तदेकादश रुद्रांस्तु चकाराग्रेसरान्हरिः व्यालभोगाङ्गसंनद्धा बलिनो नीलकंधराः
हरीने अकरा रुद्रांना पुढे नेते केले, ते बलवान, निळ्या गळ्याचे आणि अंगावर सर्पांची माळ घातलेले होते.
चन्द्रखण्डनृमुण्डालीमण्डितोरुशिखण्डिनः शूलज्वालावलिप्ताङ्गा भुजमण्डलभैरवाः
त्यांच्या शिरावर चंद्राचा तुकडा आणि मानवी कवटींच्या माळा होत्या, अंगावर त्रिशूळाच्या ज्वाळांचे लेप, आणि भुजांवर भीषण दागिने होते.
पिङ्गोत्तुङ्गजटाजूटाः सिंहचर्मानुषङ्गिणः कपालीशादयो रुद्रा विद्रावितमहासुराः
किरकट, उंच जटाजूट, सिंहाच्या कातडीचे वस्त्र, कपालीसह रुद्र, ज्यांनी महादैत्यांना पळवून लावले.
कपाली पिङ्गलो भीमो विरूपाक्षो विलोहितः अजेशः शासनः शास्ता शंभुश्चण्डो ध्रुवस्तथा
कपाली, पिंगळ, भीम, विरूपाक्ष, विलोहित, अजेश, शासन, शास्ता, शंभू, चंड आणि ध्रुव.
एत एकादशानन्तबला रुद्राः प्रभाविणः पालयन्तो बलस्याग्रे दारयन्तश्च दानवान्
हे अकरा रुद्र, अमर्याद्य सामर्थ्य आणि प्रभाव असलेले, सैन्याच्या पुढे उभे राहून, दैत्यांचा संहार करत होते.
आप्याययन्तस्त्रिदशान् गर्जन्त इव चाम्बुदाः हिमाचलाभे महति काञ्चनाम्बुरुहस्रजि
ते देवांना बळ देत होते, जणू काही मेघ गडगडतात तसे गडगडत होते, हिमालयासारखे विशाल, आणि सोन्याच्या कमळांच्या माळांनी सजलेले होते.
प्रचलच्चामरे हेमघण्टासंघातमण्डिते ऐरावते चतुर्दन्ते मातङ्गे ऽचलसंस्थिते
चलत्या चामरांनी आणि सोन्याच्या घंटांच्या गजरांनी सजलेल्या, चार सोंडांचा ऐरावत हत्तीवर इंद्र स्थिर उभा होता.
महामदजलस्रावे कामरूपे शतक्रतुः तस्थौ हिमगिरेः शृङ्गे भानुमानिव दीप्तिमान्
मोठ्या मदाचा प्रवाह वाहणाऱ्या, इच्छेनुसार रूप बदलणाऱ्या इंद्राने हिमालयाच्या शिखरावर सूर्याप्रमाणे तेजस्वीपणे उभा राहिला.
तस्यारक्षत्पदं सव्यं मारुतो ऽमितविक्रमः जुगोपापरमग्निस्तु ज्वालापूरितदिङ्मुखः
त्याच्या डाव्या बाजूला प्रचंड सामर्थ्याचा वायू रक्षण करत होता; दुसऱ्या बाजूला ज्वाळांनी भरलेल्या तोंडाचा अग्नी पहारा देत होता.
पृष्ठरक्षो ऽभवद्विष्णुः ससैन्यस्य शतक्रतोः आदित्या वसवो विश्वे मरुतश्चाश्विनावपि
इंद्राच्या आणि त्याच्या सैन्याच्या मागे विष्णू रक्षण करत होता; आदित्य, वसु, विश्वदेव, मरुत आणि अश्विनीही तेथे उपस्थित होते.
