तेनास्य सशरं चापं रणे चिछेद वृत्रहा क्षिप्रं संत्यज्य तच्चापं जम्भो दानवनन्दनः
वृत्राचा संहार करणाऱ्या देवाने युद्धात जलदपणे त्याचा धनुष्य आणि बाण तोडले; मग ते धनुष्य सोडून दानवांचा आनंद असलेल्या जम्भाने दुसरे शस्त्र उचलले.
अन्यत्कार्मुकमादाय वेगवद्भारसाधनम् शरांश्चाशीविषाकारांस् तैलधौतानजिह्मगान्
त्याने दुसरे वेगवान आणि सामर्थ्यशाली धनुष्य घेतले आणि विषारी सर्पांसारखे, सरळ आणि तेल लावलेले बाण उचलले.
शक्रं विव्याध दशभिर् जत्रुदेशे तु पत्त्रिभिः हृदये च त्रिभिश्चापि द्वाभ्यां च स्कन्धयोर् द्वयोः
त्याने शक्राच्या गळ्याजवळ दहा बाण मारले, हृदयात तीन बाण घातले आणि दोन्ही खांद्यांमध्ये प्रत्येकी दोन बाण घातले.
शक्रो ऽपि दानवेन्द्राय बाणजालमपीदृशम् अप्राप्तान्दानवेन्द्रस्तु शराञ्छक्रभुजेरितान्
शक्रानेही दानवाधिपतीवर तसाच बाणांचा मारा केला, पण दानवराजाने शक्राच्या हातातून सुटलेले बाण त्याच्यापर्यंत येण्याआधीच छाटले.
चिछेद दशधाकाशे शरैरग्निशिखोपमैः ततस्तु शरजालेन देवेन्द्रो दानवेश्वरम्
त्याने आकाशात दहा वेळा अग्निसारख्या तेजस्वी बाणांनी ते छाटले; मग देवेंद्राने बाणांच्या वर्षावाने दानवराजाला झाकून टाकले.
आच्छादयत यत्नेन वर्षास्विव घनैर्नभः दैत्यो ऽपि बाणजालं तद् व्यधमत्सायकैः शितैः
जसा पाऊस पडताना मेघ आकाश झाकतात, तसा त्याने प्रयत्नपूर्वक त्याला झाकले; पण दैत्याने ती बाणांची सर sharp बाणांनी उधळून लावली.
यथा वायुर्घनाटोपं परिवार्य दिशो मुखे शक्रो ऽथ क्रोधसंरम्भान् न विशेषयते यदा
जसा वारा सगळ्या दिशांनी मेघ उडवून लावतो, तसा शक्रही राग आणि अस्वस्थतेने काहीच ओळखू शकत नव्हता.
दानवेन्द्रं तदा चक्रे गन्धर्वास्त्रं महाद्भुतम् तदुत्थतेजसा व्याप्तम् अभूद्गमनगोचरम्
त्या वेळी त्याने दानवाधिपतीवर अद्भुत असे गंधर्वास्त्र सोडले; त्याच्या तेजाने सगळे आकाश व्यापले आणि ते गाठता येईना.
गन्धर्वनगरैश् चापि नानाप्राकारतोरणैः मुञ्चद्भिरद्भुताकारैर् अस्त्रवृष्टिं समन्ततः
गंधर्वनगरी, विविध तटबंदी आणि कमानी, आणि अद्भुत रूपे सोडत, त्या अस्त्राने सर्व दिशांना शस्त्रांचा वर्षाव केला.
अथास्त्रवृष्ट्या दैत्यानां हन्यमाना महाचमूः जम्भं शरणमागच्छद् अप्रमेयपराक्रमम्
मग अस्त्रांच्या वर्षावात दैत्यांची मोठी सेना नष्ट होत असताना, त्यांनी अपरिमित पराक्रम असलेल्या जम्भाकडे आश्रय घेतला.
व्याकुलो ऽपि स्वयं दैत्यः सहस्राक्षास्त्रपीडितः स्मरन्साधुसमाचारं भीतत्राणपरो ऽभवत्
स्वतःही व्याकुळ असतानाही, सहस्राक्षाच्या अस्त्रांनी त्रस्त झालेला तो दैत्य, चांगल्या वर्तनाची आठवण काढून, भयभीतांचा रक्षण करण्याचा निर्धार करू लागला.
अथास्त्रं मौसलं नाम मुमोच दितिनन्दनः ततो ऽयोमुसलैः सर्वम् अभवत्पूरितं जगत्
मग दितीपुत्राने 'मौसळ' नावाचे अस्त्र सोडले; त्यानंतर सगळ्या जगात लोखंडी गदा पसरल्या.
एकप्रहारकरणैर् अप्रधृष्यैः समन्ततः गन्धर्वनगरं तेषु गन्धर्वास्त्रविनिर्मितम्
अप्रतिरोधक अशा प्रहारांनी सर्वत्र, गंधर्वास्त्राने निर्माण केलेली गंधर्वनगरी त्या गदांनी फोडली गेली.
गान्धर्वमस्त्रं संधाय सुरसैन्येषु चापरम् एकैकेन प्रहारेण गजानश्वान्महारथान्
त्याने देवांच्या सैन्यावर दुसरे गंधर्वास्त्र सोडले; प्रत्येक प्रहारात त्याने हत्ती, घोडे आणि मोठे रथी पटकन ठार केले.
रथाश्वान्सो ऽहनत्क्षिप्रं शतशो ऽथ सहस्रशः ततः सुराधिपस्त्वाष्ट्रम् अस्त्रं च समुदीरयत्
त्याने शेकडो-हजारो रथ आणि घोडे क्षणार्धात मारले; मग देवाधिपतीने त्वष्ट्रास्त्राचा उच्चार केला.
