तामप्राप्तां निमिर्बाणैश् चिछेद तिलशो रणे तां नाशमागतां दृष्ट्वा हीनाग्रे प्रार्थनामिव
पण ती गदा अजून पोहोचायच्या आधीच, निमीने बाणांनी तुकडे तुकडे केली, जशी एखादी प्रार्थना पूर्ण होण्याआधीच थांबते.
जग्राह मुद्गरं घोरं दिव्यरत्नपरिष्कृतम् तं मुमोचाथ वेगेन निमिमुद्दिश्य दानवम्
मग त्याने दिव्य रत्नांनी सजवलेली भयंकर मुगद्र उचलली आणि ती झटकन निमी दानवावर फेकली.
तम् आयान्तं वियत्येव त्रयो दैत्या न्यवारयन् गदया जम्भदैत्यस्तु ग्रसनः पट्टिशेन तु
ती आकाशातून झेपावत असताना, तिघा दैत्यांनी तिचा मार्ग अडवला—जम्भाने गदाने, ग्रसनाने पट्ट्याने.
शक्त्या च महिषो दैत्यः स्वपक्षजयकाङ्क्षया निराकृतं तमालोक्य दुर्जने प्रणयं यथा
आणि महिष दैत्याने स्वतःच्या बाजूचा विजय व्हावा म्हणून ती शक्तीने अडवली, जशी वाईट माणूस आपुलकी मोडतो.
जग्राह शक्तिमुग्राग्राम् अष्टघण्टोत्कटस्वनाम् जम्भाय तां समुद्दिश्य प्राहिणोद्रणभीषणः
त्याने टोक भीषण असलेली, आठ घंट्यांनी घणघणणारी एक तिखट भाला उचलला आणि रणभूमीत भयंकर असलेल्या जम्भाच्या दिशेने फेकला.
तामम्बरस्थां जग्राह गजो दानवनन्दनः गृहीतां तां समालोक्य शिक्षामिव विवेकिभिः
तो भाला आकाशात लटकत असताना, दानवांचा पुत्र असलेल्या गजाने तो पकडला; तो पकडल्याचे पाहून शहाण्यांनी त्यातून धडा घेतला.
दृढं भारसहं सारम् अन्यदादाय कार्मुकम् रौद्रास्त्रमभिसंधाय तस्मिन्बाणं मुमोच ह
मग त्याने दुसरे एक मजबूत आणि भार सहन करणारे मुख्य धनुष्य घेतले, त्यावर रौद्र अस्त्र बसवून एक बाण सोडला.
ततो ऽस्त्रतेजसा सर्वं व्याप्तं लोकं चराचरम् ततो बाणमयं सर्वम् आकाशं समदृश्यत
त्या अस्त्राच्या तेजाने सारा जग, जड-चेतन, व्यापून गेला; आणि आकाश पूर्णपणे बाणांनी भरलेले दिसू लागले.
भूर्दिशो विदिशश्चैव बाणजालमया बभुः दृष्ट्वा तदस्त्रमाहात्म्यं सेननीर् ग्रसनो ऽसुरः
पृथ्वी, दिशा आणि उपदिशा सर्वत्र बाणांच्या जाळ्याने झाकल्या गेल्या; त्या अस्त्राचे सामर्थ्य पाहून सेनापती असलेला असुर ग्रसन नष्ट झाला.
ब्राह्ममस्त्रं चकारासौ सर्वास्त्रविनिवारणम् तेन तत्प्रशमं यातं रौद्रास्त्रं लोकघस्मरम्
त्याने ब्रह्मास्त्राचा वापर केला, जे सर्व अस्त्रांना थांबवते; त्यामुळे ते जगाचा संहार करणारे रौद्र अस्त्र शांत झाले.
अस्त्रे प्रतिहते तस्मिन् विष्णुर्दानवसूदनः कालदण्डास्त्रमकरोत् सर्वलोकभयंकरम्
ते अस्त्र परतवले गेले तेव्हा, दानवांचा संहार करणाऱ्या विष्णूंनी सर्व लोकांना भयभीत करणारे काळदंड अस्त्र तयार केले.
