धनेशो ऽपि गदां गुर्वीं तस्य दानवहस्तिनः चिक्षेप वेगाद्दैत्येन्द्रो निपपातास्य मूर्धनि
धनाधीशाने आपली जड गदा दैत्यराजाच्या हत्तीवर जोरात फेकली; त्या आघाताने दैत्यराज डोक्यावर पडला.
गजो गदानिपातेन स तेन परिमूर्छितः दन्तैर्भित्त्वा धरां वेगात् पपाताचलसंनिभः
गदेच्या प्रहाराने तो हत्ती पूर्णपणे बेशुद्ध झाला; तो वेगाने खाली पडताना आपल्या सुळ्यांनी जमिनीत भोक पाडून पर्वतासारखा कोसळला.
पतिते तु गजे तस्मिन् सिंहनादो महानभूत् सर्वतः सुरसैन्यानां गजबृंहितबृंहितैः
त्या हत्तीच्या पडल्यावर देवांच्या सैन्यातून सर्वत्र मोठा सिंहगर्जना झाला, आणि हत्तींच्या डंकारांनी आसमंत दुमदुमला.
ह्रेषारवेण चाश्वानां गुणास्फोटैश्च धन्विनाम् गजं तं निहतं दृष्ट्वा निमिं चापि पराङ्मुखम्
घोड्यांच्या हिणकस आणि धनुष्यांच्या तुटतुटीने, तो हत्ती मारला गेला आणि निमी मागे वळला हे पाहून—
श्रुत्वा च सिंहनादं च सुराणामतिकोपनः जम्भो जज्वाल कोपेन पीताज्य इव पावकः
देवांचा तो सिंहगर्जना ऐकून, जंभ मोठ्या संतापाने प्रज्वलित झाला, जणू तुपाने पेटलेला अग्नी.
स सुरान्कोपरक्ताक्षो धनुष्यारोप्य सायकम् तिष्ठतेत्यब्रवीत्तावत् सारथिं चाप्यचोदयत्
तो देवांवर रागाने डोळे लाल करून, धनुष्याला बाण लावून म्हणाला, 'ठाम उभा रहा!' आणि सारथ्याला पुढे जायला सांगितले.
वेगेन चलतस्तस्य तद्रथस्याभवद्द्युतिः यथादित्यसहस्रस्याभुदितस्योदयाचले
त्याचा रथ वेगाने धावत असताना, त्याची प्रभा जणू हजार सूर्य पूर्वेकडील पर्वतावर एकत्र उगवावीत तशी दिसत होती.
पताकिना रथेनाजौ किङ्किणीजालमालिना शशिशुभ्रातपत्रेण स तेन स्यन्दनेन तु
युद्धात, पताका असलेल्या, घंटांच्या जाळ्याने सजवलेल्या आणि चंद्रासारख्या शुभ्र छत्र असलेल्या त्या रथातून तो पुढे गेला.
घट्टयन्सुरसैन्यानां हृदयं समदृश्यत तम् आयान्तम् अभिप्रेक्ष्य धनुष्याहितसायकः
देवांच्या सैन्याच्या हृदयात भीती निर्माण करत तो जवळ येताना दिसला, धनुष्याला बाण लावलेला.
शतक्रतुरदीनात्मा दृढमाधत्त कार्मुकम् बाणं च तैलधौताग्रम् अर्धचन्द्रमजिह्मगम्
शतक्रतु निर्धास्तपणे आपले धनुष्य घट्ट पकडून उभा राहिला आणि तेल लावलेला, अर्धचंद्राकार, सरळ असा बाण घेतला.
तेनास्य सशरं चापं रणे चिछेद वृत्रहा क्षिप्रं संत्यज्य तच्चापं जम्भो दानवनन्दनः
वृत्राचा संहार करणाऱ्या देवाने युद्धात जलदपणे त्याचा धनुष्य आणि बाण तोडले; मग ते धनुष्य सोडून दानवांचा आनंद असलेल्या जम्भाने दुसरे शस्त्र उचलले.
अन्यत्कार्मुकमादाय वेगवद्भारसाधनम् शरांश्चाशीविषाकारांस् तैलधौतानजिह्मगान्
त्याने दुसरे वेगवान आणि सामर्थ्यशाली धनुष्य घेतले आणि विषारी सर्पांसारखे, सरळ आणि तेल लावलेले बाण उचलले.
शक्रं विव्याध दशभिर् जत्रुदेशे तु पत्त्रिभिः हृदये च त्रिभिश्चापि द्वाभ्यां च स्कन्धयोर् द्वयोः
त्याने शक्राच्या गळ्याजवळ दहा बाण मारले, हृदयात तीन बाण घातले आणि दोन्ही खांद्यांमध्ये प्रत्येकी दोन बाण घातले.
शक्रो ऽपि दानवेन्द्राय बाणजालमपीदृशम् अप्राप्तान्दानवेन्द्रस्तु शराञ्छक्रभुजेरितान्
शक्रानेही दानवाधिपतीवर तसाच बाणांचा मारा केला, पण दानवराजाने शक्राच्या हातातून सुटलेले बाण त्याच्यापर्यंत येण्याआधीच छाटले.
चिछेद दशधाकाशे शरैरग्निशिखोपमैः ततस्तु शरजालेन देवेन्द्रो दानवेश्वरम्
त्याने आकाशात दहा वेळा अग्निसारख्या तेजस्वी बाणांनी ते छाटले; मग देवेंद्राने बाणांच्या वर्षावाने दानवराजाला झाकून टाकले.
