चक्रेण महिषः क्रुद्धो जम्भः शक्त्या महारणे जघ्नुर्नारायणं सर्वे शेषास्तीक्ष्णैश्च मार्गणैः
रागाने भरलेल्या महिषाने चक्राने, जम्भाने शक्तीने, आणि उरलेल्यांनी तीक्ष्ण बाणांनी नारायणावर प्रहार केला.
तान्यस्त्राणि प्रयुक्तानि शरीरं विविशुर्हरेः गुरूक्तान्युपदिष्टानि सच्छिष्यस्य श्रुताविव
ती अस्त्रे सोडली गेल्यावर, जशी गुरूची शिकवण चांगल्या शिष्याच्या मनात खोलवर जाते, तशी ती हरिच्या देहात शिरली.
असम्भ्रान्तो रणे विष्णुर् अथ जग्राह कार्मुकम् शरांश्चाशीविषाकारांस् तैलधौतानजिह्मगान्
युद्धात अजिबात न घाबरता, विष्णूंनी आपले धनुष्य आणि सरळ, तेल लावलेली, सर्पासारखी तीक्ष्ण बाण उचलली.
ततो ऽभिसंध्य दैत्यांस्तान् आकर्णाकृष्टकार्मुकः अभ्यद्रवद्रणे क्रुद्धो दैत्यानीके तु पौरुषात्
मग कानापर्यंत धनुष्य ओढून, तो रागाने त्या दैत्यांवर धावून गेला, आणि वीरतेने त्यांच्या सैन्यावर तुटून पडला.
निमिं विव्याध विंशत्या बाणानामग्निवर्चसाम् मथनं दशभिर्बाणैः शुम्भं पञ्चभिरेव च
त्याने निमीला वीस तेजस्वी बाणांनी, मथनाला दहा बाणांनी, आणि शुंभाला पाच बाणांनी घायाळ केले.
एकेन महिषं क्रुद्धो विव्याधोरसि पत्त्रिणा जम्भं द्वादशभिस्तीक्ष्णैः सर्वांश्चैकैकशो ऽष्टभिः
रागाने त्याने महिषाला छातीमध्ये एक पिसांचा बाण मारला, जम्भाला बारा तीक्ष्ण बाणांनी, आणि उरलेल्या प्रत्येकाला आठ बाणांनी भेदले.
तस्य तल्लाघवं दृष्ट्वा दानवाः क्रोधमूर्छिताः नर्दमानाः प्रयत्नेन चक्रुरत्यद्भुतं रणम्
त्याची ती चपळता पाहून, दानव रागाने भरून गर्जू लागले आणि प्रचंड प्रयत्न करून अद्भुत असे युद्ध घडवून आणले.
चिछेदाथ धनुर्विष्णोर् निमिर्भल्लेन दानवः संध्यमानं शरं हस्ते चिछेद महिषासुरः
मग निमी दानवाने विष्णूचे धनुष्य मोठ्या बाणाने तोडले, आणि महिषासुराने सोडायला घेतलेला बाणच छाटला.
पीडयामास गरुडं जम्भस्तीक्ष्णैस्तु सायकैः भुजं तस्याहनद्गाढं शुम्भो भूधरसंनिभः
जम्भाने गरुडावर तीक्ष्ण बाणांनी हल्ला केला, आणि डोंगराएवढ्या मोठ्या शुंभाने गरुडाचा हात जोरात मारला.
छिन्ने धनुषि गोविन्दो गदां जग्राह भीषणाम् तां प्राहिणोत्स वेगेन मथनाय महाहवे
धनुष्य तुटल्यावर, गोविंदाने भीषण गदा उचलली आणि ती मोठ्या वेगाने मथनावर फेकली.
तामप्राप्तां निमिर्बाणैश् चिछेद तिलशो रणे तां नाशमागतां दृष्ट्वा हीनाग्रे प्रार्थनामिव
पण ती गदा अजून पोहोचायच्या आधीच, निमीने बाणांनी तुकडे तुकडे केली, जशी एखादी प्रार्थना पूर्ण होण्याआधीच थांबते.
