या महात्मा गुहाकडे लावून, असे उत्तर दिले.
दैत्येन्द्रस्तारको नाम सर्वामरकुलान्तकृत् बलवान्दुर्जयो दुष्टो दुराचारो ऽतिकोपनः तमेव जहि हृद्यो ऽर्थ एषो ऽस्माकं भयापह
"तारक नावाचा दैत्यराजा, सर्व देवकुळांचा संहार करणारा, बलवान, जिंकता न येणारा, दुष्ट, वाईट वर्तनाचा आणि अत्यंत क्रोधी आहे — त्याचा वध कर; हेच आमचे मनापासूनचे आणि भय दूर करणारे मागणे आहे."
एवमुक्तस्तथेत्युक्त्वा सर्वामरपदानुगः जगाम जगतां नाथः स्तूयमानो ऽमरेश्वरैः
असे ऐकून, तो म्हणाला, "तसेच होईल," आणि सर्व देवांच्या सैन्यासह, जगाचा स्वामी देवेंद्रांच्या स्तुतीने निघून गेला.
तारकस्य वधार्थाय जगतः कण्टकस्य वै ततश्च प्रेषयामास शक्रो लब्धसमाश्रयः
तारकाचा वध करण्यासाठी, जो जगाचा कंटक आहे, इंद्राने, मदतीची खात्री मिळाल्यावर, पुढील कारवाई केली.
दूतं दानवसिंहस्य परुषाक्षरवादिनम् स तु गत्वाब्रवीद्दैत्यं निर्भयो भीमदर्शनः
त्याने दानवांच्या सिंहाकडे, कठोर शब्द बोलणारा एक दूत पाठवला; तो निर्भय आणि भयंकर दिसणारा दूत जाऊन त्या दैत्याला म्हणाला.
शक्रस्त्वामाह देवेशो दैत्यकेतो दिवस्पतिः तारकासुर तच्छ्रुत्वा घटशक्त्या यथेच्छया
"इंद्र, देवांचा स्वामी, तुला सांगतो आहे, हे दैत्यांचे ध्वजधारक आणि स्वर्गाचा अधिपती; हे ऐकून, तारकासुराने आपल्या प्रचंड सामर्थ्याने इच्छेनुसार वागले."
यज्जगद्दलनादाप्तं किल्बिषं दानव त्वया तस्याहं शासकस्ते ऽद्य राजास्मि भुवनत्रये
दानवा, तू या जगाला त्रास देऊन जे पाप मिळवलंस, त्याचा आज मीच शिक्षा करणारा आणि या तिन्ही लोकांचा राजा आहे.
श्रुत्वैतद्दूतवचनं कोपसंरक्तलोचनः उवाच दूतं दुष्टात्मा नष्टप्रायविभूतिकः
दूताचं हे बोल ऐकून, रागाने डोळे लाल झालेले, वाईट मनाचा आणि जवळपास आपली कीर्ती गमावलेला तो दानव दूताला म्हणाला.
दृष्टं ते पौरुषं शक्र रणेषु शतशो मया निस्त्रपत्वान्न ते लज्जा विद्यते शक्र दुर्मते
इंद्रा, मी युद्धात शेकडो वेळा तुझं शौर्य पाहिलं आहे; तुला लाज कशी वाटत नाही, म्हणूनच तू निर्लज्ज आहेस, वाईट बुद्धीच्या इंद्रा.
एवमुक्ते गते दूते चिन्तयामास दानवः नालब्धसंश्रयः शक्रो वक्तुमेवं हि चार्हति
दूत असं बोलून निघून गेला, तेव्हा दानव विचार करू लागला — 'इंद्राला कुठेच आसरा मिळत नाही, म्हणूनच तो असं बोलणं योग्य आहे.'
जितः स शक्रो नाकस्माज् जायते संश्रयाश्रयः निमित्तानि च दुष्टानि सो ऽपश्यद्दुष्टचेष्टितः
तो इंद्र जरी हरला असला, तरी तो कुठूनही उगवलेला नाही; तो नेहमी कुणाचा तरी आधार शोधतो. त्या वाईट मनाच्या दानवाने वाईट शकुन आणि आपलीच वाईट कृत्यं पाहिली.
पांशुवर्षमसृक्पातं गगनादवनीतले भुजनेत्रप्रकम्पं च वक्त्रशोषमनोभ्रमम्
त्याने पाहिलं — धुळीचा पाऊस, आकाशातून रक्ताचा सडा जमिनीवर पडतोय, हात आणि डोळे थरथरत आहेत, तोंड कोरडं पडलंय, आणि मन गोंधळलंय.
स्वकान्तावक्त्रपद्मानां म्लानतां च व्यलोकयत् दुष्टांश्च प्राणिनो रौद्रान् सो ऽपश्यद्दुष्टवेदिनः
त्याने आपल्या प्रियांच्या चेहऱ्यावरचं फुलासारखं तेज फिकट होताना पाहिलं, आणि वाईट, रौद्र, वाईट ज्ञान असणारी प्राणीही दिसली.
तदचिन्त्वैव दितिजो न्यस्तचिन्तो ऽभवत्क्षणात् यावद्गजघटाघण्टारणत्काररवोत्कटाम्
असं विचार करून, दितीपुत्राने क्षणातच चिंता सोडून दिली, तोपर्यंत हत्तींच्या फौजांचा गजर आणि घंटांचा भयंकर आवाज घुमू लागला.
तद्वत्तुरगसंघातक्षुण्णभूरेणुपिञ्जराम् चञ्चलस्यन्दनोदग्रध्वजराजिविराजिताम्
त्याने पाहिलं — घोड्यांच्या गर्दीने तुडवलेल्या धुळीने पिवळसर झालेली पृथ्वी, आणि वेगाने धावणाऱ्या रथांच्या पताकांनी सजलेली.
विमानैश्चाद्भुताकारैश् चलितामरचामरैः तां भूषणनिबद्धां च किंनरोद्गतिनादिताम्
त्याने अद्भुत आकाराच्या विमानांना, हलणाऱ्या अमरांच्या चामरांनी, दागिन्यांनी सजलेल्या आणि किन्नरांच्या गाण्यांनी निनादलेल्या त्या सैन्याला पाहिलं.