गन्धर्वा राक्षसा यक्षाः सकिंनरमहोरगाः नानाविधायुधाश्चित्रा दधाना हेमभूषणाः
गंधर्व, राक्षस, यक्ष, किन्नर आणि मोठे नाग, विविध शस्त्रांनी आणि सोन्याच्या दागिन्यांनी सजलेले, तिथे एकत्र जमले होते.
कोटिशः कोटिशः कृत्वा वृन्दं चिह्नोपलक्षितम् विश्रामयन्तः स्वां कीर्तिं बन्दिवृन्दपुरःसराः चेरुर्दैत्यवधे हृष्टाः सहेन्द्राः सुरजातयः
कोट्यवधी वेगवेगळ्या चिन्हांनी ओळखता येणाऱ्या समूहांनी, बंड्यांच्या पुढाकाराने, स्वतःची कीर्ती मोठ्या आनंदाने मिरवली; दैत्यांचा नाश झाल्याने इंद्र आणि देवगणही हर्षाने भरले होते.
शतक्रतोरमरनिकायपालिता पताकिनी गजशतवाजिनादिता सितोन्नतध्वजपटकोटिमण्डिता बभूव सा दितिसुतशोकवर्धिनी
अमरांच्या सैन्याने राखलेली, ध्वजांनी, शेकडो हत्ती-घोड्यांच्या गजरांनी आणि उंच पांढऱ्या पताकांनी सजलेली इंद्राची सेना, दितीच्या मुलांना दु:ख देणारी ठरली.
आयान्तीम् अवलोक्याथ सुरसेनां गजासुरः गजरूपी महाम्भोदसंघातो भाति भैरवः
देवतांची सेना येताना पाहून, गजरूप असुर मोठ्या मेघांच्या समूहासारखा भयंकर दिसू लागला.
परश्वधायुधो दैत्यो दंशितोष्ठकसंपुटः ममर्द च रणे देवांश् चिक्षेपान्यान्करेण तु
परशु घेऊन, रागाने ओठ आवळून, त्या असुराने युद्धात देवांना चिरडले आणि काहींना हाताने फेकून दिले.
परान्परशुना जघ्ने दैत्येन्द्रो रौद्रविक्रमः तस्य पातयतः सेनां यक्षगन्धर्वकिंनराः
तीव्र पराक्रमाचा असुरराजा परशुने शत्रूंना ठार करत होता; त्याच्या सैन्याचा नाश करताना यक्ष, गंधर्व आणि किन्नर—
मुमुचुः संहताः सर्वे चित्रशस्त्रास्त्रसंहतिम् पाशान् परश्वधांश्चक्रान् भिन्दिपालान् समुद्गरान्
सर्वांनी मिळून विविध अद्भुत शस्त्रास्त्रांचा वर्षाव केला—पाश, परशु, चक्र, भाले आणि गदा फेकल्या.
कुन्तान्प्रासान् असींस्तीक्ष्णान् मुद्गरांश्चापि दुःसहान् तान्सर्वान्सो ऽग्रसद्दैत्यः कवलानिव यूथपः
भाले, प्रास, धारदार तलवारी आणि भयंकर गदा—हे सर्व असुराने जणू काही कळपाचा प्रमुख घास गिळावा तसे गिळून टाकले.
कोपास्फालितदीर्घाग्रकरास्फोटेन पातयन् विचचार रणे देवान् दुष्प्रेक्ष्ये गजदानवः
रागाने फडफडणाऱ्या लांब सोंडेने प्रहार करत, गजदानव युद्धात देवांना पडवत होता आणि त्याचे रूप पाहणेही कठीण होते.
यस्मिन्यस्मिन्निपतति सुरवृन्दे गजासुरः तस्मिंस्तस्मिन्महाशब्दो हाहाकारकृतो ऽभवत्
गजासुर ज्या ज्या देवांच्या समूहावर पडत होता, तिथे तिथे मोठा हाहाकार आणि शोकाचा आवाज उठत होता.
