रजतस्य कथा वापि दर्शनं दानमेव वा राजतैर् भाजनैरेषाम् अथवा रजतान्वितैः
चांदीची गोष्ट, तिचे दर्शन किंवा दान, चांदीची पात्रे किंवा चांदीने सजवलेली पात्रे— हे सर्व पितरांसाठी योग्य मानले जाते.
वार्यपि श्रद्धया दत्तम् अक्षयायोपकल्पते तथार्घ्यपिण्डभोज्यादौ पितॄणां राजतं मतम्
श्रद्धेने दिलेले पाणी, चांदीच्या पात्रात दिले तरी, अक्षय होते; तसेच अर्घ्य, पिंड किंवा जेवण पितरांसाठी चांदीच्या पात्रात द्यावे.
शिवनेत्रोद्भवं यस्मात् तस्मात्तत्पितृवल्लभम् अमङ्गलं तद्यत्नेन देवकार्येषु वर्जयेत्
चांदी शिवाच्या डोळ्यातून उत्पन्न झाली म्हणून ती पितरांना प्रिय आहे; पण ती अशुभ असल्यामुळे देवकार्याला ती टाळावी.
एवं पात्राणि संकल्प्य यथालाभं विमत्सरः या दिव्येति पितुर्नाम गोत्रैर्दर्भकरो न्यसेत्
पात्रे उपलब्धतेनुसार, मत्सर न ठेवता निवडावीत; 'या दिव्या' म्हणत, पितरांचे नाव आणि गोत्र सांगून, कुश हातात धरून ती ठेवावीत.
पितॄन् आवाहयिष्यामि कुर्वित्युक्तस्तु तैः पुनः उशन्तस्त्वा तथायन्तु ऋग्भ्याम् आवाहयेत्पितॄन्
'मी पितरांना आमंत्रित करतो' असे सांगून, त्या दोन ऋचांनी— 'उशंतस्त्वा' आणि 'तथायंतु'— पितरांना पुन्हा बोलवावे.
या दिव्येत्यर्घ्यमुत्सृज्य दद्याद्गन्धादिकांस्ततः हस्तात्तदुदकं पूर्वं दत्त्वा संस्रवमादितः
'या दिव्या' या मंत्राने अर्घ्य अर्पण करून, नंतर सुगंध वगैरे द्यावे; प्रथम हातातून पाणी ओतून, तर्पण सुरू करावे.
पितृपात्रे निधायाथ न्युब्जमुत्तरतो न्यसेत् पितृभ्यः स्थानमसीति निधाय परिषेचयेत्
पितरांसाठीचे पात्र ठेवून, ते उत्तर दिशेला ठेवावे; 'पितृभ्यः स्थानम्' म्हणत त्याभोवती पाणी ओतावे.
तत्रापि पूर्ववत्कुर्याद् अग्निकार्यं विमत्सरः उभाभ्यामपि हस्ताभ्याम् आहृत्य परिवेषयेत्
तेथेही, पूर्वीप्रमाणेच, मत्सर न ठेवता अग्निकर्म करावे; दोन्ही हातांनी नैवेद्य आणून, तो वाढावा.
प्रशान्तचित्तः सततं दर्भपाणिरशेषतः गुणाढ्यैः सूपशाकैस्तु नानाभक्ष्यैर्विशेषतः
नेहमी शांत मनाने, हातात कुश घेऊन, गुणांनी भरलेले, वेगवेगळ्या प्रकारच्या आमटी, भाजी आणि इतर अनेक पदार्थ अखंडपणे अर्पण करावे.
अन्नं तु सदधिक्षीरं गोघृतं शर्करान्वितम् मासं प्रीणाति वै सर्वान् पितॄनित्याह केशवः
दही, दूध, गायीचे तूप आणि साखर मिसळून केलेले जेवण अर्पण केल्याने सर्व पितर एक महिना तृप्त होतात, असे केशव म्हणतात.
