व्याकुलो ऽपि स्वयं दैत्यः सहस्राक्षास्त्रपीडितः स्मरन्साधुसमाचारं भीतत्राणपरो ऽभवत्
स्वतःही व्याकुळ असतानाही, सहस्राक्षाच्या अस्त्रांनी त्रस्त झालेला तो दैत्य, चांगल्या वर्तनाची आठवण काढून, भयभीतांचा रक्षण करण्याचा निर्धार करू लागला.
अथास्त्रं मौसलं नाम मुमोच दितिनन्दनः ततो ऽयोमुसलैः सर्वम् अभवत्पूरितं जगत्
मग दितीपुत्राने 'मौसळ' नावाचे अस्त्र सोडले; त्यानंतर सगळ्या जगात लोखंडी गदा पसरल्या.
एकप्रहारकरणैर् अप्रधृष्यैः समन्ततः गन्धर्वनगरं तेषु गन्धर्वास्त्रविनिर्मितम्
अप्रतिरोधक अशा प्रहारांनी सर्वत्र, गंधर्वास्त्राने निर्माण केलेली गंधर्वनगरी त्या गदांनी फोडली गेली.
गान्धर्वमस्त्रं संधाय सुरसैन्येषु चापरम् एकैकेन प्रहारेण गजानश्वान्महारथान्
त्याने देवांच्या सैन्यावर दुसरे गंधर्वास्त्र सोडले; प्रत्येक प्रहारात त्याने हत्ती, घोडे आणि मोठे रथी पटकन ठार केले.
रथाश्वान्सो ऽहनत्क्षिप्रं शतशो ऽथ सहस्रशः ततः सुराधिपस्त्वाष्ट्रम् अस्त्रं च समुदीरयत्
त्याने शेकडो-हजारो रथ आणि घोडे क्षणार्धात मारले; मग देवाधिपतीने त्वष्ट्रास्त्राचा उच्चार केला.
संध्यमाने ततस्त्वाष्ट्रे निश्चेरुः पावकार्चिषः ततो यन्त्रमयान् दिव्यान् आयुधान्दुष्प्रधर्षिणः
त्वष्ट्रास्त्राचा प्रभाव सुरू होताच अग्निसारख्या ज्वाळा निघाल्या; मग यंत्रांनी बनवलेली, कोणालाही जिंकता न येणारी दिव्य शस्त्रे प्रकट झाली.
तैर्यन्त्रैरभवद्बद्धम् अन्तरिक्षे वितानकम् वितानकेन तेनाथ प्रशमं मौसले गते
त्या यंत्रांनी आकाशात एक मोठे छत्र तयार झाले; त्या छत्रामुळे मौसळ अस्त्र शांत झाले आणि त्याचा प्रभाव संपला.
शैलास्त्रं मुमुचे जम्भो यन्त्रसंघातताडनम् व्यामप्रमाणैरुपलैस् ततो वर्षमवर्तत
मग जम्भाने पर्वतास्त्र सोडले आणि त्या यंत्रांच्या समूहावर प्रहार केला; त्यानंतर हाताच्या पसराएवढ्या मोठ्या दगडांचा वर्षाव सुरू झाला.
त्वाष्ट्रस्य निर्मितान्याशु यन्त्राणि तदनन्तरम् तेनोपलनिपातेन गतानि तिलशस्ततः
त्वष्ट्याने झटकन तयार केलेली यंत्रे त्या गारांचा मारा पडताच लगेचच तुकड्या-तुकड्यांनी फुटून गेली.
यन्त्राणि तिलशः कृत्वा शैलास्त्रं परमूर्धसु निपपातातिवेगेना-दारयत्पृथिवीं ततः
ती यंत्रे अगदी किरकोळ करून, तो पर्वतासारखा अस्त्र मोठ्या वेगाने उंच शिखरांवर कोसळला आणि पृथ्वी फाटली.
ततो वज्रास्त्रम् अकरोत् सहस्राक्षः पुरंदरः तदोपलमहावर्षं व्यशीर्यत समन्ततः
मग सहस्त्र नेत्र असलेल्या पुरंदराने वज्रास्र तयार केले; त्यानंतर सर्व दिशांना मोठ्या प्रमाणात गारांचा पाऊस पडू लागला.
ततः प्रशान्ते शैलास्त्रे जम्भो भूधरसंनिभः ऐषीकमस्त्रमकरोद् अभीतो ऽतिपराक्रमः
पर्वतास्र शांत झाल्यावर, पर्वतासारखा दिसणारा, निर्भय आणि अतिशय पराक्रमी जंभाने ईखास्त्र तयार केले.
ऐषीकेणागमन्नाशं वज्रास्त्रं शक्रवल्लभम् विजृम्भत्यथ चैषीके परमास्त्रे ऽतिदुर्धरे
त्या ईखास्त्रामुळे शक्राला प्रिय असलेले वज्रास्र नष्ट झाले; मग ते अत्यंत कठीण आणि श्रेष्ठ ईखास्त्र विस्तारू लागले.
जज्वलुर्देवसैन्यानि सस्यन्दनगजानि तु दह्यमानेष्वनीकेषु तेजसा सुरसत्तमः
देवतांच्या सैन्यांचे रथ आणि हत्ती यांच्यासह सैन्य जळू लागले; रणांगण जळत असताना, देवांचा श्रेष्ठ तेजाने उजळून निघाला.
आग्नेयमस्त्रमकरोद् बलवान्पाकशासनः तेनास्त्रेण तदस्त्रं च बभ्रंशे तदनन्तरम्
मग बलवान पाखशासनाने आग्नेय अस्त्र तयार केले; त्या अस्त्रामुळे आधीचे अस्त्र लगेचच नाहीसे झाले.