आच्छादयत यत्नेन वर्षास्विव घनैर्नभः दैत्यो ऽपि बाणजालं तद् व्यधमत्सायकैः शितैः
जसा पाऊस पडताना मेघ आकाश झाकतात, तसा त्याने प्रयत्नपूर्वक त्याला झाकले; पण दैत्याने ती बाणांची सर sharp बाणांनी उधळून लावली.
यथा वायुर्घनाटोपं परिवार्य दिशो मुखे शक्रो ऽथ क्रोधसंरम्भान् न विशेषयते यदा
जसा वारा सगळ्या दिशांनी मेघ उडवून लावतो, तसा शक्रही राग आणि अस्वस्थतेने काहीच ओळखू शकत नव्हता.
दानवेन्द्रं तदा चक्रे गन्धर्वास्त्रं महाद्भुतम् तदुत्थतेजसा व्याप्तम् अभूद्गमनगोचरम्
त्या वेळी त्याने दानवाधिपतीवर अद्भुत असे गंधर्वास्त्र सोडले; त्याच्या तेजाने सगळे आकाश व्यापले आणि ते गाठता येईना.
गन्धर्वनगरैश् चापि नानाप्राकारतोरणैः मुञ्चद्भिरद्भुताकारैर् अस्त्रवृष्टिं समन्ततः
गंधर्वनगरी, विविध तटबंदी आणि कमानी, आणि अद्भुत रूपे सोडत, त्या अस्त्राने सर्व दिशांना शस्त्रांचा वर्षाव केला.
अथास्त्रवृष्ट्या दैत्यानां हन्यमाना महाचमूः जम्भं शरणमागच्छद् अप्रमेयपराक्रमम्
मग अस्त्रांच्या वर्षावात दैत्यांची मोठी सेना नष्ट होत असताना, त्यांनी अपरिमित पराक्रम असलेल्या जम्भाकडे आश्रय घेतला.
व्याकुलो ऽपि स्वयं दैत्यः सहस्राक्षास्त्रपीडितः स्मरन्साधुसमाचारं भीतत्राणपरो ऽभवत्
स्वतःही व्याकुळ असतानाही, सहस्राक्षाच्या अस्त्रांनी त्रस्त झालेला तो दैत्य, चांगल्या वर्तनाची आठवण काढून, भयभीतांचा रक्षण करण्याचा निर्धार करू लागला.
अथास्त्रं मौसलं नाम मुमोच दितिनन्दनः ततो ऽयोमुसलैः सर्वम् अभवत्पूरितं जगत्
मग दितीपुत्राने 'मौसळ' नावाचे अस्त्र सोडले; त्यानंतर सगळ्या जगात लोखंडी गदा पसरल्या.
एकप्रहारकरणैर् अप्रधृष्यैः समन्ततः गन्धर्वनगरं तेषु गन्धर्वास्त्रविनिर्मितम्
अप्रतिरोधक अशा प्रहारांनी सर्वत्र, गंधर्वास्त्राने निर्माण केलेली गंधर्वनगरी त्या गदांनी फोडली गेली.
गान्धर्वमस्त्रं संधाय सुरसैन्येषु चापरम् एकैकेन प्रहारेण गजानश्वान्महारथान्
त्याने देवांच्या सैन्यावर दुसरे गंधर्वास्त्र सोडले; प्रत्येक प्रहारात त्याने हत्ती, घोडे आणि मोठे रथी पटकन ठार केले.
रथाश्वान्सो ऽहनत्क्षिप्रं शतशो ऽथ सहस्रशः ततः सुराधिपस्त्वाष्ट्रम् अस्त्रं च समुदीरयत्
त्याने शेकडो-हजारो रथ आणि घोडे क्षणार्धात मारले; मग देवाधिपतीने त्वष्ट्रास्त्राचा उच्चार केला.
संध्यमाने ततस्त्वाष्ट्रे निश्चेरुः पावकार्चिषः ततो यन्त्रमयान् दिव्यान् आयुधान्दुष्प्रधर्षिणः
त्वष्ट्रास्त्राचा प्रभाव सुरू होताच अग्निसारख्या ज्वाळा निघाल्या; मग यंत्रांनी बनवलेली, कोणालाही जिंकता न येणारी दिव्य शस्त्रे प्रकट झाली.
तैर्यन्त्रैरभवद्बद्धम् अन्तरिक्षे वितानकम् वितानकेन तेनाथ प्रशमं मौसले गते
त्या यंत्रांनी आकाशात एक मोठे छत्र तयार झाले; त्या छत्रामुळे मौसळ अस्त्र शांत झाले आणि त्याचा प्रभाव संपला.
शैलास्त्रं मुमुचे जम्भो यन्त्रसंघातताडनम् व्यामप्रमाणैरुपलैस् ततो वर्षमवर्तत
मग जम्भाने पर्वतास्त्र सोडले आणि त्या यंत्रांच्या समूहावर प्रहार केला; त्यानंतर हाताच्या पसराएवढ्या मोठ्या दगडांचा वर्षाव सुरू झाला.
त्वाष्ट्रस्य निर्मितान्याशु यन्त्राणि तदनन्तरम् तेनोपलनिपातेन गतानि तिलशस्ततः
त्वष्ट्याने झटकन तयार केलेली यंत्रे त्या गारांचा मारा पडताच लगेचच तुकड्या-तुकड्यांनी फुटून गेली.
यन्त्राणि तिलशः कृत्वा शैलास्त्रं परमूर्धसु निपपातातिवेगेना-दारयत्पृथिवीं ततः
ती यंत्रे अगदी किरकोळ करून, तो पर्वतासारखा अस्त्र मोठ्या वेगाने उंच शिखरांवर कोसळला आणि पृथ्वी फाटली.