यां यां निमिगजो याति दिशं तां तां सवाहना संत्यज्य दुद्रुवुर्देवा भयार्तास्त्यक्तहेतयः गन्धेन सुरमातङ्गा दुद्रुवुस्तस्य हस्तिनः
निमीचा हत्ती ज्या दिशेला गेला, त्या दिशेला देवांनी आपली वाहने सोडून भीतीने पळ काढला; त्याच्या हत्तीच्या वासाने स्वर्गातील हत्तीही पळून गेले.
पलायितेषु सैन्येषु सुराणां पाकशासनः तस्थौ दिक्पालकैः सार्धम् अष्टभिः केशवेन च
देवांची सैन्ये पळताना, इंद्र आठ दिशांचे रक्षक आणि केशव यांच्या सोबत ठाम उभा राहिला.
सम्प्राप्तो निमिमातङ्गो यावच्छक्रगजं प्रति तावच्छक्रगजो यातो मुक्त्वा नादं स भैरवम्
निमीचा हत्ती इंद्राच्या हत्तीपाशी येताच, त्याच क्षणी इंद्राचा हत्ती भीषण गर्जना करत पुढे गेला.
ध्रियमाणो ऽपि यत्नेन स रणे नैव तिष्ठति पलायिते गजे तस्मिन्न् आरूढः पाकशासनः
मोठ्या प्रयत्नाने थांबवला तरी तो रणभूमीत स्थिर राहिला नाही; त्याचा हत्ती पळून गेला तेव्हा पाका-शासन त्यावर चढला.
विपरीतमुखो ऽयुध्यद् दानवेन्द्रबलं प्रति शतक्रतुस्तु वज्रेण निमिं वक्षस्यताडयत्
तो उलट्या दिशेने दानवांच्या सैन्याशी लढत होता; मग शतक्रतुने वज्राने निमीच्या छातीवर प्रहार केला.
गदया दन्तिनश्चास्य गण्डदेशे ऽहनद्दृढम् तत्प्रहारमचिन्त्यैव निमिर्निर्भयपौरुषः
त्याने गदेद्वारे त्या हत्तीच्या गालावर जोरदार मारला; पण निर्भय आणि शूर निमीने त्या प्रहाराची पर्वा केली नाही.
ऐरावणं कटीदेशे मुद्गरेणाभ्यताडयत् स हतो मुद्गरेणाथ शक्रकुञ्जर आहवे
त्याने एरावताच्या कंबरेवर मुषळाने प्रहार केला; त्या मुषळाच्या आघाताने इंद्राचा हत्ती रणभूमीत कोसळला.
जगाम पश्चाच्चरणैर् धरणीं भूधराकृतिः लाघवात्क्षिप्रमुत्थाय ततो ऽमरमहागजः
तो पर्वतासारखा हत्ती मागे पायांनी जमिनीला टेकला; मग आपल्या चपळतेमुळे पटकन उठून देवांचा तो महान हत्ती—
रणादपससर्पाशु भीषितो निमिहस्तिना ततो वायुर्ववौ रूक्षो बहुशर्करपांसुलः
निमीच्या हत्तीने घाबरून तो पटकन रणातून मागे सरकला; त्यानंतर तिथे कडाक्याचा, धूळ आणि खड्यांनी भरलेला वारा वाहू लागला.
संमुखो निमिमातङ्गो जवनाचलकम्पनः स्रुतरक्तो बभौ शैलो घनधातुह्रदो यथा
निमीचा हत्ती समोरासमोर उभा राहून वेगवान पर्वत हलवत होता; त्याच्या अंगातून रक्त वाहत होते, आणि तो वितळलेल्या धातूच्या तलावासारख्या पर्वतासारखा भासत होता.
धनेशो ऽपि गदां गुर्वीं तस्य दानवहस्तिनः चिक्षेप वेगाद्दैत्येन्द्रो निपपातास्य मूर्धनि
धनाधीशाने आपली जड गदा दैत्यराजाच्या हत्तीवर जोरात फेकली; त्या आघाताने दैत्यराज डोक्यावर पडला.
गजो गदानिपातेन स तेन परिमूर्छितः दन्तैर्भित्त्वा धरां वेगात् पपाताचलसंनिभः
गदेच्या प्रहाराने तो हत्ती पूर्णपणे बेशुद्ध झाला; तो वेगाने खाली पडताना आपल्या सुळ्यांनी जमिनीत भोक पाडून पर्वतासारखा कोसळला.
पतिते तु गजे तस्मिन् सिंहनादो महानभूत् सर्वतः सुरसैन्यानां गजबृंहितबृंहितैः
त्या हत्तीच्या पडल्यावर देवांच्या सैन्यातून सर्वत्र मोठा सिंहगर्जना झाला, आणि हत्तींच्या डंकारांनी आसमंत दुमदुमला.
ह्रेषारवेण चाश्वानां गुणास्फोटैश्च धन्विनाम् गजं तं निहतं दृष्ट्वा निमिं चापि पराङ्मुखम्
घोड्यांच्या हिणकस आणि धनुष्यांच्या तुटतुटीने, तो हत्ती मारला गेला आणि निमी मागे वळला हे पाहून—
श्रुत्वा च सिंहनादं च सुराणामतिकोपनः जम्भो जज्वाल कोपेन पीताज्य इव पावकः
देवांचा तो सिंहगर्जना ऐकून, जंभ मोठ्या संतापाने प्रज्वलित झाला, जणू तुपाने पेटलेला अग्नी.
