दैत्यास्तां वृष्टिमासाद्य समाश्वस्तास्ततः क्रमात् बीजाङ्कुरा इवाम्लानाः प्राप्य वृष्टिं धरातले
त्या पावसामुळे दैत्य हळूहळू सावरले, जणू पावसाने ताजेतवाने झालेले, पूर्वी कोमेजलेले अंकुर जसे पुन्हा फुलतात.
ततः स मेघरूपी तु कालनेमिर्महासुरः शस्त्रवृष्टिं ववर्षोग्रां देवानीकेषु दुर्जयाम्
मग तो महादैत्य कालनेमि मेघरूप धारण करून, देवांच्या सैन्यावर जिंकता न येणारी, प्रचंड शस्त्रांची वृष्टी करू लागला.
तया वृष्ट्या बाध्यमाना दैत्येन्द्राणां महौजसाम् गतिं कां च न पश्यन्तो गावः शीतार्दिता इव
त्या वृष्टीने त्रस्त होऊन, सामर्थ्यवान दैत्यराजांना कुठेही मार्ग दिसेना; ते थंडीने छळलेल्या गायींसारखे झाले.
परस्परं व्यलीयन्त पृष्ठेषु व्यस्त्रपाणयः स्वेषु बाधे व्यलीयन्त गजेषु तुरगेषु च
ते एकमेकांवर कोसळले, हात सैल झाले, स्वतःच्या वेदनेत, हत्ती आणि घोड्यांमध्ये पडले.
रथेषु त्वमरास्त्रस्तास् तत्र तत्र निलिल्यिरे अपरे कुञ्चितैर्गात्रैः स्वहस्तपिहिताननाः
रथांमध्ये, भयभीत अमर इकडे तिकडे लपले; काहींनी अंग आकसून, स्वतःच्या हातांनी तोंड झाकलं.
इतश्चेतश्च संभ्रान्ता बभ्रमुर्वै दिशो दश एवंविधे तु संग्रामे तुमुले देवसंक्षये
घाबरून, ते दहा दिशांना भटकू लागले; अशा या प्रचंड युद्धात, देवांचा संहार चालू होता.
दृश्यन्ते पतिता भूमौ शस्त्रभिन्नाङ्गसंधयः विभुजा भिन्नमूर्धानस् तथा छिन्नोरुजानवः
जमिनीवर पडलेली, शस्त्रांनी फोडलेली सांधे, तुटलेले हात, फाटलेली शिरं आणि छाटलेली मांडी अशी शरीरं दिसत होती.
विपर्यस्तरथासङ्गा निष्पिष्टध्वजपङ्क्तयः निर्भिन्नाङ्गैस्तुरंगैस्तु गजैश्चाचलसंनिभैः
उलटलेले रथ, चुरडलेल्या ध्वजांच्या रांगा, तुटलेल्या पायांचे घोडे, आणि पर्वतासारखे हत्ती विखुरलेले होते.
स्रुतरक्तह्रदैर्भूमिर् विकृताविकृता बभौ एवमाजौ बली दैत्यः कालनेमिर्महासुरः
ओघळत्या रक्ताच्या तलावांनी जमिन वेगळीच दिसू लागली; अशा या रणभूमीत बलवान दैत्य कालनेमि विजयी झाला.
जघ्ने मुहूर्तमात्रेण गन्धर्वाणां दशायुतम् यक्षाणां पञ्च लक्षाणि रक्षसामयुतानि षट्
एका क्षणातच त्याने दहा हजार गंधर्व, पाच लाख यक्ष, आणि सहा लाख राक्षसांचा संहार केला.
त्रीणि लक्षाणि जघ्ने स किंनराणां तरस्विनाम् जघ्ने पिशाचमुख्यानां सप्त लक्षाणि निर्भयः
त्याने तीन लाख वेगवान किन्नर, आणि निर्भयपणे सात लाख प्रमुख पिशाच्च मारले.
इतरेषामसंख्याताः सुरजातिनिकायिनाम् जघ्ने स कोटीः संक्रुद्धश् चित्रास्त्रैरस्त्रकोविदः
इतर असंख्य देववंशीयांचे कोट्यवधी सैन्य त्याने, रागाने आणि अद्भुत शस्त्रांनी, शस्त्रविद्येत निपुण असल्याने, संपवले.
एवं परिभवे भीमे तदा त्वमरसंक्षये संक्रुद्धावश्विनौ देवौ चित्रास्त्रकवचोज्ज्वलौ
भीमाचा अपमान होत असताना, त्या युद्धाच्या थकव्याच्या वेळी, दोन अश्विनी कुमार तेजस्वी शस्त्र आणि कवच घालून प्रचंड रागावले.
जघ्नतुः समरे दैत्यं कृतान्तानलसंनिभम् तमासाद्य रणे घोरम् एकैकः षष्टिभिः शरैः
युद्धात त्या दोघांनी मृत्यूच्या ज्वाळेसारख्या असुरावर एकेकाने साठ साठ बाण मारले आणि त्या भयंकर शत्रूला जखमी केले.
जघ्ने मर्मसु तीक्ष्णाग्रैर् असुरं भीमदर्शनम् ताभ्यां बाणप्रहारैः स किंचिदायस्तचेतनः
त्या दोघांनी तीक्ष्ण टोकाच्या बाणांनी भीतीदायक असुराच्या मर्मस्थळी वार केले; त्यांच्या बाणांच्या प्रहाराने असुराचे भान थोडेसे हरपले.