जग्राह मुद्गरं घोरं दिव्यरत्नपरिष्कृतम् तं मुमोचाथ वेगेन निमिमुद्दिश्य दानवम्
मग त्याने दिव्य रत्नांनी सजवलेली भयंकर मुगद्र उचलली आणि ती झटकन निमी दानवावर फेकली.
तम् आयान्तं वियत्येव त्रयो दैत्या न्यवारयन् गदया जम्भदैत्यस्तु ग्रसनः पट्टिशेन तु
ती आकाशातून झेपावत असताना, तिघा दैत्यांनी तिचा मार्ग अडवला—जम्भाने गदाने, ग्रसनाने पट्ट्याने.
शक्त्या च महिषो दैत्यः स्वपक्षजयकाङ्क्षया निराकृतं तमालोक्य दुर्जने प्रणयं यथा
आणि महिष दैत्याने स्वतःच्या बाजूचा विजय व्हावा म्हणून ती शक्तीने अडवली, जशी वाईट माणूस आपुलकी मोडतो.
जग्राह शक्तिमुग्राग्राम् अष्टघण्टोत्कटस्वनाम् जम्भाय तां समुद्दिश्य प्राहिणोद्रणभीषणः
त्याने टोक भीषण असलेली, आठ घंट्यांनी घणघणणारी एक तिखट भाला उचलला आणि रणभूमीत भयंकर असलेल्या जम्भाच्या दिशेने फेकला.
तामम्बरस्थां जग्राह गजो दानवनन्दनः गृहीतां तां समालोक्य शिक्षामिव विवेकिभिः
तो भाला आकाशात लटकत असताना, दानवांचा पुत्र असलेल्या गजाने तो पकडला; तो पकडल्याचे पाहून शहाण्यांनी त्यातून धडा घेतला.
दृढं भारसहं सारम् अन्यदादाय कार्मुकम् रौद्रास्त्रमभिसंधाय तस्मिन्बाणं मुमोच ह
मग त्याने दुसरे एक मजबूत आणि भार सहन करणारे मुख्य धनुष्य घेतले, त्यावर रौद्र अस्त्र बसवून एक बाण सोडला.
ततो ऽस्त्रतेजसा सर्वं व्याप्तं लोकं चराचरम् ततो बाणमयं सर्वम् आकाशं समदृश्यत
त्या अस्त्राच्या तेजाने सारा जग, जड-चेतन, व्यापून गेला; आणि आकाश पूर्णपणे बाणांनी भरलेले दिसू लागले.
भूर्दिशो विदिशश्चैव बाणजालमया बभुः दृष्ट्वा तदस्त्रमाहात्म्यं सेननीर् ग्रसनो ऽसुरः
पृथ्वी, दिशा आणि उपदिशा सर्वत्र बाणांच्या जाळ्याने झाकल्या गेल्या; त्या अस्त्राचे सामर्थ्य पाहून सेनापती असलेला असुर ग्रसन नष्ट झाला.
ब्राह्ममस्त्रं चकारासौ सर्वास्त्रविनिवारणम् तेन तत्प्रशमं यातं रौद्रास्त्रं लोकघस्मरम्
त्याने ब्रह्मास्त्राचा वापर केला, जे सर्व अस्त्रांना थांबवते; त्यामुळे ते जगाचा संहार करणारे रौद्र अस्त्र शांत झाले.
अस्त्रे प्रतिहते तस्मिन् विष्णुर्दानवसूदनः कालदण्डास्त्रमकरोत् सर्वलोकभयंकरम्
ते अस्त्र परतवले गेले तेव्हा, दानवांचा संहार करणाऱ्या विष्णूंनी सर्व लोकांना भयभीत करणारे काळदंड अस्त्र तयार केले.
संधीयमाने तस्मिंस्तु मारुतः परुषो ववौ चकम्पे च मही देवी दैत्या भिन्नधियो ऽभवन्
ते अस्त्र तयार होत असताना, एक तिव्र वारा वाहू लागला, पृथ्वी थरथरली, देवी हलली आणि दैत्यांची मने गोंधळली.
