नमः शिवायास्तु निरामयाय नमः शिवायास्तु मनोमयाय नमः शिवायास्तु सुरार्चिताय तुभ्यं सदा भक्तकृपापराय
शिवाला, जो निरोगी आहे त्याला नमस्कार; शिवाला, जो मनाचा आहे त्याला नमस्कार; देवांनी नेहमी पूजलेला आणि भक्तांवर नेहमीच कृपा करणारा शिवाला नमस्कार.
नमो भवायास्तु भवोद्भवाय नमो ऽस्तु ते ध्वस्तमनोभवाय नमो ऽस्तु ते गूढमहाव्रताय नमो ऽस्तु मायागहनाश्रयाय
भवाला, सृष्टीच्या मूळाला नमस्कार; मनोभवाचा नाश करणाऱ्याला नमस्कार; गुप्तपणे महान व्रत पाळणाऱ्याला नमस्कार; मायेमध्ये वावरणाऱ्याला नमस्कार.
नमो ऽस्तु शर्वाय नमः शिवाय नमो ऽस्तु सिद्धाय पुरातनाय नमो ऽस्तु कालाय नमः कलाय नमो ऽस्तु ते ज्ञानवरप्रदाय
शर्वाला नमस्कार, शिवाला नमस्कार; सिद्ध आणि प्राचीन असलेल्या तुला नमस्कार; काळाला नमस्कार, कलांना नमस्कार; श्रेष्ठ ज्ञान देणाऱ्याला नमस्कार.
नमो ऽस्तु ते कालकलातिगाय नमो निसर्गामलभूषणाय नमो ऽस्त्वमेयान्धकमर्दकाय नमः शरण्याय नमो ऽगुणाय
काळ आणि त्याच्या विभागांना ओलांडणाऱ्याला नमस्कार; नैसर्गिक शुद्धतेने अलंकृत असलेल्या तुला नमस्कार; अमाप अंधकाचा संहार करणाऱ्याला नमस्कार; सर्वांचा आश्रय असलेल्या आणि गुणरहित असलेल्या तुला नमस्कार.
नमो ऽस्तु ते भीमगणानुगाय नमो ऽस्तु नानाभुवनादिकर्त्रे नमो ऽस्तु नानाजगतां विधात्रे नमो ऽस्तु ते चित्रफलप्रयोक्त्रे
भीषण गणांसोबत असणाऱ्याला नमस्कार; अनेक जगांची निर्मिती करणाऱ्याला नमस्कार; विविध सृष्टी घडवणाऱ्याला नमस्कार; निरनिराळी फळे देणाऱ्याला नमस्कार.
सर्वावसाने ह्यविनाशनेत्रे नमो ऽस्तु चित्राध्वरभागभोक्त्रे नमो ऽस्तु भक्ताभिमतप्रदात्रे नमः सदा ते भवसङ्गहर्त्रे
सर्वांच्या शेवटीही नाश न होणाऱ्या द्रष्ट्याला नमस्कार; अद्भुत यज्ञांचा भाग घेणाऱ्याला नमस्कार; भक्तांच्या इच्छांची पूर्तता करणाऱ्याला नमस्कार; नेहमीच संसारबंधन तोडणाऱ्याला नमस्कार.
अनन्तरूपाय सदैव तुभ्यम् असह्यकोपाय नमो ऽस्तु तुभ्यम् शशाङ्कचिह्नाय सदैव तुभ्यम् अमेयमानाय नमः स्तुताय
अनंत रूप असलेल्या तुला नेहमी नमस्कार; सहन न होणारा राग असलेल्या तुला नमस्कार; चंद्रचिन्ह असलेल्या तुला नेहमी नमस्कार; अपरिमित असलेल्या आणि सर्वांनी स्तुती केलेल्या तुला नमस्कार.
वृषेन्द्रयानाय पुरान्तकाय नमः प्रसिद्धाय महौषधाय नमो ऽस्तु भक्त्याभिमतप्रदाय नमो ऽस्तु सर्वार्तिहराय तुभ्यम्
बैलावर स्वार होणाऱ्या, नगरांचा संहार करणाऱ्या, प्रसिद्ध आणि महान औषध असलेल्या तुला नमस्कार; भक्तांच्या इच्छांची पूर्तता करणाऱ्या आणि सर्व दुःख दूर करणाऱ्या तुला नमस्कार.