जग्राह चक्रमष्टारं तैलधौतं रणान्तकम् तेन चक्रेण सो ऽश्विभ्यां चिछेद रथकूबरम्
त्याने आठ आऱ्यांचे, तेल लावलेले आणि युद्धात घातक असे चक्र उचलले; त्या चक्राने त्याने अश्विनांच्या रथाचा जू तोडून टाकला.
जग्राहाथ धनुर्दैत्यः शरांश्चाशीविषोपमान् ववर्ष भिषजो मूर्ध्नि संछाद्याकाशगोचरम्
मग त्या असुराने धनुष्य आणि विषारी सर्पासारखे बाण उचलले आणि आकाशात उडणाऱ्या वैद्य अश्विनांच्या डोक्यावर बाणांचा वर्षाव केला.
तावप्यस्त्रैश्चिछिदतुः शितैस्तैर्दैत्यसायकान् तच्च कर्म तयोर्दृष्ट्वा विस्मितः कोपमाविशत्
पण अश्विनी कुमारांनीही आपल्या तीक्ष्ण अस्त्रांनी असुराचे बाण कापून टाकले; त्यांचे हे कौशल्य पाहून असुर आश्चर्यचकित झाला आणि त्याला प्रचंड राग आला.
महता स तु कोपेन सर्वायोमयसादनम् जग्राह मुद्गरं भीमं कालदण्डविभीषणम्
मग मोठ्या रागाने त्या असुराने लोखंडाचा, काळाच्या दंडासारखा भयंकर गदा उचलली.
स ततो भ्राम्य वेगेन चिक्षेपाश्विरथं प्रति तं तु मुद्गरम् आयान्तम् आलोक्याम्बरगोचरम्
त्याने ती गदा जोरात फिरवून अश्विनांच्या रथाकडे फेकली; ती गदा आकाशातून येताना पाहून,
त्यक्त्वा रथौ तु तौ वेगाद् आप्लुतौ तरसाश्विनौ तौ रथौ स तु निष्पिष्य मुद्गरो ऽचलसंनिभः
त्या दोन्ही अश्विनी कुमारांनी वेगाने रथ सोडून उडी मारली; पर्वतासारखी ती गदा त्यांच्या रथाला ठेचून टाकली.
दारयामास धरणीं हेमजालपरिष्कृतः तस्य कर्माश्विनौ दृष्ट्वा भिषजौ चित्रयोधिनौ
ती गदा सोन्याच्या जाळ्यांनी सजवलेल्या पृथ्वीला फाडून गेली; हे असुराचे कृत्य पाहून, अद्भुत युद्धकौशल्य असलेले वैद्य अश्विनी कुमार,
वज्रास्त्रं तु प्रकुर्वाते दानवेन्द्रनिवारणम् ततो वज्रमयं वर्षं प्रावर्तद् अतिदारुणम्
दैत्योंच्या राजाला थांबवण्यासाठी त्यांनी वज्रास्त्र तयार केले; मग भीषण वज्रांचा वर्षाव सुरू झाला.
घोरवज्रप्रहारैस्तु दैत्येन्द्रः स परिष्कृतः रथो ध्वजो धनुश्चक्रं कवचं चापि काञ्चनम्
त्या भयंकर वज्रांच्या प्रहारांनी असुरराजाचा रथ, ध्वज, धनुष्य, चक्र आणि सोन्याचे कवच सगळेच,
क्षणेन तिलशो जातं सर्वसैन्यस्य पश्यतः तद्दृष्ट्वा दुष्करं कर्म सो ऽश्विभ्यां भीमविक्रमः
क्षणात संपूर्ण सैन्याच्या डोळ्यांसमोर तुकडे तुकडे झाले; हे अशक्य कार्य अश्विनांनी केलेले पाहून तो बलाढ्य असुर,
नारायणास्त्रं बलवान् मुमोच रणमूर्धनि वज्रास्त्रं शमयामास दानवेन्द्रो ऽस्त्रतेजसा
रणभूमीवर बलवान असुराने नारायणास्त्र सोडले; त्या अस्त्राच्या तेजाने दैत्यराजाने वज्रास्त्र शांत केले.
तस्मिन्प्रशान्ते वज्रास्त्रे कालनेमिरनन्तरम् जीवग्राहं ग्राहयितुम् अश्विनौ तु प्रचक्रमे
वज्रास्त्र शांत झाल्यावर, कालनेमिने लगेच अश्विनांना जिवंत पकडण्यासाठी पुढाकार घेतला.
तावश्विनौ रणाद्भीतौ सहस्राक्षरथं प्रति प्रयातौ वेपमानौ तु पदा शस्त्रविवर्जितौ
युद्धामुळे घाबरलेले अश्विनी कुमार शस्त्रांशिवाय, थरथरत पायाने इंद्राच्या रथाकडे पळाले.
तयोरनुगतो दैत्यः कालनेमिर्महाबलः प्राप्येन्द्रस्य रथं क्रूरो दैत्यानीकपदानुगः
महाबली कालनेमि असुर त्या दोघांचा पाठलाग करू लागला आणि क्रूरपणे, असुर सैन्याच्या तुकड्यांसह इंद्राच्या रथाजवळ पोहोचला.
तं दृष्ट्वा सर्वभूतानि वित्रेसुर्विह्वलानि तु दृष्ट्वा दैत्यस्य तत्क्रौर्यं सर्वभूतानि मेनिरे
त्याला पाहून सर्व जीव घाबरले आणि गोंधळले; असुराच्या त्या क्रौर्यामुळे सर्व प्राण्यांना भीती वाटू लागली.