निवृत्य प्रणिपत्याथ पर्युक्ष्याग्निं समन्त्रवत् वैश्वदेवं प्रकुर्वीत नैत्यकं बलिमेव च
परत येऊन, वाकून अग्नीवर मंत्रांनी पाणी शिंपडावे, वैश्वदेव करावे आणि नित्य बळी द्यावा.
ततस्तु वैश्वदेवान्ते सभृत्यसुतबान्धवः भुञ्जीतातिथिसंयुक्तः सर्वं पितृनिषेवितम्
वैश्वदेव झाल्यावर, नोकर, मुले, नातेवाईक आणि पाहुण्यांसह, पितरांसाठी अर्पण केलेले सर्व अन्न खावे.
एतच्चानुपनीतो ऽपि कुर्यात्सर्वेषु पर्वसु श्राद्धं साधारणं नाम सर्वकामफलप्रदम्
उपनयन न झालेला जरी असला, तरी सर्व सणांमध्ये हे सर्वसामान्य श्राद्ध करू शकतो; हे सर्व इच्छांची पूर्ती करणारे आहे.
भार्याविरहितो ऽप्येतत् प्रवासस्थो ऽपि भक्तिमान् शूद्रो ऽप्यमन्त्रवत्कुर्याद् अनेन विधिना बुधः
पत्नी नसली, परदेशात असला किंवा शूद्र असला तरी, भक्तीने आणि मंत्रांशिवाय, ज्ञानी माणसाने हा विधी करावा.
तृतीयमाभ्युदयिकं वृद्धिश्राद्धं तदुच्यते उत्सवानन्दसम्भारे यज्ञोद्वाहादिमङ्गले
तिसरं श्राद्ध समृद्धीसाठी केलं जातं, जेव्हा घरात सण, आनंदाचे प्रसंग, विवाह किंवा इतर शुभकार्य असतं.
मातरः प्रथमं पूज्याः पितरस्तदनन्तरम् ततो मातामहा राजन् विश्वे देवास्तथैव च
सर्वप्रथम मातांना, मग वडिलांना, त्यानंतर आजोबांना आणि शेवटी सर्व देवांना मान द्यावा.
प्रदक्षिणोपचारेण दध्यक्षतफलोदकैः प्राङ्मुखो निर्वपेत्पिण्डान् दूर्वया च कुशैर्युतान्
पूर्वेकडे तोंड करून, दही, अक्षता, फळं, पाणी आणि दुर्वा- कुशा मिसळून, प्रदक्षिणा घालत पिंड अर्पण करावा.
सम्पन्नम् इत्यभ्युदये दद्यादर्घ्यं द्वयोर् द्वयोः युग्मा द्विजातयः पूज्या वस्त्रकार्तस्वरादिभिः
समृद्धीच्या श्राद्धानंतर प्रत्येक जोडप्याला अर्घ्य द्यावं; तसेच द्विजांना वस्त्र, सोनं वगैरे देऊन सन्मान करावा.
तिलार्थस्तु यवैः कार्यो नान्दीशब्दानुपूर्वकः माङ्गल्यानि च सर्वाणि वाचयेद्द्विजपुंगवैः
तीळांसाठी जौ वापरावे, आणि नंदी श्लोक योग्य क्रमाने म्हणावेत; सर्व शुभकृत्ये श्रेष्ठ ब्राह्मणांनी उच्चारावी.
एवं शूद्रो ऽपि सामान्यवृद्धिश्राद्धे ऽपि सर्वदा नमस्कारेण मन्त्रेण कुर्यादामान्नतः सदा
अशा प्रकारे, सामान्य समृद्धीच्या श्राद्धात शूद्रानेही नेहमी नम्रतेने, मंत्र म्हणत, विधी करावा.
दानप्रधानः शूद्रः स्याद् इत्याह भगवान्प्रभुः दानेन सर्वकामाप्तिर् अस्य संजायते यतः
भगवंत म्हणतात की शूद्राने दानाला महत्त्व द्यावं, कारण दान केल्याने त्याच्या सर्व इच्छा पूर्ण होतात.
एकोद्दिष्टमतो वक्ष्ये यदुक्तं चक्रपाणिना मृते पुत्रैर्यथा कार्यम् आशौचं च पितर्यपि
आता मी एकोदिष्ट श्राद्ध सांगतो, जसं चक्रधारी भगवंतांनी सांगितलंय—मृत पित्याच्या निमित्ताने मुलांनी काय करावं आणि त्या वेळी शौच किती काळ पाळावं.
दशाहं शावमाशौचं ब्राह्मणेषु विधीयते क्षत्रियेषु दश द्वे च पक्षं वैश्येषु चैव हि
ब्राह्मणांसाठी मृत्यूच्या वेळी दहा दिवस शौच असतं; क्षत्रियांना बारा दिवस, आणि वैश्यांना पंधरा दिवस शौच पाळावं लागतं.
शूद्रेषु मासमाशौचं सपिण्डेषु विधीयते नैशं वाकृतचूडस्य त्रिरात्रं परतः स्मृतम्
शूद्रांमध्ये सपींडांसाठी एक महिना शौच असतं; ज्याचं चूडाकर्म झालेलं नाही त्याला तीन दिवस शौच पाळावं लागतं.
जनने ऽप्येवमेव स्यात् सर्ववर्णेषु सर्वदा तथास्थिसंचयाद् ऊर्ध्वम् अङ्गस्पर्शो विधीयते
जन्माच्या वेळीही सर्व जातींमध्ये हेच नियम आहेत; हाडं गोळा केल्यावर शरीराला स्पर्श करावा.