चराचराचारविचारवर्यम् आचार्यम् उत्प्रेक्षितभूतसर्गम् त्वामिन्दुमौलिं शरणं प्रपन्ना प्रियाप्रमेयं महतां महेशम्
चराचरांच्या वर्तनाचा विचार करणारा श्रेष्ठ गुरु, सर्व सृष्टीचे ज्ञान असलेला, चंद्रकोर असलेल्या महेश, मी तुझ्या चरणी शरण आले आहे, तू महानांचा प्रिय आणि अपरिमित आहेस.
प्रयच्छ मे कामयशःसमृद्धिं पुनः प्रभो जीवतु कामदेवः प्रियं विना त्वां प्रियजीवितेषु त्वत्तो ऽपरः को भुवनेष्विहास्ति
माझ्या प्रेम आणि कीर्तीची पुन्हा प्राप्ती होऊ दे, प्रभु; कामदेव पुन्हा जिवंत होऊ दे. तुझ्याशिवाय, हे प्रियतमा जीवनाचे अधिष्ठान, या जगात दुसरा कोण आहे?
प्रभुः प्रियायाः प्रसवः प्रियाणां प्रणीतपर्यायपरापरार्थः त्वमेवमेको भुवनस्य नाथो दयालुरुन्मूलितभक्तभीतिः
प्रभु, प्रियांचा जन्मदाता, त्यांचा उद्गम, सर्व काळांची आणि अर्थांची व्यवस्था करणारा, तूच या जगाचा एकमेव स्वामी, दयाळू आणि भक्तांच्या भीतीचा नाश करणारा आहेस.
इत्थं स्तुतः शंकर ईड्य ईशो वृषाकपिर्मन्मथकान्तया तु तुतोष दोषाकरखण्डधारी उवाच चैनां मधुरं निरीक्ष्य
मन्मथाच्या प्रियतमेने अशी स्तुती केल्यावर, शंकर, वंदनीय ईश्वर, बैलध्वजधारी आणि चंद्रधारी, प्रसन्न झाला आणि गोड नजरेने तिच्याकडे पाहून बोलला.
भवितेति च कामो ऽयं कालात्कान्तो ऽचिरादपि अनङ्ग इति लोकेषु स विख्यातिं गमिष्यति
हा काम योग्य वेळी पुन्हा जन्म घेईल आणि लवकरच पुन्हा सुंदर होईल; जगात तो अनंग, म्हणजे देहहीन, म्हणून प्रसिद्ध होईल.
इत्युक्ता शिरसावन्द्य गिरिशं कामवल्लभा जगामोपवनं रम्यं रतिस्तु हिमभूभृतः
असं ऐकून, कामाची प्रियतमा रतीनं पर्वतराजाला वंदन केलं आणि ती रम्य अशा एका उपवनात गेली.
रुरोद चापि बहुशो दीना रम्ये स्थले तु सा मरणव्यवसायात्तु निवृत्ता सा हराज्ञया
ती त्या सुंदर जागेत खूप वेळा रडली, खूप दुःखी झाली; पण हरिच्या आज्ञेने तिने मरण्याचा निर्धार सोडला.
अथ नारदवाक्येन चोदितो हिमभूधरः कृताभरणसंस्कारां कृतकौतुकमङ्गलाम्
नंतर नारदाच्या सांगण्यावरून हिमालयाने आपल्या मुलीला दागिने घातले, मंगलकार्याची तयारी केली आणि शुभ विधी केले.
स्वर्गपुष्पकृतापीडां शुभ्रचीनांशुकाम्बराम् शराभ्यां संयुतां शैलो गृहीत्वा स्वसुतां ततः
त्याने तिच्या डोक्यावर स्वर्गीय फुलांचा मुकुट ठेवला, तिला शुभ्र चिनी रेशमी वस्त्र नेसवले आणि बाणांसह तीला घेऊन निघाला.
जगाम शुभयोगेन तदा सम्पूर्णमानसः सकाननान्युपाक्रम्य वनान्युपवनानि च
शुभ संकल्पाने आणि आनंदाने भरलेल्या मनाने, तो वनात आणि उपवनात गेला.