संधीयमाने तस्मिंस्तु मारुतः परुषो ववौ चकम्पे च मही देवी दैत्या भिन्नधियो ऽभवन्
ते अस्त्र तयार होत असताना, एक तिव्र वारा वाहू लागला, पृथ्वी थरथरली, देवी हलली आणि दैत्यांची मने गोंधळली.
तदस्त्रमुग्रं दृष्ट्वा तु दानवा युद्धदुर्मदाः चक्रुरस्त्राणि दिव्यानि नानारूपाणि संयुगे
ते भीषण अस्त्र पाहून, युद्धात उन्मत्त असलेले दैत्य विविध प्रकारची दिव्य अस्त्रे युद्धात सोडू लागले.
नारायणास्त्रं ग्रसनो गृहीत्वा चक्रं निमिः स्वास्त्रवरं मुमोच ऐषीकमस्त्रं च चकार जम्भस् तत्कालदण्डास्त्रनिवारणाय
ग्रसनाने नारायणास्त्र उचलले, निमिने चक्र घेतले, आणि प्रत्येकाने आपापले श्रेष्ठ अस्त्र सोडले; जम्भाने काळदंड अस्त्राला थोपवण्यासाठी ऐषीक अस्त्र तयार केले.
यावन्न संध्या न दशां प्रयान्ति दैत्येश्वराश्चास्त्रनिवारणाय तावत्क्षणेनैव जघान कोटीर् दैत्येश्वराणां सगजान्सहाश्वान्
संध्या येण्यापूर्वी आणि दैत्यराजांना अस्त्राचा प्रतिकार करता येण्याआधीच, त्या क्षणी त्याने कोट्यवधी दैत्यराज, त्यांचे हत्ती आणि घोडे यांचा संहार केला.
अनन्तरं शान्तमभूत्तदस्त्रं दैत्यास्त्रयोगेण तु कालदण्डम् शान्तं तदालोक्य हरिः स्वशस्त्रं स्वविक्रमे मन्युपरीतमूर्तिः
नंतर दैत्यांच्या अस्त्रांच्या संयोगाने ते अस्त्र शांत झाले; काळदंड अस्त्र शांत झालेले पाहून, राग आणि पराक्रमाने भरलेला हरिने आपले स्वतःचे अस्त्र उचलले.
जग्राह चक्रं तपनायुताभम् उग्रारमात्मानमिव द्वितीयम् चिक्षेप सेनापतये ऽभिसंध्य कण्ठस्थलं वज्रकठोरमुग्रम्
त्याने दहा हजार सूर्यांसारखे तेजस्वी, स्वतःइतकेच भयंकर असलेले चक्र उचलले आणि ते सेनापतीच्या गळ्याच्या ठिकाणी, वज्रासारखे कठीण आणि भीषण, फेकले.
चक्रं तदाकाशगतं विलोक्य सर्वात्मना दैत्यवराः स्ववीर्यैः नाशक्नुवन्वारयितुं प्रचण्डं दैवं यथा कर्म मुधा प्रपन्नम्
ते चक्र आकाशात फिरताना पाहून, सर्व शक्ती लावूनही श्रेष्ठ दैत्य त्याच्या प्रचंड दैवी शक्तीला थोपवू शकले नाहीत, जसे नशिबामुळे प्रयत्न व्यर्थ जातात.
तमप्रतर्क्यं जनयन्नजय्यं चक्रं पपात ग्रसनस्य कण्ठे द्विधा तु कृत्वा ग्रसनस्य कण्ठं तद्रक्तधारारुणघोरनाभि जगाम भूयो ऽपि जनार्दनस्य पाणिं प्रवृद्धानलतुल्यदीप्ति
ते अद्भुत आणि अजिंक्य चक्र ग्रसनाच्या गळ्यावर पडले, त्याचा गळा दोन तुकड्यांत विभागला; त्या गळ्यातून भीषण रक्तधारा वाहू लागली आणि ते चक्र पुन्हा जनार्दनाच्या हातात परत गेले, जणू प्रज्वलित अग्निसारखे तेजस्वी.