स सुरान्कोपरक्ताक्षो धनुष्यारोप्य सायकम् तिष्ठतेत्यब्रवीत्तावत् सारथिं चाप्यचोदयत्
तो देवांवर रागाने डोळे लाल करून, धनुष्याला बाण लावून म्हणाला, 'ठाम उभा रहा!' आणि सारथ्याला पुढे जायला सांगितले.
वेगेन चलतस्तस्य तद्रथस्याभवद्द्युतिः यथादित्यसहस्रस्याभुदितस्योदयाचले
त्याचा रथ वेगाने धावत असताना, त्याची प्रभा जणू हजार सूर्य पूर्वेकडील पर्वतावर एकत्र उगवावीत तशी दिसत होती.
पताकिना रथेनाजौ किङ्किणीजालमालिना शशिशुभ्रातपत्रेण स तेन स्यन्दनेन तु
युद्धात, पताका असलेल्या, घंटांच्या जाळ्याने सजवलेल्या आणि चंद्रासारख्या शुभ्र छत्र असलेल्या त्या रथातून तो पुढे गेला.
घट्टयन्सुरसैन्यानां हृदयं समदृश्यत तम् आयान्तम् अभिप्रेक्ष्य धनुष्याहितसायकः
देवांच्या सैन्याच्या हृदयात भीती निर्माण करत तो जवळ येताना दिसला, धनुष्याला बाण लावलेला.
शतक्रतुरदीनात्मा दृढमाधत्त कार्मुकम् बाणं च तैलधौताग्रम् अर्धचन्द्रमजिह्मगम्
शतक्रतु निर्धास्तपणे आपले धनुष्य घट्ट पकडून उभा राहिला आणि तेल लावलेला, अर्धचंद्राकार, सरळ असा बाण घेतला.
तेनास्य सशरं चापं रणे चिछेद वृत्रहा क्षिप्रं संत्यज्य तच्चापं जम्भो दानवनन्दनः
वृत्राचा संहार करणाऱ्या देवाने युद्धात जलदपणे त्याचा धनुष्य आणि बाण तोडले; मग ते धनुष्य सोडून दानवांचा आनंद असलेल्या जम्भाने दुसरे शस्त्र उचलले.
अन्यत्कार्मुकमादाय वेगवद्भारसाधनम् शरांश्चाशीविषाकारांस् तैलधौतानजिह्मगान्
त्याने दुसरे वेगवान आणि सामर्थ्यशाली धनुष्य घेतले आणि विषारी सर्पांसारखे, सरळ आणि तेल लावलेले बाण उचलले.
शक्रं विव्याध दशभिर् जत्रुदेशे तु पत्त्रिभिः हृदये च त्रिभिश्चापि द्वाभ्यां च स्कन्धयोर् द्वयोः
त्याने शक्राच्या गळ्याजवळ दहा बाण मारले, हृदयात तीन बाण घातले आणि दोन्ही खांद्यांमध्ये प्रत्येकी दोन बाण घातले.
शक्रो ऽपि दानवेन्द्राय बाणजालमपीदृशम् अप्राप्तान्दानवेन्द्रस्तु शराञ्छक्रभुजेरितान्
शक्रानेही दानवाधिपतीवर तसाच बाणांचा मारा केला, पण दानवराजाने शक्राच्या हातातून सुटलेले बाण त्याच्यापर्यंत येण्याआधीच छाटले.
चिछेद दशधाकाशे शरैरग्निशिखोपमैः ततस्तु शरजालेन देवेन्द्रो दानवेश्वरम्
त्याने आकाशात दहा वेळा अग्निसारख्या तेजस्वी बाणांनी ते छाटले; मग देवेंद्राने बाणांच्या वर्षावाने दानवराजाला झाकून टाकले.
आच्छादयत यत्नेन वर्षास्विव घनैर्नभः दैत्यो ऽपि बाणजालं तद् व्यधमत्सायकैः शितैः
जसा पाऊस पडताना मेघ आकाश झाकतात, तसा त्याने प्रयत्नपूर्वक त्याला झाकले; पण दैत्याने ती बाणांची सर sharp बाणांनी उधळून लावली.
यथा वायुर्घनाटोपं परिवार्य दिशो मुखे शक्रो ऽथ क्रोधसंरम्भान् न विशेषयते यदा
जसा वारा सगळ्या दिशांनी मेघ उडवून लावतो, तसा शक्रही राग आणि अस्वस्थतेने काहीच ओळखू शकत नव्हता.
दानवेन्द्रं तदा चक्रे गन्धर्वास्त्रं महाद्भुतम् तदुत्थतेजसा व्याप्तम् अभूद्गमनगोचरम्
त्या वेळी त्याने दानवाधिपतीवर अद्भुत असे गंधर्वास्त्र सोडले; त्याच्या तेजाने सगळे आकाश व्यापले आणि ते गाठता येईना.
गन्धर्वनगरैश् चापि नानाप्राकारतोरणैः मुञ्चद्भिरद्भुताकारैर् अस्त्रवृष्टिं समन्ततः
गंधर्वनगरी, विविध तटबंदी आणि कमानी, आणि अद्भुत रूपे सोडत, त्या अस्त्राने सर्व दिशांना शस्त्रांचा वर्षाव केला.
अथास्त्रवृष्ट्या दैत्यानां हन्यमाना महाचमूः जम्भं शरणमागच्छद् अप्रमेयपराक्रमम्
मग अस्त्रांच्या वर्षावात दैत्यांची मोठी सेना नष्ट होत असताना, त्यांनी अपरिमित पराक्रम असलेल्या जम्भाकडे आश्रय घेतला.