संध्यमाने ततस्त्वाष्ट्रे निश्चेरुः पावकार्चिषः ततो यन्त्रमयान् दिव्यान् आयुधान्दुष्प्रधर्षिणः
त्वष्ट्रास्त्राचा प्रभाव सुरू होताच अग्निसारख्या ज्वाळा निघाल्या; मग यंत्रांनी बनवलेली, कोणालाही जिंकता न येणारी दिव्य शस्त्रे प्रकट झाली.
तैर्यन्त्रैरभवद्बद्धम् अन्तरिक्षे वितानकम् वितानकेन तेनाथ प्रशमं मौसले गते
त्या यंत्रांनी आकाशात एक मोठे छत्र तयार झाले; त्या छत्रामुळे मौसळ अस्त्र शांत झाले आणि त्याचा प्रभाव संपला.
शैलास्त्रं मुमुचे जम्भो यन्त्रसंघातताडनम् व्यामप्रमाणैरुपलैस् ततो वर्षमवर्तत
मग जम्भाने पर्वतास्त्र सोडले आणि त्या यंत्रांच्या समूहावर प्रहार केला; त्यानंतर हाताच्या पसराएवढ्या मोठ्या दगडांचा वर्षाव सुरू झाला.
त्वाष्ट्रस्य निर्मितान्याशु यन्त्राणि तदनन्तरम् तेनोपलनिपातेन गतानि तिलशस्ततः
त्वष्ट्याने झटकन तयार केलेली यंत्रे त्या गारांचा मारा पडताच लगेचच तुकड्या-तुकड्यांनी फुटून गेली.
यन्त्राणि तिलशः कृत्वा शैलास्त्रं परमूर्धसु निपपातातिवेगेना-दारयत्पृथिवीं ततः
ती यंत्रे अगदी किरकोळ करून, तो पर्वतासारखा अस्त्र मोठ्या वेगाने उंच शिखरांवर कोसळला आणि पृथ्वी फाटली.
ततो वज्रास्त्रम् अकरोत् सहस्राक्षः पुरंदरः तदोपलमहावर्षं व्यशीर्यत समन्ततः
मग सहस्त्र नेत्र असलेल्या पुरंदराने वज्रास्र तयार केले; त्यानंतर सर्व दिशांना मोठ्या प्रमाणात गारांचा पाऊस पडू लागला.
ततः प्रशान्ते शैलास्त्रे जम्भो भूधरसंनिभः ऐषीकमस्त्रमकरोद् अभीतो ऽतिपराक्रमः
पर्वतास्र शांत झाल्यावर, पर्वतासारखा दिसणारा, निर्भय आणि अतिशय पराक्रमी जंभाने ईखास्त्र तयार केले.
ऐषीकेणागमन्नाशं वज्रास्त्रं शक्रवल्लभम् विजृम्भत्यथ चैषीके परमास्त्रे ऽतिदुर्धरे
त्या ईखास्त्रामुळे शक्राला प्रिय असलेले वज्रास्र नष्ट झाले; मग ते अत्यंत कठीण आणि श्रेष्ठ ईखास्त्र विस्तारू लागले.
जज्वलुर्देवसैन्यानि सस्यन्दनगजानि तु दह्यमानेष्वनीकेषु तेजसा सुरसत्तमः
देवतांच्या सैन्यांचे रथ आणि हत्ती यांच्यासह सैन्य जळू लागले; रणांगण जळत असताना, देवांचा श्रेष्ठ तेजाने उजळून निघाला.
आग्नेयमस्त्रमकरोद् बलवान्पाकशासनः तेनास्त्रेण तदस्त्रं च बभ्रंशे तदनन्तरम्
मग बलवान पाखशासनाने आग्नेय अस्त्र तयार केले; त्या अस्त्रामुळे आधीचे अस्त्र लगेचच नाहीसे झाले.
तस्मिन्प्रतिहते चास्त्रे पावकास्त्रं व्यजृम्भत जज्वाल कायं जम्भस्य सरथं च ससारथिम्
ते अस्त्र परतवले गेले तेव्हा, पावकास्त्र सोडण्यात आले; ते प्रज्वलित होऊन जंभाचा देह, त्याचा रथ आणि सारथी जाळू लागले.
ततः प्रतिहतः सो ऽथ दैत्येन्द्रः प्रतिभानवान् वारुणास्त्रं मुमोचाथ शमनं पावकार्चिषाम्
मग, परतवला गेल्यावर, बुद्धिमान दैत्यराजाने वरुणास्त्र सोडले, ज्यामुळे अग्नीच्या ज्वाळा शांत झाल्या.
ततो जलधरैर्व्योम स्फुरद्विद्युल्लताकुलैः गम्भीरमुरजध्वानैर् आपूरितम् इवाम्बरम्
मग आकाश ढगांनी भरून गेले, त्यात विजांचा लखलखाट आणि गडगडाटी आवाजाने जणू आकाशच भरून गेले होते.
करीन्द्रकरतुल्याभिर् जलधाराभिर् अम्बरात् पतन्तीभिर्जगत्सर्वं क्षणेनापूरितं बभौ
मोठ्या हत्तींच्या सोंडेइतक्या मोठ्या जलधारा आकाशातून पडू लागल्या आणि क्षणातच संपूर्ण जग पाण्याने भरून गेले आणि उजळून दिसू लागले.
शान्तमाग्नेयमस्त्रं तत् प्रविलोक्य सुराधिपः वायव्यम् अस्त्रम् अकरोन् मेघसंघातनाशनम्
आग्नेय अस्त्र शांत झाल्याचे पाहून, देवाधीशाने मेघांचा नाश करणारे वायव्य अस्त्र तयार केले.