तस्मिन्विनिहते दैत्ये ग्रसने लोकनायके निर्मर्यादमयुध्यन्त हरिणा सह दानवाः
त्या ग्रसन नावाच्या दैत्याचा, जो लोकांचा प्रमुख होता, वध झाल्यावर, दैत्यांनी हरीशी कोणतीही मर्यादा न पाळता युद्ध केले.
पट्टिशैर्मुशलैः पाशैर् गदाभिः कुणपैरपि तीक्ष्णाननैश्च नाराचैश् चक्रैः शक्तिभिरेव च
त्यांनी पट्टिश, मुषळ, दोर, गदा, मृतदेह, धारदार टोकाचे बाण, चक्र आणि शस्त्रे यांचा वापर करून हल्ला केला.
तानस्त्रान्दानवैर्मुक्तांश् चित्रयोधी जनार्दनः एकैकं शतशश्चक्रे बाणैरग्निशिखोपमैः
जनार्दन या अद्भुत योद्ध्याने दैत्यांनी सोडलेली ती अस्त्रे, अग्निशिखेसारख्या बाणांनी प्रत्येकी शंभर बनवून परतवली.
ततः क्षीणायुधप्राणा दानवा भ्रान्तचेतसः अस्त्राण्यादातुमभवन्न् असमर्था यदा रणे
तेव्हा दैत्यांची शस्त्रं आणि शक्ती संपली, त्यांची मने गोंधळली, आणि युद्धात शस्त्र उचलायला ते असमर्थ झाले.
तदा मृतैर्गजैरश्वैर् जनार्दनमयोधयन् समन्तात्कोटिशो दैत्याः सर्वतः प्रत्ययोधयन्
त्यावेळी असंख्य दैत्यांनी चहुबाजूंनी जनार्दनावर हल्ला केला आणि मृत हत्ती-घोड्यांची प्रेते शस्त्रांसारखी वापरली.
बहु कृत्वा वपुर्विष्णुः किंचिच्छान्तभुजो ऽभवत् उवाच च गरुत्मन्तं तस्मिन्सुतुमुले रणे
विष्णूंनी अनेक रूपे धारण केली आणि थोडा वेळ शांत उभा राहिला. त्या प्रचंड रणभूमीत त्याने गरुडाशी बोलले.
गरुत्मन्कच्चिदश्रान्तस् त्वमस्मिन्नपि साम्प्रतम् यद्यश्रान्तो ऽसि तद्याहि मथनस्य रथं प्रति
गरुड, या युद्धात तुला अजून थकवा आला नाही का? जर अजून दमला नसशील, तर मथनाच्या रथाकडे जा.
श्रान्तो ऽस्यथ मुहूर्तं त्वं रणादपसृतो भव इत्युक्तो गरुडस्तेन विष्णुना प्रभविष्णुना
जर तू थकलास असशील, तर थोडा वेळ युद्धातून मागे हट, असे प्रभू विष्णूंनी गरुडाला सांगितले.
आससाद रणे दैत्यं मथनं घोरदर्शनम् दैत्यस्त्वभिमुखं दृष्ट्वा शङ्खचक्रगदाधरम्
रणांगणात गरुडाने भयंकर दिसणाऱ्या मथन दैत्याजवळ गेला. शंख, चक्र आणि गदा धारण केलेला विष्णू समोर येताच दैत्य त्याच्याकडे ताठ मानेने पाहू लागला.
जघान भिन्दिपालेन शितबाणेन वक्षसि तत्प्रहारमचिन्त्यैव विष्णुस्तस्मिन्महाहवे
दैत्याने भेदक बाणाने विष्णूच्या छातीवर वार केला, पण त्या महान युद्धात विष्णूने तो आघात काहीच मानला नाही.
जघान पञ्चभिर्बाणैर् मार्जितैश्च शिलाशितैः पुनर्दशभिर् आकृष्टैस् तं तताड स्तनान्तरे
विष्णूंनी त्याच्यावर पाच धारदार आणि दगडाच्या टोकाचे बाण सोडले, आणि पुन्हा दहा ताणलेले बाण छातीवर मारले.