द्वौ मासौ मत्स्यमांसेन त्रीन्मासान्हारिणेन तु औरभ्रेणाथ चतुरः शाकुनेनाथ पञ्च वै
मासे अर्पण केल्याने पितर दोन महिने तृप्त राहतात; हरिणाचे मांस दिल्यास तीन महिने; शेळी किंवा मेंढीचे मांस दिल्यास चार महिने; आणि पक्ष्यांचे मांस दिल्यास पाच महिने तृप्त राहतात.
षण्मासं छागमांसेन तृप्यन्ति पितरस्तथा सप्त पार्षतमांसेन तथाष्टाव् एणजेन तु
शेळीचे मांस दिल्यास पितर सहा महिने तृप्त राहतात; पार्षत माशाचे मांस दिल्यास सात महिने; आणि एण या हरिणाच्या मांसाने आठ महिने तृप्त राहतात.
दश मासांस्तु तृप्यन्ति वराहमहिषामिषैः शशकूर्मजमांसेन मासानेकादशैव तु
वराह आणि म्हशीचे मांस दिल्यास पितर दहा महिने तृप्त राहतात; तर ससा आणि कासवाचे मांस दिल्यास अकरा महिने तृप्त राहतात.
संवत्सरं तु गव्येन पयसा पायसेन च रौरवेण च तृप्यन्ति मासान्पञ्चदशैव तु
गायीचे दूध, दूधात शिजवलेला पायस आणि रौरव प्राण्याचे मांस अर्पण केल्याने पितर एक वर्ष आणि पंधरा महिने तृप्त राहतात.
वार्ध्रीणसस्य मांसेन तृप्तिर् द्वादशवार्षिकी कालशाकेन चानन्ता खड्गमांसेन चैव हि
वार्ध्रीनस या वन्य बैलाचे मांस दिल्यास बारा वर्षे तृप्ती मिळते; काळशाक दिल्यास अनंत काळ तृप्ती मिळते; आणि खड्गमाशाचे मांस दिल्यासही तसेच होते.
यत्किंचिन्मधुसम्मिश्रं गोक्षीरं घृतपायसम् दत्तमक्षयमित्याहुः पितरः पूर्वदेवताः
गायीचे दूध, तूप किंवा मध मिसळलेला गोड पायस यांचे जे काही अर्पण केले जाते, ते पितर आणि प्राचीन देवता यांच्या मते कधीही संपत नाही.
स्वाध्यायं श्रावयेत्पित्र्यं पुराणान्यखिलानि च ब्रह्मविष्ण्वर्करुद्राणां सूक्तानि विविधानि च
स्वाध्याय, सर्व पुराणे आणि ब्रह्मा, विष्णू, सूर्य, रुद्र यांच्या विविध स्तोत्रांचे पठण करावे.
इन्द्राग्निसोमसूक्तानि पावनानि स्वशक्तितः बृहद्रथंतरं तद्वज् ज्येष्ठसाम सरौहिणम्
इंद्र, अग्नी आणि सोम यांची शुद्ध करणारी स्तोत्रे आपल्या सामर्थ्यानुसार म्हणावीत; तसेच बृहद्, रथंतर, ज्येष्ठसाम आणि सरौहिण यांचेही पठण करावे.
तथैव शान्तिकाध्यायं मधुब्राह्मणमेव च मण्डलं ब्राह्मणं तद्वत् प्रीतिकारि तु यत्पुनः
तसेच शांतिकाध्याय, मधु ब्राह्मण, मंडल ब्राह्मण आणि जे काही समाधान देणारे आहे तेही पठण करावे.
विप्राणामात्मनश्चैव तत्सर्वं समुदीरयेत् भुक्तवत्सु ततस्तेषु भोजनोपान्तिके नृप
ब्राह्मणांनी आणि स्वतःनेही हे सर्व, जेवण झाल्यावर आणि जेवणाजवळ असताना, उच्चारावे, हे राजन.
सार्ववर्णिकमन्नाद्यं संनीयाप्लाव्य वारिणा समुत्सृजेद्भुक्तवताम् अग्रतो विकिरेद्भुवि
सर्व जातींसाठी योग्य अन्न पाण्याने शिंपडून, जेवणाऱ्यांच्या समोर अर्पण करावे आणि जमिनीवर विखुरावे.