तदस्त्रमुग्रं दृष्ट्वा तु दानवा युद्धदुर्मदाः चक्रुरस्त्राणि दिव्यानि नानारूपाणि संयुगे
ते भीषण अस्त्र पाहून, युद्धात उन्मत्त असलेले दैत्य विविध प्रकारची दिव्य अस्त्रे युद्धात सोडू लागले.
नारायणास्त्रं ग्रसनो गृहीत्वा चक्रं निमिः स्वास्त्रवरं मुमोच ऐषीकमस्त्रं च चकार जम्भस् तत्कालदण्डास्त्रनिवारणाय
ग्रसनाने नारायणास्त्र उचलले, निमिने चक्र घेतले, आणि प्रत्येकाने आपापले श्रेष्ठ अस्त्र सोडले; जम्भाने काळदंड अस्त्राला थोपवण्यासाठी ऐषीक अस्त्र तयार केले.
यावन्न संध्या न दशां प्रयान्ति दैत्येश्वराश्चास्त्रनिवारणाय तावत्क्षणेनैव जघान कोटीर् दैत्येश्वराणां सगजान्सहाश्वान्
संध्या येण्यापूर्वी आणि दैत्यराजांना अस्त्राचा प्रतिकार करता येण्याआधीच, त्या क्षणी त्याने कोट्यवधी दैत्यराज, त्यांचे हत्ती आणि घोडे यांचा संहार केला.
अनन्तरं शान्तमभूत्तदस्त्रं दैत्यास्त्रयोगेण तु कालदण्डम् शान्तं तदालोक्य हरिः स्वशस्त्रं स्वविक्रमे मन्युपरीतमूर्तिः
नंतर दैत्यांच्या अस्त्रांच्या संयोगाने ते अस्त्र शांत झाले; काळदंड अस्त्र शांत झालेले पाहून, राग आणि पराक्रमाने भरलेला हरिने आपले स्वतःचे अस्त्र उचलले.
जग्राह चक्रं तपनायुताभम् उग्रारमात्मानमिव द्वितीयम् चिक्षेप सेनापतये ऽभिसंध्य कण्ठस्थलं वज्रकठोरमुग्रम्
त्याने दहा हजार सूर्यांसारखे तेजस्वी, स्वतःइतकेच भयंकर असलेले चक्र उचलले आणि ते सेनापतीच्या गळ्याच्या ठिकाणी, वज्रासारखे कठीण आणि भीषण, फेकले.
चक्रं तदाकाशगतं विलोक्य सर्वात्मना दैत्यवराः स्ववीर्यैः नाशक्नुवन्वारयितुं प्रचण्डं दैवं यथा कर्म मुधा प्रपन्नम्
ते चक्र आकाशात फिरताना पाहून, सर्व शक्ती लावूनही श्रेष्ठ दैत्य त्याच्या प्रचंड दैवी शक्तीला थोपवू शकले नाहीत, जसे नशिबामुळे प्रयत्न व्यर्थ जातात.
तमप्रतर्क्यं जनयन्नजय्यं चक्रं पपात ग्रसनस्य कण्ठे द्विधा तु कृत्वा ग्रसनस्य कण्ठं तद्रक्तधारारुणघोरनाभि जगाम भूयो ऽपि जनार्दनस्य पाणिं प्रवृद्धानलतुल्यदीप्ति
ते अद्भुत आणि अजिंक्य चक्र ग्रसनाच्या गळ्यावर पडले, त्याचा गळा दोन तुकड्यांत विभागला; त्या गळ्यातून भीषण रक्तधारा वाहू लागली आणि ते चक्र पुन्हा जनार्दनाच्या हातात परत गेले, जणू प्रज्वलित अग्निसारखे तेजस्वी.
तस्मिन्विनिहते दैत्ये ग्रसने लोकनायके निर्मर्यादमयुध्यन्त हरिणा सह दानवाः
त्या ग्रसन नावाच्या दैत्याचा, जो लोकांचा प्रमुख होता, वध झाल्यावर, दैत्यांनी हरीशी कोणतीही मर्यादा न पाळता युद्ध केले.