तस्मिन्प्रतिहते चास्त्रे पावकास्त्रं व्यजृम्भत जज्वाल कायं जम्भस्य सरथं च ससारथिम्
ते अस्त्र परतवले गेले तेव्हा, पावकास्त्र सोडण्यात आले; ते प्रज्वलित होऊन जंभाचा देह, त्याचा रथ आणि सारथी जाळू लागले.
ततः प्रतिहतः सो ऽथ दैत्येन्द्रः प्रतिभानवान् वारुणास्त्रं मुमोचाथ शमनं पावकार्चिषाम्
मग, परतवला गेल्यावर, बुद्धिमान दैत्यराजाने वरुणास्त्र सोडले, ज्यामुळे अग्नीच्या ज्वाळा शांत झाल्या.
ततो जलधरैर्व्योम स्फुरद्विद्युल्लताकुलैः गम्भीरमुरजध्वानैर् आपूरितम् इवाम्बरम्
मग आकाश ढगांनी भरून गेले, त्यात विजांचा लखलखाट आणि गडगडाटी आवाजाने जणू आकाशच भरून गेले होते.
करीन्द्रकरतुल्याभिर् जलधाराभिर् अम्बरात् पतन्तीभिर्जगत्सर्वं क्षणेनापूरितं बभौ
मोठ्या हत्तींच्या सोंडेइतक्या मोठ्या जलधारा आकाशातून पडू लागल्या आणि क्षणातच संपूर्ण जग पाण्याने भरून गेले आणि उजळून दिसू लागले.
शान्तमाग्नेयमस्त्रं तत् प्रविलोक्य सुराधिपः वायव्यम् अस्त्रम् अकरोन् मेघसंघातनाशनम्
आग्नेय अस्त्र शांत झाल्याचे पाहून, देवाधीशाने मेघांचा नाश करणारे वायव्य अस्त्र तयार केले.
वायव्यास्त्रबलेनाथ निर्धूते मेघमण्डले बभूव विमलं व्योम नीलोत्पलदलप्रभम्
त्या वायव्य अस्त्राच्या सामर्थ्याने मेघांचे समूह उडून गेले आणि आकाश निळ्या कमळाच्या पाकळ्यांसारखे स्वच्छ आणि सुंदर दिसू लागले.
वायुना चातिघोरेण कम्पितास्ते तु दानवाः न शेकुस्तत्र ते स्थातुं रणे ऽतिबलिनो ऽपि ये
त्या अत्यंत भयंकर वाऱ्यामुळे दानव थरथर कापू लागले; ते कितीही बलवान असले तरी रणांगणात उभे राहू शकले नाहीत.
तदा जम्भो ऽभवच्छैलो दशयोजनविस्तृतः मारुतप्रतिघातार्थं दानवानां भयापहः
मग जंभा दहा योजन रुंदीचा पर्वत झाला, वाऱ्याचा प्रतिकार करण्यासाठी आणि दानवांचा भयं दूर करण्यासाठी.
मुक्तनानायुधोदग्रतेजो ऽभिज्वलितद्रुमः ततः प्रशमिते वायौ दैत्येन्द्रे पर्वताकृतौ
अनेक अस्त्रांचा ज्वलंत तेज आणि पेटलेल्या झाडांनी तो दैत्यराज पर्वताच्या रूपात उभा राहिला, वारा शांत झाल्यावर.
महाशनीं वज्रमयीं मुमोचाशु शतक्रतुः तयाशन्या पतितया दैत्यस्याचलरूपिणः
शतकृतूने लगेचच वज्रापासून बनवलेले मोठे वज्र सोडले; ते वज्र त्या पर्वत रूपी दैत्यावर आदळले.
कन्दराणि व्यशीर्यन्त समन्तान्निर्झराणि तु ततः सा दानवेन्द्रस्य शैलमाया न्यवर्तत
त्यामुळे सर्व बाजूंनी गुहा आणि धबधबे फुटून गेले; मग त्या दैत्यराजाच्या पर्वताची माया नाहीशी झाली.
निवृत्तशैलमायो ऽथ दानवेन्द्रो मदोत्कटः बभूव कुञ्जरो भीमो महाशैलसमाकृतिः
मग त्या दैत्यराजाला प्रचंड गर्व झाला आणि त्याने भीषण, मोठ्या डोंगराएवढ्या हत्तीचे रूप घेतले.
स ममर्द सुरानीकं दन्तैश्चाप्यहनत्सुरान् बभञ्ज पृष्ठतः कांश्चित् करेणावेष्ट्य दानवः
त्याने देवांची फौज पायाखाली चिरडली, सुळ्यांनी देवांना मारले आणि काहींना सोंडेने पकडून मागून फोडून टाकले.
ततः क्षपयतस्तस्य सुरसैन्यानि वृत्रहा अस्त्रं त्रैलोक्यदुर्धर्षं नारसिंहं मुमोच ह
तो देवांची सेना नष्ट करत असताना, वज्रधारी देवेंद्राने त्रैलोक्यात कुणीही जिंकू शकणार नाही असे नरसिंह अस्त्र सोडले.
ततः सिंहसहस्राणि निश्चेरुर्मन्त्रतेजसा कृष्णदंष्ट्राट्टहासानि क्रकचाभनखानि च
त्या अस्त्राच्या मंत्रशक्तीने हजारो काळ्या दातांचे, मोठ्याने डरकाळ्या फोडणारे आणि करवतीसारख्या नखांचे सिंह बाहेर आले.