प्रेताय पिण्डदानं तु द्वादशाहं समाचरेत् पाथेयं तस्य तत्प्रोक्तं यतः प्रीतिकरं महत्
मृत व्यक्तीसाठी बारा दिवस पिंडदान करावं; हेच त्याचं पाथेय मानलं जातं, कारण याने त्याला मोठा आनंद मिळतो.
तस्मात्प्रेतपुरं प्रेतो द्वादशाहं न नीयते गृहं पुत्रं कलत्रं च द्वादशाहं प्रपश्यति
म्हणून, मृतात्मा बारा दिवस यमलोकात जात नाही; तो बारा दिवस घर, मुलगा आणि पत्नी यांचं निरीक्षण करतो.
तस्मान्निधेयमाकाशे दशरात्रं पयस्तथा सर्वदाहोपशान्त्यर्थम् अध्वश्रमविनाशनम्
म्हणून, दहा रात्री अंगणात दूध ठेवावं, जे नेहमी दहनानंतरची शांतता आणि प्रवासाचा थकवा दूर करण्यासाठी असतं.
तत एकादशाहे तु द्विजानेकादशैव तु क्षत्रादिः सूतकान्ते तु भोजयेदयुजो द्विजान्
अकराव्या दिवशी, एकादश ब्राह्मणांना किंवा क्षत्रियादींना, जे शौच संपले आहेत, अशौच नसलेल्या व्यक्तीने जेवू घालावं.
द्वितीये ऽह्नि पुनस्तद्वद् एकोद्दिष्टं समाचरेत् आवाहनाग्नौकरणं दैवहीनं विधानतः
दुसऱ्या दिवशी पुन्हा, एकोदिष्ट श्राद्ध पूर्वीप्रमाणेच करावं; अग्नीची आवाहन करावी, पण देवांसाठी भाग ठेवू नये.
एकं पवित्रमेको ऽर्घ एकः पिण्डो विधीयते उपतिष्ठतामित्येतद् देयं पश्चात्तिलोदकम्
एक पवित्र धागा, एक अर्घ्य, आणि एक पिंड द्यावा; 'या समोर या' असं म्हणावं आणि नंतर तिळांचं पाणी द्यावं.
स्वदितं विकिरेद्ब्रूयाद् विसर्गे चाभिरम्यताम् शेषं पूर्ववदत्रापि कार्यं वेदविदा पितुः
शेवटी, उरलेलं विखुरावं, 'प्रस्थानाच्या वेळी हे प्रिय होवो' असं म्हणावं, आणि पूर्वीप्रमाणे उरलेली पित्याची विधी वेदज्ञाने करावी.
अनेन विधिना सर्वम् अनुमासं समाचरेत् सूतकान्ताद्द्वितीये ऽह्नि शय्यां दद्याद्विलक्षणाम्
या पद्धतीने सर्व विधी एक महिना करावेत. सूतक संपल्यानंतर दुसऱ्या दिवशी वेगळी झोपायची जागा द्यावी.
काञ्चनं पुरुषं तद्वत् फलवस्त्रसमन्विताम् संपूज्य द्विजदाम्पत्यं नानाभरणभूषणैः
सोन्याचा माणसाचा पुतळा, फळं आणि वस्त्रांनी सजवून, त्याची पूजा करावी. ब्राह्मण दांपत्याला विविध दागिन्यांनी सन्मान करावा.
वृषोत्सर्गं प्रकुर्वीत देया च कपिला शुभा उदकुम्भश्च दातव्यो भक्ष्यभोज्यसमन्वितः
बैल सोडावा आणि शुभ अशी तपकिरी गाय द्यावी. पाण्याचा कलश, त्यात खाण्याचे पदार्थ भरून दान करावा.
यावदब्दं नरश्रेष्ठ सतिलोदकपूर्वकम् ततः संवत्सरे पूर्णे सपिण्डीकरणं भवेत्
हे श्रेष्ठ पुरुषा, एक वर्षभर तिळाचे पाणी द्यावे. नंतर वर्ष पूर्ण झाल्यावर सपिंडीकरण विधी करावा.
सपिण्डीकरणादूर्ध्वं प्रेतः पार्वणभाग्भवेत् वृद्धिपूर्वेषु योग्यश्च गृहस्थश्च भवेत्ततः
सपिंडीकरणानंतर मृत व्यक्ती पितृपक्षातील भागीदार होते. त्यानंतर तो वृद्धीच्या विधीसाठी पात्र होतो आणि गृही राहणारा मानला जातो.
सपिण्डीकरणे श्राद्धे देवपूर्वं नियोजयेत् पितॄन् निवासयेत्तत्र पृथक्प्रेतं विनिर्दिशेत्
सपिंडीकरण श्राद्धात प्रथम देवतेची नेमणूक करावी. पितरांना तिथे बसवावे आणि मृत व्यक्तीस वेगळे ओळखावे.
गन्धोदकतिलैर्युक्तं कुर्यात्पात्रचतुष्टयम् अर्घार्थं पितृपात्रेषु प्रेतपात्रं प्रसेचयेत्
चंदन, पाणी आणि तिळांनी चार भांडी तयार करावीत. अर्घ्य देण्यासाठी, मृत व्यक्तीसाठीचे भांडे पितरांच्या भांड्यात ओतावे.
तद्वत्संकल्प्य चतुरः पिण्डान्पिण्डप्रदस्तथा ये समाना इति द्वाभ्याम् अन्त्यं तु विभजेत्त्रिधा
त्याचप्रमाणे संकल्प करून, पिंड देणाऱ्याने चार पिंड तयार करावेत आणि म्हणावे, 'जे समान आहेत.' शेवटच्या दोन पिंडांपैकी अखेरचा तीन भाग करावा.