ददर्श रुदतीं नारीम् अप्रतर्क्यमहौजसम् रूपेणासदृशीं लोके रम्येषु वनसानुषु
त्याला एका स्त्री दिसली, जी रडत होती, तिचे सामर्थ्य मोजता येणार नाही असे होते, आणि तिच्या सौंदर्याला जगात तोड नव्हता, ती त्या सुंदर वनशिखरांवर होती.
कौतुकेन परामृश्य तां दृष्ट्वा रुदतीं गिरिः उपसर्प्य ततस्तस्या निकटे सो ऽभ्यपृच्छत
कौतुकाने प्रेरित होऊन, तो पर्वत तिच्या जवळ गेला आणि तिला रडताना पाहून तिला विचारले.
कासि कस्यासि कल्याणि किमर्थं चापि रोदिषि नैतदल्पमहं मन्ये कारणं लोकसुन्दरि
तू कोण आहेस, कुणाची मुलगी आहेस, शुभेच्छा असो तुला? तू का रडतेस? हे कारण लहान नाही असे मला वाटते, हे जगातील सुंदर स्त्री.
सा तस्य वचनं श्रुत्वा उवाच मधुना सह रुदती शोकजननं श्वसती दैन्यवर्धनम्
त्याचे शब्द ऐकून, ती अश्रूंनी आणि शोकाने भरलेल्या श्वासात उत्तर देऊ लागली, तिच्या दुःखात भर पडली.
कामस्य दयितां भार्यां रतिं मां विद्धि सुव्रत गिरावस्मिन्महाभाग गिरिशस्तपसि स्थितः
हे महाभागा, मला कामदेवाची प्रिय पत्नी रती समज. गिरीश तपस्या करत आहेत.
तेन प्रत्यूहरुष्टेन विस्फार्यालोक्य लोचनम् दग्धो ऽसौ झषकेतुस्तु मम कान्तो ऽतिवल्लभः
त्यांच्या रागाने, डोळ्यांतून ज्वाळा निघून, माझा प्रिय, मत्स्यध्वज, जळून गेला; तो मला फारच प्रिय होता.
अहं तु शरणं याता तं देवं भयविह्वला स्तुतवत्यथ संस्तुत्या ततो मां गिरिशो ऽब्रवीत्
भयाने व्याकुळ होऊन, मी त्या देवाकडे शरण गेले, त्याची प्रार्थना केली आणि प्रार्थना ऐकून गिरीशाने मला सांगितले.
तुष्टो ऽहं कामदयिते कामो ऽयं ते भविष्यति त्वत्स्तुतिं चाप्यधीयानो नरो भक्त्या मदाश्रयः लप्स्यते काङ्क्षितं कामं निवर्त्य मरणादितः
मी तुझ्यावर खूष आहे, कामदेवाची प्रिया; कामदेव पुन्हा तुला मिळेल. जो कोणी भक्तीने तुझी स्तुती करेल आणि माझ्या आश्रयाला येईल, त्याला हवे ते फळ मिळेल आणि तो मृत्यूपासून वाचेल.
प्रतीक्षन्ती च तद्वाक्यम् आशावेशादिभिर्ह्यहम् शरीरं परिरक्षिष्ये कंचित्कालं महाद्युते
त्या शब्दांची वाट पाहत, आशेने आणि अपेक्षेने मी काही काळ शरीर जपेन, हे तेजस्वी.
इत्युक्तस्तु तदा रत्या शैलः संभ्रमभीषितः पाणावादाय हि सुतां गन्तुमैच्छत्स्वकं पुरम्
रतीने असे सांगितल्यावर, पर्वत घाबरून आणि घाईने, आपल्या मुलीचा हात धरून आपल्या नगराकडे जायला निघाला.
भाविनो ऽवश्यभावित्वाद् भवित्री भूतभाविनी लज्जमाना सखिमुखैर् उवाच पितरं गिरिम्
भविष्यात जे घडणार आहे ते निश्चितच घडते म्हणून, ती लाजली आणि आपल्या सखींच्या माध्यमातून वडिलांना, पर्वताला बोलली.
दुर्भाग्येण शरीरेण किं ममानेन कारणम् कथं च तादृशं प्राप्तं सुखं मे स पतिर्भवेत्
या दुर्दैवी शरीरामुळे माझ्या नशिबात काय आहे? मला असे सुख कसे मिळाले की माझा पती होईल?