अथ विद्रवमाणं तद् बलं प्रेक्ष्य समन्ततः रुद्राः परस्परं प्रोचुर् अहंकारोत्थितार्चिषः
सर्व बाजूंनी सेना पळताना पाहून, गर्वाने पेटलेल्या रुद्रांनी एकमेकांशी बोलायला सुरुवात केली.
भो भो गृह्णीत दैत्येन्द्रं मर्दतैनं हताश्रयम् कर्षतैनं शितैः शूलैर् भञ्जतैनं च मर्मसु
'अहो, अहो! त्या दैत्यराजाला पकडा! त्याचा आधार नष्ट झालाय, त्याला चिरडा! तीक्ष्ण शूलांनी ओढा, आणि त्याच्या मर्मस्थळी फोडा!'
कपाली वाक्यमाकर्ण्य शूलं शितशिखामुखम् संमार्ज्य वामहस्तेन संरम्भविवृतेक्षणः
ही वचने ऐकून, कपाल्याने क्रोधाने डोळे मोठे करून, डाव्या हाताने धारदार शूल उचलून ते स्वच्छ केले.
अधावद्भृकुटीवक्रो दैत्येन्द्राभिमुखो रणे दृढेन मुष्टिबन्धेन शूलं विष्टभ्य निर्मलम्
भुवया वाकवून, कपाल्याने युद्धात दैत्यराजाकडे धाव घेतली; त्याने आपल्या घट्ट मुठीत नितळ शूल घट्ट पकडले.
जघान कुम्भदेशे तु कपाली गजदानवम् ततो दशापि ते रुद्रा निर्मलायोमयै रणे
कपालीनं गजदानवाच्या कंबरेवर प्रहार केला; मग त्या दहा रुद्रांनी रणभूमीत निखळ लोखंडी शस्त्रांनी हल्ला चढवला.
जघ्नुः शूलैश्च दैत्येन्द्रं शैलवर्ष्माणमाहवे स्रुतशोणितरन्ध्रस्तु शितशूलमुखार्दितः
त्यांनी पर्वतासारख्या मोठ्या असुरराजावर शूलांनी वार केले; तीक्ष्ण शूलांच्या वेदनेने त्याच्या जखमांतून रक्त वाहू लागले.
बभौ कृष्णच्छविर् दैत्यः शरदीवामलं सरः प्रोत्फुल्लारुणनीलाब्जसंघातः सर्वतोदिशम्
तो काळपट रंगाचा दैत्य शरद ऋतूतील निर्मळ सरोवरासारखा भासत होता, चारही बाजूंनी उमललेल्या तांबड्या आणि निळ्या कमळांनी वेढलेला.
भस्मशुभ्रतनुछायै रुद्रैर्हंसैरिवावृतः उपस्थितार्तिर्दैत्यो ऽथ प्रचलत्कर्णपल्लवः
त्याचे अंग राखेसारखे फिकट, रुद्रांनी हंसांसारखे वेढलेले; तो दैत्य वेदनेने ग्रासलेला, त्याची कानांची पाळी हलताना पुढे आला.
शंभुं बिभेद दशनैर् नाभिदेशे गजासुरः दृष्ट्वा सक्तं तु रुद्राभ्यां नव रुद्रास्ततो ऽद्भुतम्
गजासुराने शंभूच्या नाभीमध्ये दहा दातांनी भेदले; तो दोन रुद्रांमध्ये अडकलेला पाहून उरलेले नऊ रुद्रांनी अद्भुत कृत्य केले.
ततक्षुर्विविधैः शस्त्रैः शरीरममरद्विषः निर्भया बलिनो युद्धे रणभूमौ व्यवस्थिताः
ते निर्भय आणि बलवान, रणभूमीत ठाम उभे राहून, अमरांचा शत्रू असलेल्या त्याच्या शरीरावर विविध शस्त्रांनी प्रहार करू लागले.