अग्निदग्धास्तु ये जीवा ये ऽप्यदग्धाः कुले मम भूमौ दत्तेन तृप्यन्तु प्रयान्तु परमां गतिम्
माझ्या कुळातील ज्या जीवांचे अग्नीसंस्कार झाले किंवा न झाले, त्यांनी जमिनीवर दिलेल्या अन्नाने तृप्त व्हावे आणि त्यांनी सर्वोच्च अवस्था प्राप्त करावी.
येषां न माता न पिता न बन्धुर् न गोत्रशुद्धिर्न तथान्नम् अस्ति तत्तृप्तये ऽन्नं भुवि दत्तमेतत् प्रयान्तु लोकेषु सुखाय तद्वत्
ज्यांना आई, वडील, नातेवाईक, कुळशुद्धी किंवा अन्न नाही, त्यांच्या तृप्तीसाठी जमिनीवर दिलेले हे अन्न त्यांना सर्व लोकांत सुख मिळवून देईल.
असंस्कृतप्रमीतानां त्यक्तानां कुलयोषिताम् उच्छिष्टभागधेयः स्याद् दर्भे विकिरयोश्च यः
ज्यांचे संस्कार झाले नाहीत, जे सोडून दिले गेले, किंवा कुळातील स्त्रिया, त्यांचा हिस्सा म्हणजे उरलेले अन्न आणि कुशांवर विखुरलेले जे काही आहे ते.
तृप्ताञ्ज्ञात्वोदकं दद्यात् सकृद्विप्रकरे तथा उपलिप्ते महीपृष्ठे गोशकृन्मूत्रवारिणा
अज्ञात आणि प्रेतांच्या तृप्तीसाठी एकदाच किंवा वेगवेगळ्या प्रकारे, गायीच्या शेण, मूत्र आणि पाण्याने लिपलेल्या जमिनीवर पाणी अर्पण करावे.
निधाय दर्भान्विधिवद् दक्षिणाग्रान् प्रयत्नतः सर्ववर्णेन चान्नेन पिण्डांस्तु पितृयज्ञवत्
कुशांची टोकं दक्षिणेकडे करून नीट ठेवावीत आणि सर्व जातींसाठी योग्य अन्नाने, पिंड अर्पण करावा, जसे पितृयज्ञात करतात.
अवनेजनपूर्वं तु नामगोत्रेण मानवः गन्धधूपादिकं दद्यात् कृत्वा प्रत्यवनेजनम्
शुद्धीकरणाच्या आधी, माणसाने आपले नाव आणि गोत्र सांगून, सुगंध, धूप आणि इतर वस्तू अर्पण कराव्यात, आणि मग शुद्धीकरण करावे.
जान्वाच्य सव्यं सव्येन पाणिनाथ प्रदक्षिणम् पित्र्यमानीय तत्कार्यं विधिवद्दर्भपाणिना
डाव्या हातात कुश धरून, उजव्या हाताने पिंड प्रदक्षिणा करावी आणि पितरांसाठी योग्य पद्धतीने सर्व विधी करावेत.
दीपप्रज्वालनं तद्वत् कुर्यात्पुष्पार्चनं बुधः अथाचान्तेषु चाचम्य वारि दद्यात्सकृत्सकृत्
ज्ञानी माणसाने दिवा लावावा, फुलांची पूजा करावी; मग तोंड धुऊन, शेवटी एकदा किंवा पुन्हा-पुन्हा पाणी अर्पण करावे.
अथ पुष्पाक्षतान् पश्चाद् अक्षय्योदकम् एव च सतिलं नामगोत्रेण दद्याच्छक्त्या च दक्षिणाम्
नंतर फुले, अक्षता आणि तिळांसह अक्षय पाणी, आपले नाव आणि गोत्र सांगून अर्पण करावे, आणि आपल्या शक्तीनुसार दक्षिणा द्यावी.